Epiſtola Pauli

ſede a dextris meis:ᵏ donecponam inimicos tuos ſcabellum pedū tuoꝝ. Nonne omnes ſunt adminiſtratorij ſpūs in mīſteriū miſſinꝓpter qͥ hereditateꝫ capiunt ſalutis.

Sede a dextris meis .i. ad equalitatē dignitatis meeſic .n. refert̉ ad xp̄m ẜm diuinā naturā ſicut s. expoſitū eſteodem ca. ſequit̉. k Donec ponam inimicos tuos ſcabellum pedū tuoꝝ. hoc aūt erit in iudicio futuro qn̄ omnia ſubijcientur qͣꝫtum ad executionem ꝑfecte ip̄i chriſto:dico aūt qͣꝫtū ad executionē: qꝛ qͣꝫtuꝫad auctoritate oīaiā ſunt ei ſubiecta.ſed de hoc pleniusvidebit̉. Sꝫ inſurgit hoc dubiū: qꝛ videt̉ ꝙ xp̄s nō debuit ſedere ad dexteram dei patris ineternū: ſed tm̄ vſqꝫad tp̄s determinatuꝫ: in quo omniaſunt ſibi ſubijcienda: quod vr̄ importari ꝑ hoc aduerbiū donec. Dicenduꝫꝙ hoc aduerbiū donec aliqn̄ tenet̉ infinite: qn̄ .ſ. ſignificatterminū cui adiungit̉. ſicut cū dr̄: Sede hic donec veniaꝫſenſus eſt ꝙ in aduentu meo terminet̉ ſeſſio tua. aliquando tenet̉ indet̓minate: ⁊ tūc nō ſignificat talē determinationē. ſicut cum dr̄: Iſte nō penituit de peccatis donec vixit: ſenſus eſt: qꝛ nunqͣꝫ penituit nec penitebit: qꝛ pꝰ mortem non ē locus pnīe. iſto ſcd̓o modo ponit̉ hic aduerbiūcū dicit̉: Sede adextris ineis: donec ponā inimicos tuosſcabellum pedum tuoꝝ ⁊cͣ. ⁊ iō ſenſus eſt ꝙ nunqͣꝫ ceſſabit ſedere ad equalitatē dei patris. Hec aūt equalitas nōcōpetit angelis: ideo ſubdit apl̓s. Nonne omnes ſt̄adminiſtratorij ſpūs. q. d. ſic. ſicut .n. in artificialibus videmus ꝙ aliqui p̄cipiūt in oꝑibꝰ .ſ. architectōici ⁊ principales. Aliqͥ exequunt̉ imꝑata: ſicut īferiores artifices materiā p̄parantes: tamen om̄s iſti dicunt̉ artifices: vt habetur .jͣ. meta. ſic in angelis aliqui dicunt̉ ſubſiſtere: aliqͥ autem exeqͥ imperata: tn̄ oēs dicūtur adminiſtratores. Veladminiſtratorij ſpūs .i. ſpūales ſubſtātie in miniſteriū miſſi. ſuꝑiores .n. angeli mittūtur tm̄ miſſione interiori medidios ⁊ inferiores illuminādo ordine gerarchico. Inferiores aūt mittunt̉ ad aliqua circa nos exequēda: ⁊ ſic mittunt̉ miſſione exteriori. ⁊ ſic ptꝫ ꝙ om̄es ſunt in miniſteriū miſſi: lꝫ diuerſimode. Iſtud aūt miniſteriū exercēt angeli ꝓpter ſalutē electoꝝ: vt natura hūana q̄ eſt inferior inducat̉ ad deū ꝑ angelicā tanqͣꝫ ꝑ ſuꝑiorē ꝓpter hoc ſubdit̉m Propter eos qͥ capiūt hereditatē ſalutis. ẜm .n. dyoniſium. Hec eſt lex diuinitatis: vt infima per media reducant̉ in ſuprema.Ad hebreos.Capl̓o pͥmo vbi dr̄ in poſtil: Multipharie ⁊cͣ. Additō.O maiorē euidentiā qͦrundā que in hoc capl̓o ꝯtinent̉ ſuꝑ illa q̄ habent̉ in poſtilla: q̄dā vident̉ addenda: circa que p̄ſupponendū eſt ꝙ apl̓s in hoc loco in dictis ſuis innuit aliqͥd quod fundat̉ in aliqua aucͣteſacre ſcripture vel in dictis apud hebreos auctenticis: vtpatebit. vnde in hoc qd̓ dicit: Olim deus loquēs pr̄ibꝰ inꝓphetis vr̄ innuere ꝙ an̄ aduentū chriſti ꝑ aliqd̓ tp̄s iamceſſauerāt ꝓph̓ie. ſicut .n. tradunt hebrei in libro qui dicit̉Ioma. ſuꝑ illud psͣ. Signa noſtra nō vidimus iam nō eſtꝓph̓a ⁊cͣ. Ante finē tēpli ſcd̓i ꝑ. xlij. annos qd̓ tp̄s cucurritcum paſſione chriſti ceſſauerat multa ſigna in templo: qͦbus oſtendebat̉ ꝙ deus acceptabat ſacrificia ibidē oblata. Sil̓r ⁊ ceſſauerat ꝓphetia: qꝛ iaꝫ nulla ꝓph̓ia inter eoserat: ex quibus reprobatio illius ſtatꝰ qͦdamodo oſtendebat̉: qd̓ apl̓s intendēs de hoc hebreos volens inſtruere dicit. Olim deus loq̄ns pr̄ibꝰ. q. d. olim loquebat̉ patribusdeus in ꝓphetis: ſꝫ iam nūc ceſſauit illa llocutio adueniente ꝑfectiori locutōne: qꝛ nouiſſime eſt nobis locutus deusin filio. Si aūt obijciat̉ de iohanne baptiſta. dicendū ꝓphetia Iohannis ꝯcurrit cū tꝑe xp̄i cuiꝰ fuit p̄curſor immediatus: ⁊ iō nō eſt ꝯputanda inter ꝓphetias antiqͦꝝ. Itemin predictis verbis on̄dit̉ idētitate illiꝰ qͥ patribus loquebatur cū dicit ꝙ deus qͥ pr̄ibꝰ in ꝓphetis loq̄bat̉ nouiſſi-

me locutus eſt in filio: in quo innuit impleri illud Eſa.lij. Propterea cognoſcet ppl̓s nomē meū in illa die: qͥaego qͥ loquebar ecce aſſum. ꝓut fuit largius expoſituꝫin additiōe ſuꝑ illud ca. Eſa. In qua ideūtitate refutatur duo errores .ſ. manicheoꝝ ⁊ iudeoꝝ. Manichei eīantiquū teſtamentū attribuebāt malo pͥncipio: nouūꝟo bono. Iudei ecōuerſo antiquū teſtm̄ dicebant eſſęa deo: nouū aūt non. vn̄ vtrūqꝫ errorē refutās apl̓s aſſerit p̄dictā idētitatē .ſ. inter illū qͥ olim loq̄bat̉ pribꝰ:et illum qͥ diebus iſtis loqͥtur nobis: ſed pͥus ꝑ ꝓphetas⁊ nūc ꝑ filium q̄ maior eſt ꝓphetis. Ex qͦ eminentia noue legis reſpectu veteris oſtendit̉. Nam ſicut in omnibus poteſtatibꝰ ⁊ artibꝰ ordinatis: ille qͥ eſt ſuꝑior artifex ſeu preſidēs: principalē ⁊ ꝑfecctum actum oꝑaturꝑ ſeip̄m: ea ꝟo que diſponūt ad vltimā ꝑfectionē oꝑat̉ꝑ miniſtros. ſicut nauifactor ꝯpaginat nauē ꝑ ſeipſuꝫſed preꝑat materiā ꝑ artifices ſubminiſtrātes. ſed lexnoua q̄ data eſt ꝑ ipſum filiū dei hoīem factum eſt ꝑfecta: lex aūt vetꝰ que data ē ꝑ angelos ſeu ꝑ ꝓphetas eſtimperfecta: qd̓ etiā habet̉ ex dictis hebreoꝝ. vn̄ ſuperillud Eccl̓. j. Omnia vanitas. exponendo li oīa quedāglo. eoꝝ ſic di. oīs lex iſtius tꝑis q̄ in pn̄ti vana eſt reſpectu legis meſſie: que quidē glo. multū continet veritatis. Nam ſicut medicina que nō ꝯfert ſanitatem vana dr̄: ſic lex vetus que nō ducebat ad beatitudinē vana diceret̉ ſi nō ſuꝑueniſſet lex noua que ad beatitudinem inducit. ſed ꝯtra p̄dicta iudei murmurāt dicētesꝙ ꝑ auctoritatē ſacre ſcripture ꝓbat̉: ꝙ deus dedit legem veterē ꝑ ſeip̄m. legit̉ .n. in datōne legis Exod̓. xx.Locutuſqꝫ eſt dn̄s ſermones hos. ꝯn̄r etiā in exordiodecalogi dicit̉. Ego .n. ſum dn̄s deus tuꝰ. ex quibꝰ vr̄ ꝙlex moſaica a deo immediate fuiſſet data nō ꝑ angelū.Item intendūt ꝓbare ꝑ illud qd̓ legit̉ Exo. xxxiij. Loquebat̉ .n. dn̄s ad moyſen facie ad faciē ſicut loqͥ ſolethomo ad amicum ſuū. Ex qͦ vr̄ ꝙ reuelatiōes facte ipſimoyſi nō ſolū in datiōe legis: ſꝫ etiā in alijs erāt immediate a deo: ſic .n. loqͥtur homo ad amicū ſuū .ſ. īmediate. Ex qͦ nitunt̉ ꝯcludere ꝙ lex data ꝑ ſeip̄m moyſeneēt ꝑfectiſſima. Ad pͥmū dicendū ꝙ ẜm grego. in pͥmomora. angl̓s qͥ moyſi apꝑuiſſe legit̉ mō angis mō dn̄smemorat. angl̓s .ſ. ꝓpter hoc ꝙ exterius loquēdo ſeruiebat: dn̄s aūt dicit̉ qꝛ interius p̄ſidens loq̄ndo efficaciā miniſtrabat. Et attendenduꝫ ꝙ in ſerie decalogi inquo principalia legis p̄cepta tradunt̉. hec ſnīa Gre. aꝑte demonſtrat̉. pͥmo .n. loqͥt̉ in ꝑſona dei cū dicit: Egoſum dn̄s deus tus ⁊cͣ. et non ſint tibi dij alieni p̄ter me⁊cͣ. In qͥbus loquens loqͥtur vt deus. ⁊ ſequit̉: Nō aſſumes nomē dei tui inuanū ⁊cͣ. In quibus loquēs on̄dit ſe aliū eſſe a deo. nō .n. dixit. Nō aſſumes nomē meum inuanū: ſꝫ nomē dn̄i dei tui: ⁊ ſic in ſequentibꝰ. Adſcd̓m dicendū ꝙ ꝑ hoc qd̓ dr̄. Loquebat̉ dn̄s ad moyſen facie ad facie̓. nō intelligit̉ ꝙ deus loqueret̉ moyſiimmediate. legit̉ .n. Deū. v. Facie ad faciē locutꝰ ē nobis dn̄s de medio ignis .ſ. toti ppl̓o: qd̓ ẜm aug. intelligitur ꝓpter rerū euidētiā: ⁊ qͦdāmō diuīe maieſta. pn̄tiade qͣ dubitari nō poſſit. In moyſe aūt ꝑ hͦ qd̓ dr̄: ꝙ loq̄bat̉ ei dn̄s facie ad facie: intelligit̉ quedā eminēs ꝯtēplatio quā moyſes familiariꝰ hēbat ꝙͣ ceteri ꝓphete.⁊ ſꝑāliter in hoc ꝙ deus loquebatur ſibi ſic familiarit̉:ꝙ q̄cūqꝫ terrore impediēte ſb̓lato ꝯceptꝰ ſuos deo expͥmebat ⁊ eiꝰ reuelatiōes plāe recipiebat: et hͦ ſonat proprie ſicut loqͥt̉ hō ad amicū ſuū .ſ. abſqꝫ terrore turbāte ſicut alijs ꝯtingebat ꝓph̓is: vtꝫ dan̄. x. ca. ⁊ Iob. iiij⁊ hmōi. oīa iſta tn̄ intelligūt̉ citra eēntie diuine viſiōꝫnā ẜm auguſtinū ſuꝑ gene. ad literaꝫ: poſtqͣꝫ de moyſeloquit̉ locutus eſt dn̄s ad moyſen facie ad faciem ⁊cͣ.poſtea in eadem ꝯtextu ſubditur: Oſtende mihi gl̓iaꝫtuam. ex quo patet ꝙ aliqͥd nōdū videbat vide̓ deſiderabat. Vnde lꝫ poſtea ẜm Auguſt. de videndo deum:moyſes eſſentiam vidit diuinam nō tn̄ in datione legꝭque data fuit ꝑ angelū: vt dictū eſt. Ex hoc igit̉ ꝙ lexnoua data eſt in filio ꝓut dictum eſt: intendit apl̓s eminentiā eius ſuper veterem legē on̄dere. Et attēdēduꝫ