Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola

in diſꝑſione: ᵉ ſalutē. Om̄egaudiūᵍ exiſtimate frēſ meicū in tentatōes varias incideritisᵗ ſciētes ꝙ ꝓbatō fidei vr̄eᵏ patīaꝫ oꝑat. Patīaaūt opꝰ ꝑfectū hēat: vt ſitꝭꝑfecti ⁊ integriᵐ in nullo deficiētes. Siqͥs aūt vr̄m indiget ſapīa: poſtulet a deoqͥ dat oībꝰ affluent̓: ⁊ nō īproꝑat:q ⁊ dabit̉ ei. Poſtulet aūt in fide nihilˢ heſitāQui em̄ hēſitatᵛ ſil̓is ē fluctui maris: qui a vento mouet̉ et circumfert̉. Non er-

go eſtimet hō ille ꝙ accipiat̄ aliquid a dn̄o. Uir duplex aīoᶻ incōſtans eſt in oībus vijs ſuis.ª Gloriet̉ aūtfrater hūilisᵇ in exaltatiōeſua:ᶜ diues aūt in hūilitateſua: qm̄ ſicut flos feni trāſibit.ᵉ Exortꝰ eſt eī ſol cuꝫ ardore: ⁊ arefecit fenuꝫ ⁊ floseiꝰ decidit: ⁊ decor vultꝰ eiꝰdeperijt:ᵍ ita ⁊ diues in itineribꝰ ſuisʰ marceſcet. Beatus virᵏ qͥ ſuffert tentationem: qm̄ cū ꝓbatus fueritaccipiet coronā vite: quā

optata cū dicit̉: e Salutē .ſ. ꝑ gr̄am in pn̄ti: ⁊ gloriamin futuro. f Om̄e gaudiū. hic incipit tractatꝰ in qͦ beatus iacobꝰ informat credētes bn̄ ſchabere: primo reſpectu ſui: ſcd̓o reſpectu ꝓximi. c. ſequē. tercio reſpectu dei. c.iiij. ibi. Adulteri. ẜm ordinē doctrine a magꝭ ad minꝰ nonꝓcedendo iſta tam̄diuiſio nō eſt ſic p̄ciſe qͥn in vna ꝑteponat̉ aliquid deꝑtinentibꝰ ad aliaſ⁊ ecōuerſo: ⁊ hͨ ꝓpter ꝯnexionē virtutū. Circa primāparte ꝯſideranduꝫꝙ reſpectu ſui homō bn̄ ſe hꝫ ꝑ hocꝙ tētatōnibꝰ viriliter reſiſtit: ⁊ ꝑ h̓ ꝙveritati hūiliter acquieſcit: qꝛ ꝑ pͥmūvitant̉ vicia ⁊ acqͥrunt̉ virtutes morales per ſcd̓m ꝟoex pellit̉ ignorātia⁊ acquirunt̉ virtutes intellectuales:ſcd̓a īcipit: ibi. Scitis frēs mei. pͥmadiuidit̉ in tres: naꝫbeatus iacobꝰ pͥmoponit ſuā informatōeꝫ: ſcd̓o infert intentā ꝯcluſionē: ibi.Gloriet̉ aūt. tercō remouet erroneā opinionē: ibi. Nemocum tētat̉. prima adhuc in duas: qꝛ primo inducit ad reſiſtendū tentatōnibꝰ in caſibus certis: ſcd̓o in dubijs: ibi.Siqͥs aūt. Ad euidentiā primi ꝯſiderandū ꝙ tentatiōesmetū inducentes de amiſſione boni iam habiti ſt̓ vehemētiores qͣꝫ ille q̄ inducūt appetituꝫ de acquiſitōne nō habitivn̄ dicit aug. Terrena diligunt̉ artius adepta ꝙ ꝯcupitaꝯſtringant: nam illa velut incorꝑata p̄ſcindunt: iſta ꝟo velut extranea repudiant̉: ⁊ qͣnto ſuntˡ magis intrinſeca tāto metus de amiſſione ē vehemētior: ſicut metꝰ de amiſſione vite vel membroꝝ aliquoꝝ qͣꝫ de amiſſionē bonorumpoſſeſſoꝝ: ⁊ iō qui bn̄ reſiſtit tentatōnibus iſtis bn̄ pōt reſiſtere ⁊ alijs: qꝛ ẜm ꝙ dicit quidā: nō eſt cōſentancū rōnicupiditatē cū vinci q̄ metu nō frangit̉: ⁊ ideo. b. iacobusdocens reſiſtere tentatōnibꝰ ponit exemplū de tentatōibꝰmetum inducentibꝰ de amiſſione boni iā habiti: cuiuſmōiſunt perſecutōes in ꝑſonis vel rebꝰ iaꝫ poſſeſſis. dicit gͦ.f Om̄e gaudiū .i. celeſte gaudiū qd̓ includit in ſe ꝑfectōnem eminentiꝰ oīs boni gaudij. g Exiſtimate fratresmei. finaliter ꝯſequi. h Cum in tētatōnes varias incideritis. ſi fortiter eis reſiſteritis. i Sxientes ꝙ ꝓbatio fidei vr̄e. in ꝑſecutōibꝰ ꝑ quas declarat̉ hō fideliter adherere deo qn̄ ꝑ aduerſa quecunqꝫ nō ſeꝑat̉ ab eo. KPatiam oꝑatur. nam ꝑ talē. ſufferentiā frequētatā virtꝰpatīe acquirit̉ ꝑ quē quidē habitū ſufferentia taliū q̄ primo erat ſibi difficilis reddit̉ facilis. Patīa aūt opus perfectum hꝫ. In ꝑſecutōnibus .n. illud qd̓ primo occurrit ſuſtinenti eſt triſticia: ex hoc vlteriꝰ inſurgit ira: q̄ eſt appetitus vindicte ꝯtra ꝑſequentē: ⁊ tercio odiū. Uirtus auteꝫpatīe aufert triſticiā iſtā: vtꝫ ex dictis: et ſic p̄ſcindit radicem duobꝰ alijs: qꝛ qui non triſtat̉ in ꝑſecutōne: nō iraſcitur ꝯtra ꝑſequentē nec odit eū: ideo bene dr̄ ꝙ in hoc habet opus ꝑfectū: ꝓpter qd̓ ſubdit̉. Vt ſcitis ꝑfecti etintegri. qꝛ q̄ bene reſiſtit tētatōibꝰ iſtis defacili reſiſtit alijsvt sͣ. dc̄m̄ eſt. m In nullo deficiētes. qꝛ ſicut sͣ. dictū ēnō ſolū ꝑ hoc cuitant̉ vicia: ſꝫ etiā acqͥrunt̉ oppoſite ꝟtutes. n Siquis. Hic ꝯn̄ter docet reſiſtere tētatōnibusin caſibꝰ dubijs. tentat̉ .n. qͥs aliqn̄ de aliqͦ perpetrando qd̓ignorabat eſſe illicitū: ⁊ aliqn̄ de malo ſub ſpē boni: ꝓpterqd̓ ad reſiſtendū tētatōi in hmōi caſibꝰ neceſſe hꝫ ab aliodirigi. Infallibile ꝟo directiuū eſt ipſe deꝰ: qͥ nō deficit adſe veraciter recurrentibus: qꝛ ſi natura nō deficit in neceſ-

ſarijs ml̓tominus actor nature: ꝓpter qd̓ tales dirigitꝑ ſeip̄m vel ꝑ miniſtrū: ſicut ptꝫ act. x. de cornelio ad cꝰdirectōnem miſit petrū: iō dicit. b. iacobus. n Si.qͥs aūt vr̄m indiget ſapīa. qd̓ ꝯtingit in dubijs. oPoſtulcta deo. nā oībus hoībus dat bona nature queſt̓ magna valde⁊ ſuꝑ hͦ ſe diſponētibus dat bona gr̄e q̄ ſūt maiora: ⁊ ꝑſeuerantibus bona gl̓ieq̄ ſunt maxima.p Et non īproperatꝭ .ſ. gratꝭ: nāfreq̄nter ingratis iudeis īproperauit ꝑ ꝓph̓asbn̄ficia eis exhibita in exitu deegypto in deſerto: ⁊ in terra ꝓmiſſionis.q Et dabit̉ ei.nā petitio ſemꝑexauditur qn̄ fitpie ꝓ ſe ⁊ ꝑſeueranter.Roſtulet aūt infide. ieſu xp̄i.s Rihil heſitās. de diuina ptāte ac etiā volūtate dādi petentibꝰ debite .ſ. pie ꝓ ſe et ꝑſeuerāter. t Quiem̄ heſitat. de ptāte vel voluntate diuina. v Sil̓iseſt fluctui marꝭ. qꝛ eſt inſtabilis non hn̄s mentē in deoſtabiliter fixā. x Non gͦ eſtimet hō ille ꝙ accipiataliqͥd a dn̄o. de ꝑtinentibꝰ ad bona gr̄e: qꝛ nature bonaſunt bonis et malis cōia: Math. v. Qui ſolē ſuū oririfacit ſuꝑ bonos ⁊ malos ⁊cͣ. Si aūt aliqͥs heſitet de ꝓprio defectu in petendo: dubitās ne petat inſufficientimō ꝓ tali heſitatōe nō impedit̉ ſue poſtulatōnis exauditio: ſꝫ heſitās de deo impedit̉: de qͦ adhuc ſubdit̉.Uir duplex aīo. nūc deo adherens nūc mūdo. z Inconſtans in oībus eſt vijs ſuis .i. oꝑibus ſuis: nihil ducens ad ꝓfectū. a Gloriet̉. Poſtqͣꝫ. b. iacobus induxit ad reſiſtendū ꝑ ſecutōnibꝰ: hic ꝯn̄ter ꝯcludit intentū .ſ. ꝙ nō ſolū ſunt ſuſtinende patiēter: ſꝫ etiā gaudenter ꝓpter p̄miū: ẜm ꝙ dicit ſaluator Mat. v. Beati eſtis cū maledixerint vobis hoīes ⁊ ꝑſecuti vos fuerint ⁊cͣ. Sequitur: Gaudete ⁊ exultate qm̄ merces vr̄acopioſa eſt in celis. ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄. a Gloriet̉ autēfrater humilis .i. abiectus ⁊ dep̄ſſus. b In exaltatione ſua. in ccleſtibus futura. c Diues aūt in humilitate ſua. ironicaⁱ eſt locutio: vt dicit glo. cui cōcordat ſequēs lr̄a cuꝫ dr̄. d Qm̄ ſic̄ flos feni tranſibitita cito deficiet eiꝰ potentia: ⁊ bonit exempluꝫ ſenſibiledicens. e Exortus ē .n. ſol cum ardore. exn̄s in cancro ⁊ lcone. f Et arefecit fenū. qꝛ deficit eiꝰ viror etdecor ⁊ applicat ad ꝓpoſitū. d. g Ita et diues in itineribus ſuis .ſ. potentia ⁊ gl̓ia. h Marceſcet .ſ. inmorte ⁊ etiā aliqn̄ ante mortē. i Beatus vir. ī ſpe.k Qui ſuffert tentationē. ita ꝙ nō vincit̉ ab ea: ſꝫ vincit eam. l Qm̄ cū ꝓbatus fuerit. ſicut aurū in fornace. m Accipiet coronā vite. ⁊ tūc erit beatus inre. n Quam repromiſit deus diligentibus ſe. qꝛ nihil eſt acceptū deo niſi fiat ex caritate: prima Coꝝ. xiij.Si diſtribuero omnes facultates meas in cibos pauperum ⁊cͣ. ſequit̉. Caritatem autem nō habcā nihil mihi prodeſt. o Nemo cū tentat̉. Hic ꝯn̄r circa p̄dicta remouet errorem dupliceꝫ: ſcd̓m remouet: ibi. Nolite itaqꝫ. Circa primū ſciendū ꝙ qꝛ potentie aīe ſunta deo: ⁊ actus eaꝝ: ideo dixerūt aliqui ꝙ tentatio inducens ad malum eſt a deo: ita ꝙ deus eſt actor mali culpe: volentes ꝑ hoc peccata ſua excuſare: ꝓpter quod re