Euangelium

unꝑate dn̄o plebē ꝑfectā. Etdixit zacharias ad angelūUn̄ hoc ſciā.ᵖ Ego .n. ſumſenex: et vxor mea ꝓceſſit indiebꝰ ſuis.q Et rn̄dēs angelus dixit ei. Ego ſū gabrielqͥ aſto an̄ deū: ⁊ miſſus ſuꝫloqͥ ad te: ⁊ hͦ tibi euāgelizare. Et ecce eris tacēs et nōpoteris loqui vſqꝫ ī diē quohec fiūt: ꝓ eo ꝙ n̄ credidiſtiv̓bis meis: q̄ īplebunt̉ ī tꝑeſuoˣ Et erat plebs expectāſzachariā:ʸ ⁊ mirabāt̉ ꝙ tardaret ip̄e ī tēplo. Egreſſus

aūt nō poterat loqͥ ad illosEt coguerūt ꝙ viſiōeꝫ vidiſſet ī tēplo. Et ip̄e erat īnuēs ill̓: ⁊ ꝑmāſit mutꝰᵇ Efactū ē vt īpleti ſt̓ dies officij eiꝰ: abijt ī domū ſuā. Phos āt dies ꝯcepit eliſabetvxor eiꝰ ⁊ occultabat ſe mēſibꝰ qͥnqꝫ dicēs: Quia ſic fecit mihi dn̄s in diebꝰ qͥbꝰ reſpexit auferre obprobriummeū int̓ homīes.ᵈ In mēſeaūt ſextoᵉ miſſus eſt angelꝰgabriel a deo ī ciuitatē galiieeᶠ cui nomē nazareth: ad

dulos .ſ. illos qͥ pͥus fuerāt increduli. Ad prudētiāiuſtoꝝ. q̄ prudētia nō ꝯſiſtit in oꝑibꝰ legis ex ꝗbus nō iuſtificat̉ hō: vt hr̄ Ro. iij. ſed in oꝑibꝰ fidei charitate formate ⁊ deuotiōis. mParare do. ple. ꝑfe. ꝑ euāgelij ſuſceptionē: qꝛ neminē ad ꝑfectū adduxerat lex: vt hr̄ heb̓. vij.⁊ ꝓpter hoc illa lexdr̄ lex timoris: qꝛimꝑfectoꝝ ē motire pene retrahi amalis. Lex āt euāgelica dr̄ lex amoris: qꝛ ꝑfectoꝝ eſtretrahi a malis amore boni.n Et dixit zach̓.Hic on̄dit̉ conceptio p̄curſoris mirabilis ex punitōeincredulitatis ī patre: ⁊ primo ponit̉dicta punitio. ſecūdo ſequēs cōſolatio: ibi. Et factūeſt. Circa pͥmū ſciēdum ꝙ zachariasꝟbi angeli nō credidit quod on̄dūtverba eiꝰ: cū dicit̉:o Un̄ hoc ſciam⁊ cauſa incredulitatis ſubdit̉: p Ego ſum ſenex ⁊cͣ. q. d. Tempus generandi in me trāſijt: ⁊ in ea tempꝰ cōcipiēdi. q Et reſpondēs angelꝰ. arguēdo eius incredulitateꝫ. r Egoſum gabriel. angelꝰ ſanctꝰ zelans ꝓ ſalutē iſrl̓: vt hr̄ dan.ix. s Qui aſto ante deū. licet em̄ angeli mittant̉ ī miniſteriū ꝓ ſalutē hoīm: vt habet̉ Hebre .jͣ. tn̄ non recedūta cōtemplatiōe diuina: ⁊ ſic dicunt̉ deo aſtare ꝑ iugem cōtemplationeꝫ. t Et miſſus ſum loqui ad te: ⁊ hec tibieuāgelizare. ex ꝑte dei cuiꝰ veritas non poteſt impediri.v Et ecce eris tacens. ꝓpter incredulitatē tuam: tamēqꝛ angelus dedit ſibi ſignum reſpectu futuri implendi: etpenā ratione incredulitatis p̄terite: tot enim ſigna veritatis cōcurrebāt ꝙ zacharias nō potuit diſcredere abſqꝫpeccato: qꝛ angelus apparuit ei in ſacro loco: ⁊ exiſtenti inminiſterio diuino. nunciabat etiam ea que ꝑtinebant adomniū hominū ſalutem: ⁊ ad dei gloriā: ex quibꝰ debebatzacharie ꝯſtare ꝙ erat bonus angelus: ⁊ per ꝯſequēs ꝙerat verū dictum eius: cū mentiri non poſſit: ⁊ in hoc peccauit zacharias: qꝛ credens ip̄m bonū angelū ex p̄dictisdictis circūſtantijs: quibꝰ cōcurrētibus non ꝑmittitur angelo ſathane vt tranſfiguret ſe in angelum lucis: ⁊ tn̄ noncredidit verbo eius: ⁊ in hoc peccauit ꝓpter qd̓ punitꝰ fuitEt erat plebs expectās. qꝛ nō erat eis licitū intra templū ſed atrintm̄. y Et mirabant̉ ꝙ traderet. qꝛ oblatio incenſi nō requirebat tm̄ tempus. z Et cognouerunt ꝙ viſionē vidiſſet. tamē neſciebāt qualē: ex hoc em̄ꝙ videbant faciē eius mirabiliter mutatā ex collocutōnecuꝫ angelo: ⁊ ip̄m loqui non potentē: cōiecturabāt ipſuꝫhabuiſſe viſionē: a Et ip̄e erat illis innuens .ſ. ſignisviſibilibus qꝛ audibilibus non poterat. b Et factuꝫeſt. Hic conſequēter ponit̉ zacharie cōſolatio nō qͣꝫtumad loqueſe reſtitutionē: ſed qͣꝫtum ad filij ſibi ꝓmiſſi conceptionē: cum dicit̉: Et fac̄. eſt vt imple. ſunt dies offi. eiꝰabijt in do. ſuā. quia tota hebdomada qua in templo miniſtrabat ſacerdos ad hoc deputatus in templo manebat⁊ nō exibat ad propria negocia: intētus ad diuina. Et exhoc inoleuit cōſuetn̄do apud aliquos religioſos ſancta ethoneſta .ſ. ꝙ ille qui eſt hebdomadariꝰ per totā hebdomadam manet intra clauſtrū non exiens ad exteriora negocia: intentus ad diuina: quia illo tempore medius eſt ⁊ ſequeſter inter cōuentū ⁊ deū. c Cōcepit eliſabet vxoreiꝰ ⁊ occultabat ſe menſibus qͥnqꝫ. duplici de cauſa. Vnaquia licet de concepta prole gauderet: tamen verecūda-

batur aliquātulū: eo ꝙ iam tranſierat tempus vacandi amplexibꝰ cauſa ꝓlis generandē: ſicut Sara dixitGen̄. xviij. ca. Poſtqͣꝫ ꝯſenui ⁊ dn̄s meus vetulus ē voIuptati oꝑam dabo? quaſi diceret nō decet: Alia cā eſt:qꝛ magis voluit certifiari de euētu rei anteqͣꝫ ꝓpalaretdIn mēſe ātvj. Deſcpͥto cōcepto p̄curſorꝭ:hic ꝯſequēter deſcribit̉ ꝯceptusſaluatoris. Circa qd̓ prio ponitur angelica ſalutatio: ſecūdomarie ꝯſolatio:ibi. Que cū audiſſet. tercio filijꝯceptio: ibi. Dixit autē maria.Circa pͥmū premittitur tempꝰſalutatiōis: cuꝫdicit̉: d Imenſe aūt. vj. ſ.a cōceptu p̄curſoris: qꝛ fuit cōceptus in ſeptēbri circa finē mēſis: ſaluator aūtcirca fineꝫ marcij: e Miſſus eſt angelus gabriel. Ꝙ autē hic ponutur tot nomīa ꝓpria .ſ. angeli miſſi: virginis ad quaꝫmittebat̉: ſponſi ſui: ⁊ loci: hoc fuit ad oſtēdendū certitudineꝫ hiſtorie. f Cui nomen nazareth: hoc fuitvt adimpleret̉ ꝓphetia Eſa. xj. vbi dicit̉: Egrediet̉ virga de radice yeſſe: ⁊ flos de radice eius aſcēdet: vbi ẜmveritatem hebraicam habetur: Et nazareus de radiceeius aſcendet. g Ad virgine deſponſatā. ⁊ hoc diuina ordinatiōe multiplici ratiōe factum eſt: vt deſpōſaretur anteꝙͣ impregnaret̉. Et accipiunt̉ alique cauſe ex ꝑte pueri: alique ex parte matris: ⁊ alique ex parte noſtra. Ex parte auteꝫ pueri fuit cōueniens ip̄m devirgine deſponſata naſci: ne ab infidelibus tanqͣꝫ illegittime natus abijceret̉. vnde dicit Ambro. ſuꝑ lucāQuid herodi: qͥd iudeis poſſet aſcribi: ſi natū ex adulterio viderent̉ ꝑſequi? Secūdo vt mō ꝯſuetudo ſcripturaruꝫ genealogia chriſti deſcriberet̉ per virū. Tercio vt partus virginis dyabolo celaretur. Quarto vtpuer natus a ioſeph nutriret̉: vnde ⁊ pater eius dictꝰeſt: quia nutritius eius fuit. Ex parte ꝟo matris accipiūtur alique cauſe. Primo qꝛ per deſponſationeꝫ fuitīmunis a pena lapidatiōis ne tanqͣꝫ adultera calūniaretur a iudeis. Secūdo vt per hoc ab infamia liberaretur. vnde dicit Ambro. ſuper Lucam ꝙ deſponſataeſt ne temerate virginitatis adureretur infamia: cuigrauis aluus corruptele videretur inſigne preferre.Tercio vt virgini a Ioſeph exhiberetur miniſteriuꝫvt dicit Hiero. Item ex parte noſtra accipiunt̉ qͥnqꝫcauſe. Primo: quia ex teſtimonio Ioſeph cōprobatueſt certius chriſtum ex virgine natum. vnde dicit Ambro. ſuper Lucam. Locupletior teſtis pudoris maritꝰadhibet̉ qui poſſet dolere iniuriā et vindicare obprobrium ſi non agnoſceret ſacramentū. Secūdo qꝛ perhoc verba virginis virginitatē ſuā aſſerētis magis credibilia reddunt̉. vnde dicit Ambro. ſuꝑ Lucā: Fidesmarie verbis magis aſcribit̉ ⁊ mendacij cauſa remouet̉: culpā em̄ obumbrare voluiſſe mēdacio videt̉ innupta pregnās. Cauſam aūt mentiēdi deſpōſata nonhabuit: cū cōiugij p̄miū: et gratia nuptiarū: partꝰ ſit feminaꝝ: q̄ quidē duo ꝑtinēt ad noſtre fidei firmitatē.Tercio vt tolleret̉ excuſatio ꝟginibꝰ q̄ ꝓpter incautelāſuā incurrūt infamia. vn̄ Ambro. ſuꝑ lucā. Nō decuitꝟginibꝰ ſiniſtra opinionē viuētibꝰ velamē excuſatiōis