Epiſtola Pauli
Et nō ſic̄ moyſes pōebatvelamē ſuꝑ faciē ſuā vt n̄ ītēderēt filij iſrl̓ ī faciē eꝰ qd̓euacuat̉: ᵇ ſꝫ obtuſi ſūt ſenſus eoꝝ. Uſqꝫ ī hodiernuꝫdiēᵈ idip̄m velamē ī lectiōeveteris teſtamēti manet n̄reuelatū: ᶜ qd̓ in xp̄o euacuatur: ſꝫ vſqꝫ ī hodiernū diemcū legit̉ moyſes: velamē poſitū ē ſuꝑ cor eoꝝ. Cū aūtꝯuerſus fuerit ad deū:ᵍ auferet̉ velamē. ʰ Dn̄s āt ſpūseſt Ubi aūt ſpūs dn̄i: ibi libertas.ᵏ Nos v̓o oēsˡ r̄uelata facieᵐ gl̓iaꝫ dn̄iⁿ ſpeculātes:ᵈ ī eādē imaginē trāſformamur a claritateᵖ in claritatēq tanꝙͣ a dn̄i ſpū. .iiij.¶ Deo hn̄tes hāc admiIniſtratōeꝫᵇ iuxͣ qd̓ mi-
ſericordiā ꝯſecuti ſumꝰᶜ nōdeficimus:ᵈ ſꝫ abdicamꝰᵉ occulta dedecoris: nō ambulātes ī aſtutia:ᵍ neqꝫ adulterātes v̓bū dei:ʰ ſꝫ ī maīfeſtatōe v̓itatis ꝯmēdātes noſmetip̄os ad oēm ꝯſcīaꝫ hominū coraꝫ deoᵏ Ꝙ ſi etiaꝫoꝑtum eſt euāgeliū nr̄mⁱ inhis qͥ ꝑeunt ē oꝑtu: ī qͥbꝰdeꝰ hꝰ ſecl̓iⁿ excecauit mētesinfideliū:ᵈ vt n̄ fulgeat illūinatio euangelij gl̓ie xp̄i:ᵖ oeſt imago dei. Nō em̄ noſmetipſos predicamꝰ:ᵍ ſꝫ ieſum xp̄m dn̄m nr̄m.ᶜ Nosaūt ẜuos vr̄os ꝑ ieſuꝫ: qm̄deꝰ qui dixit de tenebris lucēſplendeſcēˣ ipſe illuxit incordibus noſtrisʸ ad illuminationeꝫ ſcīe clarit itatꝭ dei
a Et nō ſicut moyſes ⁊cͣ. ⁊ pꝫ ex dictis lr̄a vſqꝫ ibi. bSꝫ obtuſi ſūt ſenſus .i. oculi mētales. c Uſqꝫ ī hodiernū biē qͣꝫtuꝫ ad iudeos obſtinatos. d Idip̄m vela. inle. ve. te. ma. nō reuelatū .i. amotū a corde eoꝝ: lꝫ ſit amotū ab ipſa reꝑ xp̄m: vt dcm̄ ē: iō ſubdit̉. c Qd̓ in xp̄o.ideſt ꝑ xp̄m. Euacuat̉. cetera patētex dictis vſqꝫ ibi.f Cū aūt conuerſus fuerit .ſ. populꝰiſrael circa finē mūdi. g Auferet̉velamen. de cordeipſoꝝ. h Dn̄saūt ſpūs eſt .i. ſpūſſanctus ē liber ⁊ libertatis dn̄s: ideoſubdit̉. i Ubiaūt ſpūs dn̄i ibi libertas .ſ. ꝯtemplādi veritatē remotovelamine ab ocl̓ismentis: iō ſubdit̉.k Nos ꝟo .ſ. xp̄iani ⁊ potiſſime eccleſie miniſtri.Reuelata facie.i. mēte q̄ dr̄ faciesſpūalis inqͣꝫtuꝫ ibiviget cognitio intellectualis ſic oēsſenſus in facie corporali. m Gloriam dn̄i .ſ. ieſu xp̄i⁊ nō ſolū moyſi.n Speculantes..i. in ſpeculo rōniscognoſcentes: ⁊ quia cognitio fit per aſſimilationem cognoſcentis ad cognitum: ideo ſequitur.o In ean. imagi. tranſformamur a claritate .ſ. naturaliscognitōis ⁊ gr̄e. pIn claritatē. viſionis btē. qTanqͣꝫ a dn̄i ſpū. qꝛ hͦ nō ineſt fidelibꝰ ꝓpria ꝟtute: ſꝫ ſpūſfancti eos ducentꝭ: Ro. viij. Qui ſpū dei agunt̉ hi filij deiſunt.In ca. iij. vbi dr̄ in poſtilla. Nam nec gl̓ificatum eſt qd̓ claruit.Additio.Ac qd̓ dr̄. Nam nec gl̓ificatū eſt qd̓ claruit ⁊cͣ. exponit̉ vno mō in glo. ſic: Nā qd̓ claruit .i. moyſes.1¶ In hac ꝑte .ſ. in facie nō eſt gl̓ia: Propter excellentē gloria. que eſt in no. teſta. vbi pueri vidēt gloriaꝫ dei i.ꝯꝑatōnē hꝰ excellentꝭ glorie: qꝛ nulli ꝓfuit gloria vultꝰ moyſi: lꝫ hͦ fuit culpa illoꝝ non ſua. hec aūt gloria multo maior eſt q̄ abūdat vt ꝑ ca purificati hoīes abſterſa caliginepoſſint videre gloriā dei: hec in glo. q̄ magis vr̄ ꝯſona lr̄eeo ꝙ in p̄cedētibꝰ apl̓s loq̄ns de moyſe dicit: ꝙ filij iſrl̓ nōpoterāt intendere in facie moyſi ꝓpter gloriā vultꝰ eiꝰ: exqͦ poſſent ſume̓ p̄ſcudo apl̓i quodāmō occaſionē arguendi ꝙ legalia a deo data ꝑ moyſen: qͥ tante excellentie fuitvt vultus eiꝰ ſic gloriaret̉ nō erāt euacuādā etiā tꝑe euāgelij. Ad qd̓ rn̄det apoſtolus ꝙ nec glorificatū eſt qd̓ claruit ⁊cͣ. vt expoſitum ⁊cͣ.Capitulum. iiij.Deo hn̄tes. Poſtqͣꝫ apl̓s ꝯmēdauit no. teſta. mi¶ niſteriū: hic ꝯnr̄ on̄dit hꝰ mīſterij vſuꝫ: ⁊ prīo qͣꝫtūad oꝑatōeꝫ boni: ſcd̓o qͣꝫtū ad tolerātiaꝫ mali: ibi.Hēmꝰ igit̉ theſauꝝ. pͥma ī duas: qꝛ prīo facit qd̓ dcm̄ ē: ſecūdo qͣndā obiectōeꝫ excludit: ibi. Qꝛ ſi oꝑtū ē. Circa primū dicit. a Iō hn̄tes hāc mini .i. mīſteriū tante dignitatis vt p̄dictū ē. b Iuxta quā miſcd̓iam ꝯſecuti ſumus. nos eccl̓ie mīſtri ad hoc ꝑͦ dei gr̄aꝫ vocati. c Nōdefici. ab vſu ⁊ executōe ipſiꝰ .ſ. ꝓmpte ⁊ debite exeqͥmur.d Sꝫ abdicamꝰ .i. abijciamꝰ. e Occulta dedecorꝭ .i.ſordes pctōꝝ: nō ſolū q̄ exteriꝰ patēt: ſꝫ etiā que interiꝰ la-
tent. f Nō ambu. in aſtutia .i. in ſimulatōne et hypocriſi. g Neqꝫ adulterātes verbū dei. exponaturvt sͣ. dcm̄ eſt. ij. ca. h Sꝫ in manife. veritatis. q. di.nō p̄dicamꝰ ꝓpter queſtū vel ꝓpriā laudē: ſed ꝓpter manifeſtatōeꝫ diuine veritatis: ad dei gloriā ⁊ fideliū ſalutē. l Commēdantes noſmetip̄os ad oēꝫꝯſcīam hoīm .i.nō cōmendamꝰnos verbis: ſꝫ exoꝑibus que facimus ꝯmēdabiles nos reddimus in ꝯſcientijs hoīm: ſꝫ qm̄hoīes d̓cipi pn̄tnō aūt deꝰ qͥ intuetur corda. j.Reg. xvj. iō addit: Coram deo.ſic igit̉ tria tangit hic q̄ faciuntad debitā executionē miniſterijeccl̓iaſtici .ſ. exterior et interiormundicia: rectaintentio: doctrinaͣ ſana.k Qꝛ ſi ctiamaꝑtum ē. excludit obiectōnemq̄ fieri poſſet cōtra dct̄a: dixit eīſe docere in manifeſtatōne veritatis: poſſet aliqͥs obijcere in ꝯtrariū: eo ꝙ multi contradicebāt ſibi: ⁊ ſic nō erat in dictis eiꝰ veritas manifeſta. Ad hͦ rn̄det apl̓s ꝙ hoc nō ꝓueniebat ex ꝑte ſuep̄dicatōnis: ſꝫ ex malicia ꝯtradicentium q̄ impediebateos cognoſcere veritatē: vn̄ ſap. .j. In maliuolā aīamnō introibit ſapīa hoc ē qd̓ dicit. k Ꝙ ſi etiā aper.eſt euangeliū nr̄m. aliqͥbus eiꝰ veritatē nō capientibꝰ.In his qͥ pereūt eſt oꝑtum .i. ꝓcedit ex malicia eorum. m In qͥbus deus huius ſcl̓i. hoc exponit̉ dupliciter: vno modo de creatore huius mūdi: qͥ ex demerito taliū retrahit lumē ſue gr̄e ab eis: ⁊ iuſte: ⁊ ſic ꝑ cōſequēs excecant̉ ex ſe. Aliter de dyabolo quē imitaturſeculariter viuētes ⁊ ſic pōt dici deus huius ſccl̓i ſicutdr̄ princeps huius mūdi: Io. xij. Nūc princeps huiꝰmūdi eijcit̉ foras. n Excecauit ſeculariter viuētesauertendo eos a veritate. o Ut nō fulgeat il. euā.gl̓e xp̄i. in cordibꝰ coꝝ. p Qui .ſ. xp̄c. q Eſtimago dei pr̄is: ⁊ ꝑ ꝯn̄s eſt fontalis plenitudo luminis: ſꝫꝙ dr̄ heb. jͣ. Qui cū ſit ſplēdor ⁊ figura ſubſtātie eiꝰ ⁊c̄.Sed quia ſuperius vocauit euangeliū ſuum: ⁊ hic vocat euangeliū chriſti poſſet aliquis credere eſſe duplexeuangelium: ideo hoc remouet per hoc ꝙ eiuſdeꝫ euāgelij chriſtus eſt actor: apoſtolus autem miniſter tm̄: ⁊predicator dicens. r Non enim noſmetipſos. tanqͣꝫ actores euangelij. s Sed ieſum chriſtum dominum noſtrum tm̄. t Nos aūt ſeruos veſtros. ꝑ ic.ſum adminiſtrādo vobis doctrinaꝫ chriſti: quod dedarat ꝑ ꝯſequens. d. v Quoniam deus qui di. de tenc. luceꝫ ſplendeſcere .ſ. lucem corporalem creando: etipſam a tenebris ſeparando. Gen̄. j. x Ipſe illuxitin cordibus .i. conſimiliter luceꝫ ſpūaleꝫ infudit ad cognitionem euangelice veritatis: non ſolū pro nobis ſꝫetiaꝫ ꝓ alijs: ideo ſubdit̉. y Ad illuminatōeꝫ ſcientie dlaritatis dei .i. ad manifeſtat. onē noticie diuine.