Epiſtola pauli
dia:ᵏ ebrietatesˡ cōmeſſationes: et his ſil̓ia:ⁿ q̄ p̄dicovobis ſic̄ p̄dixi: qm̄ q̄ taliaagūt regnū dei nō ꝯſequent̉Fructꝰ autē ſpūs ēq charitas: gaudiū: pax: patiētiabenignitas: bonitas: lōganimitas: manſuetudo: fides: modeſtia: ꝯtinētia: caſtitas. Aduerſus hꝰ mōi nōeſt lex. Qui aūt ſt̓ xp̄i: carnē ſuā crucifixer̄t cū vicijs⁊ ꝯcupiſcētijs. Si ſpū viuimꝰ: ᵇ ſpū ⁊ ābulemꝰ. Nōefficiamur inanis gl̓ie cupidi:ᵇ inuicē ꝓuocātes: ᶜ inuicē inuidētes. Capl̓m. vj.Ratres. ⁊ ſi p̄occupatus fuerit homoᶜ in ali
quo delicto:ᵈ vos qͥ ſpiritales eſtis: hꝰ mōiᵉ inſtruite inſpiritu lenitatiſ:ᵍ ꝯſiderāsteip̄m: ne ⁊ tu tēteris. Alt̓alteriꝰ onera portate: ⁊ ſicadimplebitis legeꝫ chriſtiNā ſiqͥs exiſtimat ſe aliqͥdeſſeᵐ cū nihil ſitⁿ ip̄e ſe ſeducit. Opus autē ſuum ꝓbetvnuſqͥſqꝫ:ᵖ ⁊ ſic in ſemetip̄otm̄ gloria habebit:q ⁊ nō inaltero. Unuſqͥſqꝫ em̄ onusſuuꝫ portabit. Cōicet aūtis qui cathecizat̉ verbo eiqui ſe cathecizat in omnibꝰbonis. Nolite errare: ˣ denō irridet̉. Que em̄ ſeminauerit homo: hec ⁊ metet.Qm̄ qui ſemīat ī carne ſua
exempla de oībus: ſed ꝓpter ꝓlixitatē omitto. k Ebrietates. Hic ponūt̉ oꝑa carnis qͣꝫtū ad viciū gule: cū dicit̉:Ebrietates. in qͦ notat̉ exceſſus ⁊ quecūqꝫ inordinatō circa potū. dicit̉ em̄ ebrietas a bria qd̓ eſt menſura: qͣſi extrameſurā rōnis. lComeſſatiōes. in qͦ notat̉ oīs inordinatio circa cibumm Et his ſimiliaad q̄ caro eſt ꝓua:ſicut nimia mollities lectoꝝ balneorū ⁊ huiuſmodi.n Que p̄dico vobis. anteqͣꝫ veniatdei iudiciū: qꝛ tuncpenitere nō poteritis. o Qm̄ quitalia agunt̉ regnūdei nō ꝯſequētur.⁊ ꝑ hoc excluditurerror dicentiuꝫ ꝙdānati ſaluabunt̉poſt magna curricula tempoꝝ.p Fructus. Hicꝯn̄ter enumerant̉oꝑa ſpūs: q̄ dicūt̉fructꝰ: ad ſil̓itudinē fructꝰ materialis: qͥ ꝓcedit de arbore ⁊ ꝑcipit̉ cū q̄dam ſuauitate: ſiciſta a ſpūſct̄o ꝓcedūt ⁊ mentē delectāt: quoꝝ diſtinctio accipit̉ ẜm ꝙmens homīs ꝑ ꝓceſſum ſpūſſancti in nobis bn̄ diſponit̉ inſe: ⁊ ad id qd̓ ē iuxta ſe: ⁊ ad id qd̓ ē infra ſe: in ſe ꝟo bn̄ diſponit̉ qn̄ bn̄ ſe hꝫ in bonis ⁊ malis. pͥma ꝟo diſpoſitio eiꝰad bonū eſt ꝑ amorē: q̄ eſt prima affectio ⁊ radix aliaruꝫaffectionū: ꝓpt̓ qd̓ int̓ fructꝰ ſpūs prīo ponit̉. q Charitas. Ro. v. Charitas dei diffuſa eſt in cordibꝰ noſtris ꝑſpm̄ſcm̄ qui datus eſt nobis. ad quā ſequit̉: r Gaudiuqd̓ eſt fructꝰ ſecūdus. omnis .n. amās gaudet ex p̄ſentiaamati quā facit charitas. jͣ. Io. iiij. Qui manet in charitate in deo manet. ꝑfectio ꝟo gaudij eſt. s Pax. qͣꝫtūad duo: primo ꝙͣtum ad quietē ab exterioribꝰ cōturbationibꝰ: al̓s nō eſſet gaudiū ꝑfectū: ſecūdo ꝙͣtum ad ſedationē deſiderij interioris. nō em̄ ꝑfecte gaudet qͥs de aliqͦcui nō ſufficit illud. Hec aūt duo importat pax: ideo ipſaponit̉ tercius fructꝰ. In malis aūt bene diſponit̉ mens:primo qn̄ nō ꝑturbat̉ ex imminētia maloꝝ: qd̓ ꝑtinet adpatientiā. ſecūdo vt nō ꝑturbet̉ ex dilatione bonorū: qd̓ꝑtinet ad longanimitate: nam carere bono habet rōnemmali. v. ethi. Ad illud aūt qd̓ eſt iuxta ſe .ſ. ad ꝓximū: beneſe habet mens homīs. pͥmo quidē ꝑ voluntate bn̄faciendiquod facit Bonitas. ſecūdo per beneficentie executionēqd̓ facit t Benignitas. vnd̓ dicunt̉ benigni quos bonus ignis amoris feruere facit ad bn̄faciēdū ꝓximis. tercio ꝑ hoc ꝙ equanimit̉ tolerant̉ mala ab eis illata: qd̓ facit v Manſuetudo. q̄ cohibet irā. quarto ꝑ hoc ꝙ nōinfert̉ nocumentū proximo ꝑ fraudem vel dolū: qd̓ facitx Fides. ſi pro fidelitate ſumit̉: ſi ꝟo ſumat̉ pro fide qͣcredit̉ in deuꝫ: ſic ꝑ eam bene diſponit̉ mens ad id qd̓ eſtſupra ſe ſubijciendo deo ſuū intellectuꝫ. Ad illud ꝟo qd̓ ēinfra ſe bn̄ diſponit̉ mens homīs: primo quidē in actionibus ꝑ modeſtiā: que in dictis ⁊ factis debitū modū obſeruat: ſecūdo in interioribus cōcupiſcētijs: per ꝯtinentiā etcaſtitatē: diuerſimode tn̄: qꝛ ꝯtinens patit̉ cōcupiſcētiasfortes: ſed nō vincit̉: caſtus ꝟo non vincit̉ nec patit̉: ⁊ ſichabent̉. xij. fructꝰ ſpūs: qui ſignant̉ Apoc̄. vlti. Ex vtraqꝫpartę fluminis lignum vite afferens fructus duodecim.Qui aūt. Hic ꝯn̄ter ponit̉ apl̓i monitio duplex: ſecūda ponit̉ in principio ſequētis ca. prima ꝟo eſt ad carnis
oꝑa repͥmēda: ⁊ oꝑa ſpūs ꝓſequēda. d. y Qui aūtſunt xp̄i .i. imitatores eius.vi. ⁊ ꝯcupiſcētijs. ita ꝙ ꝯcupiſcētieˡ ⁊ vicia carnis morCarnē ſuā cruci. cumtua ſunt ī eis. a Si ſpū viuimꝰ. h̓ accipit̉ ſi pro qͦꝛqꝛ ſpūs eſt qͥ viuificat: caro aūt nō ꝓdeſt qͥcqͣꝫ: Io. vj.b Spū ⁊ ambulemꝰ. ſequēdo inſtinctu ſpirituſſancti ī operibus noſtrꝭ: vl̓dictamen recterōnis: q̄ etiā dicit̉ ſpūs: ⁊ qꝛ bonū opus freq̄nter ē occaſio vane glorie: iō ſubdit̉: c Nonefficiamur inanis glorie cupidi. q̄ eſt pͥncipiūalioꝝ maloꝝ: iōſubdit̉: d Inuicē ꝓuocantesꝟbis iniurioſis:Inuicē inuidētes. de bonisꝓxīoꝝ dolētes.In ca. v. vbidicit̉ in poſtillaQuoꝝ diſtictioaccipitur ẜm ꝙmens homīs ꝑproceſſum ſpirituſſancti diſponitur.Ec diſtinctio notabilis de fructibꝰ Additio.ſpūſſancti ſumit̉ a pͥma ſcd̓e. q. lxx. ar. iij. in cor(pore queſtionis: vbi omnia que hic ponūtur deverbo ad verbū cōtinent̉: ⁊ quedā alia ad hoc ꝑtinentia: vide ibi.Capitulū. vj.Ratres ſi p̄occupatꝰ. Hic ꝯn̄ter ponit̉ apl̓i ſecuda monitio: qꝛ inducit galathas ad mutuaꝫſupportationē: ⁊ pͥmo ī malo culpe nō ip̄m fouēdo: ſed lenit̓ corripiēdo. d. h Si p̄occupatꝰ fuerithomo. per aliquā paſſionē inſurgente vel ignorantiā.c In aliquo delicto. ex eis ꝑpetrato. d Uos quiſpiritales eſtis .i. ꝑfectiores ſciētia ⁊ vita. e Inſtruite hꝰ mōi .i. ad bonū reducite. f Spū lenitatis. peccātes em̄ ex certa malicia ſunt magis acriter corripiēdi: g Conſiderans teip̄m .i. ꝓpriam fragilitatem.h Ne ⁊ tu tēteris. ⁊ ſic ex paſſiue labarꝭ: ⁊ ꝑ ꝯſequēsindigeas manſuetudine correctōnis. ſecūdo inducitad ſupportationē mali pene. di. i Alter alteriꝰ onera portate. ideſt infirmitates mutuas et labores mutuo ſubueniendo. k Et ſic adimplebitis legē xp̄i.que eſt lex charitatis: ⁊ ad p̄dicta inducit rationem. d.Nam ſiquis exiſtimat ſe aliquid eſſe .i. magnuꝫ qͥdſentiens de ſe m Cum nihil ſit. de ſe .ſ. niſi vanitas⁊ peccatū. n Ip̄e ſe ſeducit. qꝛ ꝑ hoc in cōtemptuꝫfratris ⁊ alia peccata cadit: iō ſubdit̉: o Opus ſuuꝓbet vnuſquiſqꝫ .i. diligēter examinet. p Et ſic ī ſemetip̄o gl̓iaꝫ habebit .ſ. in teſtimonio ꝓprie ꝯſcientie.q Et nō in altero .i. in falſa laude alteriꝰ cui nō ē credendū: r Unuſquiſqꝫ .n. onus ſuū portabit .i. penādebitā pro peccatis ꝓprijs: ꝓpter qd̓ ſubdit̉: s Cōicet autē is qui cathecizat̉ verbo .i. inſtruit̉ ꝟbo doctoris t Ei qui ſe cathecizat in omībꝰ bonis: qꝛ nō debet ei cōicare in malis: Math̓. xxiij. Que dicūt facite: opera autē illoꝝ nolite facere. v Nolite errare.credēdo ꝙ poſſitis cōformari eis in malis licite: ſicutdicūt aliqͥ: quare nō faciā hoc exquo ſacerdos meus facit: x Deus nō irridet̉ .i. talibꝰ nō decipit̉. y Quecm̄ ſemina. homo ⁊cͣ .i. mercedē recipiet ẜm opera ſua.