Epiſtola

nō refrenās linguā ſuā:ᵇ ſꝫſeducēs cor ſuū: huiꝰ vanaeſt religio.ᵈ Religioᵉ mūda⁊ immaculata apud deū etpr̄emᶠ hec ē: viſitare pupillos ⁊ viduas in tribulatiōeeoꝝ ⁊ immaculatū ſe cuſtodire ab hoc ſcl̓o. Cap. ij.Ratres mei:ᵇ nolite īꝑſonaꝝ acceptiōe hr̄efidēᶜ dn̄i nr̄i ieſu xp̄i glorie.

ᵈ Etem̄ ſi introierit in ꝯuētum vr̄m vir: aureū anuluꝫhn̄s ī veſte cādida: introierit āt ⁊ pauꝑ in ſordido habitu: ⁊ intēdatis in eū qͥ indutꝰ ē veſte p̄clara: ᶜ ⁊ ſi dixeritis ei: ᶠ tu ſede h̓ bn̄ᵍ pauꝑiaūt dicatis: tu ſta illic: autſede ſub ſcabello pedū meoruꝫ: nonne iudicatis apudvoſmetip̄os ⁊ facti eſtis iu-

a Non refrenās linguā ſuā. iactando ſe ꝙ h̓ crede̓ ſibiſufficit ad ſalutē. b Sꝫ ſeducens cor ſuū. ꝑ falſaꝫ opinionē. c Huiꝰ vana ē religio. qꝛ nō ducit ad fine debitū: ſicut medicina dr̄ vana q̄ nō inducit ſanitatem. dReligio aūt .ſ. xp̄iana. e Mūda ⁊ īma. apd̓ deū. ideſtaccepta apud deū.f Hec eſt viſitarepupillos ⁊cͣ .i. exercere ſe in operibusmiſcd̓ie erga proximum et in oꝑibusmūditie erga ſeipſum.In ca. j. vbi dicitur in poſtill̓. Om̄egaudium .i. ccleſtegaudium.Additio.Atio āt huius dicti.¶ Dm̄egaudiuꝫ eſtimate frēs⁊cͣ. declarat̉ in glo.vbi ſic dr̄: Non eſtxp̄iane dignitatꝭ intꝑalibꝰ exaltari: ſꝫ potiꝰ dep̄mi: mali nihil hn̄t in celo: boninihil in mūdo: ſꝫ ſpe illiꝰ boni ad qd̓ tenditꝭ quicqͥd in viaꝯtingat gaudere debetis. hec in glo.In eo ca. j. vbi dr̄ in poſtilla. Sit aūt om̄is homo veloxad audiendum.AdditioIcet hoc qd̓ dr̄: Sit aūt oīs hō velox ad audien¶ Odum: tardꝰ ad loquendū. ſatis ꝓprie intelligat̉ deauditu a docente ⁊ hmōi: tn̄ videt̉ etiā hoc documentū ſe extende̓ ad alias collocutōes hūanas: in qͥbꝰ hōdꝫ prius audire qͣꝫ loqͥ: iuxta illud Prouerb. cxviij. Quiante rn̄det ꝙͣ audiat ſtultū ſe demōſtrat ⁊ ꝯfuſione dignū⁊ hec expoſitio magꝭ ꝯcordat lr̄e ſequēti cū dicit: Et tardꝰad irā. ex locutōibꝰ .n. inordinatꝭ ꝯſueuit ira ꝓuocari magis qͣꝫ ex hoc ꝙ qͥs ſe ingerat ex officio doctoris.In eodē ca. vbi dicit̉ in poſtilla. In ſpeculo in qͦ videt̉vmbratice ⁊ imꝑfecte.Additio.Uper illud. Hic ꝯꝑabitur viro ꝯſideranti vultumnatiuitatis ſue in ſpeculo. glo. Sicut talis cōſiderans nō rem ſꝫ ſolū vmbra videt: ſic ille qui habetſolum vmbrā verboꝝ non corpus oꝑis. Capl̓m. ij.Ratres mei. Poſtqͣꝫ. b. iacobꝰ informauit fidelesad bn̄ ſe hn̄dum reſpectu ſui: hic ꝯn̄ter idem facitreſpectu ꝓximi. Et diuidit̉ in duas ꝑteſ: qꝛ primoinducit fideles ad bn̄ ſe hn̄dum erga ꝓximū in collatōneboni: ſcd̓o in euitatiōe mali. c. ſeq̄nti. prima in duas: qꝛ pͦfacit ꝓpoſitū in collatōne boni bonorabilis: ſcd̓o in collatione vtilis: ibi. Sic loqͥmini. Ad euidentiā āt pͥmi duo ſt̄p̄mittenda: primū eſt qͥd ſit ꝑſonaꝝ acceptio: ſcd̓m qualiter hꝫ locū in exhibitōe bonoꝝ. Circa primū ſcienduꝫ ꝙequitas diſtributiue iuſticie in hoc ꝯſiſtit: ꝙ aliqͣ diuerſistribuunt̉ ẜm ꝓportionē vel dignitatē vniuſcuiuſqꝫ: ꝓpterqd̓ ſi in tali diſtributiōe attendat̉ ad cāꝫ: ꝓpter quā aliqͥsꝓportionat̉ ad tale donū: fit ẜm equitatē iuſticie diſtributiue: vt ſi cancellariꝰ piſienſis ꝓmoueat aliquē ad magiſteriū: attendens ad ſuā ſufficientiā ſcīe ꝑ quā efficiat̉ ꝓportionatꝰ vel dignꝰ reſpectu talis honoris. Si aūt attēdat ad ꝑſonam tm̄ vel aliā quācunqꝫ cām q̄ nō facit ad hͦꝙ ꝓportionet̉ ad talē honorē: vt qꝛ eſt ꝯſanguineꝰ: ꝯpr̄iota: vel diues: vel aliqͥd hmōi facit ꝯͣ equitateꝫ iuſticie diſtributiue: ⁊ ꝑ ꝯn̄s peccat: qꝛ nō opponit̉ virtuti niſi viciū⁊ tale pctm̄ vocat̉ acceptio ꝑſone ſeu ꝑſonaꝝ. Contingittn̄ aliquā ꝑſone ꝯditōeꝫ facere eā dignā reſpectu vniꝰ reinon tn̄ reſpectu alteriꝰ: ſicut ꝯſanguineitas facit aliqueꝫdignū vt inſtituat̉ heres pr̄imonij: nō aūt vt det̉ ei magiſteriū vel p̄latio eccl̓iaſtica. Circa ſcd̓m ſciendū. ꝙ honordat̉ alicui in teſtimoniū virtutis. iiij. Ethico. Et ideo ſolavirtus eſt cā debita honoris exhibendi: et hoc ꝯtingit du-

pliciter: vno mō virtus ꝓpria et ſic virtuoſo debet̉ honor: alio mō virtus aliena: ⁊ ſic pͥncipes ⁊ p̄lati ſūt honorandi: etiā ſi ſint mali inqͣꝫtum gerūt ꝑſonā dei: ⁊ cōmunitatis cui p̄ſunt. ⁊ eadē rōne parentes ⁊ dn̄i ꝓpterꝑticipatōeꝫ diuine dignitatis: qm̄ deꝰ eſt oīm pr̄ ⁊ dn̄sSil̓r ſenes propter ſignuꝫ virtutis qd̓ eſt ſenectus. Et ſil̓r diuites: qꝛ maioremlocū obtinēt incōitatibꝰ: ſi aūtſolo intuitu diuitiaꝝ honorātur eſt acceptioꝑſonaꝝ ⁊ ſic peccatū: ⁊ ſic loquitur Greg. omel̓..xxviij. Suꝑbianr̄a retunditurqͥ in hoībꝰ nō naturā q̄ ad imaginem dei ſunt facti: ſꝫ diuitias honoramus.His igit̉ p̄miſſis accedamꝰ ad lr̄aꝫ in qua. b. iacobꝰexcludit a fidelibꝰ ꝑſonaꝝ acceptōneꝫ: ꝑ quā indebitehonor exhibet̉: ⁊ ſic eos reducit ad debitā honoris exhibitōeꝫ: in qua ſic ꝓcedit: qꝛ primo ꝓponit intentū: ſcd̓oinducit exemplū: ibi. Etem̄. tercio ꝓbat aſſumptū: ibi.Audite fratres. qͣrto excludit falſum intellectu: ibi. Sitn̄. Circa primū dicit: b Nolite in ꝑſonaꝝ acception habere fidē. inducēdo ad fidem: vel recipiendo adeam ꝑ admiſtratōeꝫ ſacramentoꝝ: vel nutriendo ī fide ꝑ bonam exhortatōem cum ꝑſonaꝝ acceptōne: qd̓ſit qn̄ in iſtis debita cā nō attendit̉: vtꝫ ex p̄dictis: ſꝫ indebita .ſ. attendendo ad ꝓprium queſtū vel ad alia huiuſmodi: ꝓpt̓ q̄ p̄dicta nō debēt exerceri. ſi aūt attēdatur ad honorē diuinū: ⁊ eccl̓ie bonū: ⁊ deuotōeꝫ recipientis fidē vel exhortatōneꝫ nō eſt acceptō ꝑſonaꝝ intalibus ſi p̄dicta magis exhibeant̉ aliquibꝰ qͣꝫ alijs: ẜmmaioritatē deuotōnis eoꝝ: vel honoris diuini et eccleſie: ſicut ꝯuerſio ꝯſtantimi ad fidē: ex cuiꝰ exemplo valde multi venerūt ad fidē: ⁊ ex eiꝰ facto eſt eccl̓ia ꝓmota⁊ honorata quaſi ꝑ totū orbem: ſic etiā laborare ad cōuerſionē ⁊ nutritōeꝫ in fide diuitū ⁊ potentū magis qͣꝫpauperuꝫ: non eſt ꝑſonaꝝ acceptio attendendo ad bona que ex ipſis ꝓuenire poſſunt magis qͣꝫ ex pauperibus. c Domini noſtri ieſu xp̄i glorie .i. fidem xp̄i qͥeſt dominus ⁊ dator glorie: nō ẜm ꝑſonaꝝ acceptionēſed ẜm meritorum gradus ⁊ ꝓportionem. d Etem̄ſi introierit. Hic ꝯn̄ter ponit exemplum ad ꝓpoſitumde paupere ⁊ diuite ingredientibus ꝯgregationem fidelium in eccleſia: et poteſt dupliciter intelligi. Unomodo de paupere ⁊ diuite infidelibus. qͥ ſunt ad fideꝫinducendi. Alio modo de pauꝑe ⁊ diuite fidelibus: quiſunt in fide nutriendi: Si igit̉ pauꝑ infidelis vel fidelis ſic ꝯtēnatur: vt de eius ꝯuerſione ⁊ nutritione īfide parum aut nihil curetur ſemper eſt peccatum. Similiter ſi diues ꝓpter diuitias tm̄ in iſtis preponatur:quia vtrobiqꝫ eſt acceptio ꝑſonarum: ⁊ in his duobuscaſibus videt̉ loqui beatus iacobus. Si autem diuesp̄honoretur ⁊ p̄ponatur in p̄dictis pauperi: nō habendo reſpectū ad diuitias p̄ciſe: ſꝫ ad bonū qd̓ ex eius cōuerſione vel nutritōne in fide ꝓbabiliter eſtimat̉ ꝓuenire: nō videt̉ eſſe ꝑſonaꝝ acceptio nec peccatū: ⁊ ſic ītelliganda eſt iſta littera cum ſubdit̉. e Et ſi dixeritis ei .ſ. diuiti. f Tu ſede hic bene. attendēdo addiuitias preciſe. g Pauperi autem dicetis tu ſtaillic ⁊cͣ. ipſum contenendo vel ꝓpter paupertatem p̄ciſe ip̄m minus honorabilem ⁊ amabilem deo iudicando: iō ſubdit̉. Et facti eſtꝭ iudices cogitationū iniqͥrū.