Iohannis

Amen amē dico tibi: cumeēs iunior cingebas te ⁊ ambulabas vbi volebas: cuꝫautē ſenuerisᵇ extēdes manus tuas ⁊ alius te cinget:⁊ ducet qͦ tu nō visᵉ Hoc ātdixitᶠ ſignificās quā morteclarificaturꝰ eēt deūᵍ Et cūhoc dixiſſet dicit ei: Seq̄remeˡ Cōuerſus petrus viditillū diſcipulum quē diligebat hieſus ſequētē:ᵏ qͥ ⁊ recubuit ī cena ſuꝑ pectꝰ eiꝰ

Dixit: Dn̄e qͥs ē qͥ tradet teHunc gͦ cū vidiſſet petrusdīc hieſu: Dn̄e hic aūt qͥd?niDicit ei hieſusⁿ Sic euꝫyolo manereº donec veniaꝫ.qͥd ad te? Tu me ſequere.Exūt gͦ ſermo iſte int̓ frēs:qꝛ diſcipulus ille nō moriturˢ Et nō dixit ei hieſus n̄morit̉:ᵗ ſed ſic eū volo manereˣ donec veniā: quid ad te?Hic ē diſcipulus ille: quiteſtimoniū ꝑhibet de his:

a Amen amen dico tibi. Hic p̄dicit̉ petro ſuū martyriū: qꝛ p̄lati eccīe debent tantā charitatē habere vt parati ſint ſe morti exponere ꝓ grege qd̓ hic exprimit xp̄oloquens petro ꝑabolice. a Amen amen dico tibicū eſſes iunior cingebas te .i. ab aliquibꝰ ſuꝑfluis te reſtringebas: tn̄ f̓erat ꝓ voluntate tua ab alio n̄cōpulſus: iō ſubdit̉: Et ambulabaſ vbi volebasb Cū āt ſenueris .i. imminente morte. bExtendes manus tuas. ꝑ hocdeſignat̉ ꝓmptitudo Petri admartyriuꝫ tolerandū.c Et alius tecinget. Fuit em̄poſitus in crucecum cordis ligatus et nō clauisaffixus: vt longior eēt ip̄iꝰ cruciatus: ⁊ hoc vocat̉ hic cinctura. d Et ducet quotu non vis. Eſt .n. in homine duplex appetitus .ſ. ſenſitiuus ⁊ intellectiuus: ⁊ vterqꝫ aliquando nominaturvoluntas large loquendo: qꝛ ſolus appetitus intellectiuus ꝓprie dr̄ voluntas: licꝫ aūt appetitus intellectiuus in petro eſſet promptus ad martyriū: tn̄ appetitꝰſenſitiuus refugiebat: qꝛ mors eſt vltimū terribilium:⁊ eodem mō fuit in xp̄o ſicut dictū ē ſupra. xij. ca. ⁊ id̓odicit. d Et ducet quo tu nō vis. ire .ſ. ẜm appetituꝫſenſitiuum. e Hoc aūt dixit. Hec ſunt verba euangeliſte exponentis verba xp̄i d̓ martyrio petri. ſcripſitem̄ hoc euangelium poſt petri martyriuꝫ: qd̓ patet exhoc ꝙ euangelium ſcripſit poſt reditum ſuū de inſulapathmos poſt mortē domitiani imꝑatoris: vt dcm̄ ēſupra in ꝓlogo huius euangelij. Petrus aūt paſſus ēſub nerone imꝑatore: qui diu ante domitianū imꝑauitf Significans q̄ mor. eēt cla. deū. Martyriū .n. petriordinatum fuit ad dei gl̓iam. g Et cū hoc dixiſſet.Hic oſtenditur quid xp̄c contulit iohanni. Et diuidit̉in duas: qꝛ primo ponit̉ cōmendatio diſcipuli: ſecundo ſui euangelij: ibi. Hic eſt diſcipulus. Prima in duas: quia primo ponit̉ cōmēdatōis occaſio: ſecūdo ip̄acōmendatio: ibi. Dixit ei hieſus. Circa primū ſciendūꝙ occaſio illius fuit verbum petri querentis de iohanne: quod exprimit̉ cum dicitur. g Et cū hoc dixiſſet .ſ. hieſus petro imponēs paſtorale officiū ⁊ ſue paſſionis exemplum. h Dicit ei ſequere me. Sicut .n.in veteri teſtamento ꝓphete ſignificabant aliqua verbis ⁊ aliqua factis vt ſupra dictū ē. jͣ. ca. Sil̓r xp̄c poſtqͣꝫ verbo impoſuerat petro paſtorale officiū ⁊ ei p̄dixerat ſuū martyriū: incepit ire: ⁊ tūc dixit petro. Sequere me .ſ. gerendo vices meas in duobus p̄dictis: ⁊ ſic ꝑillam ſequelam corꝑalem ſignificabat idē qd̓ prius petro ꝑ verba expreſſerat. i Cōuerſus petrus vi. ⁊cͣqꝛ ceꝑat ire poſt xp̄m ſicut ⁊ petrus. k Qui ⁊ recubuit in cena ſupra pectus eius ⁊cͣ. Per hoc autē patetꝙ iſte fuit iohannes qui ſcripſit iſta non ad ſui iactantiam: ſed ad on̄dendum petri excellentiā: cui xp̄c commendauit eccīam magis qͣꝫ iohanni: qͣꝫuis eſſet ita familiaris ſibi. l Hunc ergo cū vidiſſet petrus dixithieſu dn̄e hic aūt quid. Diligebat .n. petrus ip̄m iohānem ſpāli dilectione: vt ſupra dictū ē ca. p̄cedenti. ⁊ iōvolebat eū habere ſociū in p̄latiōis officio ⁊ martyrioideo dixit: Dn̄e hic aūt quid. q. d. bonū eēt ꝙ iſte adiūgeretur mihi ſocius. m Dicit ei hieſus. Poſita occaſione ex verbis petri: cōſequenter ponit̉ beneficiuꝫ

o Donec veniam. ſcꝫ in fine mundi ad iudicium: ſꝫ iſtaimprobat auguſtinus ꝑ hoc quia illud quod hic dicitur aſaluatore de iohanne: ponitur tanꝙͣ priuilegium ſeu beneficium ſpeciale iohanni conceſſum. Scd̓m ꝟo dicta eorūhoc non eſſet verum: immo eēt magis iohanni detrimentum: ſi tamdiu a diuina fruitiōe retardaret̉ alijs apoſtolis in gloria exiſtentibus. Propter qd̓ dicendū ꝙ xp̄c rn̄det ad verba petri petentis eū habere ſociū in p̄latione ⁊martyrio dicens. n Sic eū volo manere. q. d. nolo eūmori ꝑ martyriū nec in hoc me ſequi: nec etiā volo eū ſeqͥqͣꝫtum ad p̄lationis officiū in regimine vniuerſalis eccl̓ietecum: ſed magis volo eum occupari in quiete contēplationis. o Donec veniam. non ad iudiciuꝫ in fine mūdi ſed ad vocandum eum ad gloriam celeſtem d̓ ſtatu hꝰmundi. Habetur enim in legenda ſancti iobannis ꝙ xp̄capparuit ei circa finem vite ſue vocans eum ad gl̓iam.p Quid ad te. quia ad petrum nō ꝑtinebat ſcire qͥd deus ordinabat de iohanne in futurum ſicut dictū eſt apoſtolis Actu. jͣ. Non eſt veſtrū noſſe temꝑa vel momentaque pater poſuit in ſua ptāte ⁊cͣ. ſed tm̄ ꝑtinebat ad ipſuꝫverbo xp̄i prompte ⁊ humiliter obedire: iō ſubditur: Time ſequere. q Exijt ergo ſermo iſte inter fratres. ſcilꝫapoſtolos qui erant vniti charitate fraterna.r Quia diſcipulus ille non moritur. Hunc .n. intellectūconceperunt ex verbis xp̄i: ſed ſtatim excludit̉ iſte intellectus cum dicitur. s Et non dixit ei hicſus: qꝛ non moritur. quia ẜm veritatem mortuus fuit: vt ſupra dictuꝫ ēin prologo huius euangelij: ſed. t Sic cum volo manere. hoc eſt non per martyrium me ſequi: tamen quia ineo fuerat promptitudo animi ad tolerandum martyriuꝫquando fuit proiectus in feruentis olei dolium: ideo illd̓pro martyrio ab eccīa colitur: quia ẜm ꝙ dicit beatus auguſtinus libro de nuptijs ⁊ concupiſcentia: Non eſt impar meritum patientie in iohanne qui paſſus non eſt. ⁊ inpetro qui paſſionem ſuſtinuit. v Donec veniā. aſſumens animā eius a corpore: abſqꝫ tn̄ anguſtia ⁊ dolore:vt dictum fuit ſupra in ꝓlogo huius euangelij: ⁊ ſupra ꝓxime. x Hic eſt diſcipulus. Poſita cōmendatione diſcipuli: hic ponitur cōmendatio ſui euangelij. Et diuidit̉in duas: quia primo ponitur euangelij comendatio: ſecūdo tollitur erroris occaſio: ibi. Sunt ⁊ alia multa. In prima ergo ꝑte dicitur ſic.x Hic ē diſcipulus ille .ſ. iohannes de quo ſaluator īmediate ante locutus eſt. y Qui teſtimonium ꝑhibet dehis. ſupple que vidit ⁊ audiuit: ꝓpter qd̓ eius teſtimoniuꝫē efficax: ꝓpter quod in principio ſue prime epiſtole dicit

collatum iohanni cū d̓r. n Sic eū volo manere. Decaſione huius verbi dixerunt aliqui ꝙ iohānes nō ē mortuus ſed cū enoch ⁊ helya tranſlatus ad ꝑadiſum. Alij ātdicunt ꝙ in ſepulchro ſuo iacet dormiens: ex hoc accipiētes ſignum: ꝙ in ſepulchro eius videtur quedā ſcaturitiomanne ꝑ modumebullitiōis ſurgere⁊ dicūt hi ꝙ hͦ cauſat̉ ex anhelitū eiꝰ:verū tn̄ qꝛ ſtatutuꝫeſt hominibꝰ ſemelmori: vt d̓r ad heb̓.ix. iō dicūt ip̄m circa fineꝫ mundi proxp̄o paſſurū: ꝓpterhoc ſequitur.