Ad corinthios .I.

mō in trāſitu videre. Spero em̄ me aliꝙͣtulum tēꝑismanere apud vos: ſi dn̄s ꝑmiſerit. Permanebo auteꝫepheſi vſqꝫ ad pentecoſtenOſtiū em̄ mihi aꝑtū ē magnum ⁊ euidēs: ⁊ aduerſarij multi.ˢ Si aūt venerittimotheꝰ:ᶜ vidēte vt ſine timore ſit apud vos. Opꝰ eīdn̄i oꝑat̉ ſicut ⁊ ego. Neqͥſgͦ illum ſꝑnat. Deducite ātillum in pace: vt veniet adme. Expecto .n. illū cū fratribꝰ. De apollo aūt frē vobis notū facio: qm̄ multuꝫrogaui eū vt venirꝫ ad voscū fratribꝰ: ⁊ vtiqꝫ non fuitvolūtas eiꝰ vt nūc veniret.v.Ueīet aūt cū ei vacuū fuerit. vigilate: ſtate in fide:virilit̓ agiteᶻ ⁊ ꝯfortaminioīa eī vr̄aᵛ ī caritate fiant.ᵉObſecro āt vos frēs: noſtꝭdomū ſtephāe. ⁊ fortūati: et

achaiciᵇ qm̄ ſt̓ pͥmitie achaice ⁊ ī mīſteriū ſcōꝝ ordinauerūt ſeip̄os: ᶜ vt ⁊ vos ſubditi ſitꝭ eiuſmōi: ⁊ oī cooperāti ⁊ laborāti Gaudeo ātin pn̄tia ſtephane ⁊ fortūati ⁊ achaici. qm̄ id qd̓ vobiſdeerat: ipſi ſuppleuerunt.Refecerūt .n. ⁊ meum ſpm̄⁊ vr̄m. Cognoſcite gͦ q̄ eiꝰ/modi ſunt. Salutant vosom̄s eccl̓ie aſie.ᵐ Salutātvos ī dn̄o multūⁿ aqͥla ⁊ priſca cuꝫ domeſtica ſua eccl̓iaapud qͦs ⁊ hoſpitor. Salutant vos oēs frēs. ᶜ Salutate inuicē: ī oſculo ſct̄ō. Salutatō mea: māu pauliq Siqͥs nō amat dn̄m nr̄m ieſuꝫxp̄ꝫ: ſit anathema maranatha. Gr̄a domī nr̄i ieſu xp̄ivobiſcū. Caritas mea cuꝫoībꝰ vobis ī xp̄o ih̓u. AmēExplicit epl̓a Pauli adcorinthios prima.

fideliū ſalute. cetera patēt in lr̄a vſqꝫ ibi. q Oſtiuꝫem̄ aper. ē mi. ma. i. multa corda hoīm parata ad audiendū euāgeliū xp̄i. r Et aduerſa. mul. i. infideles ⁊pſeudo apl̓i qͥ conant̉ impedire ꝓfectū. Et ꝑ hͦ oſtēditapl̓s dilatōeꝫ ſui aduētus eſſe neceſſariā ad tp̄s. sSi aūt. Hic conſequenter on̄ditqͣliter ſe deheanthr̄e ad dupliceꝫdoctorē aliū. primus ē timotheꝰ:d̓ qͦ ſcribit eis ꝙſi venerit corinthū ꝙ recipianteū amicabil̓r. d.t Ut ſine tīore ſit apud vos.⁊ etiā reuerētercū dr̄. Ne qͥs ergo illū ſpernat.⁊ ꝙ ꝯducat̉ ī ſecuritate: ibi. Deducite aūt illum⁊cͣ. Scd̓s ē apollo qͥ receſſerat acorinthijs ꝓpterꝯtentōnes eoꝝvadēs ad apl̓uꝫquē poſtea petierūt ab apl̓o remitti corinthū:de qͦ ſcribit apl̓sꝙ ipſuꝫ rogauerat ſuꝑ hͦ nō tamen precepit lꝫpoſſet: quia magnis viris nō dꝫdefacili p̄ceptūimponi: ſꝫ magꝭexcuſat eum. di.v Ueniet aūtcū ei vacuū fue.ideſt oportunū. x Uigilate. Hic ꝯn̄ter eos inſtruitqͣliter ſe debeāt adinuicē hr̄e: ⁊ primo in cōi. d. Uigilate. in feruore or̄onis. y State in fide. reſurrectōisfuture. z Uiriliter agite. in exercitio bone oꝑationis. z Et ꝯfortamini in dn̄o. in ſpe eterne retributionis. a Om̄ia em̄ vr̄a .ſ. opera. h In caritate fiant. ſine qua nullū opus eſt meritoriū vere bcatitudinis. c Obſecro vos. Hic inſtruit eos de modo ſebn̄di ad aliqͣs ꝑſonas ſpāles inter corithios exiſtētesq̄ alias p̄cellebāt in fide ⁊ deuotōe ⁊ oꝑibꝰ pietatis: ꝓpter qd̓ apl̓s monet corinthios vt hēant erga illos ſpecialē amiciciā reuerentiā ⁊ honorē. d Qm̄ ſūt primitie achaice .i. primi ⁊ pͥncipales in fide ⁊ oꝑibus bonis. e Ut ⁊ vos ſubditi ſitis eiuſ. debitā ipſis reuerentiā exhibēdo. f Gaudeo in pre. ſtephane ⁊cͣ. qͥaꝑ pn̄tiam eoꝝ vos eſtis meliorati in fide et moribꝰ: iōſubdit̉. g Qm̄ id qd̓ vobis deerat. ad ꝑfectōeꝫ boni. h Ipſi ſuppleuerūt. ⁊ qꝛ de hͦ ꝓfecto gaudebātapl̓s ſubdit. i Refecerūt .n. ⁊ meū ſpm̄. gaudio ſpirituali. k Et vr̄m. ex ꝓfecto boni: iō ꝯcludit. lCognoſcite gͦ qui hmōi iunt. eos debite venarando.m Salutant. Hic vltimo ponit̉ ſalutatio: ⁊ prīo ponit apl̓s alioꝝ ſalutatōeꝫ. d. Salutan vos ⁊cͣ. ⁊ patetlr̄a his exceptis. n Aquila ⁊ priſca. receſſerant em̄de corintho cū apoſtolo: vt hr̄ act. xviij. ꝓpter qd̓ in hacſalutatōne corinthioꝝ ſpāliter exprimunt̉. o Salutate inuicē in oſculo ſancto. exponat̉ ſicut sͣ. Ro. vl.ſcd̓o ponit ſalutatōeꝫ ſuā. d. p Salutatō mea manu pauli. hoc em̄ ponebat in fine epl̓aꝝ ſuaꝝ manu ꝓpria ſcriptū: ne illi qͥbus ſcribebat deciꝑent̉ a falſis apo

ſtolis ſub noīe pauli malā doctrinaꝫ ſcribentibꝰ. Ultimoimprecat̉ maledictōeꝫ obſtinatis in malo. d. q Siqͥsnō amat dn̄m ieſum ſit anathema .i. excōicatus ⁊ a filelibus ſcꝑatus. r Maranatha. ſic em̄ dꝫ ſcribi: ſunt em̄due dictōnes: ⁊ prima valet in latino dn̄s nr̄. ſcd̓a idemeſt qd̓ venit: ſed ꝓpter ignorantiamidiomatis ⁊ longitudinē tꝑis duedictōnes ꝯiūcte ſuntſimul: ⁊ vltimā lr̄adictōnis ē ſubmota: eſt igit̉ ſenſus.Siqͥs nō amatdn̄m ieſum xp̄ꝫ. negando eum eſſe verum deū celi ⁊ terre. Sit anathema.⁊ ſubdit̉ cā.Maranatha.qꝛ dn̄s nr̄ venit .ſ.ieſus xp̄s venit inmd̓m q̄ eſt verꝰ deꝰ⁊ dn̄s oīm: ⁊ videt̉apl̓s hͦ ſpāliter dicere cōtra iudeosobſtinatos: qͥ aſſerunt verū xp̄m adhuc nō veniſſe. Cōquēter apl̓s imprecatur bn̄dictōeꝫ bonis dicens.s Gr̄a dn̄i nr̄i ieſu xp̄i ſit vobiſcuꝫvſqꝫ in finem.Caritas meacū oībus vobis. ideſt eadem caritatevos inuicē diligitequa diligo vos: etqꝛ hec dilectio noneſt carnalis ſꝫ ſpūalis ex deo: ideo ſubdit̉. v In xp̄o ieſu amē. ꝯfirmatōeſt dicte bn̄dictōnis in xp̄o: cui eſt honor ⁊ gloriā in ſecula ſeculoꝝ Amen.In ca. xvj. vbi dicit̉ in poſtilla. Maranatha. ſic enimdebet ſcribi.Additio.Oc qd̓ dr̄: Maranatha. non recte exponit̉ in glo.noſtris dicendo ꝙ ſunt due dictōes in ſyro ſignifi¶cantes idem qd̓ dn̄s nr̄ venit: ꝓut in poſtilla. Ueldonec veniat dn̄s ꝓut in glo. tū qꝛ nihil iſtoꝝ ꝓprie ſignificatur ꝑ iſta verba: tū qꝛ nō apparet aliqua rō quare apl̓sqͥ ſemꝑ hoc nomē ieſus ⁊ hͦ nomē xp̄c ponit ſub ꝓpria forma latina quibuſcunqꝫ locis: vbi de eo tractat in hoc locomutaret ſtilū ſuū: noīa xp̄i ponendo in ſyro: tū qꝛ nō beneꝯcordat rō bꝰ ꝓpoſitōnis cālis: cum dicit: Si qͥs nō amatxp̄m ſit anathema. qꝛ dn̄s nr̄ iam venit. Nō em̄ tm̄ modoex hoc ꝙ xp̄c iam venit ſumus obligati ad dilectōeꝫ ſuaꝫ:qꝛ etiā an̄ aduentū ſuū hoīes obligabant̉ ad dilectōeꝫ dei:vt in le. ve. vn̄ ad verā expoſitōeꝫ haꝝ dictionū ſcienduꝫeſt ꝙ iudei tribus modis exercebāt cenſurā ſeu ſententiāiudicialem cōtra rebelles ſeu inobedientes fidei vel legediuine. Primo modo ꝑ ſeparatōeꝫ a fidelibus ſicut internos per ſententiā excōicationis: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉: Qui n̄amat chriſtum ſit anathema .ſ. ſeꝑatus a fidelibus: proutin poſtilla. Scd̓o modo ꝑ deſtructionē ſeu ꝑditionē omnium ſuoꝝ: ⁊ hoc vocat̉ apud eos herem: de quo hr̄ Leu.vlti. in lr̄a ⁊ in poſtilla: ⁊ ille qͥ iſto ſcd̓o mō incurrebat predictā cenſuram ſeu ſententia vocabat̉ macharā: qd̓ ē nomen deriuatū ab ipſo herem predicto. Tercio modo permaledictionem ſolennē: in qua ille qͥ hoc incurrebat maledicebat̉ ſolenniter tubis cauentibus: ſicut inter nos ſo-