Luce

et vmbra mortis ſedēt: addirigēdos pedes noſtros inviā pacis.ᵐ Puer autē creſcebatⁿ ⁊ cōfortabat̉ ſpū:º eterat in deſertis vſqꝫ in dieꝫoſtenſionis ſue ad iſrael.

ꝯtraheret. p Uſqꝫ in diē oſtē. ſue ad iſrl̓. qd̓ factuꝫeſt anno. xv. imperij Tvberij ceſaris: Tūc em̄ exijt dedeſertis ad predicandū populis: vt hr̄. jͣ. iij. ca.Luce in capi. j. vbi dicit̉ in poſtilla: Ideo ſaluo meliori iudicio videtur melius dicendū eum fuiſſe ſimplicē ſacerdotem.Additio.Ententia Ambroſij ⁊ Bede videt̉ ꝓbabilior:Enon obſtantibus his que ꝑ poſtillatorem obijCciunt̉. Ex his em̄ q̄ ab euageliſta tradunt̉ ī hocIoco ſatis oſtēdit̉ zachariā fuiſſe ſummū ſacerdotem.Ad cuiꝰ euidentia ſciendū: ꝙ inceſum de quo euāgeliſta hic facit mentioneꝫ: nō debet intelligi de cōi incēſo:qd̓ in qualibet die bis cōcremabat̉ in altari incenſi: vthabet̉ Exo. xxx. qd̓ quidē incēſum etiā per ſimplicē ſacerdote adminiſtrabat̉: ſed intelligendū eſt de incenſoillo qd̓ ſemel ī anno .ſ. in feſto expiatiōis tm̄ ꝑ ſummūſacerdotē in ſanctaſanctoꝝ adminiſtrabat̉: qd̓ quidēincēſum licet eſſet eiuſdē ſpeciei cū alio cōi: tn̄ qͣꝫtuꝫ adeius adminiſtrationē intemplo a cōi incenſo differebat in multis: et ſpecialit̓ in tribꝰ. Primo .ſ. in hoc ꝙ qn̄ſummꝰ ſacerdos in p̄dicta die illud incēſum miniſtrabat: nulli erat licitū eſſe in tabernaculo. donec ſummusſacerdos inde egrederet̉: vt habet̉ exp̄ſſe Leuit̉. xvij.vbi tractās quo ſummꝰ ſacerdos intrare deberet ī ſancta: ⁊ exponere ſuꝑ ignē aromata: et aſꝑgere ſanguinē⁊ hꝰ mōi: ſubdit? Nullus hoīm ſit in tabernaculo: qn̄ pōtifex ingredit̉ ſanctuariū ⁊cͣ. donec egrediat̉. qd̓ de alioincenſo quotidiano minime legit̉. Et ideo euāgeliſtanotanter dixit ꝙ oīs multitudo ppl̓i erat orans forishora incēſi: In quo on̄dit̉ ꝙ hora iſtiꝰ incēſi oīs multitudo debebat eſſe foris .ſ. extra tabernaculuꝫ ſeu templū: qd̓ ꝑtinebat in incēſo diei expiatiōis tm̄. Secūdoqꝛ in incēſo huiꝰ feſtiuitatis erat ſingulare: ꝙ nullꝰ admiſtraret rite niſi cū igne ab altari holocauſti accepto:alioqͥn pontifex erat reꝰ morte tꝑali: ꝓut d̓ filijs aaronNādab ⁊ Abiū: Leuit̓. x. legit̉: ⁊ inde eſt ꝙ leui. ca. preallegato: vbi de ſolēnitate feſti expiatiōis agit̉ p̄mittit̉ibidem: Locutus eſt dn̄s ad moyſen poſt mortē duoꝝfiliorū aaron qn̄ offerētes ignē alienū interfecti ſūt ⁊c̄quaſi diceret ꝯminatorie ꝙ illa q̄ ibi p̄cipiebant̉ oportebat ſeruari ne cōtingeret ipſi aaron ſicut ⁊ filijs ſuisſupradictis in adminiſtratiōe incenſi: ⁊ infra declarāsꝙ iſtud ꝑiculū ſpecialiter erat referendū ad officiū propriū incenſi illius feſti ſubiūgit: Aſſumptoqꝫ thuribulo quod de prunis altaris impleuerat ⁊ hauriens manij thymiama in incenſum ⁊cͣ. vapor operiat oraculum

bis qui in tene .i. patribus in limbo exn̄tibus: quos xp̄sillumīauit: qn̄ pꝰ paſſionē ſuā ad illos deſcēdit. l Evmbra mortis .i. viuētibꝰ adhuc in hoc mūdo: qui eſtquedā vmbra mortis: quos illumīauit xp̄s ꝑ ſeip̄m p̄dicando ⁊ apl̓os ꝑ orbē ad p̄dicandū mittendo: vt habet̉ Mar. vlti.m Puer autēcreſcebat. Hicꝯn̄ter deſcribit̉p̄curſorꝭ nati ꝓfectus ⁊ ꝯuerſatio cū dr̄: Pueraūt cre. qͣꝫtū adaugmentū corporis. n Etꝯfortabat̉ ſpuꝙͣtū ad augmētu gr̄e ⁊ virtutꝭo Et erat in deſertis. qͣꝫtuꝫ ad ꝑfectionē ꝯuerſatiōisibi em̄ habitauit vſqꝫ ad tempus ſue p̄dicatiōis: vt cōtemplatiōi liberius vacaret diuinā ſapiētiā hauriēdoquā poſtea effudit p̄dicando: ⁊ vt viuēs in deſertis vitam auſterā duceret: ⁊ ne ex cohabitatiōe cū peccatoribus in tumultū ppl̓i maculā aliquaꝫ in fama vel vitaꝯtraheret. p Uſqꝫ in diē oſtē. ſue ad iſrl̓. qd̓ factuꝫeſt anno. xv. imperij Tvberij ceſaris: Tūc em̄ exijt dedeſertis ad predicandū populis: vt hr̄. jͣ. iij. ca.

quod eſt ſuper teſtimoniū. id eſt ſuꝑ archā: ⁊ non moriat̉.Ex quo patet ꝙ ſummus ſacerdos in officio huiꝰ incenſiin die expiationis erat maxime aſtrictus ac ceremonialiaeius rite celebrāda: ſub pena ſubite mortis tꝑalis: ſicut denadab ⁊ abiū. Et ideo hora in qua iſtud incenſum adminiſtrabat̉ populus attente aſpiciebat orando deum ꝓ ſummo ſacerdote: ne ꝑiclitaret̉ in illo officio: vt ⁊ ip̄i cum eisexpiarētur. vnde notanter dicit euāgeliſta: Et oīs multitudo populi erat orans foris hora incenſi. Non em̄ in ceteris diebus quādo bis in die incenſum cōcremabat̉ perſimplicē ſacerdotem: credenduꝫ eſt ꝙ omnis multitudopopuli cōueniſſet ad oranduꝫ: eſſet em̄ valde oneroſum.Similiter notāter dicit euāgeliſta: hora incenſi: non faciens mentionē de īmolatiōibus ⁊ diſtillatiōibus ⁊ ceterꝭofficijs in illo celebrandis ꝓpter rationem predictā: qꝛ inillo officio incenſi p̄cipue cōſiſtebat p̄dictum periculū ſacerdotale. Hoc idem patꝫ ex eo qd̓ dicit̉ infra eodem ca.Et erat plebs ſpectans zachariā ⁊ mirabant̉ ꝙ tardaret.Nō em̄ veriſil̓e videt̉ ꝙ plebs ſpectaſſet ſimplicē ſacerdotem in officio incenſi quotidiani: qd̓ bis qualibet die adminiſtrabat̉. Tercio qꝛ ſicut dicit poſtillator: hoc incenſum. ſcilicet feſti expiationis non exponebatur per modūoblationis ſeu ad adolendū ſicut quotidianū: ſed ſolumvt nebula conſurgens operiret oraculum: vt patꝫ Leui.ca. all̓. qd̓ denotat euāgeliſta cū dicit: Vt incēſuꝫ poneretnon em̄ dixit: incenſum offerret: ſicut. sͣ. eo. cā. Sacerdotes dei incenſum offerent. nec etiā dixit: vt adoleret: ſicutExo. xxx. loquēs de quotidiano incēſo dicit: Et adolebitincenſum ſuper eo: aaron ſuaue flagrans ⁊cͣ. ſed tm̄ dixit:vt incēſum poneret: vt denotaret ꝙ hoc incenſum nō adminiſtrabat̉ per modū oblationis ſeu ad adolendum: ſedtm̄ ponebat̉ rōne predicta. Item notanter dixit euangeliſta vt incenſum poneret ingreſſus in templū domini ⁊cͣ.in quo oſtēditur ꝙ poſitio huiꝰ incenſi erat ſibi debita exingreſſu templi domini: non ratione cōſumptionis ſacrificij: ſed ad tuitionē ſacerdotis ſanguinē intra ſanctūſanctorū aſꝑgentis hoc incenſum ponebat̉: qd̓ eſt ſingularein ſummo ſacerdote ⁊ in feſto expiationis: vt dictum eſt.Ex quibus manifeſte patet: ꝙ officium huius incenſi: dequo euangeliſta loquitur: ꝑtinebat tm̄ ad ſummū ſacerdotem: ad quem ſolum officiū feſti expiationis ꝑtinebatvt Leuit̓. capi. allegato. Item patet per hoc quod habetur eodem capi. vbi ſic: Et factum eſt vt impleti ſunt diesofficij eius abijt in domū ſuam. ſingulare enim erat ī ſummis ſacerdotibus: vt per ſeptem dies ante feſtum expiatiōis ſepararent̉ a proprijs domibus ⁊ habitarent in certis cenaculis templi: vt deo deuotius māciparent̉: vt habetur expreſſe in Talmud in libro qui intitulatur: Ioraaideſt dies expiationis. ſcꝫ vbi ttactatur princi paliter dehoc feſto: que quidem ſeparatio ẜm eos habet fundamētum Leuit. xxj. vbi de ſummo ſacerdote ad litteram tractans dicit: Et non egrediatur de ſanctis. vbi hebraica veritas habet: de ſanctuario: quod intelligitur de temporecelebrationis huius feſti. De ceteris autē ſacerdotibusnon legitur ſimile: et ſic manifeſte patet ꝙ zacharias eratſummus ſacerdos: eo ꝙ incenſum ponebat in feſto expiationis: que poſitio ſoli ſummo ſacerdoti pertinebat: ⁊ ſicſententia ſanctorum: ſcilicet Ambroſij et Bede ſunt valide: cui concordat magiſter hiſtoriarum: et nullus ſanctorum doctoruꝫ oppoſitum aſſerere videtur. Item et ineccleſijs huius regionis in officio matutinali natiuitatisbeati Iphannis baptiſte expreſſe legitur: ꝙ hec poſitioincenſi fuit in die expiationis. Eſt etiam maxime conſonum rationi: ꝙ conceptio precurſoris chriſti qui ad dandam ſcientiam ſalutis plebi in remiſſionē peccatorum venerat: in die expiationis qui in memoriam remiſſiōis peccati vituli agebatur fuiſſet annūciatus: ⁊ conſequēter cōceptio chriſti die īmolationis agni paſchalis: quādo etiāchriſtus paſſus eſt annūciata fuiſſet: Cum em̄ annūciatio precurſoris fuit in die expiationis ſcilicet. x. luna menſis ſeptimi: cuius conceptio fuit per aliquos paucos diespoſt: quando ſcilicet zacharias reuerſus fuit ad domum