Epiſtola Pauli

ꝓfectꝰ ſū ī macedoniā:ᵇ deoat gr̄asᶜ qͥ ſemꝑ triumphatnos ī xp̄o ieſuᵈ ⁊ odorē noticie ſue māifeſtat ꝑ nos ī omni loco: qꝛ xp̄i bonus odorſumꝰ deo ī his qͥ ſalui fiūt: ⁊ī his qͥ ꝑeūt. Alijs qͥdēᵍ odor mortis in mortē: alijsaūtⁱ odor vite ī vitāᵏ Et adhͦˡ qͦs tā idoneꝰ?ᵐ Nō .n. ſumꝰⁿ ſic̄ plurimi adulterantes v̓bū dei:ᵖ ſꝫ ex ſinceritateq ſic̄ ex deoʳ corā deoˢ ī xp̄oNoqͥmur. Capi. iij.¶ª Ncipimus iterū noſ

metipſos cōmēdare.ᵇ Autnūqͥd egemꝰ ſicut quidamꝯmēdatitijs epl̓is ad vosaut ex vob̓ꝫᵗ Epl̓a nr̄aᵍ voſeſtisʰ ſcripta in cordibꝰ nr̄isq̄ ſcit̉ᵏ et legitur ab omnibꝰhoībꝰˡ manifeſtati qm̄ epl̓aeſtis xp̄iᵐ mīſtrata a nob̓ⁿ etſcripta: n̄ attram̄to: ſꝫ ſpūdei viui:ᵖ nō ī tabulis lapideis:q ſed in tabulis cordiscarnalibꝰ Fiduciam autētalem habemus ꝑ chriſtuꝫad deum: ᶜ non ꝙ ſufficientes ſimus cogitare aliquid

i. fratribꝰ xp̄ianis. a Profectꝰ ſuꝫ macedo. hͦ aūt ſcribit apl̓s corinthijs: qꝛ tūc tytꝰ erat apud eos ad ſedanduꝫeoꝝ diſſenſionē: ⁊ ſic erāt in cā dilatōnis aduentꝰ apl̓i adeos. b Deo aūt gr̄as. Hic ꝯn̄r apl̓s on̄dit itineris ſuifructū: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ prīo fructū hūc on̄dit: ſecundo ab hͦ fructufalſos apl̓os excludit: ibi. Et ad hec.Circa primū dicit.b Deo aūt gr̄as.nā oīs oꝑatō bonapͥncipaliter deo eſtattribuenda.c Qui ſemꝑ triūphat nos .i. fac noſtriūphare de hereticis ꝑ diſputatōeꝫact. vj. Non poterant reſiſtere. ſapīe⁊ ſpūi qͥ loq̄bat̉ etde ꝑſecutoribꝰ facitnos triūphare perpatīam: ẜm illud.Nobile vincendigenꝰ eſt patīa: vincit qͥ patit̉ ſi vis vīcere diſce pati.d Et odorē noticie ſue māifeſtat ꝑnos. Noticia ꝟo de deo habita ꝑ ſcīas hūanas ſolū illuminat intellectuꝫ: vt ꝙ deꝰ eſt vnꝰ īmutabilis eternꝰ: ⁊ hmōi.ſꝫ noticia de deo ꝑ ſacrā ſcripturā habita: vt ꝙ deꝰ ē redemptor: gl̓ificator: ⁊ hmōi inflamat affectū ꝓpter qd̓ ē odorifera: Cant̉ jͣ. Curremꝰ in odore vnguentoꝝ tuorum.e Quia xp̄i bonus odor ſumus. p̄dicando xp̄i doctrināexemplo ⁊ verbo ad honorē dei: differēter tn̄ bonis ⁊ malis: iō ſubdit̉. f Alijs quidē .i. malis. g Odor mortis in mortē. qꝛ ex hoc mouent̉ ad inuidiā ⁊ odiū ꝯͣ nos p̄dicātes q̄ mortificāt aīam: grām auferētes: ⁊ ducunt admortē eternā. h Alijs aut .i. bonis. i Odor vite īvitam. qꝛ ꝑ hoc inducunt̉ ad dei dilectōem qͥ viuificat hicꝑ grām ⁊ ducit ad beatā vitā. k Et ad hec. Hic ꝯn̄terab hoc fructu falſos apl̓os excludit. d. Et ad hec .i. ad p̄dicandū hanc doctrinā tamſanctā ⁊ pura. l Quis tamidoneus. q. d. pſeudo apl̓i quos recepiſtis nō ſunt hmōi:ſed veri apl̓i ih̓u xp̄i: qd̓ ꝓbat ꝯn̄r. d. m Non .n. ſumꝰſcꝫ nos veri apl̓i. n Sicut plurimi .ſ. pſeudo apl̓i.o Adulterantes verbū dei. adultera .n. d̓r mulier que ſemen ſuſcipit ab alio qͣꝫ a ꝓprio viro: ſemen aūt ē verbumdei: Luc. viij. qd̓ ꝓpter dei gl̓iam ⁊ honorē ſuſcipiendū eſtad p̄dicandū: ⁊ iō qui ꝓpter queſtū vel vanā gl̓iam illd̓ p̄dicant adulterant̉: qd̓ faciebant falſi apl̓i. p Sed exſinceritate .i. pura intentōe nos veri apl̓i p̄dicamus: qd̓ debet fieri ꝓpter tria que ſubdunt̉: cum d̓r. q Sicut exdeo .i. ſicut miſſi a deo ſumus cuius nuncij ⁊ miniſtri debeteē puri: Leui. xj. ca. Sancti eritis qm̄ ego ſanctus ſum. etſic hr̄ primū. ſecūdū tangit̉ cū d̓r. r Corā deo .i. ip̄o vobis aſſiſtente in cuius pn̄tia oꝑtꝫ loqui pure ⁊ ſancte: terciuꝫ: ibi. s In xp̄o loquimur .i. de xp̄o qͥ eſt puriſſimꝰ⁊ ſic ptꝫ ꝙ p̄dicatio nr̄a debet eſſe ſincera rōne mittentis:aſſiſtentis: ⁊ materie p̄dicabilis.Scd̓a ad corinthios ca. ij. vbi d̓r in poſtilla. Adulterantes verbum dei.Additio.Uper hoc verbū. Adulterātes .i. falſa admiſcentes ⁊ ꝓ voluptate nō ꝓ ꝓle p̄dicantes hec in glo.vn̄ nō ſolū ex ꝑte finis debiti d̓r quis adulterari ꝟbū dei .ſ. qͥ ꝓpter queſtū vel vanā gl̓iam: ſꝫ etiā ꝑiculoſiusvidet̉ adulterari verbū dei qͥ corrupta doctrina veritatēviolant admiſcēdo eā veris de quibus ẜm glo. Eſa. ait. j.ca Caupones in vino aquā miſcent. Itē in hoc qd̓ ſequitur: Sed ex ſinceritate. quatuor tangunt̉ que requirunt̉in ſana verbi dei p̄dicatōe: primū ē ꝙ ſit ex recta intentōe

ſcꝫ nō ꝓ queſtū ſeu vana gloria: vt dictum eſt: ⁊ de hocdicit: Ex ſinceritate. ſcd̓m eſt ꝙ ſit ſine admixtōne aliene doctrine q̄ in ſacro eloquio nō habet fundamentuꝫſeu in recta rōne naturali q̄ a deo eſt: de quo dicit. Sicut ex deo .ſ. diſcimꝰ in ſcripturis ab eo reuelatis ſeu lumine naturalisrōnis nobis on̄ſis. terciuꝫ eſt ꝙſit ſine aliqͣ hypocriſis fictōnede quo dicit. Coram d̓o. quartūē ꝙ nō alta necpluſqͣꝫ oꝑtet excedat: de quo dicit: In xp̄o .ſ. nūqͣꝫ ſanā eius doctrinā excedentes ⁊cͣ.Capl̓m. iij.Ncipimꝰ Pꝰqͣꝫ apl̓us p̄parauit animos auditoꝝ: hic ꝯn̄terꝓſequit̉ principale ꝓpoſitū deminiſtris eccleſie ꝑtractando. Circa qd̓ ſciendū ꝙ primo bonos commendat: ſcd̓o malos vituperat. x. cap̄. prima adhuc induas: qꝛ primo ꝯmendat noui teſtamenti miniſteriū:ſcd̓o exhortat̉ ad hmōi myſterij vſum ca. vj. prima intres: quia primo ꝯmendat miniſteriū noui teſtamenti ex eius dignitate: ſcd̓o ex vſu ca. ſe. tercio ex fine. ca.v. prima adhuc in duas: qꝛ primo remouet quandamobiectionem: ſcd̓o ponit miniſtrorum eccleſie cōmendationē: ibi. Qui ⁊ idoneos. Circa primum ſciendumꝙ cū paulus eſſet vnus de miniſtris eccleſie: poſſet aliquis obijcere ꝙ ipſe vellet ſeipſum commendare ⁊ ꝓpriā laudē querere miniſtros eccleſie cōmendando: hͦaūt remouet apoſtolus dupliciter: oſtendens primo ꝙtalibus nō indigebat: ſcd̓o ꝙ eam nō querebat: ibi. Fiduciam aūt. dicit igitur. a Incipimꝰ iteꝝ noſmetipſos ꝯmendare. q. d. nō: ſed ad manifeſtatōeꝫ veritatis ⁊ rep̄benſionē falſitatis: hoc dicimꝰ ad honorē dei.b Aut nunquid egemꝰ ſicut quidā .i. falſi apl̓i. cCommēdaticijs epl̓is .i. ad nr̄am ꝯmendatōeꝫ. dAd vos .i. miſſis ab alijs. e Aut ex vobis miſſisad alios. tales em̄ epl̓as impetrabāt falſi apl̓i ad magis extorquendū queſtum. q. d. apl̓s talibus nō indigemus: ⁊ ſubdit cauſam huius. d. f Epl̓a nr̄a .i. nr̄edignitatis manifeſtatiua. g Uos eſtis. qͥ ꝑ me eſt.ꝯuerſi ad fidem. h Scripta in cordibꝰ nr̄is. qꝛ recetem memoriā de ipſis iugiter habebat. i Que ſcit̉inqͣꝫtum notū eſt om̄ibus ꝙ a me eſtis inſtructi.k Et legit̉. inqͣꝫtum exemplo vr̄i excitant̉ ad bonuꝫalij ⁊ ad reuerentiā veſtri: ſꝫ quia ꝯuerſio infideliū pͥncipaliter eſt attribuenda deo: apl̓is ꝟo mīſterialiter tm̄ideo ſubdit. Manifeſtati qm̄ epl̓a eſtis xp̄i. tanqͣꝫ principaliter oꝑantis. m Miniſtrata a nobis.quia miniſterialiter cooꝑati ſumus. n Et ſcriptanō attramento. qd̓ eſt delibile. o Sꝫiſpiritu dei viui .i. ſpūſancto viuificante corda: p Nō in tabulislapideis. ſicut lex moyſi. q Sed in ta. cordis .i. incordibꝰ ꝑ caritatē dilatatis. r Carnalibꝰ .i. tractabilibus ꝑ obedientiā ꝓmptaꝫ. t Fiduciam autē.Qn̄ſo ꝙ hoīm ꝯmendatōe apl̓s non indigebat: h̓ ꝯn̄ton̄dit ꝙ eam nō q̄rebat ꝑ hoc ꝙ quicquid agebat boninō ſibi ſed deo attribuebat: iō dicit. Fiduciam aūt talēhabemus .i. audaciam ſic loquendi. t Non ꝙ ſuffciētes ſimꝰ cogitare. qd̓ eſt minus qͣꝫ dicere vel facere