Liber

u̓bi eſt timor meꝰ dicit dn̄sexercituuꝫ ad vos: o ſacerdotes qui deſpicitis nomēmeū: ⁊ dixiſtis: in quo deſpeximꝰ nomē tuū: Offertꝭſuꝑ altare meū panē pollutū. Et dicitꝭ. In quo polluimꝰ te: In eo ꝙ dicitꝭ: mēſadn̄i deſpecta ē. Si offeratiſcecū ad īmolādum: nonnemalū ē? Et ſi offeratis claudū ⁊ lāguidū: nonne malūeſt: Offer illud duci tuo: ſiplacuerit ei: aut ſi ſuſceꝑitfaciem tuā dicit dn̄s exercituū. Et nūc dep̄camī vultūdei ut miſereat̉ vr̄i: de manū enī vr̄a factuꝫ ē hoc: ſi qͦmō ſuſcipiat facies vr̄as dicit dn̄s exercituū. Quis invobis qui claudat oſtia: etincēdat altare meū gratuito? Non ē mihi volūtas invob̓ dicit dn̄s exercituū: et

munꝰ nō ſuſcipiā de manuvr̄a. Ab ortu enī ſolis vſqꝫad occaſū magnū ē nomēmeū ī gētibꝰ: et ī oī loco ſacrificat̉ ⁊ offertur noī meooblatio mūda: ꝗā magnuꝫē nomē meū in gētibꝰ dicitdn̄s exercituū. Et vos polluiſtꝭ illud ī e̓o ꝙ dicitꝭ: menſa dn̄i ꝯtamīata ē: ⁊ qd̓ ſuꝑponit̉: ꝯtēptibile ē cuꝫ igneꝗ illud deuorat: ēt dixiſtis:Ecce̓ d̓ labore. Et e̓xſufflaſtis illud dic̄ dn̄ſ exercituū.Et intuliſtꝭ de rapinis claudū ⁊ lāguidū et ītuliſtꝭ munus. Nunꝗd ſuſcipiā illudde manu vr̄a dic̄ dn̄s exercituū? Maledictꝰ doloſꝰ ꝙhꝫ in grege ſuo maſculū: etvotū faciens īmolat debiledn̄o. Quia rex magnꝰ egodic̄ dn̄s exercituū: et nomēmeū horribile ī gentibus.

b ¶ Ubi ē timor meꝰ. q. d. nō apparet ī vobis. Et ſciēdū ꝙvbi dr̄ hic: Et ſi dn̄s ego ſum. in hebreo hr̄: Si dn̄i. pluraliter: Ego ſum. in quo deſignat̉ in deo pluralitas ꝑſonaꝝ invnitate eſſentie: qꝛ nomē plurale ꝯiūgit̉ cū ꝓnoīe ſingulari.Dicit dn̄s exercituū ad vos o ſacerdotes ⁊cͣ. ab illo enī locoFilius honorat ⁊cͣ.vſqꝫ ibi incluſiue Inquo deſpeximꝰ nomētuū. totū eſt ſub vnoverſu in hebreo. Exquo pꝫ ꝙ ab illo locoincipit arguere ſacerdotes: ⁊ ſubdit̉ rn̄ſiodn̄i: c ¶ Offertis ſuꝑaltare meuꝫ pollutūpanē. panes enī ꝓpoſitōis debebāt ꝑ manꝰſacerdotū piſtari formari ⁊ decoqui: ⁊ ip̄iad euitādū laborē faciebāt ꝑ alios hoc fieri: ut dicūt aliqͥ. Alijvero dicūt ꝙ dr̄ h̓ panis pollutꝰ eo ꝙ eratde tritico ꝑ rapinamacquiſito formatus.d ¶ Et dicitis. vosmale excuſando: Inqͦ polluimꝰ te. ⁊ ſubditur domini rn̄ſio: Ineo ꝙ dicitꝭ .i. facto on̄ditis: f ¶ Mēſa dn̄ideſpecta ē. ꝑ hoc eniꝫyponitis ibi panē p̄dicto mō formatū dehonoratis eā: ⁊ ad hͦꝰinducit exemplū. d.g ¶ Et ſi offeratꝭ clau.⁊ lan .ſ. animal indebitū ſuꝑ altare holocauſtoꝝ: h ¶ Nōne malū ē. q. d. ſic: qꝛ hoc ē ꝓhibitū ī lege. i ¶ Offer illudduci tuo ⁊cͣ. qͣſi diceret: ſi offeres pͥncipi terreno qͥ eſt cinis ⁊puluis nō placeret ſibi: nec ꝓpt̓ hoc exaudiret p̄ces tuas: ⁊multo minꝰ debent talia deo offerri: iō ducit eos ad penitētiā. d. Et nūc dep̄camī vultum dei ⁊cͣ. k ¶ Quis in vobisclaudat oſtia ⁊cͣ. qͣſi diceret nullꝰ de vobis īpendit mihi iſtaofficia gratis: qͥa oſtiarij tēpli ⁊ illi qͥ nutriebāt ignē in altari hēbat inde magnū emolumētū. l ¶ Nō ē mihi. Hic ꝯn̄t̉ꝯcludit̉ ſacrificiū deo gratū excludēdo p̄dictū offerēdi modū cū dr̄: Non ē mihi vo. in vobis .i. bn̄placitū ꝓpt̓ malumveſtrū: m ¶ Et munꝰ nō ſuſcipiā de manu vr̄a. qꝛ ſacrificia veteris legis nō erāt accepta niſi ex bonitate offerētis: iōdr̄ Gen̄. iiij. Reſpexit dn̄s ad abel ⁊ ad munera eiꝰ .i. ad bonitatē abel pͥncipalit̓ ⁊ ad eiꝰ munera ꝯn̄ter. n ¶ Ab ortuenī ſolis vſqꝫ ad occaſū .i. ꝑ orbē vniuerſū: o ¶ Magnū ēnomē meū in gētibꝰ. qd̓ exponit Ra. ſa. duplicit̓. Uno mōqͥa licꝫ gētiles adorarēt idola ut deos: tn̄ dicebant deū celi ⁊terre excellentiorē illis dijs: ſed ab hac expoſitiōe diſcordatqd̓ ſubdit̉: p ¶ Et in oī lo. ſa. ⁊ of. noī meo obla. mūda. qꝛſi gētiles cū deo celi idola colētes deo facerēt oblationem:illa nō eēt īmunda corā deo: qꝛ ab idolatris eēt oblata: ⁊ iōcum hoc ponit aliā expoſitionē dicēs ꝙ iſte paſſus intelligit̉de iudeis inter gētiles ꝑ orbē diſperſis deū adorātibꝰ deuote: quoꝝ oratio dr̄ hic mūda oblatio: ⁊ ꝑ eos nomen dn̄i pͥdicat̉ magnū in terris gētiliū: ſed iſtud nō videt̉ verū: nō enīeſt veriſimile ꝙ illi qͥ erāt diſperſi int̓ gētiles idolatras tēpore malachie eſſeut iuſtiores ⁊ mundiores ꝙͣ illi ſacerdoteſ qͥ

redierāt d̓ babylonica captiuitate quos hic arguit: ut dictū eſt: ſed magis ſequebantur mores gentiliū inter qͦshabitabant: ꝓpter qd̓ dicendū ꝙ iſte paſſus loquit̉ adlitterā de ſacrificio noue legis qd̓ eſt euchariſtia: qd̓ eſtmundiſſimū ⁊ deo acceptiſſimū: in oībus etiā terre nationibꝰ ſūt aliqͥ xp̄iāni hoc ſacrificiūofferētes: ⁊ cū dr̄hic: q ¶ Magnū ē nomē meūin gētibꝰ ⁊cͣ. loquitur ꝓpheta de futuro ꝑ modū preſentis ꝓpt̓ certitudinem ꝓphetie.r ¶ Et vos polluiſtis. Hic ꝯn̄ter ꝓpheta arguit populares: qꝛ illi qͥdebebant offerreoblationes mundas ⁊ electas: offerebant de peioribus: ut videbiturinfra: ⁊ iō hic arguūtur: cū dicit̉:Et vos polluiſtisillud .ſ. nomē meum quantū ī vobis ē: ¶¶ In eoꝙ dicitis. ſicut etſacerdotes: tMenſa dn̄i cotaminata eſt .i. pōtibi fieri licite oblatio d̓ minoribꝰbonis: b ¶ Cuꝫigne qui deuoratillud .i. cū igne qui ſeruatur ſemꝑ in altari holocauſtorū ad cremādū adipes ſacrificiorū: qͥ poterat fieri ex qͥbuſcunqꝫ lignis: ⁊ eodē mō arguebant̉ de ſacrificijs ibiofferendis. x ¶ Et dixiſtis. vos mendacit̉ excuſando.y ¶ Ecce de labore .i. cū magno labore potuimꝰ talia ſacrificia offerre ꝓpter pauꝑtatē noſtrā: z ¶ Et exſufflaſtis illud .i. bonū qd̓ debebat offerri reduxiſtis quaſi adnihilū. a ¶ Et intuliſtis de rapinis claudū ⁊ languidū⁊cͣ. ita ꝙ erat ibi duplex pctm̄: vnū ꝯͣ ꝓximū ſcꝫ rapina:⁊ aliud ꝯͣ deum .ſ. offerēdo lege ꝓhibitū: ideo ſequitur:b ¶ Non ſuſcipiā illud. acceptādo: ⁊ ꝙ iſta intelligāturde popularibꝰ offerētibus on̄ditur ꝑ hoc qd̓ ſubditur:c ¶ Maledictus doloſus qui habet in grege ſuo maſculuꝫ .i. animal bonū ⁊ aptū ad ſacrificādū deo: d ¶ Etvotū faciēs. de ſacrificio deo offerēdo e ¶ Immolat debile .i. aīal languidū uel alias ineptum ad offerendum.f ¶ Quia rex magnus ego. ſcꝫ ſuꝑ omnem creaturam:g ¶ Et nomen meum horribile. ideſt timendum. ¶ Incapitulo pͥmo Malachie vbi dicitur in poſtilla: Et dilexi iacob ⁊cͣ.¶ Additio.Er dilectionē iacob videtur intelligi potiꝰ ī hocloco ipſa electio iacob ſeu p̄deſtinatio que fuitab eterno: ſimiliter ꝑ odiū eſau intelligitur eiusreprobatio eterna ſeu ab et̓no: ⁊ hoc videtur ex verbisapoſtoli: ad Ro. ix. dicētis: Cum enī nōdū nati fuiſſentaut aliqͥd boni aūt mali egiſſent ⁊cͣ. et ſic dilectio iacob⁊ odiū eſau in hoc loco non videntur dicenda ſigna electionis ⁊ reprobationis ꝓut in poſtilla: ſed potius ꝑ ea