Ad corinthios. I.

gitᵇ d̓s vt ꝯfundat fortia: ᶜ ⁊ignobilia md̓i ⁊ cōtēptibilia elegit d̓s: et ea q̄ non ſt̓:vt ea q̄ ſt̓ᶠ deſtruēt: vt nongl̓iet̉ oīs caro ī ꝯſpectu eiꝰ.Ex ip̄o ātⁱ vos eſtis in xp̄oieſu:ᵏ qͥ factꝰ ē nob̓ ſapīa etiuſticiaᵐ ⁊ ſctīficatō ⁊ redēptō:ⁿ vt quēadmod̓ ſcriptūe:º qͥ gl̓iat̉ ī dn̄o gl̓iet̉. .ij.T ego cū veniſſeꝫ advos frēs:ᵇ veni n̄ ī ſublimitate ẜmonisᶜ aut ſapīeannūciās vob̓ teſtimoniuꝫxp̄i.ᵈ Nō .n. iudicaui me ſci

re aliqͥd int̓ vos niſi ih̓ꝫ xp̄⁊ hūc crucifixū. ᵉ Et ego inīfirmitate ⁊ tīore ⁊ tremoremulto fui apud vosᶠ ⁊ ẜmomeꝰᵍ ⁊ p̄dicatio mea:ᵖ n̄ in ꝑſuaſibilibꝰ hūane ſapīe verbis:ⁱ ſꝫ in on̄ſiōe ſpūsᵏ ⁊ virtutꝭ: vt fid̓s vr̄a ſit ī ſapīahoīm:ᵐ ſꝫ ī v̓tute deiʰ Sapientiā āt loqͥmur int̓ ꝑfectoſSapīaꝫ v̓o n̄ huiꝰ ſecl̓iᵈ neqꝫ pͥncipū huiꝰ ſeculiᵖ qͥ deſtruunt̉:q ſed loquimur deiſapīaꝫʳ ī myſterio q̄ abſcondita eſtˢ quā predeſtinauit

dat fortia .i. fortes hꝰ md̓i: on̄dēdo ꝙ ꝑ ſuā fortitudīeꝫꝯſequūt̉ ſalutē. c Et ignobilia md̓i .i. hoīes d̓ plebehūili. d Et ea q̄ nō ſūt .i. hoīes nulliꝰ reputationis.e Ut ea q̄ ſūt. reputatiōis magne in hoc mūdo.Deſtrueret .i. ad hūilitatē reduce̓t ſicut pꝫ in ꝯſtātinoimperatore: quibeato ſilueſtroxp̄i vicario officiū ſtratoris exhibuit. g Utnon gl̓iet̉ omīscaro .i. nullꝰ hōeleuet̉ ꝑ ſuꝑbiāin ꝯſpectu eiusſꝫ magis hūiliet̉ꝑꝑ qd̓ modꝰ docendi in humilitate ꝯueniens ēfidei doctrine.h Ex ip̄o aūt.Hic ꝯn̄r ne p̄dicatores euāgelij vilipēdēt̉: vtabiecti on̄dit ꝙdefectꝰ ſapīe mudane et potētieſupplebat̉ ī ip̄is.ſ. ex virtute deicuiꝰ inſtr̄a erātapl̓i: ⁊ iō totumattribuēdū eſt ſibi: ſic̄ prīcipali agēti: ⁊ eſt tāte potētieꝙ oēm defectū pōt ſupplere: ⁊ hͦ ē qd̓ dr̄. h Ex ipſoaūt .i. ex ꝟtute ip̄iꝰ dei. i Uos eſtis in xp̄o ieſu .i. facti xp̄i mēbra ꝑ fidē ⁊ charitatē. k Qui factꝰ ē nob̓ſapīa. ⁊ pōt ſupplere oēm ignorātiā. l Et iuſticia. ꝯͣimpotētiā. m Et ſctīficatio ⁊ redēptio. ꝯtra ignobilitatē qꝛ ꝑ gr̄aꝫ ſctīficātē ꝯiūgimur deo: vbi eſt maxima nobilitas: ⁊ ꝑ redēptōꝫ xp̄i liberamur a ẜuitute peccati q̄ eſt maxima vilitas. n Vt quēadmodū ſcriptū eſt. Hiere. ix. o Qui gl̓iat̉ ī dn̄o gl̓iet̉. ⁊ non inpotētia vel ſapīa carnali ⁊ hūana: qꝛ ꝑ talia nō eſt hoīmvocatio ad fidē ⁊ ſalutē: ſed ꝑ dei griam: vt dictū eſt.Prima ad corinthios. jͣ. c. vbi dr̄ in poſtilla: Paulusvocatus apoſtolus.Additio.Cd̓ꝫ glo. Hic alit̓ īcipit qͣꝫ ad romanos: qꝛ aliacā eſt hic qͣꝫ ibi: h̓ em̄ n̄ vocat ſe ẜuū ſicut ibi: qͥapotius erat hic vtendū auctoritate ꝯͣ ſuꝑbiamcorinthioꝝ apud qͦs viluerat apl̓s: dicit etiā ꝑ volūtatem dei ꝯͣ p̄ſeudo apl̓os: qͥ nec miſſi ſunt a deo: nec verūeſt quod dicunt. hec in gloſa.In eo. c. vbi dr̄ in poſtilla: Ubi doctor ꝑuuloꝝ.Additio.N eſa. xxxiij. Hec auctoritas hic hr̄: vbi eſt lr̄atus: vbi verba legis pōderās: vbi doctor puulorū? Et in hoc ꝙ dr̄. Ubi eſt lr̄atꝰ. intelligit̉ ph̓sẜm glo. vbi dicit: Ubi eſt verba legis pōderās. intelligit̉ ꝓprie phariſcꝰ ⁊ ſcriba qͥ ꝟba legis potiꝰ qͣꝫ menteꝫlegis pōderāt: vn̄ Math̓. xij. c. Curari hoīeꝫ ī ſabbatodicebat eē illicitū verba legis ponderātes nō mentemIn hoc aūt qd̓ dicit. Ubi doctor ꝑuuloꝝ. intelligit̉ legiſꝑitus qͥ dr̄ doctor ꝑuuloꝝ: qꝛ ad gal̓. iij. Lex pedagogus noſter fuit in xp̄o.Capitulum. ij.T ego cū veniſſeꝫ. On̄ſo qͥs ſit modꝰ ꝯueniēsfidei doctrinc: hic ꝯn̄r̄ on̄dit ſe illo mō vti: ⁊ diuidit̉ ī tres ꝑtes: qꝛ pͥmo on̄dit ſe nō fuiſſe vſūapud corinthios aliqua excellentia ſeculari: ſcd̓o oſtēdit apud qͦs vtebat̉ hoc mō docēdi: ibi. Sapiam loquimur. t̓cio aſſignat̉ rō dicti: ibi. Que ⁊ loqͥmur. Circa pͥmū dicit. a Et ego cū veniſſeꝫ ad vos frēs .i. ad p̄dicādū fidē catholicā. b Ueni nō ī ſublimitate ẜmonis. vtēdo ꝟbis rhetoricꝭ. c Aut ſapīe vtēdo ꝟbis

philoſophicis: ⁊ ſubdit̉ cā d Nō .n. iudicaui me ſcirealiqͥd ⁊c̄ .i. nō oſtendi me ſcire groſſa et plana q̄ ꝑtinēt adſalutē ꝑ crucē xp̄i factā. Cōſeq̄nt̓ on̄dit ſe nō fuiſſe vſuꝫexcellētia potētie. d. e Et ego ī infirmitate ⁊ tremoremito fui apd̓ vos. ⁊ dicit. In īfirmitate. qͣꝫtū ad mētꝭ ſufferentiā tribulatōnū. Et timore qͣꝫtūad mentis ꝯcuſſionē ꝓpt̓ maiora mala imminentia. Ettremore: ꝓpt̓ redūdātiā interiorꝭ cōcuſſionis ad carnēCōſequent̉ on̄ditſe nō fuiſſe vſuꝫ excellentia eloq̄ntiedi. f Et ſermomeus. docendo aliquos in ſecretog Et predicatiomea. docendo populū in publico.h Nō eſt in ꝑſuaſibilibꝰ hu. ſa. verbis .i. rhetorice loq̄ndo. i Sꝫ inon̄ſiōe ſpūs. qꝛ recipientes p̄dicatione eiꝰ accipiebanta deo ſpm̄ ſcm̄ in ſigno viſibili: ſicut de p̄dicatōe dr̄ petri actu. x. Adhuc loquente petro ꝟba hec: cecidit ſpūſſanctꝰ ſuꝑ oēs qͥ audierunt verbū ⁊cͣ. ⁊ qꝛ ſpūſſanctus in apl̓o loquebat̉. KEt virtutis. qꝛ miracula faciebat virtute diuina ad ꝯfirmandā ſuam doctrinā: ⁊ etiā qꝛ virtuoſe viuendo dabatexempla virtutꝭ. lUt fides nr̄a nō ſit in ſapīa hoīm.id eſt innitat̉ ſapie hūane q̄ eſt ruinoſum fundamentumm Sed in ꝟtute dei. q̄ eſt fundamentū ſtabile ⁊ firmuꝫn Sapiam aūt. Hic ꝯn̄r on̄dit apl̓s apd̓ quos vtebat̉excellentia ſapīe: ⁊ diuidit̉ in duo: qꝛ primo on̄dit ꝓpoſitū: ſcd̓o qualis ſit hec ſapīa dicit: ibi. Sapīa ꝟo. Circa primū dicit. n Sapiam aūt loqͥmur int̓ ꝑfectos. Circaqd̓ ſciendū ꝙ ꝑfecto hoīs attendit̉ in eo qd̓ ē ſup̄mū ī ipſo .ſ. in intellectu ⁊ volūtate ⁊ circa excellētiſſimū obiectūqd̓ eſt ip̄e deus: ⁊ iō ꝑfectꝰ eſt ille qͥ hꝫ mentē eleuatā ſuꝑcorꝑalia ⁊ ad intelligendū diuina ⁊ amādū: ⁊ talibꝰ p̄ponenda ſunt ardua fidei catholice: ⁊ ſic faciebat apl̓s. oSapiam vero. Hic ꝯn̄r on̄dit qualis ſit hec ſapīa: on̄dēsprimo ꝙ ſit infidelibꝰ occultata: ſcd̓o ꝙ eſt fidelibꝰ manifeſtata: ibi. Nobis aūt. Circa primuꝫ dicit. o Sapiētiam ꝟo nō huius ſeculi .i. inter ꝑfectos nō loquimur ſapientiam mundanam rationibus principalit̓ innitentē.o Neqꝫ principum huius ſeculi .i. potentū a qͥbus ortūet auctoritatem habet ſapientia legum. vel principes h̓dicuntur ſacerdotes et ſcribe iudeorum qui frequenternominantur principes eorum in euangelio ⁊ in actibusapoſtolorum: eo ꝙ ppl̓s ꝑ eos gubernabat̉: et ſapīa iſtorum fuit ⁊ adhuc reputatur inter iudeos volētes ſcripturas ꝓph̓aꝝ de chriſto aliter interpretari: ⁊ huic ſcd̓e expoſitioni conſonat magis litera ſequens vt videbitur.p Qui deſtruunt̉ .i. deſtruentur de ꝓpinquo: qꝛ cito poſtromani hieruſalem ⁊ ſacerdotes iudeoꝝ deſtruxerunt exordinatōne diuina in vindictam mortis xp̄i. vn̄ videturhic apl̓s hoc ꝓphetando predixiſſe: ꝑ hoc autē ꝙ dicit̉ quideſtruūtur excludi videt̉ qd̓ ab aliquibꝰ dr̄ .ſ. ꝑ principeshuiꝰ ſeculi hic dicunt̉ demones: qꝛ ſunt immortales: niſieorum deſtructio dicatur hic ſue poteſtatis ablatio: queablata eſt ex ꝑte per mortem chriſti: ⁊ magꝭ auferetur iniudicio finali. q Sed loquimur dei ſapientiam .i. predicamus dei filium qui eſt virtus et ſapientia patris.r In myſterio que abſcondita eſt .i. in ſecreto incarnationis: qꝛ nunc videmus tm̄ in enigmate ⁊ ꝑ ſpeculum.s Qua predeſtinauit deus .i. ordinauit ab eterno.