Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad Heoreos

Nō em̄ angel̓ ſb̓iecit deusorbē t̓re futuꝝ d̓ qͦ loqͥmurTeſtatꝰ ē aūt in quodā loco qͥs dicens:ˣ Quid eſt hōꝙ memor es eiꝰ: aut filiꝰ homīs: qm̄ viſitas eum?ʸ Minuiſti eū paulominꝰ ab angelisᶻ gl̓ia ⁊ honore coronaſti euꝫ: ⁊ ꝯſtituiſti eum ſuꝑoꝑa manuū tuaꝝ. Oīa ſubieciſti ſb̓ pedibꝰ eius. In eoem̄ ꝙ omīa ei ſubiecit: nihildimiſit nō ſb̓iectū ei.ª Nūcaūtᵇ necdū videmꝰ oīa ſb̓iecta ei: eū autē qͥ modico qͥ

angeli minoratꝰ ēᵇ videmꝰih̓m ꝓpter paſſionē mortisgl̓ia ⁊ honore coronatū: vtgratia dei ꝓ oībꝰ guſtaretmortē. ʰ Decebat .n. eūˡ ꝓpt̓quē oīa:ᵏ ⁊ ꝑ quē omīa: quimultos filios in gl̓iā adduxerat:ᵐ auctorē ſalutis eoꝝper paſſionem ꝯſummariQui .n. ſanctificat:q et quiſanctifiant̉ ex vno omnes.ᵉ Propter quā cauſamᵗ nōconfundit̉ʸ fratres eos vocare: dicens: Nunciabo nomen tuum fratribus meis:

in quo ceſſabit oīs talis trāſmutatio: nūc aūt ita eſt: ꝙlꝫ ſit idē orbis qͣꝫtum ad ſb̓am nūc ⁊ poſt iudiciū: tn̄ noeſt idē ſtatus vt viſum eſt: ⁊ iō orbis quodāmō duplicat̉ ẜm iſtā diuerſitatē ſtatꝰ: ita ꝙ dr̄ orbis pn̄s ẜm ſtatū qͥ currit vſqꝫ ad iudiciū. dicit̉ at orbis futurꝰ ẜm ſtatū q̄ erit poſt iudiciū. Orbis ātẜm ſtatu p̄ſentē ſubiectus eſtquodāmō ip̄isāgelis: qꝛ miniſterio eorū mouent̉ corpora celeſtia: ⁊ per ꝯn̄strāſmutāt̉ iſtainferiora ꝑ ip̄oſ⁊ illuminant̉ homīes d̓ diuinis.oīa aūt ceſſabūtin iudicio: et iōorbis futurꝰ nōerit angelis ſubiectus ſꝫ ip̄i chriſto: qꝛ tunc oīaerūt ei plene ſb̓iecta: nō ſolumqͣꝫtum ad diuitatē: ſed etiā qͣꝫtum ad humanitatē: vt magꝭvidebit̉. jͣ. Dicit̉ igitur: s Nō em̄ angelis ſubiecitdeus orbe terre futurū .i. ẜm futurū ſtatu de quo loquimur: qꝛ de hoc ſtatu apl̓us intēdit loqui. ꝙ auteꝫ orbisẜm illū ſtatū ſubijciat̉ chriſto probat ꝑ ſcripturā di.t Teſtatꝰ eſt aūt in quodā loco. i. in pſal. v Quisdicens. ſic loquit̉ in coi: qꝛ ſcriptura hec nota erat illisquibꝰ ſcribebat: ſimilit̓ ſcriptor eorū. x Quid ē hōꝙ memor es eius ⁊cͣ. verba ſunt ipius dauid admirātis exaltationē humane nature in ip̄a incarnatōne: etideo dicit: Quid eſt homo ⁊cͣ. q. d. modicū ⁊ quaſi nihilreſpectu nature diuine et angelice: et tamen memores eius ip̄m mirabiliter viſitando ⁊ tibi vniendo ī incarnatiōe ſequit̉: y Minuiſti eū paulominꝰ ab angelis. qꝛ naͣ humana ſic exaltata in ipſa incarnationefuit poſtea minorata ab angelis in ip̄a paſſiōe: qꝛ angeli non ſunt paſſibilis nature. ſequit̉: z Gloria ethonore coronaſti eum. qꝛ ꝑ meritu paſſionis obtinuitgloriā cooꝑis: qd̓ an̄ paſſionē ⁊ reſurrectionē non fuitglorioſum: ſed paſſibile ⁊ mortale ad implēdū nr̄e redemptiōis miniſteriū: ⁊ qꝛ extūc auctoritatiue ſunt eioīa ſubiecta: ẜm ꝙ dicit̉ Math̓. vlti. di. apl̓us poſt reſurrectionē ſuam: Data eſt mihi omnis poteſtas ī celo ⁊ in terra. ideo ſequit̉: z Et cōſtituiſti eum ſuꝑoꝑa manuū tuarū: oīa ſubieciſti ſub pedibus eius. verutamē: qꝛ nō omnia ſunt ei ſubiecta executiue: ſed hoccōplebit̉ ꝑfecte in iudicio. ſequit̉: a Nūc aūt .i. tēpore moderno quod currit vſqꝫ ad iudiciū. b Necdum videmꝰ omnia ſubieta ei .ſ. ꝙͣtum ad executionēc Eum aūt qͥ in modico. hic ꝯn̄ter exponit p̄dictamſcripturā de xp̄o: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ primo ponit expoſitionē ſuā: ſecūdo remouet circa hoc quādaꝫdubitationē: ibi. Dicebat em̄ exponit ergo pͥmo auctoritatē p̄dictā eo mō quo eſt expoſita in ꝑte p̄cedenti.di. c Eum aūt qͥ in modico ⁊cͣ .i. ieſum xp̄m qͥ plusqͣꝫ angeli minoratꝰ ē in paſſione: vt dictū eſt. d Uidemus ih̓m. ſic minoratū: e Propt̓ paſſionē mortis .i. ex merito paſſionis. f Gl̓ia ⁊ honore coronatū. differt em̄ honor ⁊ gl̓ia: qꝛ honor eſt exaltatio vniꝰin teſtimoniū virtutis: que ſi fiat in ſecreto vel corampaucis dicit̉ honor: ſed gloria ꝓprie dicit̉ talis honorexhibitꝰ corā multis. Un ẜm amb̓. gl̓ia eſt clara noticia cū laude: ideo dicit: Uidemꝰ ih̓m gloria ⁊ honorecoronatū: quia per fidem firmiter tenemus ip̄m exalta

tum coram multitudine ciuiū ſupernoꝝ: et hoc ex meritopaſſionis vt dictū eſt: ⁊ qꝛ hoc nō fuit factū ex nr̄is meritꝭſed ex diuina gr̄a ⁊ liberalitate: ideo ſequit̉: g Vt gr̄adei ꝓ omībꝰ guſtaret mortē: ⁊ dicit ꝓ omībꝰ qꝛ licꝫ eiꝰ efficacia nō ſe extēdat niſi ad iuſtos: eiꝰ tn̄ ſufficiētia extēditſe ad omnes.h Decebat eniꝫHic ꝯn̄ter remouet qd̓dā dubiumex p̄dictis ortū: dixerat .n. primo ca.ꝙ xp̄s p̄eminet angelis ſicut dn̄s ſeruis ſuis: et in hoccapitulo dixit ꝙ īpaſſiōe fuit minoratꝰ ab angelis: etſic illud ſecūdū videt̉ repugnare primo dicto. q. remouēs hāc repugnātiā apparētē on̄ditꝙ xp̄s qͣꝫuis ſit maior angelis: ⁊ actornr̄e ſalutꝭ: tn̄ cōueniēter paſſus eſt:hoc on̄dit triplicirōne. Prima accipit̉ ex ꝑte dei pr̄ispaſſionē filij ordinantis: ſecūda ex parte filij pro redemptione noſtra paſſionē ſuſtinentis: ibi. Qui eniꝫ ſanctificat: tercia ex partenature humane redēptione indigentis: ibi. nūqͣꝫ angelosPrima rō talis eſt: deus pr̄ eſt cā efficiens ⁊ finalis omnium: ⁊ ꝑ ꝯn̄s hꝫ ꝓuidētiā d̓ oībus ea deducēdo ad finē debitū: ſed ſpāli mō hꝫ ꝓuidētiā de electis q̄ deducūt̉ ad beatitudīem ſuꝑnaturalē: ꝓpter qd̓ p̄deſtinatio q̄ eſt reſpectu electoꝝ tm̄: dr̄ q̄dā ꝑs ſpālis ip̄ius diuine ꝓuidentie:vt pꝫ. jͣ. ſent̓. igit̉ cū deꝰ pr̄ oīa ꝯuenientiſſime faciat: qꝛ diſponit oīa ſuauit̉: vt dr̄ ſap̄. viij. ꝑ ꝯn̄s redemptio electoru ꝑ quā ip̄i deducunt̉ ad gloriā ꝯuenientiſſime facta eſtModus aūt ꝯuenientiſſimꝰ eſt vt xp̄s qͥ eſt verus hō: etverꝰ deꝰ in hūana naͣ paſſus ē: vt ſic nō remaneret dedecꝰculpe ſine decore iuſticie: ⁊ qͥ ꝑ culpā auerſus a deo fueratreduceret̉ ꝑ penā. Cōnenientiſſimū .n. erat ꝙ hāc penaꝫſuſtineret ille qͥ ē deꝰ ⁊ hō: vt ſic puniret̉ hō qͥ peccauerat⁊ ſatiſfaceret deꝰ q̄ poterat: qꝛ offenſa pͥmi hoīs qͣꝫdā infirmitatē ꝯtinebat. hāc aūt ſnīam breuit̓ tāgit apl̓us di.hͨ Dicebat. em̄ eū .i. deū pr̄em i Propter quē oīa. ſt̄finaliter vt dcm̄ eſt. k Et ꝑ quē oīa. ſunt efficienter.l Qui multos filios in gl̓iam adduxerat .i. ad gl̓iam adducere ab eterno diſpoſuerat: ⁊ loquit̉ hic de effectu predeſtinationis q̄ nō pōt falli. Dicebat .n. deum patrem.m Cōſummare .i. ad finē nr̄e redēptionis adducere.n Auctorē ſalutis eoꝝ .i. ieſum xp̄m qͥ ē auctor ſalutiselectoꝝ. o Per paſſionē. qꝛ paſſio ſua fuit ꝯueniensmodus nr̄e redeptionis vt viſum eſt. p Qui em̄ ſctīficat. hic ponit̉ ſcd̓a rō q̄ accipit̉ ex ꝑte xp̄i paſſionē ſuſtinentis et eſt talis: xp̄s em̄ ẜm humanā naturā eſt eiuſdēſpēi nobiſcū ⁊ ꝑ ꝯn̄s caro nr̄a ⁊ frater nr̄: et iō ſicut cōicatin natura paſſibili nobiſcū: ita ꝯueniens fuit vt cōicaretnobiſcū ī paſſiōibꝰ carnis: vt ꝑ hoc impaſſibilitatē nobisdonaret: hoc eſt igit̉ qd̓ dicit. p Qui .n. ſctīficat .i. xp̄sq Et qͥ ſctīficat̉ .i. ppl̓s catholicꝰ. r Ex vno oēs .i. exvno pr̄e: lꝫ diuerſimode: qꝛ ip̄e eſt filiꝰ dei natural̓ nos ātfilij ſumꝰ adoptiui. s Propt̓ quā cām .i. ꝑꝑ cōicatōꝫin natura ⁊ filiatōe p̄dcā. t Nō ꝯfundit̉ .i. erubeſcit̉.v Fratres eos vocare .i. ip̄os fideles qͦs vocat frēs di.psͣ xxj. Nūciabo nomē tuū fratribꝰ meis ⁊cͣ. ille em̄ psͣ. loquit̉ de paſſione xp̄i: vn̄ ibid̓ p̄mittit̉: Foderunt manusmeas ⁊ pedes meos quod nō poteſt intelligi de dd̓ necd̓mardocheo de quo dicunt iudei moderni illum psͣ. debere intelligi: ex quo patet eoꝝ falſitas: quia nec dauid nec