Druckschrift 
4 (1485)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Luce

vident̉ aſſeruiſſe ꝙ incarnatō ꝟbi diuini preceſſit ſalutationē euāgelicā. Un̄ in qͥbuſdā eccl̓ijs et̓ cathedralibꝰ ⁊ alijs nō modice auctoritatis in qͣdā lectiōe de annūciatiōe ꝟginis hec ꝟba ꝯtinent̉: Miſſus fuit gabriel ad ꝟginē: ⁊ an̄qͣꝫ ad v̓ginē ꝑueniſſet inuenit deū ꝟgineis illapſū viſceribꝰ: ⁊ dīnā maieſtatē ꝟginal̓ ventrisbreuitate ꝯcluſā: ⁊. jͣ. pꝰ pauca ſubdit. Deniqꝫ ⁊ archāgelꝰ n̄ ait. Aue gr̄a replenda ſꝫ plena: nec veniet in te ſꝫdn̄s tecū. Hec in p̄cedenti lectōe: q̄ qͥdē aſſertio ꝟitatieuāgelice manifeſte repugnat. Teſtat̉ .n. euangeliſtaangelū pꝰ ſalutationē ꝟgini dixiſſe: Ecce ꝯcipies ī vtero. ex qͦ pꝫ ꝙ ꝯceptio xp̄i ī vtero et̓ pꝰ ſalutationeꝫ fuitfutura: nō ergo an̄ p̄dictā ſalutationē ī vtero concepitcū tal̓ ꝯceptio nō fuit niſi ſcl̓. Legit̉ etiā. jͣ. luc̄. ij. d̓ xp̄o:ꝙ vocatū eſt nomē eius ieſus qd̓ vocatū ē ab āgelo priuſqͣꝫ in vtero ꝯciperet̉. Ex qͦ pꝫ manifeſte ꝙ qn angelꝰdixit beate virgini: Uocabis nomē eiꝰ ieſū: nodū cōceptus erat in vtero xp̄s: ſꝫ ꝯſtat ꝙ ſaluatio p̄ceſſit predictā vocationē: ergo qn̄ v̓go fuit ſalutata nōdū ꝯceptꝰerat xp̄s in vtero: qd̓ manifeſte euacuat p̄dicta aſſertionē. Probatiōes aūt quas p̄dicta lectio inducit: nihilfaciūt ad ꝓpoſitū ſuū on̄dēdū: qꝛ cū dic̄. Gr̄a plēa. ītelligit̉ de gr̄a iuſtificatōis ſeu ſctificatiōis q̄ ſꝑ fuit in virgine. ſil̓r cū dicit Dn̄s tecū .ſ. cū hoc ꝯſtat ꝙ erat replēda ꝑ conceptione ꝟbi incarnati: ⁊ iō angelꝰ ad eā poſtſalutatōnē q̄rētē quō fiet iſtd̓ ait: Spūſſanctꝰ ſuꝑueniet in te. qd̓ ſonat d̓ futuro. ſil̓r. Et virtꝰ altiſſimi obumbrabit tibi. qd̓ ſil̓r de futuro ſonat. vn̄ ſi ī dictis antiqͦrūdoctoꝝ inueniāt̉ verba q̄ prima facie ſonāt ꝙ d̓s eratcū btā virgine an̄ miſſionē āgeli ſeu an̄ ſalutationē: ethmōi intelligenda ſūt ẜm gr̄am hītualē ſeu ſctīficationē mentis virginis nō aūt ẜm verbi diuini in carnationē: al̓r .n. ꝯtradicerent euangelice veritati vt dictū eſt.quā quidē lectionē tanqͣꝫ erroneam et euāgelice veritati inconſonā in eccl̓ia Burg. cui ad pn̄s indignus ⁊ immeritus diuina tn̄ ꝑmiſſione preſum correxi: ⁊ ad ꝯformitatem euangelice veritatis ⁊ ſnīe ſctōꝝ doctoꝝ ſubverbis ad hoc ꝑtinentibus reduxi: ſubmittēs tn̄ me etquecūqꝫ mea ſacro ſancte ſedis apl̓ice determinatiōi etcorrectioni: ⁊ cuiuſcūqꝫ verius ſentientis ⁊cͣ.

coꝝ ⁊ romanoꝝ ſuꝑ iudeos: ſummum ſacerdotium vēdebatur: ideo dicit Ioſephus caypham ſummum ſacerdotiū emiſſe: nō āt eſt veriſil̓e ꝙ zacharias cū eſſet iuſtus huiuſmodi contractus ſymoniacos fecerit vl̓ approbaueritEa autem que burg. ꝓ ꝯfirmatiōe ſue opinionis narratvidentur ficta: qꝛ ex ſcriptura fundamentū nō hēnt. primum quod dicit ꝙ tꝑe incenſi in die expiationis tm̄ ppl̓sforis orabat: non ꝓbat: qꝛ poterant ſingulis diebꝰ tꝑe incenſi foras orare: nec ſcd̓m dcm̄ burg. fundat̉ in lr̄a ꝑ euꝫallegata: dicit .n. ꝙ filij aaron fuerunt puniti ꝓpter exceſſum factū ꝑ eos ī feſto expiationis: nā ex lr̄a pōt hr̄i oppoſitum ꝙ peccatū illoꝝ nō fuit factū in die expiationis qͥaponere incenſum illa die ferius pertinebat ad ſūmū ſacerdotē: qꝛ ſolus illo die intrauit in ſanctaſanctoꝝ: filij aūtaarō nō fuerunt ſummi ſacerdotes: ſꝫ ſimplices: vt patetex eoꝝ ꝯſecratiōe ⁊ veſtitiōe leui. viij. iō nihil ad eos depoſitione incenſi illius. fuit igit̉ error eoꝝ ī quotidiana poſitione incenſi ꝑ ſimplices ſacerdotes fiēdi: in qua quiaꝯͣ p̄ceptū dn̄i fuerunt ebrij ⁊ vſi igne alieno ꝓhibito puniti ſunt: vt colligit̉ Leui. x. nec illud ꝑiculū mortis cōminatum ē ip̄i aaron ⁊ filijs eius reſiduis ⁊ eoꝝ ſucceſſoribusꝓ ſolo feſto exꝑiationis: ſed in omni miniſterio qd̓ cora ⁊dn̄o facere debuerunt: iō dr̄ ꝯn̄r vbi. sͣ. hoc eſt ꝙ locutꝰ eſtdn̄s. Sctīficabor in his qͥ appropinquant mihi. i. qͥ in tabernaculo faciūt aliquod officiū ſacerdotale. ad obiurgādū aūt vicia punitoꝝ: ſubdit̉ ꝯn̄r. Uinū et oē qd̓ inebriare pōt nō bibetis tu ⁊ filij tui qn̄ intrabitis tabernaculuꝫteſtimonij: ne forte moriamī ſubintelligit̉ ſicut filij tui puniti ſūt ob ebrietatē et ignē alienū: iō ſequit̉. Vt hēatꝭ ſcientiā diſcernendi int̓ ſanctū ⁊ prophanum .ſ. ignē offerēdū. Cōſtat igit̉ illū ingreſſum tabernaculi nō ſolū fieri indie expiationis nec ſciam diſcernendi eē neceſſariaꝫ ſolūdie illo pꝫ igitur ꝙ ea q̄ burg. ꝓ ſua opinione adducit explana lr̄a nō habent̉: ſꝫ potius oppoſitū. Et ꝙ dicit burg.plures ſimul fuiſſe ſummos ſacerdotes nō hr̄ ex lr̄a ꝑ euꝫallegata: ſed potius oppoſitū: nec valet quod allegat exeuangelio plures fuiſſe ſummos ſacerdotes: qꝛ ꝓut dcm̄eſt hoc proceſſit ex auaricia romanoꝝ ⁊ iudeoꝝ ambitione qui emerunt ſummū ſacerdotiuꝫ a romanis: ⁊ romani vt amplius reciperent pluries ⁊ pluribꝰ vendiderūt: q̄cōtractus in zacharia nō putatur veriſimilis.In capi. eodem vbi ꝯceptiōis virginis ponitur exemplum ꝯceptio ſterilis non vſqꝫquaqꝫ ſimile: vt inquit poſtillator. Burgenẜ. aūt dicit ip̄m exemplum ſufficere advirginis interrogationem: que nō de facto: ſed de mō fiēdi queſiuit: hoc tn̄ non videtur veruꝫ: quia virgo prius d̓facto et de modo fuit ſufficienter inſtructa quādo angelus dixit. Spirituſſanctus ſuperueniet in te ⁊cͣ. Exemplūigitur non fuit poſitū ad docendum virginem de aliquo:nec virgo ſumpſit exemplum illud pro doctrina: ſed proſolatio: quia alias ſequeretur ꝙ virgo viſitans eliſabethiuiſſet ad probandum exempli dati veritatem: qd̓ falſumeſt ⁊ ꝯtra beatuꝫ ambroſi. ſuꝑ Lucam qui dicit. Uirginēvitaſſe non quaſi incertā de nuncio: nec quaſi dubitantēde ex emplo: ſed quaſi letaꝫ pro voto: religioſam pro officio nec vt verbuꝫ angeli mulieris in atteſtatione ꝓbaret.In eo. c. vbi dr̄ de iohanne: Tu puer ꝓph̓a ⁊cͣ. Poſtillator obijcit: qꝛ ioh̓es dixit ſe non eſſe ꝓphetam .i. proculfantem: ſicut antiquitus: quia quod dixit digito mōſtrauit: vel al̓r negauit ſe ꝓpheta tm̄: qꝛ fuit pluſqͣꝫ ꝓph̓a. Burgen aūt al̓r ſoluit dicens ꝙ negauit ſe illum ꝓph̓am: de qͦdr̄ Deutro. xviij. quod ad lr̄am de chriſto exponitur. Sꝫvidetur ꝙ iuxta burg. ſolutionem nō ſatiſfeciſſet querentibus neqꝫ queſtioni: qꝛ cum prius dixiſſet. Non ſuꝫ egochriſtus. de quo vt dicit burgen. exponitur illud Deutro.allegatum: de hoc nō queſierunt amplius: ſed cum audirent ꝙ non eſſet chriſtus neqꝫ helias queſierunt quid ergo ſaltē ꝓpheta es tu? non igitur queſierunt de prophetapromiſſo in Deutro. prout Burgenſis vult.

Additio.Atio qͣre virtꝰ hūilitatis magis fuit diſpoſitiuaad ꝯceptionē qͣꝫ alie virtutes beda declarat. d.Dicebat .n. vt ſicut ꝑ ſuꝑbiaꝫ prīe parētꝭ morsintrauit in mūdū: ita ꝑ hūilitatē marie vite introitꝰ pāderet̉. Et nota ẜm Greg. ſuꝑ illud. Beatā me dicēt: n̄aūt beatā ſe appellat inani vexata gloria: ſed ſacro tacta ſpiritu que futura ſunt ꝓphetauit ⁊cͣ.In eo. ca. vbi dr̄ in poſtilla. Aliter etiā dr̄ ꝙ negauitſe eſſe ꝓphetam tantum.Additio.Liter etiā poſſet dici ꝙ negauit ſe eſſe ꝓphetaꝫ.ſ. illum de quo Deut̓. xviij. c. legit̉ Prophetaꝫſuſcitabo eis ⁊c̄. quod intelligit̉ ad lr̄am de xp̄ode quo principaliter querebāt ſacerdotes et leuite: vtIohannis. jͣ. poteſt haberi ⁊cͣ.Replica.N prīo. c. euāgelij luce poſtillator dicit quorūdā etiā ſanctoꝝ ſnīam eē ꝙ zacharias pr̄ iohānis fuerit ſummus ſacerdos: cui ſnīe adheretburg. ꝯtra poſtillatorem qͥ tenet ꝯtrariū: ⁊ qͣꝫuis hecveritas opinionū de ſacerdotō zacharie nō vr̄ multūfacere ad ſenſum lr̄e: qꝛ ſiue charitas poſuerit incenſuꝫvt ſummus ſacerdos: ſiue vt ſimplex: ſufficit hora inceſi fuiſſe iohānē annūciatū ꝑ angelū: tn̄ veriſil̓e ē zachariā nō fuiſſe ſummū ſace̓dotē: maxīe iō qꝛ tꝑe dn̄ū gre-