Prolo. pau. in epiſto.

Incipit ꝓlogꝰ in ſcd̓amepl̓am ad corinthios.N ſcd̓a ad corinthios epl̓aqͣſi in ꝑte ſuꝑiori poſt tribu-lationū ſuarūreuelatiōes reddit cās qͣread eos ſcd̓o nō ierit: qm̄ nōleui mutatōe ꝯſilij feciſſe ſeaſſerit: ſed ne aduentu ſuotriſticiā īcurreret: cū ī pctōꝑmane̓ diſcipl̓os reperiſſetDeinde pꝰ agnitos fructuspnīe recōciliat eum eccl̓ie:quē in pͥma ꝓpt̓ fornicatiōꝫa ꝯſorto ſcōꝝ iuſſerat amoueri: Tercia cōtra p̄ſeudoapl̓os officij ſui dignitateꝫtuet̉: ⁊ noui teſtamēti miniſtros: tāto an̄ire gr̄a on̄dit:qͣnto euāgeliū ē lege p̄ſtantiꝰ. Immorat̉ etiā ī cā illapl̓imū quā breuit̓ ī prīa ꝯtigerat: vt ꝓmpto ac libentiaīo neceſſaria pn̄tis vite nōhn̄tibꝰ largiant̉: ⁊ vtilitateſpūalis ꝯmercij ꝯmutēt p̄ſentia cū futuris: atꝫ abundātia ſua ſcōꝝ inopiā ſuppleāt: vt viciſſim eoꝝ īopiaſcōꝝ abundātia ſuppleat̉.In fine repetit qd̓ ſuꝑiꝰ ꝯͣpſeudo apl̓os egerat: et ia-

ctatōeꝫ eoꝝ p̄dicatiōeſqꝫ deſe gl̓ioſas: vl̓ collata ātiqͥtate generis: vel catalogo iniuriaꝝ ac ꝑiculorū ſuorumeuacuat: dicitqꝫ eos oꝑarios ſubdolos qͥ ad imitatōꝫſathāe trāſfigurent̉ ī apl̓osxp̄i: ſub p̄dicatōis ſpe lucrapecuniaria queqꝫ ſectātes.Incipit argumentum.Oſt actā a corinthijspnīam ꝯſolatoriā ſcribit eis epl̓am apl̓s a troadeꝑ tytū: ⁊ collaudās eos hortat̉ ad meliora: cōtriſtatosqͥdem eos: ſed emendatosoſtendens.Explicit argumentum.Incipit epl̓a Pauli adcorinthios ſcd̓a. Ca. j.Aulus apl̓uſchriſti ieſu pvoluntatemdei et Timo-theus fratereccleſie dei: que eſt corinthi cū omnibꝰ ſanctis qͥ ſūtin vniuerſa achaia Gratiavobisᵍ ⁊ pax a deo pr̄e nr̄o:⁊ dn̄o ieſu xp̄o.ᵏ Un̄dictusdeꝰˡ ⁊ paterᵐ domini nr̄i ieſuchriſti:ⁿ pater miſericordiarū: ⁊ deꝰ totiꝰ cōſolationis

lenniter maledicit̉ excōicatus qͥ in vltima ꝯtumacia perſiſtit extinctis candelis ⁊ pulſatis cāpanis et hͦ vocat̉ int̓eos ſamatha: qd̓ ſignificat mortificatōeꝫ: qui quideꝫ tresmodi maledicendi ſeu ſeꝑandi hoīem ſunt noti inter eosſub p̄dictis vocabulis. ēpl̓s gͦ illos tres modos p̄dictosinnuit: primo modo ꝑ ſeꝑatōeꝫ: ⁊ dehoc dicit. Sit anathema. ſcd̓o mō perdeſtructōeꝫ ſuorū:⁊ de hͦ dicit: Maranatha .i. macharā.Fuit em̄ hic. h. queē lr̄a inſpirationisamota: eo ꝙ in lingua nr̄a rariſſime īteruenit et vltimalr̄a. m. mutat̉ ī .n.ꝑ hoc ꝙ ſcriptoresnr̄i ignorant idioma. d. Tercia imp̄catur illis vltimaꝫmortificatōnē quedr̄ ſamatha: que ēvltima mortificatio: vt dcm̄ ē: ⁊ fuitamota prima ſyllaba ꝑ imꝑitiā līgue̓:vt dcm̄ ē. Sic̄ gͦ apoſtolꝰ interpretat̉tres ſnīas ꝯdēnatiuas his qui xp̄mnō amant .ſ. Anathema: q̄ ē ſcꝑatioa fideliū cetu: ⁊ herem: qd̓ ē deſtructōbonoꝝ ſuoꝝ: et ſamatha: qd̓ ē q̄damvltima et ſolennismortificatio in ſuaciuilitate ſeu policia. ⁊ qꝛ oppoſita iuxta ſe poſita mageluceſcūt: ideo ꝯnrimp̄cat̉ bn̄dictōeꝫbonis. di. Gr̄a dn̄inr̄i cuꝫ oībꝰ vobis⁊cͣ. ꝓut in poſtilla.Replica.N vlti. ca.Maledictionē eorū qͥxp̄m nō amāt ponit apl̓s ī ligua extranea. Circa quā burgn̄. ſe opponit ⁊ lr̄e ⁊ oībꝰ doctoribꝰquaſi nullus intellexerit vere terminū ibi poſitū vel t̓minos. Rn̄deat ibi ꝓ doc qͥ voluerit idioma ē mihi ignotuꝫ.Scd̓a epiſtola ad corinthios incipit.Capitulum primum.Aulus apl̓s. Poſtqͣꝫ apl̓us ſcripſit corinthus inſtruēs eos de ſacramentiseccleſie in epl̓a prima: hic ꝯn̄ter ſcribitcis de miniſtris eccleſie ī epiſtola ſecūda. Cuiꝰ ratio fuit. quia poſt p̄dicationē apoſtoli receperant pſeudo apooſtolos: qͦs aliqͥ veris apl̓is p̄ferebant:ꝓpter ꝗſt apl̓s ſcribit ꝯmēdans verosapl̓os ⁊ eoꝝ doctrinā: ⁊ vituperās falſos ⁊ eoꝝ falſitateꝫ:⁊ diuidit̉ hec epl̓a in duas ꝑtes .ſ. in ſalutatōeꝫ ⁊ narrationem q̄ incipit: ibi. Bn̄dictus. Circa primū primo ponun-

xiiij. c Et timotheus frater. Hūc adiungit apl̓usin ſalutatōne ſua: ne corinthij crederēt ipſum retuliſſealiqua mala de ipſis apl̓o cum tranſierat ꝑ eos pꝰ primam apl̓i epiſtolā miſſaꝫ: vt hr̄ in fine illius cpl̓e. Conſequēter ponunt̉ ꝑſone ſalutate cum dr̄. d Eccleſic dei .i. ꝯgregationi fidelium.e Que ē corinthi .i. achaie metropoli. tercō ponunt̉ aptata bona: ibi.fGratia vobis in pn̄ti q̄ eſtprincipiū om̄isboni meritorij.g Et pax. ī futura felicitate q̄quietabit totaliter appetitum.h A deo patrenoſtro .i. a totatrinitate.i Et dn̄o ieſuxp̄o. a tota eniꝫtrinitate ꝓueniunt dicta bonamediante chriſti incarnatōne.kBn̄dictus.Premiſſa ſalutatione: hic ꝯſequēter poniturnarratio epiſtole in qua ſic ꝓcedit apl̓s: qꝛ prīoexcitat corinthiorum attentionem: ſecūdo ponit excuſationē:ibi. Et hac confidentia. tercioſuam conſequitur intentioneꝫ:iij. ca. prima adhuc in duas: qͥaprimo excitat attentionē recitādo quedam ī generali: ſecundomagis in ſpeciali: ibi. Non enim volumus. Circa primum ſciendū. ꝙex beniuolentia redduntur auditores attenti: propterquod apoſtolus captat eorum beniuolentiam oſtendēdo ꝙ quicquid facit ad vtilitatem eorum facit: et ideoprimo vtilitatem ex ipſo eis prouenientē declarat: ſecundo rationē huius allegat: ibi. Qioniā ſicut abundant. dicit igitur. k Bn̄dictus deus .i. gratias agoſibi: dicere enim dei eſt facere: psͣ. xxxij. Quoniā ipſe dixit ⁊ facta ſunt. dicere ꝟo noſtrum non eſt facere: et iōquando deus benedicit nobis aliqd̓ donum nobis tribuit: ſed quando deum benedicimus nihil ſibi accreſcitſed ſolum ſibi gratias agimijs. dicit igitur. Benedictꝰdeus. ideſt tota trinitas. l Et pater .i. perſona pr̄ism Domini noſtri ieſu chriſti. in quo exprimitur perſona filij: et cointelligit̉ ſimul ꝑſona ſpirtuſſancti cumſit nexus amboꝝ. n Pater miſericordiaꝝ. auferēſa nobis omnem miſeriaꝫ. o Et deus totius ꝯſolatōnis. ꝯferēs nobis honū totaliter quietatiuū mentis