Euangelium

⁊ ſcripſit hec. Et ſcimꝰ qͥaverū ē teſtimoniū eiꝰᵇ Sūtautem ⁊ alia multa q̄ fecitieſus:ᶜ que ſi ſcribant̉ ꝑ ſin-

gulaᵈ nec ip̄m arbitror mūdum capere poſſe eos: quiſcribendi ſūt libros. Explicit euāgeliū ẜm iohānē

quod audiuimus: qd̓ vidimus oculis noſtris: qd̓ ꝑſpeximus ⁊ manus noſtre cōtrectauerunt de verbo vite: ⁊ vita manifeſtata ē ⁊ vidimus ⁊ teſtamur. a Et ſcripſithec. Modus .n. erat antiquoꝝ ꝙ illi ſcriberent hiſtoriaꝫqͥ vidiſſent: ꝓpter qd̓ d̓r̄ hiſtoriā ab hiſtorin qd̓ ē videre: ⁊ideo iohannes quiaudiuit verba xp̄i⁊ facta eiꝰ vidit cōuenientiſſime potuit ſcribere.b Sūt aūt ⁊ aliaHic tollit̉ errorisoccaſio: quia poſſꝫforte aliquis credere ꝙ nihil aliud eētverū de xp̄o niſi qd̓ ē ſcriptum in hoc euangelio ⁊ alijs dexp̄o. ⁊ hoc tollit̉ cum d̓r: Sunt aūt ⁊ alia multa que fecitib̓s que ſcripta nō ſunt. Cuius cā ſubditur cum d̓r.c Que ſi ſcribant̉ ꝑ ſingula. qͣꝫtum ad facta ꝑticularia⁊ ꝯditiones ⁊ circūſtantias eorum ⁊ virtutem.d Nec ip̄m arbitror mundū .i. homines huius mundi.e Caꝑe eos qui ſcribendi ſunt libros. Facta .n. ⁊ verbaxp̄i nō ſunt hoīs tm̄ ſed dei: qꝛ illa humanitas erat orga-

num diuinitatis: ⁊ iō nō poſſunt ad plenū ab hominibus explicari aut etiā comp̄hendi: qd̓ patꝫ ex hoc ꝙ aprincipio eccīe ceperunt ſancti ⁊ doctores libros ſcribere ad explanatōeꝫ verboꝝ ⁊ factoꝝ xp̄i: ⁊ adhuc adplenū non ſunt elucidata: īmo ſi mundꝰ duraret ꝑ mille milia annoꝝ⁊ ſꝑ ſcriberēturlibri nō elucidarentur ad plenūqꝛ ſicut dictū eſtfacta ſunt ⁊ dicta dei q̄ ſūt nobis incop̄benſibilia ꝓpter eorūexcellentiam reſpectu intellectus noſtri: ⁊ ideo debemus ſubiugare etcaptiuare in obſequium xp̄i intellectuꝫ noſtrum: vt eiaſſentientes ꝑ fidem que eſt in enigmate: tandem veniamus ad cōtemplandū facie ad faciem p̄ſtante dn̄onoſtro ih̓u xp̄o: qui cum patre ⁊ ſpūſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculorum: Amen.Poſtilla frīs Nicolai de lyra ſuꝑ euāgeliū ioh̓is finit.