Iacobi

dices cogitationū iniqͣruꝫAudite frēs dilectiſſimi.Nōne deꝰ elegit pauꝑes īhͦ mundoᶜ diuītes in fide etheredes regni: qd̓ repromiſit deꝰ diligētibꝰ ſe? Uos ātexhonoraſtꝭ paupere̓. ᵖ Nōne diuites ꝑ potentiā oppmūt vosᵉ ⁊ ip̄i trahunt vosad iudiciaꝫᶠ Nōne ip̄i blaſphemāt bonū nomē qd̓ inuocatū ē ſuꝑ vos?ᵍ Si tam̄legē ꝑficitis regalēʰ ẜm ſcripturas: diliges ꝓximū tuūſic̄ teip̄m: bn̄ facitꝭᵏ ſi āt ꝑſonā accipitis: pctm̄ oꝑamīˣ redarguti a lege qͣſi tranſgreſſores. Quicūqꝫ aūt totam legē ſeruauerit: offendat aūt in vno: factꝰ ē oīmreus. Qui em̄ dixit nō mechaberis: dixit ⁊ non occides. Ꝙ ſi non mechaberis:occides aūt: factus ē tranſgreſſor legiſ. Sic loqͥmini⁊ ſic facite:ᵈ ſicut ꝑ legeꝫ li-

bertatisⁿ incipiētes iudicariq Iudiciū .n. ſine miſcd̓iailli: qͥ n̄ facit miſcd̓iā Suꝑexaltat āt miſcd̓ia iudicio.Quid ꝓderit frēs mei ſi fidem qͥs dicat ſe hr̄e: operaaūt nō hēat? Nunqͥd poterit fides ſaluare eūꝫᵗ Si ātfrater ⁊ ſoror nudi ſint ⁊ indigeāt victu qͦtidiano: dicat aūt aliqͥs ex vob̓ ill̓: iteī pace calefacimī et ſat̉amīnō dederitꝭ autē eis q̄ nct̄iaſt̓ corꝑi: qͥd ꝓderit? Sic ⁊ fides ſi nō hēat oꝑa: mortuaeſt ī ſemetip̄a.ᵍ Sꝫ dicet qͥsAu fidē hēs: ⁊ ego oꝑa habeo. Qn̄dē mihi fidē tuaꝫſine oꝑbꝰ: ⁊ ego on̄dam tibiex oꝑbꝰ fidē meā.ᶻ Tu credis qm̄ vnꝰ eſt deꝰ: bn̄ facis.Et demones credūt ⁊ ꝯtremiſcunt.ª Uis autem ſcireo hō inanis: qm̄ fides ſineoꝑibus ocioſa eſt. Abra16am pater noſter nonne ex

a Audite. Hic ꝯn̄ter ꝓbat ſuppoſitū .ſ. ꝙ diues propter diuitias p̄ciſe nō ē magꝭ honorabilis: nec pauperꝓpter pauꝑtatē ꝯtemptibilis: ⁊ hͦ dupl̓r. prīo diuīa auctoritate cū dr̄.bNōne deꝰ elegit pauꝑes: vtꝫ deapl̓is: tn̄ a pͥncipio elegit aliqͦs diuites vt zacheū et lazaꝝ. c Diuites in fide ⁊c̄. q.ei debetis ꝯforari: et ſic dꝫ in eccleſia fieri: quiapauꝑes in tꝑalibus diuites tn̄ īſpūalibus: ſi exeoꝝ ſpūalibꝰ d̓uitijs magis ꝓuenit honor diuinus ⁊ bonumeccl̓ie: diuitibusin tꝑalibꝰ ſunt p̄honorādi: ſcd̓ohoc ideꝫ ꝓbat exdiuitū auſteritate dicens.d Nōne diuites ꝑ potentiaꝫopprimūt vos.in bonis poſſeſſis dānificādo.e Et ipſi trahunt vos ad iudicia. vt ꝯdēnemini ad morteꝫin ꝑſonis. hec .n.freq̄nter fiebātin eccleſia primitiua. tercio hocꝓbat de diuituꝫmalignitate. d.Nonne ipſiblaſphemāt nomen bonū .ſ. ieſu xp̄i: qd̓ ſic bernardꝰ dicit: Eſtmel ī ore melosin aure: iubilus in corde. g Si tn̄. Hic remouet falſum intellectū circa p̄cedentia. Ex his em̄ q̄ dixit de diuitibus poſſet aliqͥs credere ꝙ eēnt a fidelibus odiēdiqd̓ remouet. d. g Si tn̄ legē ꝑficitis regalē .i. a r̄geregū datā. h Scd̓m ſcripturas. ve. ac noͣ. te. iDiliges ꝓximū ſicut teipſum .i. ad eandē btītudinē cōſequenda. Et noīe ꝓximi intelligit̉ oīs hō: qꝛ ad imaginem dei factus ⁊ ad btītudinē aptus. k Si aūt perſonas accipitis mō p̄dicto. k Redarguti. a lege:Ocūt. .j. Ita paruū audietꝭ vt magnū nec accipietꝭ cuiuſqꝫ ꝑſonā. Et ſubdit malū qd̓ inde ſequit̉ cū dr̄. lQuicūqꝫ aūt ⁊c̄. qd̓ ē intelligēdū de pena dāni: q̄ ē caretia diuine viſionis quā incurrit hō ꝑ vnā tranſgreſſionē legis diuine. qꝛ pctm̄ mortale ē tranſgreſſio legꝭdiuīe: ſꝫ penā ſenſus incurrit grauiorē qͥ pl̓es trāſgreſſiones facit. ⁊ ꝙ de pena dāni intelligat̉ lr̄a ſeq̄ns oſtendit cū dr̄. m Qui .n. dixit nō mechaberis ⁊cͣ. ab vnoem̄ deo ſt̓ oīa: ꝓpter qd̓ ꝑ vniꝰ trāſgreſſionē offenditur⁊ ꝑ ꝯn̄s eiꝰ viſio tollit̉. n Sic loqͥmini. Hic ꝯn̄terb. iacobꝰ informat fideles de collatōne boni vtilis q̄ cōſiſtit in oꝑibus miſcd̓ie. Et diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͥmo facit ꝓpoſitū: ſcd̓o remouet oppoſitū: ibi. Quid ꝓderit. Circa primū dicit. n Sic loqͥmini ⁊ ſic facitevt oꝑa vr̄a ſint verbis ꝯformia: ⁊ qͣliter ſubdit.oSicut ꝑ legē libertatis .i. legē euāgelicā. p Incipientes iudicari .i. ad iudiciū futuruꝫ debite diſponi: vbidabit̉ ſnīa btītudinis ꝯſęquēde ꝓ oꝑibꝰ miſcd̓ie: mat.xxv. Uenite bn̄dicti pr̄is mei ⁊cͣ. ⁊ ſubdit̉: Eſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare ⁊cͣ. q Iudiciū em̄ ſine miſe-

ri cordia ⁊cͣ. Mat. xxv. Ite maledicti in ignē eternū. ſeqͥt̉Eſuriui .n. ⁊ nō dediſtis mihi māducare ⁊cͣ.Suꝑexaltat aūt miſcd̓ia iudiciū. nā in caſibꝰ dubijs int̓ iuſticiaꝫ⁊ miſcd̓iaꝫ ſꝑ declinandū eſt ad ꝑtē miſcd̓ie: vn̄ dicit Ra.ſalo. ſuꝑ Exo. ꝙ apd̓ hebreos fuit antiqͥtus cōſtitutū ꝙ ſimaior ꝑs iudicumin vno ꝯdēnet aliquē ad mortē nonꝓpter hͦ eſt interficiendꝰ: ſꝫ expectanda ē maior delibe̓atio: ſi aūt maior ꝑsin vno liberet euꝫeſt liberandus. sQuid ꝓderit. Hicꝯnr remouet oppoſitum .ſ. ꝙ fides ſin̄oꝑbꝰ miſcd̓ie n̄ valeat ad ſaluteꝫ. Etremouet prīo ꝑ rōnem: ſcd̓o ꝑ exemplū: ibi. Uis auteꝫſcire. Circa primuꝫponit̉ quadruplexrō: pͥma accipit̉ exdefectu talis fidei:⁊ eſt talis: Illd̓ qd̓eſt mortuū ſpūalit̉nō pōt ſaluare etcrnaliter: fides ſineoꝑibus ē hmōi: qͥaviuificat̉ ꝑ caritatem. Amor aūt deinunꝙͣ eſt ocioſus.oꝑat̉ em̄ magna ſieſt. ſi aūt oꝑari renuerit amor nō eſtvt dicit greg. omel̓.xx. Et hoc ē intelligendū habita opportunitate oꝑandi: ꝓpter qd̓ fides q̄ꝑ dilectōeꝫ nō operatur mortua eſt: ⁊ſic inefficax ad ſalutē: ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit:s Quid ꝓderitfratres mei ⁊cͣ. q. d. nihil ꝓderit ad ſalutē. t Si autē.Hic ponit̉ ſcd̓a rō q̄ accipit̉ ex ſil̓i. fides .n. ſine oꝑbus ſimilis ē verbo ſine intellectu: ſꝫ tale verbū nihil ꝓficit: ſicut̉ſi aliqͥs dicit famelico vade ⁊ comede: ⁊ nō det ei aliqͥd adcomedendū: tale verbū nihil ꝓdeſt: ſꝫ magis ē fruſtratorium ⁊ deriſoriū: ⁊ hoc eſt ꝗd dr̄. t Si aūt frater ⁊ ſorornudi ſt̓ ⁊cͣ. ⁊ pꝫ ex dictis lra. v Sꝫ dicet qͥs. Hic ponitur tercia rō qͥ accipit̉ ex obprobrio qd̓ pōt inferri alicuiſic credēti: qꝛ nō pōt on̄dere fidē ſuā ſi requirat̉: q̄ nō verbis ſꝫ oꝑibꝰ vere on̄dit̉: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄. v Sꝫ dicet qͥs.ideſt pōt dicere rōnabiliter improperādo ſic credēti. xTu fidē habes. ẜm dcm̄ tuū. y Qn̄de fidem tuā mihiſine oꝑibus. q. d. nō potes: ſꝫ ego potero qͥ oꝑa habeo.Cu credis. Hic ponit̉ quarta rō ⁊ accipit̉ ex demonibus qͥ credūt ex euidentia ſignoꝝ: ⁊ ꝯtremiſcūt timore penaꝝ: ⁊ tn̄ hoc nō valet eis ad ſalutem. qꝛ nō poſſunt agerę opus meritoriū ⁊ ſimiliter ſuo mō fides que non oꝑat̉ꝑ dilectōnem nō ꝓficit ad ſalutē. a Uis aūt ſcire. Hicꝯn̄ter dictū errorē remouet ꝑ exemplū duplex: ſcd̓m ponitur: ibi. Sil̓r aūt. Primū eſt ipſius abra qd̓ ꝓponit inuehendo ꝯtra aduerſarium dicens. a Uis aut ſcire. perexemplum. b O homo inanis. dicit̉ auteꝫ res inanisque nō ꝯſequit̉ fine debitum: ſicut medicina que nō inducit ſanitatem: ⁊ eadem ratōne hō qui ꝑ opera bona nō cōſequitur beatitudinem. c Qm̄ fides ſine oꝑbus ocioſa eſt. q. d. oſtendam tibi ꝑ exemplum patris noſtri abraideo ſequit̉. d Abraa pr̄ noſter none ex oꝑibꝰ iuſtificatus eſt. q. d. ſic: ſꝫ ꝯtra hoc videt̉ dictū apoſtoli: Ro. iiij.