Ad corinthios. II.

Nā fide ſtatis..ij.Tatui aūtᵇ hocipſu.pud me: ne iteꝝ ī triſticia venirē ad vos. ᵈ Si eīego ꝯtriſto vos: et qͥs ē quime letificetᶠ niſi qͥ cōtriſtat̉ex me?ˢ Et hocipſū ſcripſivob̓ vt nō cū venero triſticiā ſuꝑ triſticiā habeā:ʰ d̓ qͥbus oportuerat me gaudēꝯfidēs in oībꝰ vobis: quiameū gaudium oīm vr̄m eſt.Nā ex multa tribulatōe ⁊āguſtia cordis ſcripſiᵐ vob̓ꝑ ml̓tas lachrymas:ⁿ n̄ vtꝯtriſtemini:ᵖ ſꝫ vt ſciatꝭ quācaritatē habeāq abūdantiꝰin vob̓ˣ Siqͥs āt ꝯtriſtauitme:ᵖ nō me ꝯtriſtauitᵗ ſꝫ exꝑte:ᵍ vt nō onerē om̄s vos.Sufficit illi qͥ eiuſmōi eſt

obiurgatō hͦ q̄ fit a pl̓ibusita vt ecōtrario magis donetꝭª ⁊ ꝯſolemī:ᵇ ne foͣte abūdātiori triſticia abſorbeat̉qͥ eiuſmōi ē. Propt̓ qd̓ obſecro vos: vt ꝯfirmetꝰ ī illūcaritatē.ᵈ Id̓o em̄ et ſcripſivobisᵉ vt cogͦſcaꝫ exꝑimētūvr̄m:ᶠ an in oībꝰ obediētesſitis.ᵍ Cui aūt aliqͥd donaſtis: ⁊ ego. Nā ⁊ ego qd̓ donaui ſiqͥd donaui ꝓpt̓ vosʰ īꝑſona xp̄i: vt nō circumueniamur a ſathana.ᵏ Nō em̄ignoramꝰ cogitatōnes eiusCū veniſſeꝫ aūt troadē ꝓpter euāgeliū xp̄i: ⁊ oſtiuꝫmihi aꝑtū eſſetⁿ in dn̄o: nōhabui requiē ſpūi meo:ᵖ eoꝙ non inuenerim tytū fratrem meū:ᵏ ſꝫ valefaciēs eis

ſcribere. c Ne iterū in triſticia. tam ex ꝑte mea qͣꝫveſtra. c Uenirē ad vos. rōne p̄dicta. d Si .n.ego ꝯtriſto vos. corripiendo indiſpoſitos. e Et qͥseſt qͥ meletificet. q. d. exn̄s apud vos ꝯſolari nō poſſuꝫniſi a vobis: ꝯtriſtatus aūt non pōt alium letificare: iōſubditur.f Niſi qͥ cōtriſtatur ex me. ideſt vos ꝑ me cōtriſtati ſi tūc veniſſem qd̓ nō fieret ſed magisoppoſitum.Et hocip̄mſcripſi vo. vt nōcū ve. tri. ſupertri. habeaꝫ. fuitcm̄ primo cōtriſtatus de peccato eoꝝ: ſecundomagis ꝯtriſtatꝰfuiſſet de incorrigibilitatē eoruꝫh De qͥbꝰ oꝑtuerat me gaudere. inueniēdovos penitentesi Confidēs inoībus vobis: ethoc vobis ſcribo confidens ꝙſic nos diſponetis ꝑ pnīam qd̓inde habeā gaudij materiam.k Quia gaudium meū oīmveſtrū eſt .i. ꝯſurbet de bono oīm vr̄m. l Nam exmulta tribulatōne ⁊ anguſtia cordis. anguſtia ꝟo proprie eſt in mente: ex qua redundat tribulatio carnis incorꝑe: ⁊ vtrūqꝫ ꝯtigerat apl̓o ex corinthioꝝ pctō: ideoſubdit. m Scripſi vobis. reuocans ad pnīam.n Per multas lachrymas. a me fuſas ꝓ expiationepeccati vr̄i: ⁊ qꝛ aliquis poſſet credere ꝙ hoc ſcriberetad eoꝝ ꝯfuſionem ⁊ triſticiā: ⁊ ideo hͦ remouet dicēs.o Nō vt ꝯtriſtemini. ſupple hec ſcripſi. p Sꝫ vtſciatis quam caritatē habeam. erga om̄s fideles.q Abundantiꝰ in vobis. qꝛ illos ꝯuerterat ad fidemvt pꝫ ex ſupra dictis: ꝓpter qd̓ magis zelabat ꝓ eis: etloquit̉ ſic apl̓s vt magis moueant̉ amore qͣꝫ timore.t Siquis aūt. Hic ꝯn̄ter ponit̉ cā ſue triſticie in ſpeciali de quodā qui eū ꝯtriſtauerat .ſ. ille enormis fornicator qui vxore patris ſui habebat: vt hr̄. jͣ. corin. v. etdiuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ primo on̄dit qualiter eū ꝯtrīſtauit: ſcd̓o de pena eiꝰ ait: ibi. Sufficit illi. Circa primūdicit. r Siqͥs aūt ꝯtriſtauit me. ⁊ accipit̉ ſi ꝓ quia:qꝛ ille nephariꝰ ꝯtriſtauerat eū. s Nō me ꝯtriſtauit .ſ. totaliter. t Sꝫ ex ꝑte .i. ẜm qͥd. eſt em̄ duplextriſticia. vna q̄ abſorbet ⁊ deijcit rōnem: ⁊ iſta ẜm philoſophū nō cadit in ſapientē: nec fuit in apl̓o. alia q̄ aliquātulum turbat rōnem: qn̄ quis turbat̉ de malo alicuiꝰ: ⁊ hec fuit in apl̓o: tn̄ qꝛ letabat̉ de bonis alioꝝ: iōſubdit. v Ut nō onerem om̄s vos. imponēdo vobis oībus hoc onus .ſ. ꝙ ꝯtriſtaueritis me: nam multivr̄m me letificauerūt ex ſua bona ꝯuerſatōne. xSufficit. Hic ꝯn̄r apl̓s ait de pena illius: ⁊ qꝛ pene medicine ſunt ꝯtra morbū peccati: ideo ſecuriꝰ eſt de penadebita remittere qͣꝫ eam aggrauare: ſicut ſecuriꝰ eſt vtimedicina debili qͣꝫ nimis forti: ꝓpter qd̓ dicit ph̓us. v.ethi. ꝙ epicheies eſt diminutio penaꝝ: ⁊ ſic facit h̓ apoſtolus ⁊ ad hoc alios inducit. d. x Sufficit illi quihmōi eſt .ſ. dicto fornicatori. y Obiurgatio hec q̄

ſit a pluribus .i. q̄ eſt tam manifeſta ſicut eſt ſeꝑatio a cōitate ꝑ excōicatōeꝫ qd̓ factū fuit de illo fornicatore: qꝛ traditus fuit ſathane ad affligendū ad horā. vt hr̄. jͣ. coꝝ. v.Si em̄ durius corrigeret̉ poſſet deſpenſare qd̓ eſt peſſimūideo ſubdit̉. z Ita vt ecōtrari magis donetis. aliqͥdremittēdo de penadebita ppter ꝑicl̓mdeſperatōnis.a Et ꝯſolemini.ingerēdo eoꝝ exēpla qͥ ſuſtinēdo penam ꝓ ſuis peccatis patiēter ꝯſecuti ſunt gr̄am dei etaliqn̄ maiorē qͣꝫ haberent an̄ lapſum.b Ne forte abundātiori triſticia abſo beat̉. ꝑ deſperatiᵍ nē: vt dictum ē.co Propter qd̓obſe. vos vt ꝯfir. īil. ca. vr̄am: on̄dendo ei ſigna caritatꝭIdeo em̄ ⁊ ſcripſi. ſupple vobisiſta.e Vt cognoſcamexꝑim̄tū vr̄m .i. exꝑientiā facti veſtric An in om̄ibusobedientes ſitis. h̓dicit: quia priꝰ madauerat ipſum puniri et obedierūt etmodo mandat aliqͥd de pena remitti: qd̓ ſi facient apparebit eoꝝ obedientia perfecta: ⁊ ꝙ debeant hoc facere oſtendit. d. g Cui aūt aliqͥd donaſtis ⁊ ego. qn̄ em̄ ipſi remiſerūt aliquā penā debitā alicui: ⁊ rogauerat etiā apl̓m ꝙipſe remitteret ipſe acqͥeuit petitōni eoꝝ: tn̄ cum diſcretion: ideo ſubdit. h In ꝑſona xp̄i. qui non pōt errare:aliqn̄ enim remittere non expedit honori xp̄i ⁊ eccleſie.i Ut n̄ circūueniamur a ſathana .i. vt n̄ decipiamur abdyabolo: qͥ aliqn̄ tentat p̄latos de nimis aſpera correctioneſub ſpē zeli iuſticie: ⁊ aliqn̄ de nimis parua ſub ſpē miſericordie: ideo ſubdit̉. k Non eniꝫ igno. cogi. eius .ſ. ſathane: qd̓ intelligendum eſt in generali: qꝛ ſemꝑ intendithoīes decipere. In ſpāli ꝟo non poſſunt ſciri niſia deo: ⁊ab eo cui reuelauerit. l Cū veniſſem aūt. Hic ponit̉ſcd̓a cā dilatōnis aduentus apl̓i apud corinthios que eſtne fructus maior impediret̉ apud alios. Circa quod on̄dit primo ſui itineris ꝓceſſum: ſcd̓o ꝓceſſus fructum: ibi.Deo gratias: Circa primum dicit. l Cum veniſſemautem troadē ꝓpter euangelium xp̄i .i. ꝓpter p̄dicatōneꝫeuangelij. m Et oſtium mihi apertū eſſet .i. corda deuotoꝝ cum deuotōne ꝑata. n In dn̄o .i. per dn̄m: hocdicit qꝛ oportet ꝙ prima p̄paratio ad gr̄am ſit a deo: ẜmꝙ dr̄ Tren̄. iiij. ca. Cōuerte nos dn̄e ad te ⁊ ꝯuertemur.o Non habui requiē ſpūi meo .i. voluntati mee in xp̄ofirmate: quia videbam corda parata ad audiendum: ⁊ p̄dicare non poterā: ⁊ huiꝰ cauſam ſubdit cum dicit.tEo ꝙ nō inuenerim tytum ⁊cͣ. duo em̄ imminebāt apoſtolo fienda .ſ. reſiſtere hereticis ⁊ infidelibus: et p̄dicare volentibus audire: vtrunqꝫ ꝟo per ſe ſufficienter facere nonpoterat: ſed ſi tytū inueniſſet per ſe reſtitiſſet aduerſarijsad quod requiritur maior ſcientia: ⁊ per tytum predicaſſet qꝛ ad hoc ſufficiebat: ⁊ erat magis eloquens in linguagreca: licet em̄ apl̓s om̄es linguas ſciret loqui: tamen inagis facundus erat in hebrea: ⁊ ꝓpter hoc apoſtolus tuncnō retrāſit in troade: iō ſubdit̉. q Sꝫ valefaciens eis