Epiſtola pauli
vbi inqͥſitor hꝰ ſecl̓i?ʳ Nōne ſtulta fecit deꝰ ſapīaꝫ hꝰmūdi?ˢ Nā qꝛ ī dei ſapīaᵗ n̄cognouit md̓s ꝑ ſapīaꝫˣ deum:ʸ placuit deo ꝑ ſtulticiāp̄dicatōis ſaluos facere credentes:ᶻ Qm̄ et iudei ſignapetunt̉: et greci ſapientiāquerunt.ʰ Nos aūt predicamus xp̄m crucifixum:ᵈ iudeis quidē ſcandalum gentibꝰ aut ſtulticiā:ⁱ ipſis aūt
vocatisᵏ iudeis atqꝫ grecisxp̄m dei virtutē: ⁊ dei ſapientiā. Quia qd̓ ſtultuꝫ eſtdei:ᶜ ſapientius eſt hoībꝰ:ᵖ ⁊quod infirmū eſt dei:q fortius eſt hoībus. Uidete em̄vocatōꝫ vr̄aꝫ fratres: qꝛ n̄multiᶜ ſapiētes ẜm carnemnō multi potētesˣ nō ml̓tinobilesʸ ſed q̄ ſtulta ſt̓ mūdi elegit d̓sᶻ vt ꝯfūdat ſapientes:ª ⁊ infirma mūdi ele-
intuenti: excepto tercō vbi dr̄. q Ubi inqͥſitor huiꝰ ſeculi. ꝓ qͦ in trāſlatiōe nr̄a ponit̉. Ubi doctor ꝑuuloꝝ. eadtn̄ eſt ſnīa: qꝛ ꝑuuli ſolent inſtrui de his q̄ ꝑtinent ad moralē vitam ſtatus pn̄tis: iō ſubdit̉. r Nōne ſtultē fecit deus ſapīam huius mūdi. q. d. ſic: qꝛ demōſtrauit eamſtultaꝫ faciēdo qd̓impoſſibile iudicabat: ⁊ qꝛ ſapiētibꝰhuiꝰ mundi nll̓os:aut paucos in pricipio elegit ꝓ p̄dicationē euangelij:cꝰ rō aſſignat̉: cuꝫdr̄. s Nā qꝛ indei ſapīa .i. cognitōne creaturarū queſunt quoddam deiſpeculū t Nonꝯgnouit mūdus .i.ſapientes mundi.v Per ſa .ſ. mundana. x Deū.in cꝰ cognitiōꝫ ducit ſpeculū creat̉ arū: ẜm ꝙ dr̄ Ro. j.Qui cū cognouiſſent deū nō glorificauerūt aut gr̄as egerūt: ſed euanuer̄tin cogitationibꝰ ſuis: ⁊ obſcuratū eſt inſipiens cor eoꝝ ⁊iō dicit. v Placuit deo ꝑ ſtul. p̄di. ſal. fa. credentes .i.ꝑ aliū modū qͣꝫ ꝑ ſapīam philo .ſ. ꝑ p̄dicatōꝫ crucis quodph̓i ſtultū reputabat: ꝓpter defectu intellectus eoꝝ: multo em̄ eſt rōnabilius credere alicui ꝓpoſitioni ꝓpoſite ꝑ ſuſcitatōꝫ mortui vel aliquid hmōi: de quo certu eſt ꝙ nonpōt fieri niſi a deo qͥ nō pōt eē teſtis vel ꝯfirmator falſitatis: qͣꝫ cuicunqꝫ ꝯcluſioni humana rōne ꝓbate q̄ pōt deficere: in hoc em̄ egit ſicut doctor beniuolus qͥ vidēs diſcipulos nō caꝑe veritatē ab ip̄o ꝓpoſitā: ꝑ vnā viā ꝓcedit adaliā. z Qm̄ ⁊ iudei. Hic ꝯn̄r apl̓s manifeſtat ſuā probationē .ſ. ꝙ inniti ſapīe ꝟbi nō ꝯuenit doctrine fidei quiaeuacuat ſalutē ꝑ crucē xp̄i: dicit. Qm̄ ⁊ iudei ſigna petūt.Lex em̄ iudeoꝝ data fuit in terrore dīne ptātis: Exo. xx.⁊ iō a qͦcunqꝫ afferēte doctrinā aliquā petebāt ſigna dīnevirtutis ad eius ꝓbationē. a Et greci ſapiam q̄runt.erāt em̄ imbuti ſcientijs philoſophicis q̄ ꝑ rōes ꝓcedūt:⁊ ideo nihil reciꝑe volebat niſi rōe ꝓbaret: b Nos āt.xp̄iani. c Predicamꝰ xp̄m crucifixū. eſt āt xp̄s nomēſuppoſiti duplicē naturam hn̄tis: diuinā ab eterno: et humanam ex tꝑe: ꝓpter quod illud quod eſt ꝓpriū cuilibꝫ nature de iſto ſuppoſito dr̄ vere: ita ꝙ eſt ibi ꝯmunicatō idiomatū: ſicut em̄ hec eſt vera de xp̄o ꝙ hic hō creauit ſtellasita iſta deus crucifixus eſt. d Iudeis qͥdem ſcādalū.i. occaſionē ruine: nō ex natura rei p̄dicate ſed ex iudeorū cecitate: qͥ xp̄m expectabāt ⁊ adhuc expectāt venturūin maxima ptāte: ⁊ iō ꝯſiderās infirmitatem carnis aſſūꝑte acceperūt occaſiōꝫ ruine: negātes ip̄m ⁊ manētes inſua īfidelitate: ⁊ tn̄ ꝓph̓e eis declarauer̄t vtrūqꝫ .ſ. ptātē⁊ infirmitatē vēturi xp̄i: Zach̓. ix. Exulta ſatis filia ſyō:iubila filia hierl̓m: ecce rex tuꝰ venit tibi iuſtus ⁊ ſaluator⁊ ip̄e pauꝑ: ꝑ hoc .n. ꝙ dr̄: rex iuſtus ⁊ ſaluator on̄dit̉ eiusptās. ꝑ hoc aūt qd̓ ſubdit̉: ⁊ ip̄eˡ pauꝑ on̄dit̉ eiꝰ aſſūpta infirmitas: ſt̄ et̓ multe alieꝓphetie q̄ loquūtur de aduentuxp̄i cū ptāte magna: ⁊ alie de eius aduētu ī infirmitate etpaſſibilitate: ⁊ pͥme vt ī pluribꝰ referūt̉ ad aduētū xp̄i adiudiciū: ſcd̓e ꝟo ad aduētū eiꝰ ī carne: verū tn̄ ⁊ in iſto aduentu pͥmo venit in ptāte miraculoꝝ qͥbus declarata fuiteius diuinitas ſicut ꝑ paſſibilitatē eiꝰ carnis humanitas⁊ ſic eoꝝ ſcādalū nō fuit datū ſꝫ acccptū. Scienduꝫ tn̄ ꝙhāc ruinā iudeoꝝ ex ꝯſideratione infirmitatis xp̄i p̄ceſſit odiū ⁊ inuidia ꝯͣ xp̄m eo ꝙ publice p̄dicabat cōtra vicia eoꝝ: ⁊ ſic cognitio quā habebāt de xp̄o ꝑ impletioneꝫꝓph̓aꝝ fuit in eis obſcurata: ⁊ tūc cepert ſcripturas ꝑuerſe interp̄tari: vt dr̄. jͣ. ſe. c. ⁊ pleniꝰ dicūt fuit Math̓. xxj.
h Gentibus aūt ſtulticiā. ſtultū em̄ videbat̉ eis dicere deū fuiſſe mortuū: qꝛ neſciebāt vtrāqꝫ naturā ī vnoſuppoſito ꝯſiderare: qd̓ xp̄iani credūt et ꝯfitent̉ tanqͣꝫveritatē oꝑibꝰ diuinis teſtificatā ⁊ a veris ꝓphetis prenunciatā: in qͥbus nō pōt eſſe falſitas: iō ſubditur. iIp̄is aūt vocatis .ſ. ad fidē xp̄ik Iudeis atqꝫgrecis .i. iudeisatqꝫ gentibꝰ indifferenter. IChriſtū dei ꝟtutē. ſupple eſſe p̄dicamus. mEt dei ſapiētiā.maxima em̄ deivirtus ⁊ eius ſapientia apparetin xp̄i crucifixione: naꝫ hoc modo ꝯuenientiſſime facta eſt humani generꝭ redemptio: vt illequi erat debitorſatiſfaceret rōehumanitatis aſſumpte: et redimeret qͥ poterat rōe deitatis adiuncte: iō ſubdit̉. n Quia qd̓ ſtultuꝫ ē dei.i. dr̄ de deo ẜm errorē gentiliū: vt dcm̄ eſt. o Sapientius eſt hoībꝰ .i. ꝯtinet maiorem ſapīam ꝙͣ ab hominibus poſſit capi ad plenū. p Et qd̓ infirmū eſt dei.i. quod videtur infirmitatē attribuere deitati: vt ꝙ deus paſſus ſit ⁊ mortuus. q Fortius eſt hominibꝰ.i. ꝯtinet maxiam virtutē: qꝛ deitas paſſa eſt nihil: ſedhumanitas tm̄: cuius meritu ratione deitatis cui adiūcta eſt efficatiā habuit ad redimendū genꝰ hūanū: qd̓tota humana natura nō potuit facere. r Uidēte.Hic ꝯn̄r on̄dit ꝙ modus docendi ꝑ ſapientiam verbinō conuenit fidei cacholice ratione ſumpta ex ꝑte docentium: modus em̄ docendi dꝫ conformari ſcie docētis: primi vero vtpote apl̓i et alij xp̄i diſcipuli ꝓ maiori ꝑte carebant hac ſcīa ergo ⁊cͣ. quia primis dn̄t ceteri conformari. Huius ergo rōnis pͥmo ponit minoreꝫ:ſcd̓o defectus mundane ſapīe in dictis doctoribꝰ ſuꝑpletōꝫ: ibi. Ex ip̄o. Circa pͥmū dicit. r Uidete etemvo. ve. fratres .i. diligent̓ conſiderate modū vocatiōisvr̄e. s Quia nō multi. vocātiū vos ꝑ ſuā p̄dicatiōꝫt Sapientes .i. philoſophicis lr̄is exercitati: qꝛ promaiori parte erant illiterati ⁊ ſimplices. vn̄ de petro ⁊Iohanne dr̄ Actuū. iiij. Uidentes aūt petri ꝯſtantiā ⁊Iohannis comperto ꝙ homines eſſent ſine litteris: etidiote admirabantur ⁊cͣ. v Nō multi potētes. ſedpauꝑes victum ꝓprijs manibus acqͥrentes. x Nomulti nobiles. ſed ruſtici et de plebe humili. dicit auteꝫnon multi: quia aliqui de ſapientibus lr̄atis ⁊ nobilibꝰ⁊ potentibus a principio crediderūt: ⁊ fidem predicauerunt: ſicut nicodemus: gamaliel ⁊ manaen herodistetrarche collactaneus: ſicut em̄ ꝓ maiori parte primicredentes fuerunt ſimplices ⁊ illiterati ⁊ impotētesne fides hūane attribueret̉ induſtrie vl̓ potētie: ſic aliqͦlꝫ pauci cōꝑatiue fuerūt lr̄ati ⁊ nobiles ne fides aſcriberet̉ ignorātie ⁊ ruditati: ſic̄ ⁊ de lege machomēti quanullꝰ ſapiēs ⁊ lr̄atꝰ a prīcipio recepit: ſꝫ tm̄ hoīes rudes⁊ carnales: qͥbus ꝓpoſuit carnalia qͥbꝰ hoīes aſſētiūt d̓facili: ⁊ fretꝰ multitudīe coegit ceteros ad receptōnelegis. d. ſe miſſuꝫ a deo ī armoꝝ potētia ⁊ nō ī miracul̓.y Sed que ſunt ſtulta md̓i elegit deꝰ .i. hoīes illiteratos ⁊ ſimplices qͥ reputabant̉ idiote: vt dcm̄ ē d̓ petro⁊ iohāne. z Ut ꝯfūdat ſapiētes .i. on̄dat eos cōfuſibiles abſcōdēdo ab eis ꝑꝑ ſuꝑbiā ſuā celeſtia myſteria q̄ ſimplicibꝰ reuelauit. a Et infirma mundi elegit deꝰ .i. hoīes impotētes ẜm mundū. h Ut ꝯfun-