Epiſtola Pauli

alia ſcribimꝰ vobis ꝙͣ q̄ legiſtis ⁊ cognouiſtis.ᵉ Speroaūt ꝙ vſqꝫ ī finē cognoſcetis:ᶠ ſic̄ ⁊ cogͦuiſtis nos ex ꝑte:ᵍ qꝛ gl̓a vr̄a ſumꝰ:ʰ ſicut ⁊vos nr̄a:ⁱ in die dn̄i nr̄i ieſuxp̄iᵏ Et hac ꝯfidētiaⁱ voluipriꝰ veīre ad vosᵐ vt ſcd̓amgr̄am hr̄etis: ⁊ ꝑ vos tranſirem ī macedoniā ⁊ iteruꝫ amacedonia venirē ad vos ⁊a vobis deduci ī iudeāʰ Cūgͦ hoc voluiſſeꝫ: nunqͥd leuitate vſus ſū?º Ant q̄ cogitoẜꝫ carnē cogito:ᵖ vt ſit apd̓me: ē ⁊ nō?q Fidelis aūt deus: qͥa ẜmo nr̄ qͥ fuit apud

vos:ᵍ nō eſt ī illo ē et nō: ſꝫ ēī illo ē. Dei eī filiꝰ ieſus xp̄sqͥ in vobis ꝑ nos p̄dicatꝰ ēꝑ me ⁊ ſiluanūʸ ⁊ timotheūnō fuit ī illoᶻ ē ⁊ nō:ª ſꝫ eſt inillo fuit: Quotqͦt eī ꝓmiſſi-ones dei ſt̓: in illo eſi. Iō ⁊ꝑ ipſum amen deoᶜ ad gl̓iaꝫvr̄aꝫ: Qui aūt ꝯfirmat noſvobiſcuꝫ in xp̄o: et qͥ vnxitnos deꝰᶠ ⁊ qͥ ſiguit nos ⁊ dedit pignꝰ ſpūs in cordibusnr̄is. Ego āt teſtē deū īuocoⁱ ī aīaꝫ meā:ᵏ ꝙ parcēs vobis nō veni vltra corinthūnō qꝛ dn̄amur fidei vr̄e: ſedadiutores ſumꝰ gaudij vr̄i.

apoſtoli veꝝ eſſe ex ſua ꝯuerſatōne inter eos: ⁊ ꝑ epl̓am pͥus miſſam: ideo dicit. c Non .n. alia ſcri. vo. qͣꝫ q̄ legiſtis. in epl̓a a me prius miſſa. d Et cognouiſtis. exꝑiēdo ꝯuerſatōeꝫ meā.Spero aūt ꝙ vſqꝫˡ in finē cogͦSicut ⁊ cognouiſtis nos ex ꝑte .i. imſcetis .i. ꝑfecte.ꝑfecte: hoc dicit qͥareceperāt pſeudoapl̓os qͦs aliqͣ eoꝝveris apl̓is ꝯparabat tn̄ apl̓s ſperatde bono fine .ſ. ꝙ ꝑ.fecte cogͦſcent ſimplicitate ⁊ ſinceritatē ſuā ⁊ alioꝝ vere xp̄i diſcipuloruꝫeam approbādo: etfalſitatem p̄ſeudoapl̓oꝝ reprobādo:⁊ ad hoc ſubdit rationem dicens.Quia glo. vr̄aſumꝰ. inqͣꝫtum perp̄dicatiōeꝫ nr̄aꝫ cūadiutorio d̓i ad gl̓iam ꝑducemini.h Et vos noſtraqꝛ ꝑ p̄dicatōꝫ quāvobis fecimꝰ glorie p̄mium erpectamus. i In diedn̄i nr̄i ieſu xp̄i .i. indie iudicij q̄ ſua dr̄: qꝛ tūc voluntatē ſuā faciēt om̄s generaliter iudicando. k Et hac ꝯfidentia. Poſtqͣꝫ apoſtolus captauit corinthioꝝ beniuolentiā ad excitandū eorūattentionē: hic ꝯn̄r ponit ſuā excuſatōeꝫ: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ primo excuſatio ſua ponit̉: ſcd̓o explicatō ſb̓ditur ſe. ca. prima adhuc in tres ꝑtes: qꝛ primo recitat ſuam ꝓmiſſionē: ſcd̓o ponit ſuꝑ hoc ſui accuſatōeꝫ: ibi. Cumaūt volui. tercio ſubdit ſuā excuſatiōeꝫ: ibi. Fidelis deus.Circa primū ſciendū ꝙ in prima epl̓a miſſa corinthijs abapl̓o quā tn̄ nō habemꝰ: ꝓmiſerat apl̓s corinthijs eos viſitare anteqͣꝫ intraret macedoniā: ⁊ iteꝝ ꝑ eos reuerti demacedonia: poſtmodū ꝟo in ſcd̓a epl̓a quā habemꝰ et eſtapud nos prima: vlti. ca. ſcripſit ꝙ prius iret macedoniāqꝫ corinthn: ⁊ ſic videbat̉ prime ꝓmiſſioni ꝯtrariare: ꝓpt̓qd̓ dicit. k Et hac ꝯfidentia .i. qꝛ ſatis puritatē ꝯuerſatōnis mee cogͦuiſtis ⁊ gl̓ia mea eſtis: in hoc in quā cōfidens. l Uolui primū venire ad vos. anteqͣꝫ intraremmacedoniā. m Vt ſcd̓am gr̄am haberetis a me .ſ. gratiam viſitatōnis pr̄nalis pꝰ gr̄am p̄dicatōnis tꝑe vr̄e conuerſatōis: hic ē ordo prīe ꝓmiſſionis cui videt̉ ꝯtrariꝰ ordo ſcd̓e. n Cum gͦ. Hic ꝯn̄ter ponit ſuꝑ hoc accuſatōnem corinthioꝝ ꝯtra ſe: qꝛ aliqͥ dicebāt ipſum mutaſſe ꝓpoſitū circa dictū ꝓmiſſum ex aī leuitate: alij ꝟo ꝙ hoc fecerat ex carnali affectōne: ꝓpter qd̓ dicit. n Cum gͦ ſꝫvo. nunqͥd le. vſus ſuꝫ. mutando ꝓpoſitū vt mihi imponitis. o Aut q̄ cogito ẜm carneꝫ cogito .i. ex affectu carnali. p Vt ſit apud me ē ⁊ non .i. duplicitas ⁊ falſitasvt aliqͥ vr̄m eſtimāt. q Fidelis aūt deꝰ. Hic ꝯn̄r ponit ſua excuſatōeꝫ: ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ primo ponitcām falſam: ſcd̓o aſſerit verā: ibi. Ego aūt. prima adhuc īduas: qꝛ duplici rōne on̄dit ſe nō feciſſe ex aliqua duplicitate ſeu falſitate: ⁊ accipit̉ prima rō ex officio p̄dicādi ſibia deo impoſito: cum qͦ nō ſtat talis duplicitas ſeu falſitas:ſed reqͥritur oīmoda veritas: qꝛ tale officiuꝫ imponitur adeo qͥ eſt ipſa veritas per eſſentiā: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit. bFidelis aūt deus. a qͦ ſuꝫ apl̓s inſtitutꝰ. r Quia ẜmour̄ qͥ fuit apud vos. ⁊ ab ipſa deriuat̉. s Nō eſt in illoeſt ⁊ nō .i. aliqͣ fallacia. t Dei em̄ filiꝰ ieſus xp̄c. qͥ ē vitaveritas ⁊ vita: Io. xiiij. v Qui in vobis ꝑ nos p̄dicatus eſt. veraciter. x Per me ⁊ ſiluanū. iſte eſt qͥ vocatur ſilas: act. xv. y Et timotheū. nō fuit in illo .ſ. ī xp̄o.

z Eſt ⁊ nō .i. aliqua duplicitas. a Sꝫ ē in illo fuit qꝛ om̄s ꝓmiſſiones pribus factas a deo fideliter adimpleuit. b Idco ⁊ ꝑ ip̄m amen deo .i. fideliter cōfitendo eiꝰ fidelitatē. c Ad gloriā vr̄aꝫ quā ꝑ ipſūꝯſecuturi eſtis certitudinaliter niſi fuerit defectꝰ in vobis. d Quiaūt. Hic poīt̉ ſecundarō q̄ accipit̉ ex vſu dictiofficij. nam apl̓ip̄dicādo loquebant̉ ex ſpecialimotōne ſpiritꝰſancti: Mat. x.ca. Nō em̄ voseſtis qͥ loq̄miniſꝫ ſpūs pr̄is vr̄iqͥloqͥtur ī vobiſ⁊ hoc mō n̄ pōthō mentiri. licethoc poſſit qn̄ loquit̉ ex ſeip̄o: eteſt qd̓ dicit.d Qui autemꝯfir. nos vo. inxp̄o .i. ſpūſſanctus qͥ ꝯiungitmēbra eccl̓ie adinuicē et capiti.Qui vnxitvos. gr̄a ſua.f Et qͥ ſignauit nos. ſigno crucis in baptiſmo ⁊ ꝯfirmatōne. g Et dedit pig. ſpūs in cor. no. de rōne pignoris duo ſt̓ .ſ. ꝙ tātū valeat qͥntū res ip̄a cuius ē pignus: ſcd̓o ꝙ nō hr̄ res cuiꝰ eſt pignꝰ niſi in ſpe: ⁊ ſic ī pͥſenti ſpūſſanctꝰ eſt pignꝰ in ſanctꝭ beatitudinis eternc:equalis em̄ bonitas eſt rei quaꝫ expectamus in futuroq̄ eſt ipſa trinitas: eadē em̄ bonitas eſt in vna ꝑſona q̄in tribus: ⁊ ſupplendū eſt ꝙ hō loquēs ex ſpūſſancti inhabitatiōe ⁊ motōe: vt ſic nō pōt falſum dicere. hEgo aūt teſtē. Hic ꝯn̄ter ponit cām verā qͣre nō venerat ẜm ꝓmiſſi formā: ⁊ ꝯfirmat dcm̄ ſuū duplici iuramento .ſ. atteſtatōnis. d. Ego aūt teſtē deū inuo. ⁊ execratōnis: ibi. i In aīam meā .i. in ꝑiculuꝫ aīe mee.k Ꝙ parcens vo. nō ve. vltra corinthum .i. poſtqͣꝫ avobis deceſſi: dicit aūt parcens vobis: ſciebat em̄ eosꝓtunc male corrigibiles ⁊ ſic ex aduentu ſuo ad corrigendū potuiſſet oriri inter eos ſeditio ⁊ maiꝰ ꝑiculuml Nō qꝛ dn̄amur ⁊cͣ. hoc dicit apl̓s qꝛ poſſet aliqͥs decorinthijs dicere ꝙ apl̓s loqueret̉ multū dn̄atiue dicēdo: parcens vobis: ideo hͦ excludit. d. l Nō qꝛ dominamur. q. d. nō dixi hͦ vt dn̄s veſter. m Sꝫ adiutores ſumꝰ gaudij vr̄i. qd̓ expectatis. n Naꝫ fideſtatis .i. immobiles ī veritate catholica ⁊ nō ex coactione aliqua.Capitulum. ij.Tatui autem. Poſtqͣꝫ apl̓s poſuit ſuā excuſationē. hic ꝯn̄r explicat ea exprimendo duplicēcām ꝓpter quā nō venerat corinthū ẜm formāprime ꝓmiſſionis: ſcd̓a ponit̉: ibi. Cum aūt veniſſem.prima cā eſt: qꝛ ſicut dictū eſt timebat ne ex ſuo aduentu peius eueniſſet: ⁊ ſic triſticiā ſine vtilitate habuiſſetquā explicat dupliciter: primo in generali: ſcd̓o in ſpeciali: ibi. Siqͥs aūt. Circa primū ſciendū. ꝙ ſicut dictūeſt apl̓s timuit ne eiꝰ aduentus eſſet inutilis īmo nociuus rōne dicta: ⁊ ſic habuiſſet triſticiam ſine vtilitate.ꝓpter qd̓ diſpoſuit nō venire: ſed magis ſcribere epl̓aꝫp̄miſſam reuocaturus eos ad penitentiā: vt ſic cū veniret eos ad correctionē diſpoſitos inueniret: ⁊ ſic materiam gaudij ex pnīa eoꝝ haberet: ꝑ qd̓ ptꝫ ꝙ dilatioſui aduentus fuit valde rōnabilis: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit.a Statui an̄t .i. firmiter diſpoſui. b Hocipſumapud me .i. tūc ad vos nō venire ꝑſonaliter. ſed macis