Iacobi

repromiſit deꝰ diligētibꝰ ſe.Nemo cum tentat̉ᵖ dicat:qm̄ a deo tentat̉.q Deꝰ eī intentator maloꝝ ē. Ipſe ātneminē tentat̉. Unuſqͥſqꝫv̓o tentat̉ᵗ a ꝯcupīa ſua: abſtractꝰ ⁊ illectꝰʸ Deinde cōcupiſcētia cuꝫ ꝯceꝑitʸ paritpctm̄: pctm̄ v̓o cū ꝯſūmatūfuerit generat mortē.ʰ Nolite itaqꝫ errare frēs mei dilectiſſimiᶜ Oē datū optimūet oē donū ꝑfectūᵉ deſurſuꝫeſt deſcendēs a pr̄e luminū:apud quē nō eſt trāſmutatio:ᵍ nec viciſſitudīs obumbratio. Uolūtarie eī genuit nos v̓bo veritatꝭ: vt ſimꝰinitiā aliqͥd creature eius.Scitꝰ fratres mei dilectiſſimi. Sit autem omnis hō

velox ad audiendū:ᵐ tardꝰaūt ad loq̄ndū: ⁊ tardꝰ adirā.º Ir̄a ei viriᵖ iuſticiā d̓inō oꝑat̉.q Propter qd̓ abijciētes oēm īmudiciāⁱ ⁊ abūdantiā malicie:ᵍ in māſuetudine ſuſcipite īſitū v̓buꝫqd̓ pōt ſaluare aīas veſtrasEſtote aūt factores v̓bi: ⁊nō auditores tm̄ fallentesvoſmetip̄oſ: qꝛ ſiqͥs auditorē v̓bi et nō factorᵈ h̓ ꝯꝑabit̉viro ꝯſideranti vultū natiuitatis ſueˣ in ſpecl̓o. Cōſiderauit eī ſe ⁊ abijt et ſtatiꝫoblitꝰ eſt qͣlis fuerit. Quiāt ꝑſpexit ī lege ꝑfecte libertatꝭ ⁊ ꝑmā ẜit ī ea n̄ auditoobliuioſꝰ rctūs ſꝫ fctōr oꝑish̓ btūs in fctō ſuo eritᵇ Siqͥs aūt putat ſe r̄ligioſuꝫ eē

mouet hoc. d. o Nemo cum tentat̉ .i. ꝑtentatiōeꝫad pctm̄ inducit̉. p Dicat qm̄ a deo tentet̉. qm̄ hoceſt falſum. q Deus em̄ intentator maloꝝ eſt. ſꝫ bonoꝝ tm̄: ſicut dr̄ gen. xxij. Tentauit deus abraā: vt eiꝰobedientiā innoteſceret alijs ⁊ daret̉ eis ī exemplum.r Ipſe em̄ nemine tētat. īducens eū ad peccandū. vUnuſqͥſqꝫ ꝟo tētat̉. tali tentatōne ad pctm̄ īducentē.a A ꝯcupiſcētia ſua. inordiata ꝓpter qd̓ dicitAug. xiiij. de ciuita. di. ꝙ amorſui vſqꝫ ad ꝯtēptū dei facit ciuitatem dyaboliad quā ꝑtinꝫ hōꝑ pctm̄ generaliter. ideo amorſui tendēs ad cōtemptuꝫ dei qͥ ēidem quod ꝯcupiſcentia inordinata: eſt cā omnis peccati: ⁊ ſb̓dit̉ ꝓceſſus cuꝫdicit. v Abſtractus et illectus. qꝛ prīo inſurgit ꝯplacentia ſeu dilectatōabſqꝫ ꝯſenſu ꝑfecto: ⁊ tunc adhuc ſtat in terminis peccati venialis. x Deinde cōcupiſcentia cū ꝯceperit .i. inualuerit. y Parit peccatum. inducens ad ꝯſenſum ꝑfectum. z Pctm̄ꝟo cū ꝯſummatū fuerit. in oꝑe exteriori. a Generat mortē. nam inducit ad reitcratōeꝫ ⁊ ꝯſuetudinemad quā ſequit̉ obſtinatio q̄ eſt mors aīme. Ncc argumentū inductū ꝙ deꝰ ſit actor peccati valet: qꝛ actꝰ peccati inqͣꝫtum actus ē aliqd̓ bonū ⁊ ideo reducit̉ in deūſicut in cām primā efficientē: ſꝫ inqͣꝫtuꝫ malꝰ ē priuatō:nechꝫ cām efficientē: ſꝫ deficientē .ſ. maliciā volūtatisvel eiꝰ defectum: ſicut motus claudicatōnis eſt a virtute greſſiua effectiue: de formitas aūt talis motus eſt excuruitate tibie. b Nolite. Hic remouet ſcd̓m errorem: qꝛ ſicut dixerūt aliqui deū eſſe actorē peccati vt dictū eſt ita alij dixerūt bonū meriti eſſe ab hoīe .ſ. pelagiani dicentes: hoīem ſine gr̄a poſſe vitā eterna mereri: qd̓ remouet. d. b Holite errare. ⁊ ſubdit in quo.c Omne datū optimū. qd̓ eſt bonū meritoriū faciēshoīem vitā eterna dignū. d Et omne donū ꝑfectūideſt bonū glorie. e Deſurſum eſt deſcendēs a patre luminū. ⁊ nō eſt ab hoīe: qꝛ bonū meritoriū exceditꝓportōnem nature create: ſicut ⁊ finis ad quē ordinat̉ẜm illud. j. Coꝝ. ij. Oculus nō vidit nec auris audiuitnec in cor hoīs aſcendit ⁊cͣ. f Apud quē nō ē tranſmutatio. immutabiliter .n. facit mutabilia: ſicut nr̄ intellectus immaterial̓r intelligit immaterialia: vn̄ dicitBoetiꝰ de ꝯſola. Immobilis manens dat cuncta moueri. ⁊ idem declarat ph̓s. viij. ph̓y. g Nec viciſſitudinis obum. nam in eo nō ſunt plures actus intelligendi ⁊ volendi ſibi ſuccedentes. ſꝫ vnico actu ſimpliciſſimo ⁊ eterno intelligit ⁊ vult ſe ⁊ om̄ia alia. hUoluntarie nos genuit verbo veritatis .i. ꝑ verbū incarnatū qd̓ eſt ipia veritas: Ioh. xiiij. Ego ſum via veri. ⁊ vi. i Ut ſumus initiū aliquod creature eiꝰ. qͣꝫ

tum ad eſſe gr̄e: qd̓ hic inchoat̉ et in celo ꝑficit̉: qꝛ gl̓ia eſtgr̄a ꝯſummata. k Scitis frēs mei. Poſtqͣꝫ. b. iacobꝰinduxit fideles ad reſiſtendū tentatōni: hic ꝯnter eos inducit ad acqͥeſcendū veritati: ⁊ primo eam deuot ē audiēdo: ſcd̓o oꝑe adimplendo: ibi. Eſtote aūt. Circa primū dicit. k Scitꝭ fratres mei dilectiſſimi .i. ſcire debetisqd̓ ſubditur.l Si auteꝫ ⁊cͣ. adaudiendū. veritatꝭverbū. m Tardus ad loquendū.nam hoc ꝑtinet addoctoris officiū adqd̓ ſe ingerere ē p̄ſumptuoſum.n Et tardus adiraꝫ. nā ira que eſtꝑ viciū oculū mentis excecat: ⁊ ira q̄eſt ꝑ zelum ip̄m aliqn̄ ꝑturhat: vt dic̄Rreg. in. v. moral̓.o Ira em̄ viri. q̄eſt per vicium.Iuſticiā d̓i nōpoꝑat̉. minꝰ dicit etplus ſignificat: nāira que eſt ꝑ viciuꝫnon ſolū iuſticiamomittere facit: ſedēt freq̄nt̉ ad facienduꝫ ī iuſticiā inducit. ꝯn̄ter ꝓpoſituꝫꝯcludit. d.Propter qd̓abijcientes omneꝫimmunditiā. corꝑis ⁊ aīe que intellectū hebetat. r Etabundantia malicie .i. ire ꝓceſſum ⁊ augmentuꝫ vſqꝫ adopus iniuſticie: qd̓ intellectum excecat: vt dictū eſt. SIn manſuetudine ſuſcipite inſitum verbū .i. verduꝫ fideiqd̓ debet mentibꝰ inſeri humanis. Eſt aūt manſuetudo q̄dam tractabilitas mentis: ꝓpter quod eſt debita diſpoſitio ad recipiēdū imp̄ſſionē ꝟbi diuini: ſicut cere tractabilitas adimp̄ſſionem ſigilli. t Eſtote. Hic ꝯn̄r inducitad acquieſcendū veritati ipſam opere adimplendo: ⁊ primo facit ꝓpoſitum: ſcd̓o remouet oppoſitum: ibi. Siquisautem. Circa primū dicit: t Eſtote aūt fac̄. verbi ⁊ nōau. tm̄. p̄cepta em̄ diuina ſaltē in pluribus ſunt de oꝑabilibus: ⁊ ideo nō ſufficit auditus: ſꝫ requiritur opus: ꝓpterqd̓ dicit ph̓s .j. Ethic. ꝙ illi qui ſunt ꝯtenti ſcīa morali abſqꝫ oꝑe: ſunt ſimiles illis qui attentē medicos audiūt: ſednihil faciūt eorum que dicunt: ⁊ ſicut iſti nō habent corꝑꝰbene curatum: ſic nec illi animam: propter quod de taliauditore ſubditur. v Hic ꝯparabitur viro ꝯſideranti vultum natiuitatis .i. vultum ſuum corꝑalem in qͦnatꝰeſt. x In ſpeculo. in quo videt̉ vmbratice ⁊ imꝑfecteꝓpter qd̓ talis ꝯſideratio paruam aūt nullā facit imp̄ſſionem: ſic eſt de auditu p̄ceptoꝝ dei ſine operatōne.Qui aūt ꝑſpexerit in lege perfecte libertatis .i. in lege euāgelica: que dicitur lex libertatis. tum quia eſt lex amoris:lex autem vetus fuit lex timoris Auguſti. in libro contraadamantium: Differentia legis ⁊ euangelij timor ⁊ amortimor autem reſpicit conditionem ſeruilem: amor autemliberam: tum quia lex no. liberat a ſeruitute leg. vete. etonere: vt frequenter dictum eſt sͣ. z Et ꝑmanſerit inea. ẜm eam viuendo. a Hic beatus in ſuo facto erit .i.in opere ſuo. b Siquis. Hic ꝯn̄ter remouet oppoſitū:qꝛ aliqui volebāt viuere ocioſi credentes ꝙ eis ſufficeretad ſalutē ſuſceptio fidei: ꝓpter qd̓ hoc improbat. d. bSiqͥs aūt pu. ſe eſſe religioſum .i. veꝝ ⁊ ꝑfectū xp̄ianum.