Euangeliū
rum non cognoſco.Additio.Icet em̄ q̄ nr̄i doctores tradūt de ꝓpoſito beateꝟginis circa ꝟginitatē: ſil̓r ⁊ de eius voto ſint teneda tanqͣꝫ vera ꝟba tn̄ beate ꝟginis dicentis:Qm̄ virū nō cognoſco. nō vident̉ hoc dicere: nec ex eiſdem verbis videt̉ hoc ſequi. poſſibile em̄ eſt ꝙ aliqͣ virgo nō cognoſcat virū cōiter loquēdo ſeu intelligendode viri cognitiōe: que tn̄ nō habeat ꝓpoſitū nec votuꝫꝟginitatis. Sed p̄dicta ꝟginis verba ꝑampliꝰ vident̉enucliāda. Ad qd̓ ſciendū ꝙ ẜm Aug. in li. de moribꝰeccleſie: ⁊ etiā antiquos ph̓os virtutes multipliciterꝯſiderant̉: vno .ſ. mō ꝓut ſunt exemplares. ⁊ ſic pertinent ad deū in quo p̄exiſtūt omniū rerum rōnes. Aliomō ꝓut ſunt politice: ⁊ ſic ꝑtinent ad hominē inquātūrecte ſe habet in rebus hūanis gerēdis: de quibus virtutibus .ſ. politicis ph̓i cōiter tractāt: inter quas virtutes .ſ. politicas ⁊ exemplares: quedam medie interponūtur .ſ. virtutes purgatorie: que ꝑtinēt ad illos qͥ virtutes politicas trāſcendentes in diuinā ſil̓itudine cōnant̉ tendere. Sūt etiā ſuꝑ hoc ꝟtutes purgati animique dicunt̉ virtutes iaꝫ quodāmō aſſequētiū diuināſimilitudinē quātū in hac vita poſſibile eſt: que a ph̓oin .vij. ethic. virtutes heroyce dicūt̉ .i. diuine: ẜm quaꝫꝯſiderationē dicūt ꝙ temꝑantia purgati animi attingit̉: cū iā qͥs tātuꝫ aſſequit̉ diuinā ſil̓itudinē vt terrenas cupiditates neſciat. Et ẜm hūc modū virginitasvidet̉ attribuenda beate virgini: ſic .ſ. vt terrenas cupiditates cōcupiſcētis nedū nō habeat ſeu ꝓponat velvoueat nō habere ſed etiā vt eas penitꝰ neſciat. qd̓ eſtaltiꝰ ⁊ ꝑfectiꝰ qͣꝫ virginitatis ꝓpoſitū habere ſeu vouere⁊ hāc ſentētiā ꝓprie ſonāt ip̄ius ꝟba cū dicit: Uirū nōcognoſco. que ꝓprie ꝑtinet ad ꝟginitatē purgati animiſcꝫ heroycā quē quideꝫ diſtinctio virtutū quadriꝑtitatractat̉ ad plenū in pͥma ſecūde. q. lxj. arti. v. in corpore queſtionis.In eodeꝫ ca. j. vbi dicit̉ in poſtilla: Verū tn̄ qꝛ iſtudexemplū non eſt vſqꝫquaqꝫ.Additio.Oc exmplū eſt ſatis ꝑfectū interrogatiōis ꝟginis marie: ip̄a em̄ vt dictū eſt non querebat defacto: ſed de mō fiendi .ſ. vtrū ordine naturalicōceptura erat vel ſuꝑnaturali. ⁊ ideo cum angelus eiinducit exemplū de cōceptiōe ſterilis que eſt ſuꝑnaturalis: ſufficiēter erat virgo edocta de modo fiendi qd̓erat .ſ. miraculoſum ꝑ omīpotentiā diuinā. ⁊ ideo ſubdit: qꝛ nō eſt impoſſibile ⁊cͣ.In eodem ca. vbi dicit̉ in poſtilla: Sed poſtea cumaſſenſſit tūc cōcepit: vt ſupra dictū eſt.Additio.Idet̉ poſtillator ſentire ꝙ ꝯceptio filij dei fuitfacta ſtatim cū beata virgo dixit: Fiat mihi ẜmverbū tuū ⁊ nō antea. ⁊ eſt vera ⁊ cōmunis opinio doctoꝝ. Un̄ magiſter in. iij. di. iij. dicit: Poſt cōceſſum ſeu cōſenſum virginis ſancte ſpūſſanctus ꝑuenitin ip̄am ẜm verbū dn̄i. ⁊ infra: potentiā dei ꝟbi receptiuam p̄parās ſimul aūt ⁊ generatiuā. Sil̓r ſanctꝰ tho.in. iij. ꝑte. q. xxx. arti. pͥmo in corꝑe. q. inter alias rōnesquas aſſignat quare fuit cōueniēs ꝟginē annūciari ꝑangelū. Una eſt vt oſtēderet̉ eſſe quoddā ſpūale matrimoniū inter filiū dei ⁊ humanā naturā. vnde ꝑ annūciationē ſpectabat̉ ꝯſenſus ꝟginis quē exp̄ſſit dicēdo: Ecce ancilla dn̄i ⁊cͣ. que requirebat̉ ad illud ſpūale matrimoniū .ſ. incarnatiōis inter filiū dei ⁊ hūanaꝫnaturā. Bern̄. etiā ſuꝑmiſſus eſt homel̓. iiij. on̄dēs ꝙꝯſenſus ꝟginis reqͥrebat̉ ex diuīa ordinatiōe ad incarnationē ꝟbi diuini. qͣſi alloquēs v̓ginē in ꝑſona hūanigeneris ſic ait: Statī liberabimur ſi ꝯſentꝭ. ⁊ .jͣ. eā alloquēs dicit: Rn̄de itaqꝫ citiꝰ angelo: īmo ꝑ angelū dn̄orn̄de. ꝟbū ꝓfer tuū ⁊ ꝯcipe diuinū: emitte trāſitoriū: ⁊amplectere ſempiternū. Ex quo pꝫ ꝙ ex mente bernardi eſt ꝙ dum beata virgo protulit verbū ſuum vel ſaltem in vltimo inſtanti prolationis cōcepit verbū eternū. Sed fuerunt quidā ab huius veritate deuiātes qui
ſuā: ſequit̉ ꝙ ſextus menſis a dicta cōceptiōe finiretur inxiiij. luna pͥmi mēſis fere qn̄ agnꝰ īmolabat̉. Utrū em̄ hecxiiij. luna cōcurriſſet cū. viij. kalendas aprilis: ꝓut magiſter hiſtoriaꝝ dicit vel nō: nō eſt multū curandū. Nā ꝯputatio feſtiuitatū in lege antiqua ſolum reſpiciebat mēſeslunares. Ad illud aūt quod obijcit poſtillator de hoc ꝙ nōfuit facta mētio ꝙ ingreſſus eſſet zacharias niſi ad imponendū tm̄ incēſum ⁊c̄ͣ. dicendū ꝙ qꝛ in adminiſtrationeincenſi p̄cipue cōſiſtebat ꝑiculū ſummi ſacerdotis in illofeſto: qua ratiōe ⁊ multitudo ppl̓i in illa hora ſpāliter orabat vt dictū eſt. Iccirco de illo officio tm̄ modo fecit mentionē: nō aūt de aſꝑſione ſanguinis in qua nō conſiſtebateodem mō ꝑiculū tale: licet etiā credendū eſt ꝙ celebraſſet aſꝑſione ſanguīs ⁊ fecit oīa alia ad hꝰ mōi officiū pertinentia: que tn̄ euāgeliſta p̄termiſit: nō curās tractare niſi de incenſo: in quo tꝑe ppl̓us orabat: ⁊ angelus apparuitAd aliud quod obijcit de hoc quod dicit̉: Aparuit ei angelus ſtans a dextris altaris incenſi ⁊cͣ. dicendum ꝙ poſito ꝙ illud altare non ſit intra ſanctaſanctoꝝ: ſꝫ intra ſancta tm̄: ex hoc nō ſequit̉ ꝙ zacharias nō intraſſet ſanctaſanctoꝝ: ſed ꝙ angelꝰ apparuit ei intra ſcā. Ad aliud autēqd̓ dicit: ꝙ illud incēſum .ſ. feſti expiatiōis non ponebat̉ad offerendū: ſed vt nebula cōſurgens oꝑiret oraculū ⁊cͣ.dicendū ꝙ hoc eſt verū ſed magis facit ꝯtra eū: vt dictū ēAd hoc aūt qd̓ dicit vlterius ꝙ p̄ter illū ingreſſum qd̓ pertinebat ad ſummū ſacerdotē tm̄ quotidie intrahāt ſacerdotes minores ⁊cͣ. dicendū ꝙ verū eſt: ſed zacharias intrauit vt ſummꝰ ſacerdos ad ponendū inceſum: ꝑtinensad diem ex piatōnis vt iam dictū eſt. Ad aliud qd̓ dicit ꝙvidet̉ eſſe fictitiū vt ſummꝰ ſacerdos eſſet ille in cuiꝰ hebdomāda cadebat expiatiōis feſtū ⁊cͣ. dicendū ꝙ verū eſthoc nō eſſe autenticū: ſed veritas huiꝰ nō requirit̉ ad veritatem ſnīe Ambroſij ⁊ Bede ſupradicte: ſed tm̄ requirit̉ꝙ eſſent plures ſacerdores ſimul ⁊ nō vnꝰ tm̄: qd̓ etiaꝫ intemplo pͥmo poſſet cōcedi. Nā in illa ordinatiōe quā fecit dauid de ſacerdotibus: vt videt̉ .jͣ. Paral̓. xxiiij. ſatispꝫ. Ꝙ ſadocherat ſummꝰ ſacerdos inter filios eleazar:⁊ achimelech inter filios ithamar: ⁊ ſic erant duo ſummiſacerdotes ⁊ pontifices licet poſtillator videt̉ diſſentirehuic. Sed quicqͥd ſit de templo pͥmo ſaltē in templo ſecūdo p̄ſertim verſus finē manifeſte patꝫ ꝙ erāt plures ſummi ſacerdotes ſimul. Nā in paſſione xp̄i marci. ca. xiiij. dr̄ꝙ illi qui venerāt ad capiendū chriſtū fuerāt miſſi a ſummis ſacerdotibꝰ: ⁊ ſic patet ꝙ ſimul ꝯcurrebāt plures ſacerdotes in vnū: quoꝝ quilibet poterat celebrare ī feſtoexpiatiōis. Sed ad eligendū qͥs eoꝝ miniſtraret ꝓuidebat̉ ꝑ ſortē: qꝛ forte qͥlibet retrahebat ſe a celebratiōe illiꝰdiei timore ꝑiculi ſupradicti. vn̄ euāgeliſta dicit: Sorteexijt vt incēſum poneret. Nō enim dixit vt ſacrificaret velhꝰ mōi: licet eſſent principalia in illo officio: ſed poſitionēincenſi cōmemorat: vt innūeret ꝑiculū quo ab officio retrahebant̉. poſſet etiā illud verbū: Sorte exijt: vt quidaꝫdicūt referri ad primā electionē zacharie in pontificatuꝫque forte ꝑ ſorte fuerat ⁊cͣ.In eodem ca. vbi dicit̉ in poſtilla. qꝛ fuit cōceptꝰ in ſeptēbris menſe.Additio.T dictū eſt in p̄cedenti additione: p̄curſor conceptus fuit circa mediū mēſis ſeptimi: ⁊ ꝑ cōſequēs(ſaluator circa mediū menſis pͥmi loquēdo de mēſibus lūnaribꝰ quibus tūc feſta regulabant̉.In eodem ca. vbi dicit̉ in poſtilla: Licet em̄ ioſeph nōfuerit ſaluatoris pater.Additio.E hac materia fuit large tractatū ſupra ī additiōemathei pͥmo: vbi agit̉ de genealogia xp̄i: vide ibi.In eodem ca. vbi dicitur in poſtilla. Mulieres benedicent̉ in te.Additio.Elius videt̉ dici ẜm Gregoriū in glo. vbi ſic. Vtriqꝫ in vtriſqꝫ benedicunt̉: velut em̄ ꝑ vnū ⁊ vna feeminā ⁊ matrē peccatū ſimul ⁊ triſtricia: ſic ⁊ nūc ꝑvnā ⁊ vnū benedictio reuocata eſt: et leticia ad ſingulos ēprofuſa.In eodem capitulo vbi dicitur in poſtilla: Quoniā vi-