Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad corinthios. II.

cōſolat̉ nos in om̄i tribulatiōe nr̄a: vt poſſimꝰ ip̄iꝯſolariq eos ī p̄ſſura ſūt exhortatōꝫ qua exhortamur ipſi a deo: qm̄ ſic̄ abūdant paſſiōes xp̄i in nobisita xp̄m abudat cōſolatio vr̄a. Siue aūt tribulamur vr̄a exhortatōe et ſalute:ˣ ſiue cōſolamur vr̄aꝯſolatōe:ʸ ſiue exhortamur vr̄a exhortatiōe et ſalute:q̄ª oꝑat̉ tolerātiā earūdempaſſionum qͣsᵇ et nos patimur: vt ſpes nr̄a firma ſit vob̓ᵇ ſciētes qm̄ᵉ ſicut ſocij paſſionū eſtis: ſic eritis ꝯſolatōis. .n. volumꝰigͦrare voſfrēs tribulatōenr̄aʰ facta ē in aſia: qm̄ ſu

pra modū grauati ſumꝰᵏ ſupra v̓tutē: ita vt tedēt nosetiā viuere. Sꝫ ipſi in nobiſipſis rn̄ſū mortis habuimus: vt ſimꝰ fidētes innobis: º ſed ī deo ſuſcitatmortuos: tātis ꝑiculisnos eripuit eruit: in queꝫſꝑamꝰ qm̄ᵖ adhuc eripietadiuuatibꝰ vob̓ in orōne nob̓: vt ex ml̓taꝝ ꝑſonisfacieꝝˢ eiꝰ ī nob̓ ē donationis: multos gr̄e agāt̉ nobisᵉ gl̓ia nr̄a hec ē teſtimoniū ꝯſcīe nr̄e: in ſimplicitate cordisˣ et ſinceritateʸ dei: et in ſapīa carnali: ſed ī gr̄a dei:ª ꝯuerſatiſumꝰ in hoc mūdo: abūdātius autē ad vos. Non em̄

ſcꝫ ſeipſuꝫ. o Qui ꝯſolat̉ nos in tribu. no. aliqn̄eruendo: aliqn̄ p̄miū ꝓmittendo: et aliqn̄ patīam tribuendo: qd̓ frequēter eſt melius magis expediens qͣꝫerui a tribulatōe tꝑali: ſꝫ qꝛ talē ꝯſolationeꝫ dedit apl̓o ſolū ſe: ſed etiā alioꝝ vtilitate: ſicut dedit lumēſoli ſolū vt ipſe luceat: ſꝫ etiaꝫvt alia illuminꝫideo ſubditur.p Ut poſſimꝰ ipſi ꝯſolari verbo et exemplo.q Eos inpreſ. ſunt per exhor. ⁊cͣ. i. ꝓponēdo eis p̄miū et̄num ſicut a deonobis eſt ꝓpoſitum: exponendo eiꝰ ſcripturaſinducētes ad tolerantiā paſſio: ſicut a deo reuelate ſūt nobisr Qm̄ ſic̄: Hicꝯn̄ter allegat dicti ſui rōnem: etqꝛ duo dixerat.ſcꝫ ꝯſolatōeꝫa deo acceperatin ſuis tribulationibus: hoccedebat ad vtilitatē fideliū:primo ꝑſuadetprimū dicens. r Qm̄ ſicut abun. paſſi. xp̄i .i. tribulatōnes in capite xp̄o inceperūt. r In nobis. ideſt apl̓is ad qͦs a capite deriuate ſunt. t Ita perxp̄m abūdat ꝯſolatio nr̄a. ꝓpter qd̓ dr̄ psͣ. xciij. Scd̓mmultitudinē doloꝝ meoꝝ in corde meo ꝯſolatōes tueletificauerūt aīam meā. hoc ē valde rōnabile. Conſequenter ꝑſuadet ſcd̓m. d. v Siue aūt tri. ve. exhor. ſalute .i. hoc cedit ad vtilitatē vr̄aꝫ inqͣꝫtuꝫ exēplo nr̄i ad tolerandū patiēter tribulatōes debetꝭ aīari.r Siue ꝯſolamur. cedit ſil̓r ad ꝯſolatōeꝫ vr̄aꝫ inSiueqͣꝫtum habetis eiuſdem boni ꝓmiſſionē.exhortamur. a deo internam reuelatiōem: Pro vr̄aexhortatōe ſalutē. ex em̄ vos magis inſtruimꝰ adoꝑa ſalutis inducimꝰ: ſequit̉: z Que .i. exhortatio a nobis ꝓpoſita ſupple vobis. a Oꝑat̉ tolerantiā ⁊cͣ .i. reddit vos fortiores ad tolerantiaꝫ paſſio earundē: b Quas nos patimur. Exhortatioem̄ que ſit verbo facto ē efficacior: qꝛ patiētia diſcipuli firmat ſpem magiſtri de ſtabilitate eius in bonoꝯſecutione pͥmij: ſubdit̉: c Vt ſpes noſtra firmaſit vobis. q. d. ex tolerātia em̄ vr̄a firmiter ſperamus p̄miū beatitudinis ꝯſequamī: ꝓpter quod ſubditur:d Sciētes. certitudine euidētie ſꝫ adherentie. eQm̄ ſicut ſocij paſſionū eſtis. in pn̄ti. lSiceritis cōſolatōnis. in futuro. g Non em̄. Hic ꝯn̄r captat eoꝝ beniuolentiā recitādo q̄dam in ſpāli: prīorecitat ꝑſecutōeꝫ quandā ſibi in ꝯſolationem a deo factam: ſcd̓o ꝓſequit̉ hꝰ cām: ibi. gl̓ia. Illa ꝟo tribulatio fuit excitata ꝯtra paulū apud epheſum quēdam argentariū: vt hr̄ act. xix. de qua dr̄ hic. genim vo. igno. vos fra. de tri. noſtra. qꝛ vobis erit patientia materia. h Que ē facta in aſia. in qua ē epheſus. i Qm̄ ſupra modū grauati ſumus .i. ſupra modum humanuꝫ. k Supra virtutē. ſupple naturalēSed ꝯtra hoc videt̉ eſſe qd̓ dicit̉ .j. Corinth. x. Fidel̓deꝰ patietur vos tentari ſupra id quod poteſtis.dicendum duple-

et gratie: ſupra ꝟtutē ꝟo nature ſaltē de cōi curſu bn̄ ꝑmittit deus aliqn̄ fideles tentari: et tūc dat virtutē gratie adpoſſe ſuſtinere: ſic loquit̉ apl̓s. j. Cor̄. x. vn̄ ibidē ſtatimſubdit: ſꝫ faciet tētatione ꝓuentū vt poſſitis ſuſtinere.l Ita vt tederet nos etiam viuere. ꝓpter pondus .n.tribulatōnis aliqn̄ꝓlongatio vite reddit̉ tedioſa. ſꝫ ꝯͣ hocvr̄ qd̓ dr̄ Iaco..Omne gaudiū exiſtiate vos frēs cuꝫin tētationes varias incideritꝭ ⁊cͣ. dicendū tribulatōẜm ſe ꝯſiderata odibilis eſt odioſa ſic loqͥt̉ hic apl̓s:in ꝯꝑatione tn̄ adfinē eſt iocūda: vtpote ad ꝯſecutionēbeatitudinis ordinata: Mat. v. Beati ꝑſecutionempatiunt̉ ꝓpter iuſticiā qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celorum. ſicutmedicīa amarapter ꝯſecutionē ſanitatis ē amanda.m Sed ip̄i in nobiſip̄is rn̄ſum mortis habuimus .i. fir opinionē moriendi tūc. n Vt ſimus fidentesin nobis .i. in virtute ꝓpria. o Sed in deo qui ſuſcitatmortuos ⁊cͣ. q. d. idē reputo ac ſi nos a mortuis ſuſcitaſſet. p Et adhuc eripiet. in futuro. q Adiuuantibꝰ vobis ⁊cͣ .i. ſolū hoc fiet ex merito nr̄o: ſꝫ etiā ex merito veſtrarū orationū vobis: r Vt ex multarū perſonis facierū .i. ex ꝑſonis multarū conditionū ẜm etate ſtatum et ſexū: qꝛ ex hoc deus dat beneficiū alicui ad p̄cesmultoꝝ: ſolū obligat̉ ad grās agendū deo ille bn̄ficiūrecipit: ſꝫ etiā oēs qͦꝝ orōneꝫ hoc fit: ꝓpter qd̓ deus aliqn̄dat aliqͥd ad p̄ces multoꝝ: vt oēs obligent̉ ad grāꝝ actiones qd̓ etiā cedit in bouū oīm. s Eius in nobis ēdonatiōis ⁊cͣ .i. vt beneficio nobis collato p̄cibus multorum multi gratias agant deo. t gloria. Hicſequenter ponit̉ dicte ꝯſolatiōis accipit̉ ex ꝑte cōſolati: diuidit̉ in duas partes: hec primo ponit̉: ſecundo ad teſtimoniū inducit̉: ibi. .n. alia ſcribimusCirca primū ſciēdū ꝯſolatio apl̓i ꝯſiſtebat in firma ſpediuini auxilij: vt patet ex dictis. talis aūt ſpes cauſat̉ in homine ex eo viuit ẜm dictamen ꝯſciētie pure recte: qd̓faciebat apl̓s: ideo dicit: t gl̓ia. ⁊cͣ. q. d. ideo ſecureconfido de diuino auxilio ꝓpter teſtimoniuꝫ ꝯſcīe ꝓprieremurmurat malo interius: ꝯgaudet bono: huic teſtimonio debet magis credere de ꝓpria bonitate ꝙͣ teſtimonio hoīm qui vident tm̄ exteriora ꝯtra illos qui reputant ſe bonos ex hoc ab alijs laudant̉: v Ꝙꝛ in ſimplicitate. qͣꝫtum ad rectitudinē intentōnis. x Et ſinceritate. qͣꝫtum ad bonitatē oꝑis in ſe: que duo requirunturad bonitatē actus: ſcilicet ſit bonū opus ex genere: exfinis intentōne. y Dei. hoc addit̉ quia talia habet a ſeipſo ſed a deo: ad quem debet iſta referre. z Et in ſapīa carnali .i. innitēdo terrene ſapīe: ſed gr̄e diuine. a Conuerſati ſumus in hoc mundo .i. inter homines. b Abundantiꝰ aūt ad vos. hoc dicit apl̓us. qꝛillis p̄dicauerat abſqꝫ hoc qd̓ acciperet ab eis ſumptus:vt hr̄ infra. xj. ca. quos tn̄ acceperat ab alijs. c Nonenim alia. Hic ꝯſequenter inducit ad hoc teſtimoniū ip̄orummet corinthioꝝ qui experientiā ſcire poterāt dictū