Ad corinthios. II.

a nob̓ᵇ qͣſi ex nob̓: ſꝫ ſufficiētia nr̄a ex deo ē. ᶜ Qui ⁊ idoneosº nos fecit mīſtros noui teſtamēti: ᵉ nō lr̄a ſꝫ ſpū.Lr̄a em̄ occidit. ᵍ ſpūs aūtviuificat.ʰ Ꝙ ſi miniſtratōmortis lr̄isᵗ deformata ī lapidibꝰ:ᵏ fuit in gl̓iaˡ ita vt n̄poſſent intende filij iſrl̓ infaciē moyſi ꝓpt̓ gl̓iaꝫ vultꝰeꝰᵐ q̄ euacuat̉:ⁿ quō n̄ magꝭ

mīſtratio ſpūsº erit in gl̓ia.Nā ſi mīſtratio dānatōisin gl̓ia ē:q ml̓tomagis abundat mīſteriū iuſticieʳ ī gl̓a.Nā nec gl̓ificatū ē qd̓ claruitᶜ in hac ꝑte: ꝓpter excellentē gl̓iaꝫ.ˣ Si em̄ qd̓ euacuat̉:ʸ ꝑ gl̓iam eſt:ᶻ ml̓to magis quod manetª in gloriaeſt. Habentes igit̉ talemſpeꝫ: multa fiducia vtimur

Et ꝑ ꝯn̄s ſi iſtud qd̓ ē minimū in hūanis actibꝰ deo attribuit ⁊ illud qd̓ eſt maiꝰ. a A nobis qͣſi ex nobis.q. d. licet .n. aga ꝑ libeꝝ arbitriū nō tn̄ ex me: qꝛ liberuꝫarbitriū nō eſt cā ſufficiēs boni oꝑis ſine diuina monitōne: ⁊ ſic liberū arbitriū ſaluat cum dicit. A nobis. etgr̄am dei ꝯmendat cum dicit.Quaſi exbnobis. ⁊ ſic tollitur duplex errorvnꝰ illoꝝ qͥ dixerūt libeꝝ arbitrium nihil agere īmeritorio oꝑe: ſꝫtotū eſt a deo. qꝛnō eēt remūerādum. Aliꝰ eſt error pelagij dicētis ꝙ inchoatioboni oꝑis ē a nobis: ꝯſummatōaūt a deo qͥ tollitur ꝑ hoc qd̓ dicitur hic: ꝙ in bona cogitatōe deus oꝑat̉. principiū aūt boni oꝑis ex ꝑte noſtra ē cogitatio ipſa: motio aūt primi mouētis requirit̉ in mouētibꝰ ſcd̓is: qͥ diſponit oīa ſuauiter: ꝓpt̓qd̓ mouet oīa ad fines ſuos ꝯſequēdos ẜm ꝯditōneꝫnature ipſoꝝ: ⁊ iō illa qͦꝝ natura ē vt ſint libere voluntatis: libere mouet ad actus ſuos .ſ. creaturas rōnalesal̓s aūt nō libere. ⁊ accipit̉ hic libere ⁊ nō libere: ꝓut motus ē in creat̉a: qꝛ ꝓut a deo ē libere facit qͥcqͥd facit.c Qui ⁊ idoneos. Remota obiectōe: hic ꝯnter ꝯmēdat miniſtros eccleſie: ⁊ primo ꝙͣtuꝫ ad officij dignitatem: ſcd̓o ꝙͣtum ad cognitōnis excellentiā: ibi. Habentes igit̉: prima adhuc in duas: quia primo on̄dit nouiteſtamenti ⁊ veteris dr̄iam: ſcd̓o ex hoc arguit mīſtrorum no. teſta. dignitatē: ibi. Ꝙ ſi miniſtratio. Dixit ātapl̓s ꝙ ſufficientia noſtra ex deo eſt: iō ꝯtinuans ſe dictis ſubiūgit. c Qui .ſ. deus. d Nos fecit miniſtrds no. teſta. deus em̄ diſponit oīa ſuauiter inqͣꝫtumdat vnicuiqꝫ rei virtuteꝫ exequēdi ꝓpriā oꝑationē adꝯſequendū debitū finē: ꝓpter qd̓ deus dedit apl̓is ſpūſſancti donū: vt eſſent idonei ad exeq̄ndū ſuū officiumniſi poneret̉ impedimentū a ꝑte recipientiū: officiumaūt eoꝝ fuit miniſteriū no. teſta. ad qd̓ exequendum illos idoneos fecit. e Non lr̄a ſed ſpū. qꝛ no. teſta.nō fuit datū apl̓is ꝑ ſcripturā: ſꝫ per infuſionē ſpūſſancti illuminantꝭ corda eoꝝ in cognitōne veritatis: et inflamantis affectuꝫ ꝑ ardorē caritatis: ꝓpter qd̓ dr̄ lexſpūs: teſtm̄ aūt vetꝰ lex lr̄e: qꝛ ſcriptū fuit in libro ⁊ aſꝑſum ſanguine: vt hr̄ Exo. xxiiij. ⁊ hec dr̄ia ve. ⁊ no. teſ.hr̄ hiere. xxxj. Ecce dies veniūt dicit dn̄s ⁊ feriā domuiiſrl̓ ⁊ domui iuda fedꝰ nouū. nō ẜm pactū qd̓ pepigi cūpr̄ibꝰ vr̄is ⁊cͣ. Et ſb̓dit̉ cauſa quare nouū teſtm̄ dr̄ ſp̄s:⁊ vetus teſtm̄ lex lr̄e: cū dr̄. f Er̄a em̄ occidit qꝛ teſtamētū vetus cognitōeꝫ peccati dabat: nō tn̄ gratiaꝫ⁊ ſic augebat ꝯcupiam occaſionaliter ex malicia hūana: que ſemꝑ nitit̉ in vetitum: ⁊ ſic augmētabat pctm̄qd̓ occidit: vt pleniꝰ dictū fuit Ro. vij. c. g Spiritꝰaūt viuificat .ſ. ſanctos in quo data ē lex noua: vt dcm̄eſt: ꝓpter qd̓ fuit neceſſaria pꝰ legē veterē. h Qꝛ ſiminiſtratio. Hic ꝯn̄ter ex dictis arguit excellentiam ⁊dignitatē miniſtroꝝ no. teſta. qꝛ miniſteriū vet̓. teſta.qd̓ fuit minꝰ habuit gl̓iam ⁊ dignitatē annexā: ſicut pꝫin aaron ⁊ in filijs eiꝰ ex decurſu ve. teſta. ⁊ multo magis miniſteriuꝫ noui teſta. qd̓ ē maius hꝫ gl̓iam annexam ⁊ dignitatē: Huiꝰ igit̉ rōnis primo ponit virtutē:ſcd̓o remouet obiectōeꝫ: ibi. Nam nec gl̓ificatū. Circaprimū dicit. h Ꝙ ſi miniſtratō mortis .i. miniſterium vete. teſta. qd̓ d̓r̄ miniſtratio mortis occaſionaliterrōne dicta. i Lr̄is deformata in lapidibus .i. in ta-

bulis lapideis moyſi traditis. kFuit in gl̓ia .i. in reuerentia. l Ita vt ⁊cͣ. ꝓpter gl̓iam vultus eiꝰ .i. ꝓpterclaritatem vultus eius. vbi enim nos habemus. Faciemcornutā Exo. xxxiiij. alia tranſlatio hꝫ Faciē ſplendidamapparebāt enim in facie moyſi quidā radij ꝓcedētes ſurſum angulariter infigurā cornuū:m Que euacuat̉qꝛ vetꝰ teſtm̄ ceſſatadueniente nouo:qͣꝫtum ad ceremonialia et iudicialiamodo ſuperiꝰ dictoRo. iij. ca. ⁊ pleniꝰdicet̉ in epl̓a ad hebre. n Qūo nōmagis miniſtratioſpūs .i. miniſteriuꝫnoue legis qd̓ comiſſum eſt apl̓is.o Erit in gloria.i. in honore ⁊ reuerentia. q. di. multomagis debet eſſe: vnde adhuc ſubditur.Nam ſi mini. dam .i. veteris teſtamenti qd̓ dr̄ damnatio occaſionaliter: inqͣꝫtum malicia hoīs nitit̉ in vetitū⁊ ſic in tranſgreſſionē p̄cepti q̄ eſt mors culpe ⁊ ducit admortē gehenne: ⁊ hͨ materia .ſ. quō lex erat occaſio peccati fuit ꝑtractata diffuſe: Ro. vij. ca. qMulto magisabun. mini. iuſticie .i. no. te. in qͦ dat̉ ſpūſſancti gr̄a iuſtificans. r In gloria. q. d. īmo plus. s Nam nec glorificatū. Hic remouet obiectōem q̄ poſſet fieri: qꝛ poſſentdicere ꝙ licet no. teſta. ſit excellentiꝰ veteri: tn̄ hoc ē modicum: iō nō eſt deſerendū ꝓpter nouū: ſicut dicebāt illi quiſimul cū euangelio legalia obſeruabāt: iō ꝯn̄ter oſtenditꝙ nullā gloria habeat ve. te. in ꝯꝑatōne ad nouū dicenss Nam nec glorifi. eſt qd̓ claruit .i. ve. te. qd̓ tranſijt.t In hac ꝑte .i. in ꝯꝑatōne ad nouū: qd̓ eſt ꝑs et hereditas nr̄a. vPropter excel. gloriā. no. te. ſicut ſtella licꝫhabet aliquā claritatē: ꝯꝑata tn̄ ad ſolē obſcurat̉. Adducit etiā ad hoc aliā rōnem: illud em̄ qd̓ dat̉ ꝑ modū tranſeuntis nihil eſt reſpectu ſemꝑ manentis: vetus aūt teſtamentū tranſijt ſicut imꝑfectu adueniente ꝑfecto: nouumaūt ſemꝑ manebit: qd̓ inchoat̉ in via ⁊ ꝑficitur in patria:Lu .xxj. Celū ⁊ terra tranſibūt verba aut mea non tranſibunt: ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄. x Si em̄ qd̓ euacuat̉ .ſ. vetus teſtamentū. y Per gloriā eſt .i. hn̄s aliquā reuerentiaꝫ⁊ honorem. z Multo magis qd̓ manet .ſ. nouum.a In gloria eſt .i. debet eſſe. b Hn̄tes igit̉. Hic ꝯn̄toſtendit excellentiam miniſtroꝝ eccleſie qͣꝫtum ad cognitionē. Ad cuiꝰ declaratōeꝫ accipit illud qd̓ hr̄ Exo. xxxiiij.ſcꝫ ꝙ moyſes velata facie ppl̓o loquebat: ad deſignanduꝫꝙ veritas in ve. teſta. figuris et enigmatibus erat velata:qꝛ oīa ꝯtingebāt eis in figura: prima ad coꝝ. x. Aliqd̓ ꝟopoteſt velari dupliciter: vno modo ex parte rei que debet videri .ſ. quando ſuꝑ eam ponit̉ velamen: alio modoex parte videntis .ſ. qn̄ velamen ponitur ſuper oculos eiꝰ⁊ vtroqꝫ modo erat velamen in vete. teſta. ſcilicet ex parte rei: quia veritas erat velata figuris: vt dictum eſt: et exparte iudeoꝝ quoruꝫ malicia vt in pluribus impediebata cognitōne veritatis quaſi quoddā velamen oculorummētis: vnde Sapien̄. j. In maliuolaꝫ aīaꝫ n̄ introibit ſapientia. primū autē velamen amotū eſt ꝑ xp̄m: qꝛ ꝑ xp̄mfigure ſunt explete ⁊ explanate: in cuiꝰ ſignū velū templiſciſſum fuit in paſſione eius: Luce. xxiij. Scd̓m autem velamen adhuc manet in iudeis obſtinatis: ſed in illis qͥ receperunt fidem amotū eſt vtroqꝫ mō: qꝛ ꝑ gr̄am ſpūſſancti illuminantē poſſunt ꝯtemplari libere veritate: et hoceſt quod dicitur. b Habentes igit̉ talē ſpem .ſ. ꝙ gl̓iano. teſtamenti manet ineternū. c Multa fiducia vtimur .i. noſtrum officium exequimur nos mini