Malachie

increpationēqꝫ in eūdē: ꝙdeos alienos coluerunt: ſignificāt.¶ Explicit prologus.¶ Incipit argumentū.Alachias aperte⁊ in fine oīuꝫ prophetaꝝ dic̄ d̓ abiectiōe iſrael ⁊ vocatiōe gētiū. Non eſt mihi ait volūtas in vobis dicit dn̄s exercituū: ⁊ munᶻ nō ſuſcipiā d̓manu vr̄a. Ab ortū enī ſoliſ vſqꝫ ad occaſū magnū ēnomē meum ī gētibꝰ: ⁊ ī oīloco ſacrificat̉: ⁊ offert̉ noīmeo oblatio mūda.¶ Explicit argumentum.¶ Incipit Malachias ꝓpheta. Ca. I.Nu̓s verbidomini adiſrael in maͣnū malachie

prophete. Dilexi voſ dicitdn̄s. Et dixiſtis: In quo dilexiſti nos? Nōnne fratererat eſau iacob dicit domiminꝰ. Et dilexi iacob ēſauautem odio habui? Et pōſui ſeyr montes eius in ſolitudinem: et hereditatemeius in dracones deſerti.Quod ſi dixerit idumeadeſtructi ſumus: ſed reuertentes edificabimꝰ que deſtructa ſūt: hec dicit dominus exercituuꝫ. Iſti e̓dificabūt ⁊ ego deſtruam. Et vocabunt̉ termini impietatiſ:⁊ populus cui iratꝰ eſt dominus vſqꝫ in eternuꝫ. Eto̓culi vr̄i videbūt: et vos dicetis: Magnificet̉ dn̄s ſuꝑterminuꝫ iſrl̓. Filius honorat pr̄em et ſeruꝰ dn̄m ſuū.Si ergo pr̄ ego ſū: uibi ē honor meꝰ: ⁊ ſi dn̄s ego ſum:

Malachie .j. Offeretis ſuꝑ altare meum pollutum panē ⁊cͣ. Item in eodē. g. Maledictus doloſus qͥ hꝫ in grege ſuo maſculū ⁊ votum faciēs īmolat debile dn̄o ⁊cͣ.h ¶ Increpationēqꝫ in eūdē .ſ. ppl̓m iſrl̓: i ¶ Ꝙ deosalienos coluerūt ſignant. Malachie. ij. Trāſgreſſus eſtiuda ⁊ abominatio facta eſt in iſrl̓⁊ in hierl̓m: qꝛ cōtaminauit iudasſcificationem dn̄iquā dilexit: ⁊ habuit filiā dei alieni. Iteꝫ malach̓.iij. A diebꝰ patrūveſtrorū receſſiſtꝭa legitimis meis:⁊ nō cuſtodiſtis.¶ Explicit qualiſcūqꝫ expoſitioiſtius ꝓlogi.Poſtilla Nicolai de lyra ſuꝑMalachia ꝓphetā incipit cū additionibꝰ pauli ep̄iburgen̄: ⁊ replicismagiſtri matthiedorinck. ¶ Ca. I.Nurv̓bidn̄i.Hicincipit ꝓphetia malachie. Et diuidit̉in duas partes .ſ.in ꝓemium ⁊ tractatū: tractus incipit ibi Dilexi vos ⁊cͣ. In pͥma ꝑte deſcribitur impoſitio officij ꝓphetandi ipſi malachie cū dr̄: a ¶ Onusverbi dn̄i .i. officiū denūciandi verbū diuinū. officiū .n.alicui impoſitū dicit̉ onus eiꝰ ẜm cōem modū loquēdiquo frequēter vtunt̉ ꝓphete. 2º oſtēdit̉ cui verbū hꝰ mōiſit denūciandū: cū dicit̉: b ¶ Ad iſrl̓. Poſt reditū eniꝫcaptiuitatis babylonice quo tꝑe ꝓphetauit malachiaspopulus rediēs nomē iſri obtinuit: qꝛ captiuitas. x. tribuū nō redijt. 3º notificat̉ ꝓpheta ex noīe: cum dicitur:c ¶ In manu malachie .i. ꝑ ipſum malachiā: Malachias aūt interp̄tat̉ angelus dn̄i: ex hoc aūt dixerūt aliquiꝙ fuit angelꝰ in corꝑe aſſūpto: alij v̓o ꝙ fuit eſdras ſcriba: ſed iſta nō habet auctoritatē ex ſcriptura: ideo eadēfacilitate ꝯtemnūtur qua ꝓbant̉: d ¶ Ollexi vos. Hicincipit tractatꝰ. Circa quē ſciēdū ꝙ pͥncipalis intētio ꝓphetarū fuit denūciare xp̄i aduentu ut diffuſius dictuꝫfuit in pͥncipio hieremie: ⁊ iō malachias pͥº arguit multiplex peccatu ppl̓i: 2º denūciat aduētū xp̄i: ca. iij. Et quiapenitētia de pctīs ē diſpoſitio ad receptionē redēptoris:ẜm ꝙ dicitur Matth̓. iij. Penitētiam agite: appropinqͣbit enim regnū celoꝝ. ideo pͥma diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛpͥmo ꝓpheta arguit ſacerdotes ⁊ populū cōiunctim: ⁊magis diuiſim: ibi Filius. igitur pͥmo arguit oēs ſimulde ingratitudine in ꝑſona dei. d. d ¶ Dilexi vos. ⁊ hecingratitudo pꝫ ex rn̄ſione populi: cū dicit̉: e ¶ In quodilexiſti nos. quaſi dicant: nō apparet erga nos tua dilectio ſpecialis p̄ ceteris. ſed hec rn̄ſio tanꝙͣ falſa excludit̉:

cū ſubdit̉: in ꝑſona dei: e ¶ Nōne frater erat eſau lacob.quaſi diceret ſic: qꝛ fuerūt filij eiuſdē pr̄is ⁊ matris: ut patet.Gen̄. xxv. f ¶ Et dilexi iacob. dādo ei benedictionē paternā ⁊ hereditatis ꝓmiſſionē: que tn̄ annexe erāt tūc tꝑis primogeniture: g ¶ Efau aūt odio habui. denegando iſta ſibi cū tn̄ eēt pͥmogenitus: ut pꝫ Gen̄. xxv. ⁊xxvij. hec aūt dilectōiacob ⁊ odiū eſau fuerunt ſigna electionis⁊ reprobationis eterne: ⁊ ſic allegat apl̓usRo. ix. ⁊ ī hoc apꝑetdilectō dei ſpēaliſ adppl̓ꝫ iſrl̓ qͥ deſcēdit aiacob: qͥ alio noīe dictꝰ ē iſrl̓: Gen̄. xxxij. 2ºon̄dit̉ ſpecial̓ dilectioad iſrl̓: ⁊ odiū ad populū deſcendētem abeſau ꝑ effectū: h ¶ Etpoſui ſeyr mōtes eiꝰ.ideſt terrā eſau mōtuoſam in ſolitudine ꝑnabuch̓. regē. i ¶ Ethereditatē eiꝰ in dracones. talia enim animalia ſolent habitare in terra deſerta: ⁊etiā in ruinis edificiorū. k ¶ Ꝙſi dixeritidumēa .i. populꝰ idumee: ¶¶ Deſtructiſumus ſed reuertētesedificabimꝰ. terrā noſtram melius ꝙͣ iudeireuerſi edificaueruntſuam: hoc excluditurcum ſubdit in ꝑſonadei: m ¶ Iſti edificabūt ⁊ deſtruā ⁊ vocabūt̉ termini impietatis .i. terra in qua viguit impietas: ꝓpter quā iratus eſtdn̄s ꝯͣ terrā ⁊ ppl̓m ī ea habitatē. n ¶ Et oculi vr̄i. o iudeio ¶ Uidebūt. vindictā meā in idumeis qͥ ſemꝑ fuerunt vobis moleſti: p ¶ Et vos dicetis magnificetur dn̄s .i. appareat magnitudo eius q ¶ Suꝑ terminū iſrl̓ .i. ſuper terrāiſrl̓ ipſam ⁊ habitatores eius ab hoſtibꝰ ꝓtegendo ⁊ ī bonismultiplicando. r ¶ Filius. Hic ꝯn̄ter arguit ſacerdotes ⁊populū diuiſim: ⁊ pͥmo de pctīs in deum: 2º in ꝓximū: ca. ſequēti. Prima ī duas: quia pͥmo arguit ſacerdotes: 2º populares: ibi Et vos. Prima adhuc in duas: quia primo ſacrificium ſacerdotum excluditur tanꝙͣ malum: 2º ſacrificiū noue legis concludit tanꝙͣ deo acceptiſſimum: ibi Nō eſt. Circa primuꝫ ſciendū ꝙ licꝫ totus populus iſrael diceretur deifilius: Exod̓. iiij: Filius meus pͥmogenitus iſrael. tamen ſacerdotes ad eius miniſteriū deputati dicebantur dei filij ⁊ſerui mō ſpeciali: ⁊ ſic loquit̉ hic. r ¶ Filius honorat patrem. ideſt tenetur honorare: quia habet ab eo eſſe: nutrimentum: ⁊ documentū: s ¶ Et ſeruus dominū ſuū. ſupple timebit: quia non ē in hebreo nec in libris correctis: ſedſubintelligitur. t ¶ Si gͦ pater ego ſū. ⁊ accipit̉ ſi ꝓ quia:deꝰ ē pr̄ oīuꝫ ꝑ creationē: ⁊ ſpecialiter iudeoꝝ ꝑ legis dationē: q̄ nō fuit data alijs populis: pſalmo. cxlvij. Non fecit taliter oī natiōi: ⁊ iudicia ſua nō māifeſtauit eis. ⁊ adhuc ſpealiꝰ ſacerdotū qͦs elegit ad ſuū miſteriū. v ¶ Ubi ē honormeus. quaſi diceret: non defertis mihi honorem ut debetisa ¶ Et ſi dn̄s ego ſum. ſcꝫ ꝑ gubernationem veſtri ſpecialē.