Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ad corinthios .I.

T ego frēs n̄ po. iij.tui vob̓ loqͥ qͣſi ſpūalibꝰ:ᵇ ſꝫ qͣi carnalibꝰ. Tāꝙͣ ꝑuulis ī xp̄o: lac vobis potūdedi n̄ᶜ eſcā.ᵈ Nōdū .n. poteratis: ᵉ ſꝫ nec nūc qͥdē poteſtis Adhuc .n. carnales eſtꝭCū .n. ſit inter vos zelꝰ. ᵍeetꝯtētio:ʰ nōne carnales eſtis⁊ ẜꝫ hoīeꝫ ābulatis. Cū .n.qͥs dicat̉: ego qͥdē ſū pauli:aliꝰ āt: ego apollo: nōne homines eſtᵏ Quid igit̉ ē a-

pollo? Quid v̓o palꝰ?ˡ Miniſtri eius cui credidiſtis.Et vnicuiqꝫ ſicut dn̄s dedit. Ego plantaui: apollo rigauitᵖ ſed deus nūc incrementū dedit.q Itaqꝫ neqꝫ qui plantat eſt aliqͥd: neqꝫ qͥ rigat̉: ſed qͥ incremētūdat deus. Qui plantat autē ⁊ qͥ rigat: vnū ſt̓.ᵍ Unuſquiſqꝫ autem ꝓpriam mercedem accipiet ẜm ſuuꝫ laborem. Dei enim ſumus

deitatē xp̄i immediate an̄dictā: Nūqͣꝫ dn̄ꝫ gl̓ie crucifixiſſent. xp̄s .n. eſt deus gl̓ie ẜm ꝙ ē deꝰ ⁊ iō cognitōeꝫ d̓quā hic loquit̉ apl̓s manifeſtū ē eē referādē ad cognitionē deitatꝭ xp̄i. Ꝙ autē arguit̉ in ꝯͣriū de illo verboMath̓. xxj. Agricole dixerūt intra ſe: hic eſt heres venite occidamuseū. ex qͦ ꝟbo hiero. infert ꝙ principes nō ꝑ ignorantiā ſed ꝑ inuidiam filiū deicrucifixerūt: intelligēdū eſt ꝙilli maiores nohabuerūt ignorantiā de hoc ꝙieſus nazarenꝰerat meſſias inlege et ꝓphetispromiſſus: qꝛ d̓hoc erant ſatꝭ informati ꝑ ꝓphetias de ip̄o īpletas ꝓut in poſtilla. Sed de deitate ip̄ius oꝫ dicoip̄oſ habuiſſe ignorantiā: ſi em̄ agricole illi qͥ dixer̄t. Hic eſt heres. eſtimaſſent xp̄m heredē ẜm diuinitatē .ſ. ꝙ eadē eēt deitas patris ⁊ filij: ſicut in tꝑalibus eādē rē hꝫ filius perhereditatē quā pater hēbat: nulla eos amentia ad tantam potuiſſet trahere inſaniā: vt crederent diuinā maieſtatē in ꝓpria ꝑſona ſuꝑare: ꝙ em̄ deꝰ ſeu dij trāſcendūt oēs ptātes: cōiter tenet̉ etiā apud idolatras: qͥ nōveros deos ſed fictos hn̄t. vn̄ ridiculū eēt dicere ꝙ eoip̄o ꝙ pͥncipes illi credebāt ip̄m heredē .ſ. deū veꝝ: conarent̉ eū interficere. ſed licet crederēt ip̄m eē ꝓph̓aꝫſeu ſanctiſſimū hoīem puꝝ tn̄: nō eſſet multum mirandū ꝙ ex inuidia ſeu rancore vellent occidere eū. Iamem̄ moyſen ⁊ aaron qui ſanctiſſimi fuerūt ⁊ a deo approbati ꝑ multa miracula ppl̓s iudaicꝰ voluit lapidareNumeri. xiiij. c. ⁊ ſil̓r ꝯtigit de pluribꝰ ſctīs ve. tc̄. Und̓ꝙ dr̄. Hic eſt heres. intelligendū de regno tꝑali ipſiusdauid: ꝙ ip̄i prīcipaliter expectabāt ⁊ adhuc ſpectāt reſtituendū ꝑ meſſiā. nec valet dicere ꝙ tꝑe crucifixiōisnō cognouerāt lꝫ an̄ cognouiſſent: ꝓut vr̄ dice̓ poſtillator: qꝛ ꝑabola euāgelica manifeſte loquit̉ de tꝑe crucifixionis cū dicit: Hic eſt heres venite occidamus cū. etattēdēdū ꝙ poſtillator ī hoc loco nō aꝑit mentē ſuā ſcꝫan̄ p̄dicti pͥncipes iudeoꝝ tꝑe paſſiōis xp̄i cognouerūtxp̄m eſſe deū vel nō: ſꝫ ſuꝑ. c. sͣ. dictū Math̓. xxj. exp̄ſſeaſſerit: ꝙ cognouerūt ip̄m eē deū: qd̓ etiā ibi conat̉ probare: ſed fuit improbatū ſatis in additiōe ſuꝑ illud. c.ꝓut plenius ibidē pōt haberi.Replica.N epl̓a pͥma ad cor̄. ij. c. vbi dr̄. Si .n. cognouiſſent nūqͣꝫ dn̄m gl̓ie crucifixiſſent. dicit burg. hicpoſtillatorē mētē ſuā nō aperuiſſe qd̓ faltū eſt.nā ꝯctuſionē ꝓbatā Math̓. xxj. h̓ repetit ⁊ ad locū illū r̄mittit: ⁊ ꝙ burg. dic̄ illā ꝯcluſione ī illo loco math̓.xxj. ſatis ꝑ ſe improbatā eſt falſū: qꝛ vt pꝫ ī corrup. ibidem burg. nihil ꝓbat ſed replet quaternos.Capl̓m. iij.TT ego frēs ⁊cͣ. Poſtqͣꝫ apl̓s remouit corithiorū ꝯtētionē. h̓ ꝯn̄r remouet ꝯtentionis cām q̄erat ex hoc ꝙ aliquibꝰ miniſtris eccleſie nimisattribuebant ⁊ aliquos nimis contemnebāt: pͥmo ergo remouet pͥmū: ſcd̓o ſcd̓m. c. ſe. prima in duas: qꝛ pͦon̄dit damnū ex tali attributiōe qd̓ patiebant̉: ſcd̓o remouet illā attributionē: ibi. Quid igit̉ eſt apollo. Circa primū on̄dit ꝙ ex tali attributiōe quā hebant interſe: adhuc animales aut carnales erāt: ꝓpter qd̓ doctrinam ꝑfectam fidei capere nō poterant: ⁊ ſic impedie-

bant̉ a ꝯſecutione magni boni: iō dicit. a Et ego fratres nō potui vobis loqui quaſi ſpūalibus: ꝓpt̓ dc̄aꝫ cāmb Sed quaſi carnalibꝰ tanꝙͣ ꝑuulis in xp̄o ⁊cͣ .i. vob̓ annunciaui minora fidei ẜm vr̄am capacitateꝫ. c Noneſcā .i. ꝑfectā doctrinā d Nōdū em̄ poteratis. eā cape̓.q. d. n̄ ſubtraxi vobis hāc doctrinamex inuidia: ſꝫ ex veſtra impotentia.e Sed nec nuncqͥdē poteſtis qͣꝫdiuin tali carnalitatemanetis: qd̓ eī ca.p̄cedēti vocauit aīmalitatē: hic vocatcanalitatē: ⁊ ꝙ adhuc ſit taleſ on̄ditdicēs f Cū em̄inter vos ſit zelꝰ .i.inuidia. g Etꝯtentio. oriens exip̄a. h Nonnecānales eſtis? q. d.pꝫ ꝙ ſic: qꝛ hec nonſunt niſi inter carnales. qͥ de bōis cōporalibꝰ contēdūt:eo ꝙ a pluribus integre hr̄i nō pn̄t: ſed ex diuiſione diminuitur ꝑs vniuſcuiuſqꝫ: ⁊ ſic orit̉ ꝯtētio: qꝛ qͥlibet vult facere ꝑte ſuā meliorē. Spūalia ꝟo bona a pl̓ibꝰ ꝑfecte pn̄tpoſſideri: īmo ꝑfectiꝰ qͣꝫ ab vno: ꝑꝑ qd̓ int̓ viros ſpūalesqͥ talia bona querūt n̄ ē zelꝰ nec ꝯtētio. i Et ẜm hoīeꝫambulatis. q. d. ſic. Modus .n. intelligendi conaturalishoīm ē ꝑ reflectōꝫ ad fantaſmata: ⁊ volendi ꝑ ꝯuerſionēad appetitū ſenſitiuū: ⁊ iō ẜm hoīem ābulare ē ꝑ modumaīalitatis: niſi ſpūs hoīs a deo ſurſum eleuet̉ qd̓ fit ī ſpūalibꝰ viris. Quid igit̉. Hic ꝯn̄r remouet attributiōꝫ ex qͣdcm̄ dānū incurrebāt: ⁊ diuidit̉ in tres ꝑtes: qꝛ pͥmo oſtēdit qͥd miniſtris eccleſie cōuenit ẜm ꝟitatē: ſcd̓o excluditerrorē ibi. Nemo. t̓cio infert ꝯcluſionē: ibi. Itaqꝫ nemo.prima adhuc in duas: qꝛ pͥmo on̄dit actione miniſtrorū:ſcd̓o mercedē eoꝝ: ibi. Unuſquiſqꝫ aūt. Circa pͥmū dicit.k Quid igit̉ eſt apollo: qͥd ꝟo paulꝰ. vt ꝑ hoc intelligāt̉alij eccleſie miniſtri: ⁊ rn̄det ad qͣſtionē ꝓpoſitā. d.l Miniſtri eiꝰ cui credidiſtis .i. xp̄i. q. d. ip̄i nō ſūt prīcipales doctores fidei vel oꝑatores baptiſmi: ſed ſolū miniſtri xp̄i. inqͣꝫtū miniſterialit̓ oꝑant̉ exteriꝰ: xp̄s aūt docet ⁊ baptizāt īteriꝰ: ꝑꝑ ꝙ talia mīſtris n̄ ſt̓ attribuenda.m Et vnicuiqꝫ ſic̄ dn̄s dedit. q. d. adhuc tale miniſterium nō eſt in eis ex ꝟtute ꝓpria: ſꝫ ſolū ex dei gr̄a: ꝙ āt oꝑentur ſolū exteriꝰ ꝓbat ꝯn̄r. d. n Ego plātaui. ānūciando vobis primo ea q̄ ſt̓ fidei. o Apollo rigauit. pꝰ medocēdo p Sꝫ deꝰ nūc increm̄tū dedit. q. d. ego ⁊ ip̄e nihil egimꝰ ad ſalutē ⁊ fidē vr̄aꝫ interiꝰ oꝑando: ſꝫ ſolꝰ deꝰilluminādo vos ꝑ fidē: ⁊ mūdādo ꝑ gr̄aꝫ ⁊ ſctīficādo: nosaūt ſolūmō egimꝰ exteriꝰ mīſtrando: ſic̄ plātator arborivel rigator nō faciunt eiꝰ radicationē vel incrementū ſedvirtus nature: ꝓpter quod ꝯcludit q Itaqꝫ neqꝫ quiplātat ⁊cͣ .ſ. oꝑando interiꝰ: ſed ſolus deꝰ. r Qui plā.aūt qui ri. vnū ſunt .ſ. ꝯditione nature ⁊ miniſterij operatione: ꝓpter quod vnꝰ nō eſt p̄ferendus ⁊ alt̓ cōtemnēdꝰs Unuſquiſqꝫ. Hic ꝯn̄ter oſtendit mercedeꝫ miniſtrorū: ne forte crederet aliquis ip̄os non eſſe remunerādoseo ꝙ dixerat: Itaqꝫ neqꝫ qui plantat eſt aliquid neqꝫ quirigat: et diuiditur in tres: qꝛ primo declarat miniſtrorummercedem: ſecundo eorum varietatem: ibi. Scd̓m gratiam dei. tercio infert quandam concluſionem: ibi. Neſcitis. Circa primum dicit. s Unuſquiſqꝫ autem. miniſtrorum eccleſie. t Propriam mercedem accipietẜm ſuū laborē. qꝛ nō oēs equaliter laborāt extenſiue necintenſiue. v Dei em̄ adiutores ſumus ⁊cͣ. q. d. lꝫ nonagamꝰ interiꝰ illuminando vl̓ iuſtificādo tn̄ agimꝰ aliqͥdad hoc exterius miniſteriū adhibēdo qd̓ nō caret p̄mio