Epiſtola pauli
euāgelizauerit p̄ter id qd̓accepiſtis: anathema ſit.Modo em̄ hoībꝰ ſuadeo:an deo?ᵇ. An quero hoībusplacereꝫᶜ Si adhuc hoībꝰplacerē xp̄i ſeruꝰ non eſſem:Notū em̄ vobis facio fr̄eseuāgeliū qd̓ euāgelizatū ēa me: qꝛ non eſt ẜm hoīem.Neqꝫ em̄ ego ab hoīe accepi illud: neqꝫ didici: ᶠ ſed ꝑreuelatione ieſu xp̄iᵍ Audiſtis em̄ ꝯuerſatōeꝫ meā aliqn̄ ī iudaiſmo: qm̄ ſupͣ modū ꝑſequebar eccleſiā dei ⁊expugnabā illā: ⁊ ꝓficiebāī iudaiſmo ſupra ml̓tos cōetaneos meos ī genere meo:abundantiꝰʰ emulator exiſtensˡ pat̓naꝝ meaꝝ traditionū.ᵏ Cum aūt placuit eiqui me ſegregauit exvteromatris mee: ⁊ vocauit pergratiā ſuā vt reuelaret filiūſuū ī me vt euāgelizarē illūī gētibꝰ: ꝯtinuo nō acqͥeuicarni ⁊ ſanguini. Neqꝫ ve-
ni hieroſolymā ad an̄ceſſores meos apl̓os:º ſed abij inarabiā:ᵖ ⁊ iteꝝ reuerſus ſuꝫdamaſcū: q Deinde pꝰ ānostres veni hieroſolymā vidēpetꝝʳ ⁊ manſi apud eū diebus qͥndecim. Aliuꝫ auteꝫapl̓oꝝ vidi neminē niſiᵗ iacobūᵈ fratrē dn̄i. Que aūtſcribo vob̓: ecce corā deo qꝛnon mētior. Deinde veniin ꝑtes ſyrie ⁊ cilicie.ᶻ Eraꝫāt ignotꝰ facie eccl̓ijs iudeeq̄ erant in xp̄o. Tm̄ aūt audirū hēbāt: qm̄ qͥ ꝑſeq̄bat̉noſ aliqn̄: nūc euāgelizat fidē quā aliqn̄ expugnabat:et ī me clarificabāt deum.Einde pꝰ an .ij.nos qͣtuordeciꝫ iterūaſcendi hieroſolymā cumbarnaba: aſſumpto ⁊ tyto.Aſcendi autem ẜm reu elationemº et contuli cum illis euangeliuꝫ quod p̄ dicoin gentibus.ᶜ Seorſuꝫ autēhis qui videbāt̉ aliqͥd eſſe:
a Modo em̄. Hic ꝯn̄r rūdet cuidā tacite qōni: qꝛ poſſetqͥs q̄rere qͣre ſentētiat ita dure: ⁊ rn̄det ꝙ hec ē: qꝛ n̄ querithoībꝰ placere ſꝫ deo. d. a Modo em̄ hoībus ſuadeo .i.ad honorē hoīm vl̓ dei: ⁊ ꝙ q̄rat honorē dei on̄dit dicens:b An q̄ro hoībꝰ placere. q. d. nō: ſed hoc intelligēdū ē inhis q̄ eſſent ꝯtra bneplacitū dn̄i: id̓oſubdit̉. c Si adhuc hoībꝰ placereꝫſ. in malis: Chriſtiſeruus non eſſem.d Notū. Hic cōſequēter on̄dit p̄dicta ſniam eē iuſtaꝫ⁊ hoc on̄dit dupliciter primo ex ꝑfectōe legis euāgelicer: ſcd̓o ex imꝑfectōe legis moſaice.c. iij. Prima adhucin duas: qꝛ prīo on̄dit doctrina quā p̄dicauit .ſ. euangelicā eē aucͣtēticā ⁊ ꝑfectam: ſcd̓o infertꝯcluſiōeꝫ intentā:ibi. Nos natura:Circa primū facittalē rōnē. Illa doctrina ē aucͣtētica ⁊ꝑfecta q̄ ē a deo inſpirata: a principalibuſ apl̓is diſcuſſaa falſis apl̓is impugnata: ⁊ tn̄ ſtetit immobilis: ⁊ pꝰ impugnationē ab eccleſia approbata: ⁊ inſua ſinceritate ⁊ claritate repoſita: ſedeuāgelica doctrinaqua p̄dicaui ē huiꝰmodi. igit̉ ⁊cͣ. maiorē huiꝰ rōnis ſupponit tanqͣꝫ manifeſte verā. mīorē declarat ꝑ ſingulas ꝑtes ꝓcedendo que patebūt ꝓſequēdo. prīo hic declarat prima ꝑtē mīoris .ſ. ꝙdoctrinā quā p̄dicauit ſit a deo inſpirata. Et diuidit̉ ī duas: qꝛ prīo ponit intentū: ſcd̓o manifeſtat ꝓpoſitū: ibi audiſtis. Circa primū dicit. d Notū em̄ vo. fa. fratres euā.qd̓ euange. ē a me. qꝛ nō eſt ẜm hoīem .i. factū ẜm adinuētionē humanā. e Neqꝫ em̄ ego ab ho. acce. illud .i. abalijs apl̓is qͥ cū xp̄o fuerūt corꝑaliter addiſcendo.f Sed ꝑ reuelationē ieſu chriſti. īmediate factā mihi.g Audiſtis. Hic ꝯſequēter manifeſtat ꝓpoſitū: ⁊ oſtēditprimo ꝙ nō habuit ꝑ viā hūanā an̄ ſuā ꝯuerſionē. ſcd̓o ꝙneqꝫ etiā pꝰ ip̄am: ibi. Cū aūt. Primū aūt manifeſtat ꝑ hͦꝙ ante cōuerſionē ſuā inquātū poterat ꝑſequebat̉ euagelicā doctrinā ⁊ obſeruatores eius. Ex quo ptꝫ ꝙ tunc nōſtuduit eā ad inſtruendū alios nec ad diſcendū eā ab alijs⁊ iſta erāt nota illis quibus ſcribebat: iō dicit: Audiſtis eī⁊cͣ. ⁊ ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. h Emulator exiſtens .i. zelator.Paternaꝝ meaꝝ traditionū. tūc āt apud iudeos erātaliqͣ tradita pr̄ibꝰ a moyſe .ſ. q̄ ſcripta ſūt in lege. et aliquaerāt tradita a pr̄ibꝰ alijs minoribꝰ q̄ vocabant̉ traditōesſenioꝝ: vt pꝫ math. xv. cā. Et ābarū traditionū erat apl̓szelator an̄ ſuā ꝯuerſiōꝫ. k Cū āt. hic ꝯn̄r on̄dit ꝙ nec pꝰꝯuerſionē ſuā habuit ꝑ viā hūanā: qꝛ ſtatim iuit ad p̄dicandū gētilibꝰ fidē catholicā ꝑ tres annos anteqͣꝫ videretapl̓os vel alios diſcipl̓os qui poſſent eū docere de fide catholica: ⁊ hoc ē quod dicit. k Cū aūt placuit ei. vocatio em̄ ſua euidenter fuit ex diuino placito: qꝛ fidem chriti ꝑſequebat̉ actualit̓ qn̄ fuit vocatꝰ: vt pꝫ act. ix.
l Qui me ſegregauit ex vtero matris mee .i. d̓ medioſynagoge. m Cōtinuo n̄ acquieui carni ⁊ ſāguini .i.ad iudeos de qͦꝝ ſanguine ego ſū nō acceſſi. n Neqꝫ veni hieroſolymā. vbi erat apl̓i ⁊ alij diſcipuli in lege euangelica inſtructi. o Sed abij in arabiā. ad pͥdicandū gentilibus legem euangelicā ad qd̓ crāvocatus: vt premittit̉: vt euangelizarē illū ī gētibus: p̄dicatioautē p̄ſupponitnoticiaꝫ: ex quoptꝫ ꝙ apoſtolushabuit noticiaꝫeuangelij. nō perdoctrinā hoīs: ſꝫꝑ reuelationemieſu chriſti quianon ē mediū: qꝛſi habuiſſet etiāꝑ miniſteriū angelicū adhuc ſequit̉ ꝙ hoc fuiſſet a xp̄o principaliter.p Et iteruꝫ reuerſus ſum damaſcum. vbi primo diſputauerat contra iudeos. ¶ Deinde pꝰ ānos tres⁊cͣ. i. pꝰ qͣꝫ t̓bꝰ annis p̄dicaueraꝫ⁊ ſic non hab uinoticiā euangelij a petro.r Et māſi apd̓eum dichus qͥndecim. q. d. ſi indiguiſſem ab eodoceri: tamē ī tāparuo tꝑe nō potuiſſet me docere veritatem euangelij. s Aliū autēapoſtolorū vidi neminem: a quibus poſſem doceri.Niſi iacobum .ſ. illa vice: quia poſtea vidit ioh̓. vthabetur infra eodem ca. v Fratrem dn̄i. hoc dicitur ad differentiā alterius iacobi qui fuit frater iohannis: dicit̉ autem iſte frater domini. quia erat ſibi valdeſimilis in facie ⁊ in omnibus lineamentis corporis.x Que autem ſcribo vobis ⁊cͣ. in hoc ꝑ iuramentumaſſerit etiam predicta. y Deinde veni in partes ſyrie ⁊ cilicie. ad p̄dicandum gentilibus. z Eram autignotus facie eccleſijs iudce .i. que erant in iudea. ⁊ dicit Facie: quia notus erat eis per famā: vt ptꝫ ex litera ſequenti.Capl̓m. ij.Einde. Hic ꝯnr̄ declarat̉ ſcd̓a ꝑs p̄dicte minoris .ſ. ꝙ doctrina a paulo p̄dicata fuit cū princi-palibꝰ apoſtolis diſcuſſa ⁊ approbata: ⁊ hoc ēquod dicit. a Deinde poſt annos quatuordecī iterū .ſ. a conuerſione ſua. b Aſcendi hieroſolymam.nō ex curioſitate vl̓ leuitate. id̓o ſequit̉. c Aſcendiaūt ẜm reuelatōeꝫ .ſ. dn̄i ad declaratōnem veritatꝭ euāgelij: iō ſequit̉. d Et cōtuli cū illis euāgeliū. ⁊ ꝯn̄teron̄dit cū ꝗbꝰ ꝯtulerit. d. e Seorſū aūt .i. ad ꝑteꝫ.f His qui videbant̉ aliquid eē. q. dicat: nō contuli coram cōmunitate cuiꝰ maior pars eſt ſimpliciuꝫ: ſed cūillis tm̄ qui erant principales ⁊ a deo inſtructi: ſcilicetcum petro iacobo ⁊ iohanne: vt habet̉ infra eodē ca.