Epiſtola Pauli
īmortalitateꝫ: tūc fiet ẜmoq̄ ſcriptꝰ ē:. Abſorpta ē morſin victoria. ª Ubi eſt morsvictoria tua?ʰ Ubi ē morsſtimulꝰ tuus? Stimulꝰ aūtmortis pctm̄ eſt:ᶜ virtus v̓opctī lex. Deo aūt gr̄as: quidedit nobis victoriā ꝑ dn̄ꝫnr̄m ieſum xp̄m.ᵈ Itaqꝫ fratres meiᵉ dilectiᶠ ſtabiles eſtote ⁊ īmobiles:ᵍ abūdantes in oī oꝑe dn̄i ſꝑ:ʰ ſciētesꝙ labor vr̄ nō eſt inanis inCapi. xvj.dn̄o.Ecollectꝭ aut q̄ fiūtAn ſcōs:ᵇ ſic̄ ordinaui ī
eccleſijs galathie: ᶜ ita ⁊ voſfacite ꝑ vnā ſabbatiᵉ Unꝰqͥſqꝫ vr̄m apd̓ ſe reponat recondens qd̓ ei bn̄placueritvt n̄ cū veneroᶠ tūc collęctefiāt. Cū āt pn̄s fuero: qͣsꝓbaueritꝭ ꝑ epl̓asᵏ hos mittā ꝑferre gr̄aꝫ vr̄aꝫⁱ in irl̓m.Ꝙ ſi dignuꝫ fuerit vt egoeam: mecū ibūtᵈ Ueniamat̄ ad vos: cū macedoniaꝫꝑtrāſiēo. Nā macedoniaꝫꝑtrāſibo. Apd̓ vos aūt forſit an manebo vel etiā hyemabo: vt vos me deducatisquocūqꝫ iero. Nolo .n. vos
nō apparebit vltra. b Ubi eſt mors ſtimulus tuus .i.pctm̄ ꝑ qd̓ hūana natuta morti addicta fuit qͣſi ꝑ ſtimulūRo. v. Per pctm̄ mors: ideo ſubdit̉. Stimulus aūt mortis pctm̄ eſt. Sꝫ qꝛ poſſet aliqͥs dicere pctm̄ ꝑ legem fuiſſeablatū: hoc remouet. d. c Uirtus ꝟo peccati lex. q. di.pctm̄ magꝭ viguitex lege nō ꝑ ſe ⁊ directe: ſꝫ ex humanamalicia ꝑ legeꝫ occaſione accepta: eoꝙ hūana malicianitit̉ in vetitum: ſicut pleniꝰ fuit declaratu Ro. vij. ſuperillud. Occaſiōe ātaccepta pcm̄ ꝑ mādatu oꝑatū ē ī meoēm ꝯcupīam. Dehac aūt victoria ꝑxp̄m inchoata ⁊ infine md̓i ꝯſummāda: gr̄e ſunt agēde:iō ſubdit̉. Deo aūtgr̄as ⁊cͣ. ⁊ pꝫ lr̄a.d Itaqꝫ. Hic vltimo ponit̉ vtilismonitō ne corithijcorrūpant̉ a pſeudo apoſtolis reſurrectiōeꝫ negantibꝰcum dicitur.d Itaqꝫ fratres mei. nō carnali cognatione: ſed xp̄ianareligione. e Dilecti. caritatiua dilectōne. f Stabiles eſtote ⁊ immo. in fide reſurrectōis future. g Abudantes in om̄i oꝑe dn̄i ſemꝑ. qꝛ fides ſine oꝑbꝰ mortua ēIaco. ij. h Scientes ꝙ la. ve. non eſt inanis in dn̄o: ſꝫtūc magnifice remūerat̉ a deo ſicut dr̄ Sap. iiij. Bonoruꝫlaboꝝ gl̓ioſus ē fructus.In ca. xv. vbi dicit̉ in poſtilla. Et ſi arguat̉ ꝯtra hoc delege machomēti falſa.Additio.Eceptio legꝭ machometi nullo mō eſt aſſimilandareceptioni legꝭ euāgelice: nam vt dicit poſtill̓. Lexmachomēti vi armorū fuit recepta qd̓ ꝑ ſuum alchoranū nephandū pōt ꝯprobari. dr̄ em̄ ibi ꝙ machometus petiuit a deo ꝙ ꝯcederet ſibi facultatē faciēdi miracula vt gentes crederet ei: ad qd̓ vt aſſerit fuit ſibi rn̄ſum adeo ꝙ nō decebat: nam iam miſerat deus moyſen cū magnis miraculis ⁊ portentꝭ ⁊ tn̄ nō ſteterūt in fide ſua: ⁊ poſtea miſerat ieſum facientē magna miracula: tn̄ pauci crediderūt nec extiterūt in fide ſua: et iō diſpoſuerat ieſus ꝙipſe .ſ. machometꝰ ſolū in potētia gladij daret legē: vt quinollent eū reciꝑe interficerent̉: hec ſunt in alchorano ſententialiter ex qͦ nō pn̄t fingere ꝙ ꝑ machomētū fuerūt facta aliqͣ miracula. Item ē manifeſtū ꝙ machometꝰ nihilcredendū tradidit tranſcendēs ea q̄ ꝯp̄hendi pn̄t ꝑ fantaſiaꝫ hūanam: dicit de ꝑadiſo ꝙ ſunt ibi delectabilia corporalia in qͥbus p̄mia beatoꝝ ponit: ⁊ ab hoībus modice intellectus fuerūt recepta: ſecus eſt de fide catholica in quaqd̓ oculus nō vidit nec auris audiuit nec in cor hoīs aſcēdit tradunt̉ credēda q̄ nullo mō fuiſſent recepta niſi miracl̓is ꝯfirmarent̉. faciūt ēt adhuc alie rōnes q̄ ī poſtillatraduntur ⁊cͣ. In eo cap. vbi dicit̉ in poſtilla: Vt deusomnia ſit in omnibus.Additio.Oc qd̓ dr̄: Vt deus ſit oīa in oībus. ſic exponit̉ inglo. vt nemo coherentiū ei .i. xp̄o amet aliquid aduerſus eū: ⁊ tūc manifeſtū eſt qd̓ dr̄. Quid habesqd̓ nō accepiſti. tūc .n. manifeſtū erit nihil boni aliquē hr̄eſeu habuiſſe niſi a xp̄o ⁊cͣ. In eo. c. vbi dr̄ in poſtilla.Additio.Si ẜm hoīem.Uper hͦ qd̓ dr̄: Scd̓m hoīem. glo. i. ratōnabilit̉: qͥahoīs eſt credere nō mori hoīeꝫ vt beſtiā: iterum ſimortui nō reſurgēt hͦ ſolū reſtat vt manducemus⁊ bibamus cras moriemur.Capl̓m. xvj.
Ecollectꝭ aūt. Poſtqͣꝫ apl̓s inſtruxit̉ corinthioſde his q̄ ꝑtinēt ad eccl̓ia ſacr̄a: hic ꝯn̄r inſtruiteos de ꝯuerſione debita ⁊ honeſta. ⁊ prīo qͣliterſe hēant ad extraneos: ſcd̓o ad ſeipſos ⁊ vicinos: ibi.Uigilate. t̓cio in fine epl̓e ſalutat eos: ibi. Salutat voſ.prima adhuc intres: qꝛ pͥmo inſtruit eos qͣliterſe habeant ergacollegiū pauperū abſentiuꝫ: ſecundo qͣliter adſeip̄m: ibi. Ueniam aūt. tercio qͣliter ad aliū xp̄idiſcipulum: ibi.Si aut venerit.Circa primū ſciendū ꝙ in pͥmitiua eccl̓ia ī hieruſalem ꝯgregata: vēdebat oēspoſſeſſiones ſuas ⁊ erāt ill̓ oīacōia: vt habeturactu. iiij. ⁊ iō facta fame j iudesde qua hr̄ actu.xj. fideleſ qͥ erātin hirl̓m afflictifuerunt pena etpenuria: ꝓpter qd̓ apl̓i ſtatuerūt vt fideles in alijs locꝭexn̄tes iuuarent eos: ⁊ hͦ negociū ſpāliter fuit ꝯmiſſuꝫpaulo ⁊ barnabe: vt hr̄ gal̓. ij. Dextras dederūt mihi ⁊barnabe ſocietatꝭ vt pauperū memores eſſemus: ideoapl̓s corinthios inſtruit de collatōne talis el̓yne: ⁊ eiusꝯſeruatōne ⁊ miſſione eius in irl̓m. d. a De collectis aūt que fiūt in ſctōs .i. ꝓpter fideles in irl̓em habitantes qͥ dicunt̉ ſancti: quia p̄ ceteris credentibꝰ erātreligioſi abrenunciando bonoꝝ temꝑaliū ꝓprietati.b Sicut ordinaui in eccleſijs galathie. nomen eſt regionis in grecia a gallicis acquiſite ſub brēnio duce: inqua regione corinthus eſt metropolis. c Ita etvos facite. collectam elemoſyne ꝓ fidelibus qui ſuntin irl̓m. d Per vnam ſabbati .i. prima die hebdomade que vocat̉ ſabbatum in pluribus locis ſcripture. vn̄ Lu. xviij. Ieiuno bis in ſabbato .i. in hebdomada. ſimiliter vna accipit̉ ꝓ prima Gtn̄. j. Factum eſtmane ⁊ veſpere dies vnus. ita em̄ ꝯſueuerant fidelescōuenire ad eccleſie dominica die: que eſt hebdomadeprima dies: ꝓpter quod dicte collecte dabantur magisaꝑte. Conſequenter magis inſtruit de conſeruationehuiꝰ elemoſyne dicens. e Unuſquiſqꝫ autem veſtrum apud ſe reponat ⁊cͣ. vt tollatur ſuſpicio infidelis ꝯſeruatōnis ſi ꝯmitteretur alteri. f Vt nō cuꝫvenero. ad p̄dicandum. f Tunc collecte fiāt. quiapoſſent dicere p̄ſeudo apoſtoli ꝙ cauſa queſtus veniſſet apl̓s: ⁊ ſic occaſioneꝫ acciperent queſtum querendiConſequent̓ inſtruit eos de mō mittendi. d. g Cūautem preſens fuero. vobiſcum. h Quos ꝓbaueritis. fideles ⁊ aptos ad hoc opus. i Per epl̓as.vobis a me ſcriptas. k Hos mittā ꝑferre gr̄aꝫ veſtram .i. elvnā a vobis gratis datā. In irl̓m fidelibus ibidē habitātibꝰ. m Ꝙ ſi dignū fuerit vt egoeam .i. ſi negociū hoc requirit ⁊ deo placuerit. nMecum ibunt. vt ꝑ meam pn̄tiam de ipſis tollat̉ ſuſpicio: ⁊ ꝑ eoꝝ pn̄tiam oblocutio ꝯtra me a falſis apoſtolis: qͥ aliter poſſent dicere mendaciter ꝙ illam pecuniam applicarē meis vſibꝰ. o Ueniā autem. Hicꝯn̄ter inſtruit corinthios qualiter ſe hēant ad ſeipſumꝓmittens eis ſuū aduentu. d. Ueniā aūt ad vos. ſꝫ excuſat ſe de tꝑis dilatōe ſubdens. p Cū macedoniāꝑtranſiero. ꝑ quā habebat trāſire ex ordinatōe dei pro