Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola pauli

deꝰ an̄ ſecl̓aª in gl̓iam nr̄amquā nemo pͥnepiū hꝰ ſecl̓icognouit. º Si .n. cognouiſſent: nunꝙͣ dn̄m gl̓ie crucifixiſſēt. Sic̄ ſcpͥtū ēᵉ qd̓ oculus nō vidit nec auris audiuitᶠ nec ī cor hoīs aſcendit:ᵍ q̄ p̄ꝑauit d̓s his qͥ diliguntillū Nob̓ aūt reuelauit d̓sꝑ ſpm̄ ſuūˡ Spūs .n. oīa ſcrutat̉: etiā ꝓfunda dei. Quisem̄ ſcit hoīm q̄ ſūt hoīs: niſi ſpūs hoīs qͥ ī ip̄o ē? Ita ⁊q̄ dei ſūt nemo cognouit niſi ſpūs dei. Nos aūt n̄ ſpm̄hꝰ mūdi accepimꝰ:ᵐ ſꝫ ſpiritum qui ex deo eſt:ⁿ vt ſcia

mus que a deo donata ſuntnobis: que et loquimur nōindoctis humane ſapiētieverbis:ᵖ ſed in doctrina ſpiritus:q ſpiritualibusⁱ ſpiritualia comꝑantes.ᵉ Anīalis aūt hō:ᵗ non percipit eaque ſunt ſpūs dei. Stulticia em̄ eſt illi et non pōt intelligere: ˣ qꝛ ſpiritualit̓ examinat̉. Spiritualis āt iudicat oīa: ⁊ ip̄e a nemine iudicatur: ſicut ſcriptum eſt.Quis em̄ cognouit ſenſuꝫdomini? aut quis inſtruxiteum? Nos aūt ſenſum chriſti habemus.

In gl̓iam nr̄am. quā ꝯſeqͦmur ꝑ xp̄m dei ſapīam: ⁊ qꝛin ip̄o ē obiectiue gl̓ia nr̄a: qꝛ btī reficiunt̉ interiꝰ aſpectuſue deitatis: ⁊ exteriꝰ in aſpectu ſue hūanitatis: ſicut dicitAugꝰ ſuꝑ Iohan. bQuā nemo pͥncipū .i. ꝑitoꝝ ī legeiudeoꝝ c Cognouit. eo ꝙ pauci eoꝝ reſpectiue cognouerūt: ſicut dr̄nemo eſt ī foro qn̄pauci ſunt ibi reſpectu ml̓titudinis: q̄ſolet ꝯuenire: d̓ pͥncipibꝰ em̄ iudeorūplures credider̄t:licet pauci comꝑatiue reſpectu n̄ credentiū: ſicut patꝫ d̓Nicodemo qͥ credidit: Io. iij. ⁊. xij. diEx prīcipibus ml̓ti credider̄t in eū.d Si em̄ cognouiſſent: nunqͣꝫ dn̄ꝫgl̓ie crucifixiſſent.Cōtrariū aūt huiꝰvr̄ Math̓. xxj. ſuꝑillud: Agricole autem videntes filiūdixerūt intra ſe: h̓eſt heres: venite occidamus eū. vbi dicit Hiero. Manifeſte dn̄s ꝓbat hiscipes nō ꝑ ignorantiā: ſed ꝑ inuidiā dei filiuꝫ crucifixiſſe.verbis iudeoꝝ pride hoc plenius dixi ſuꝑ. xxj. c. Mathei. Et breuiter pōt repeti cōcluſio .ſ. ꝙ periti iudeoꝝ qͥ principes hic dicunt̉ cōgnouerūt ieſum nazarenū eſſe meſſiā in lege ⁊ ꝓphetis ꝓmiſſum: qꝛ videbāt ꝓphetias de ip̄o impletas qͣꝫtū ad tꝑs⁊ locū ⁊ alias circūſtatias: ſed qꝛ cepit p̄dicare ꝯtra viciaeoꝝ publice: cognitio illa ꝑ odiū ⁊ inuidiā cōtra xp̄m inſurgentē fuit in eis obſcurata: ⁊ ceperūt ꝓphetias alit̓ int̓pretari: ⁊ ſic dr̄. Si cognouiſſent dn̄m gl̓ie nūqͣꝫ crucifixiſſent nō em̄ cognouerūt tꝑe crucifixionis lꝫ an cognouiſſent: ⁊ ẜm hoc intelligitur dcm̄ Hiero. allegatū: ꝑ hoc aūtꝙ dr̄ de prīcipibꝰ ꝙ dn̄m crucifixerūt: vr̄ ꝙ nō dicūt̉ h̓ pͥncipes potentes hꝰ ſeculi dātes leges gētibꝰ: qꝛ nō crucifixerūt xp̄m niſi hoc referat̉ ad pylatū: ꝙ nō vr̄ rōnabiliterdici: qꝛ n̄ fecit hoc niſi īpulſus a prīcipibꝰ iudeoꝝ nec eratimꝑator qͥ leges ꝯdere poterat: ad ꝓbādū aūt dictā ignorātiā allegat ſcripturā: Eſa. lxiiij. e Qd̓ oculꝰ n̄ vidit⁊cͣ .i. ſapīa p̄dicta ī myſterio abſcōdita nō fuit cognita cognitiōe ſenſitiua: q̄ potiſſime hr̄ ꝑ viſū ⁊ auditū: nec et̓ cōgnitōe intellectiua naͣli: qꝛ excedit facultatē intellectꝰ: ꝑꝑqd̓ ſubdit̉. f Nec ī cor hoīs aſcēdit .i. ꝓpria ꝟtute: ꝑ reuelatōꝫ tn̄ ꝯgnoſcit̉ vt ꝯn̄r dicet̉. g Que p̄ꝑauit de.his qͥ diligūt illū: qꝛ radix merēdi ē dilectio charitatīa: etiō diligētibꝰ p̄ꝑauit deꝰ filiū ſuū hn̄dū ī via ꝑ fidē ⁊ charitatē: ⁊ ī pr̄ia ꝑ clarā viſiōꝫ ⁊ ꝑfectā fruitōꝫ. h Nobisāt. hic ꝯn̄r on̄dit ꝙ dicta ſapīa ē fidelibꝰ manifeſtata. d.Nobis aūt reuelauit ꝑ ſpm̄ſcm̄. qͥ docet oēm ꝟitatē Io.xvj. ⁊ ꝙ ſit efficax ad hͦ ꝓbat ꝑ hͦ qd̓ ſb̓dit̉. i Spus eīoīa ſcru. et̓ ꝓfun. dei. i. iutima: qd̓ ſic declarat̉ ꝑ ſil̓e cū dr̄.k Quis .n. ſcit hoīm ⁊cͣ. ꝓ eo .n. ꝙ ſpūs hoīs eſt ſibi ꝯſubſtātialis cognoſcit oīa eiꝰ intima ⁊ nullꝰ aliꝰ niſi ip̄e deꝰ:eſt intimior hoī qͣꝫ ſpūs ꝓprius: ſic ſpūs dei qͥ ē ꝯſubſtātial̓ſibi: cognoſcit oīa intīa dei: ⁊ ꝑ ꝯn̄s p̄t ea reuelare qn̄ vult⁊ expedit eccl̓ie qd̓ fecit prīcipal̓r apl̓is: iō ſubdit̉. Nosaūt nō ſpm̄ hꝰ md̓i accepimꝰ .i. noticiā mūdanā ⁊ amorēqͥbꝰ impellit̉ bō ad q̄rēdū ⁊ amādū tꝑalia: ſpūs .n. importat quēdā impulſuꝫ vitalē ꝓgrediēte a corde ī exterioramēbra: ꝓpter qd̓ noticia ⁊ amor impellētes ad aliqd̓ agēdū ſpūs ſimilitudinarie noīant̉. m Sꝫ ſpm̄ qͥ ex deoeſt .i. amorē inflāmātē ad diuīa. n Vt ſciamꝰ q̄ a deodonata ſt̓ nobis .ſ. gr̄as gratꝭ datas: vt ꝓphetia ⁊ ſcriptura

rū intelligētia ⁊cͣ. ⁊ hmōi d̓ qͥbꝰ agit̉. jͣ. xij. c. ⁊ cognoſcūtur ab hn̄te qꝛ dant̉ ad vtilitatē eccl̓ie: pōt etiā dici ꝙapl̓s loquit̉ de bōis future gl̓ie q̄ donata ſunt nobis inſpe ſed nō adhuc in re. o Que ⁊ loqͥmur. Hic ꝯn̄rreddit rōnē quare talia loquebat̉ iter ꝑfectos tm̄: qꝛillis tradēda ſt̄documenta ſquipn̄t eā caꝑe et n̄alijs: qꝛ hoc eētfruſtra: iō dicit.Que et loqͥmurno indoctis humane ſapīe verbis .ſ. rethoricisaut philoſophicis. p Sedin doctrina ſpūſ.i. ſicut ſpūſſanctus nos inſtruit ad loquēduꝫ.Spūalibus.ſ. hominibus.r Spūalia cōperates .i. tradētes eis ſpūaliadocumēta eo ꝙpn̄t caꝑe. sAīalis hō. qͥ ſcꝫhꝫ intellectu etaffectū dep̄ſſosad ſenſibilia 1Nō ꝑcipit ea q̄ſunt ſpūs dei .i. ſpūalia bona: ſicut lingua febricitantisinfecta cholera amara nō ꝑcipit dulcia ſed magis iudicat illa amara: iō ſubdit̉ v Stulticia em̄ eſt illi. cūtn̄ ẜm veritatē ſit ibi maxima ſapīa: ⁊ ſubdit̉ cā tal̓ falſi iudicij: cū ſubdit̉. x Quia ſpūal̓r examīat̉ .i. verecognoſcit̉ .ſ. bonū ſpūale: iudiciū .n. de ſuꝑiori ꝑ id qd̓eſt inferius nō hr̄: ſꝫ magis ecōuerſo: ideo ſubditur.Spūalis aūt iudicat oīa .ſ. bona ꝓut ſunt inre: qͥaqualis vnuſquiſqꝫ eſt talis finis ſibi videt̉: ꝓpter qd̓ iudiciū verū accipiendū eſt ẜm ꝙ iudicat bn̄ diſpoſitꝰ: ſic̄iudicium verū de ſaporibꝰ accipiendū eſt ꝑ reſpectumad guſtū ſanū: ⁊ nō ad infectū: vt dcm̄ eſt de līgua febricitatis: ſpūalis aūt hō hꝫ intellectū illuſtratū ⁊ affectūordinatu: iō optime de ſpūalibꝰ iudicat: nō autē aīalisqͥ hꝫ intellectu ⁊ affectum recuruatos ad ſenſibilia: iōſubdit̉ de ſpirituali. z Et ip̄e a nemine iudicat̉ .i. anullo hoīe aīali: qd̓ ꝓbat ꝯnter auctoritate ſcripture:Eſa. xl. z Quis em̄ cogno. ſenſū dn̄i ⁊cͣ. q. d. nullisniſi ip̄e: ⁊ iō illi qͥ nō hn̄t ſpm̄ dei nō pn̄t d̓ diuīs iudicare qꝛ oꝫ illa cognoſci de qͥbꝰ iudiciū fit: ſpūales aūt viriqui hn̄t ſpm̄ dei ip̄os illuſtrantē de diuīs hoc pn̄t: quales fuerunt apoſtoli: ideo ſubdit̉. Nos autem ſenſumchriſti habemus.In ca. ij. vbi dicit̉ in poſtilla: In myſterio abſconditam .i. in ſecreto incarnationis.AdditioCd̓m gloſa apl̓i loquebant̉ ſapīam .i. chriſtumin quo on̄ſa eſt dei ſapīa .ſ. filius dei incarnatusquo quidem ſapīa dr̄ in myſterio abſcōdita: qͥain ſcripturis veteris teſtamenti ſignificatur ſeu figuratur ⁊cͣ.In eodem. c. vbi dr̄ in poſtilla. Si em̄ cognouiſſentnunqͣꝫ dn̄m gl̓ie crucifixiſſent.Additio.IOc quod dicit apoſtolus: Si em̄ cognouiſſentnunqꝫ dominum glorie crucifixiſſent. referendum eſt ad deitatē chliſti quā principes iudeorum nunqͣꝫ cognouerunt fuiſſe in chriſto ꝑſonaliter: dequa deitate ſtatim. sͣ. dixerat ꝙ fuit in myſterio abſcōdita quā nemo principū huiꝰ ſeculi cognouit: Et ideode ip̄a immediate ſubiūgit. Si em̄ cognouiſſent ſcilicꝫ