Ad corinthios .I.

Diuiſus eſt xp̄s?ᵈ Nunqͥdpaulus crucifixꝰ ē ꝓ vobis:aut in noīe pauli baptizati eſtis? Gr̄as ago d̓o meoꝙ nemine vr̄ꝫ baptizāui: niſi criſpū ⁊ gaiū: neqͥs dicatꝙ ī noīe meo baptizati eſtꝭBaptizaui aūt ⁊ ſtephanedomū: ceterū neſcio ſiqueꝫaliū vr̄m baptizauerī.ʰ Nō

em̄ miſit me xp̄s baptizare:ſed euāgelizareᶜ nō in ſapīav̓bi:ʰ vt n̄ euacuet̉ crux xp̄i.Uerbū .n. crucisᶠ ꝑeūtibꝰ qͥdēᵍ ſtulticia ēᵇ his aūt qͥ ſalui fiūt .i. nobis deiⁱ v̓tus eſtScriptū eſt em̄.ᵏ Perdamſapientiā ſapientiū:ᵐ ⁊ prudentiā prudentiū reprobaboº Ubi ſapiēs:ᵖ vbi ſcriba

tur baptiſmus: ſed tn̄ cōmunicare noluit ne ſciſma fieret in eccleſia ꝙ tot baptiſmata cręderentur quot miniſtri: propter quod ſubdit. v Nunquid paulꝰ crucifixius eſt ꝓ vobis. q. d. non: qꝛ baptiſmus non habetefficatiā a paſſione alicuiꝰ ſancti niſi ſolius xp̄i ꝓpt̓ qd̓eiꝰ efficatia nondꝫ alt̓i attribuiAut in no.pau. bapti. eſtis.q. d. nō: ſꝫ tm̄ innoīe xp̄i: quia d̓xp̄o dr̄ actu. iiij.Nec em̄ alid̓ nomē eſt ſub celodatū hoīqꝰ in ēoporteat noſ ſaluos fieri. Sꝫ ꝯͣhoc vr̄ eſſe illudqd̓ dr̄ Matheivl. Docete oēsgentes baptizātes eos in nomīe pr̄is et filij:et ſpūſſancti: etſic nō erant hoīes baptizandi in noīe ſolius xp̄i: ſed innomine totius trinitatis. Ad quod dicendū ꝙ in primitiua eccl̓ia nomē xp̄i erat odioſum multis ꝓcurātibus hoc iudeis in ſua malicia obſtinatis: ꝑꝑ qd̓ vt nomē xp̄i amabile ⁊ venerabile redde̓t̉: apl̓i baptizabātin noīe xp̄i: vt hr̄ act̉. viij. ⁊ hoc fecerūt ſpāli ordinatione ſpūſſancti: verū tn̄ in noīe xp̄i tota trinitas intelligit̉qꝛ xp̄s idē eſt quod vnctus: ⁊ ſic intelligit̉ pr̄ vngens ⁊ſpirituſſanctus qͥ eſt ip̄a vnctio. Poſtqͣꝫ aūt nomē xp̄ifactū eſt magnū ⁊ celebre in gentibꝰ: eccl̓ia vtit̉ formaa xp̄o inſtituta: baptizando ī noīe pr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti: tn̄ illi qͥ ſic etiā baptizāt̉ in noīe xp̄i baptizant̉: qd̓nomē in noīe filij intelligit̉: igit̉ qꝛ xp̄i nomē ⁊ eiꝰ paſſio ⁊ nō alterius ꝯferūt efficatiā baptiſmo: iō qͥ hancefficatiā alijs tribuūt xp̄m diuidūt. y Gras ago. h̓ꝯn̄r apl̓s excludit a ſe ſuſpitionē: ne forte crederēt aliqͥhāc diuiſionē ex xp̄o habuiſſe occaſionē. d. Gr̄as agodeo meo ꝙ ne. ve. bap. niſi criſpū ⁊cͣ. paucos em̄ baptizauerat ⁊ illos ſignat̉ noīat: qꝛ de illis nō erant qͥ illaꝫdiuiſiōꝫ faciebāt. z Baptizaui aūt ⁊ ſtephane domū .i. eius familiā. a Ceterū neſcio ⁊cͣ. hoc adiūgitne forte aliquis alius cū iſtis ab eo fuiſſet baptizatꝰ d̓quo nō aduerterat: eo ꝙ memoria hoīm labilis eſt: ⁊ ſicfalſitas verbis eius imponeret̉ a falſis apl̓is. Cōſequēter aſſignat cām qͣre paucos baptizauit. d. b Nōem̄ mi. me xp̄s bap. ſed euā. ſed ꝯͣ hoc vr̄ eē qd̓ dr̄ mathei vlti. Eutes in mundū vniuerſum docete oēs gentes baptizantes eos ⁊cͣ. ⁊ ſic apl̓i a xp̄o miſſi fuerūt adbaptizādū ſicut ad docendū. Ad qd̓ dicendū ꝙ lꝫ xp̄smiſerat apl̓os ad vtrūqꝫ: tn̄ prīcipalit̓ ad docēdū: ⁊ iōꝑ ſeip̄os p̄dicabāt ꝑ miniſtros aut inferiores vt freq̄ntius baptizabant: cꝰ rō ē: qꝛ virtus vel ſapīa baptizantis nihil oꝑat̉ in baptiſmo: ꝓpt̓ qd̓ nō refert ꝑ miniſtrūmaiorē vel minore baptizari. virtus aūt ⁊ ſapīa p̄dicātis multū valde ꝯferūt in p̄dicatōe: ⁊ iō apl̓i qͥ maior̄serāt: circa p̄dicationē ſe magꝭ occupabāt exemplo xp̄iqͥ ꝑ ſeip̄m docebat ⁊ ꝑ ſuos diſcipulos baptizabat: vthr Io. iiij. c Nō in ſapīa. Hic ꝯn̄r reprobat cōtentionē corinthioꝝ ex ꝑte doctrine: qꝛ eoꝝ aliqͥ doctrināpſeudo apl̓oꝝ ornata verbis ⁊ rōnibꝰ humane ſapientie p̄ferebāt doctrine apl̓oꝝ xp̄i: que nō erat in folijs ꝟboꝝ ſed in virtute ſpūſſancti: ꝓpter qd̓ apl̓s pͥmo on̄ditmodū illū nō eſſe ꝯueniētē doctrine xp̄i: ſcd̓o declaratſe nō fuiſſe vſum tali mō docendi. c. ſe. Circa pͥmū ponit intentū. d. Nō in ſapīa ⁊cͣ. ⁊ ꝯtinuat̉ cū p̄cedēti lr̄aſic: qꝛ dixerat Nō em̄ miſit me xp̄s baptizare ſed euangelizare .i. euāgeliū p̄dicare. c Nō ī ſapīa ꝟbi .i. ī ſapiētia mūdana q̄ ꝟbis ornatis ⁊ rōibꝰ ſūptis ex apꝑentibꝰ ẜm ſenſuꝫ innitit̉: illa āt q̄ ſt̓ fidei excedūt hūanaꝫ

rōnē ⁊ ſenſum: ⁊ iō ille modꝰ docēdi nō eſt ꝯueniēs doctrine fidei. Sꝫ ꝯͣ hoc vr̄ eſſe ꝙ ml̓ti doctores catholici vt Auguſti. ⁊ alij in doctrina fidei vſi ſunt rōnibus humanis etverbis ornatꝭ. Ad qd̓ dicendū ꝙ aliud eſt docere ī doctrina verbi ⁊ aliud vti ſapīa verbi in his que ſunt fidei: quiadocere in ſapīa verbi eſt qn̄ accipit̉ humana ſapīa ꝓ pͥncipali radice doctrine: vt ſolū quis approbet ꝙ ſapiētiamundana ꝯtinet:⁊ hoc ē fidei corruptiuū: vti aūt ſapientia verbi eſt ſuꝑpoſitis fundamētꝭfidei ſi qͥ vera ī dictis ph̓oꝝ fidei accōmoda reperiamtur in obſequiū fidei aſſumere: ⁊ hoceſt bonū ⁊ meritoriū: vn̄ dicit Aug.libro. ij. de doctrīachriſtiana. Siqua vera nr̄e fidei accōmoda ph̓i dixeruntnon ſolum formidanda non ſunt: ſed etiā ab eis tanqͣꝫ abiniuſtis poſſeſſoribus in noſtrū vſum vendicanda. dUt nō euacuet̉. Hic ꝯn̄r manifeſtat ꝓpoſitū: ⁊ primo exparte doctrine: ſcd̓o ex parte docentiū ibi. Uidete. pͥma induas: qꝛ primo ponit ſuā ꝓbationem: ſcd̓o ꝓbatiōis manifeſtationē: ibi. Qm̄ ⁊ iudei. Circa primū ſciendū ꝙ idēmodus nō ꝯuenit oī doctrīe: vt dr̄. ij. metaphy. ⁊. jͣ. ethi.Modus .n. procedendi ꝑ demōſtratiōes nō cōpetit rhetorice ſed geometrie: ⁊ ecōuerſo ꝑſuadere nō ꝯpetit geometrie ſed rhetorice: vt ibidē dr̄: ⁊ ſil̓r ſi aliquis in naturaactuali: vtpote angelica demonſtratiōibus geometricisvti vellꝫ inconuenient̓ ꝓcederet: qꝛ nō ſunt applicabilesniſi materie corꝑali. Ex his format̉ talis rō: ille modꝰ docendi nō eſt conueniens alicui doctrine ꝑ quā deſtruit̉ idqd̓ eſt in ea principale: ſic eſt in ꝓpoſito: quia principale indoctrina fidęi eſt ſalus ꝑ fidem xp̄i crucifixi: ꝓpter qd̓ apoſtolus dicit. jͣ. ſe. c. Nō iudicaui me aliqͥd ſcire int̓ vos niſitm̄ ieſum xp̄m et hunc crucifixum. inniti vero principalit̓ſapīe verbi eſt deſtruere ſalutē facta ꝑ crucē xp̄i: vt dicet̉ſtatim: et hoc eſt qd̓ dicit apl̓s. Nō in ſapīa verbi miſit mechriſtus euangelizare. d Vt nō euacuet̉ crux xp̄i .i. fides paſſionis eius: qꝛ ꝯtinet aliqua que vident̉ humaneſapīe impoſſibilia: vt ꝙ deus moriat̉ ⁊ ꝯſimilia ⁊ aliqͣ videntur huic ſapīe contraria: vt ꝙ aliquis mortem et confuſioneꝫ nō refugiat: ſed magis ad hoc voluntarie ſe offerat ⁊ ꝯſil̓ia: ꝓpter quod ſapientibꝰ mundi ſtulta videt̉ doctrina fidei: ⁊ iō ſubdit̉. e Uerbū em̄ crucis .i. predicatio paſſionis chriſti. f Pereuntibus quideꝫ .i. infiStuldelibus ẜm mundanā ſapīam tm̄ ſentientibꝰticia eſt. rōnibus dictis. h His aūt qui ſalui fiūt .i. fidelibus i Uirtus dei eſt. qꝛ ꝑ crucē aduerſarius eoꝝdyabolus deuictus eſt: ⁊ qꝛ experiunt̉ in ſe virtutem xp̄iin voluptatū carnaliū repreſſione: ⁊ ſic impleta ē ſcriptura: Eſa. xxix. kPerda .i. deſtruā l Sapiētiā ſapiētiū .i. ſtulta on̄dā ſciam humanitus inuentā ad veritateꝫeuāgelij cōparatā: et dicit: Sapiam. ꝙͣtū ad cognitionēde ſpeculabilibus. m Et prudentiā. qͣꝫtū ad noticiaꝫde agibilibus: ꝓpter qd̓ chriſtus ad apl̓atum non vocauitph̓os: ſed ſimplices: ne profectꝰ fidei chriſtiane aſcriberetur humane ſapientie ſed diuine: iō ſubdit̉. o Ubi ſapiēs: qui alta ſpeculabilia ſcrutatur. quod refert̉ ad gēteſſapīe mundane innitentes p Ubi ſcriba .i. peritus inlege: quod refertur ad doctores iudeoꝝ. q Ubi inqͥſitor huiꝰ ſeculii. proſperitatum huius mundi: quod refert̉ ad vtroſqꝫ. q. d. nullus talis aut rarus eſt inuocatiōefideliū chriſti: hec aūt ſcriptura ab illo loco. Ubi ſapiens⁊cͣ. accepta eſt de Eſa. xxxiij. c. ẜm trāſlationem. lxx. vbi lꝫſint alia verba qͣꝫ in trāſlationē nr̄a: tū eſt eadē ſuia: vt pꝫ