Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Cin Abachuc

cūm ꝗs ex volūtate reticetet alijs locū dat ad loquendū: pōſſe et loꝗ ⁊ tacere cūvelit. Qui aūt ī extaſi .i. īuitus loꝗt̉: nec tacere nec locī ſua ptāte hꝫ. Illud qͦqꝫ diſce: qꝛ ſemel a me violēt̓ exigis: vt qͣſi qͦſdā gradꝰ ⁊ ſcalas ad altiora nitēti hiſtoriātibi īterp̄ter: ꝓphetiā eē circa babyloneꝫ ⁊ nabuchodonoſor regeꝫ chaldeoꝝ:vt qūo pͥor ꝓpheta naumque abachuc ſeꝗt̉: vaticinium hūit ꝯͣ niniuen ⁊ aſſyrios ꝗ uaſtauerūt decē tribꝰq̄ vocāt̉ iſrl̓: ita abachuc ꝓphetiā hēat aduerſꝰ babꝰlone ⁊ nabuchodonoſor:ā ꝗbꝰ iudas ⁊ hierl̓ꝫ tēpluꝫqꝫ ſubu̓ſa ſtꝭ. Et ut ſcias eotꝑe fuiſſe abachuc: quo iāduo tribꝰ: q̄ vocabāt̉ iuda:ducte erāt ī captiuitatē: daniel doce̓ te poterit ad que

lī lacū leonū abachuc cumprādio mittit̉: quāqͣꝫ apudhebreos hec ipſa nō legit̉hiſtoria. Igitur ſiue̓ ꝗs recipit ſcripturā illaꝫ ſiue nō recipit: vtrūqꝫ ꝓ nob̓ ē. Auteīꝫ r̄cepit: et iaꝫ poſt factaꝫre lib̓ abachuc texit̉: aut ſi n̄r̄cipit: qͣi ꝓph̓a ſcribit q̄ vētura cognoſcit. Inte̓rī ẜmlr̄am cāuſat̉ aduerſū deū ꝓpheta: cur nabuchodonoſor tēplū dei vaſtet ⁊ iudā:cur hierl̓ꝫ quōdā vrbs dn̄ideſtruat̉: qͣre clamet ppl̓s ⁊nō audiat̉: vociferet̉ ad dominū opp̄ſſus a chaldeis⁊ n̄ ſaluet̉: qͣre ēt ipſe ꝓpheta vl̓ ppl̓s ex cuiꝰ ꝑſona loquit̉: ad hoc vixerit: ⁊ hucuſqꝫ ꝑductꝰ ſit: vt iniꝗtateꝫhoſtiū ⁊ ſuū laborē videritcū in iuſticia preualeat aduerſū ſe. Et hec dicit p̄ mētis anguſtia: neſciēs auruꝫ

verbū apoſtoli qui loquebatur tacent ⁊ alioſ loqui permittunt: a Cuꝫ qͥs ex voluntate reticet. non inuitusaut coactus: b Et alijs locū dat ad loquendū. intelligitur inꝙͣ huiuſmōi: c Poſſe ⁊ loqͥ ⁊ tacere cū velit. vn̄. j. corī. xiiij. Spiritus ꝓphetaꝝ ꝓphetis ſubiectiſunt. Gloſa. Spirituſſanctus quivnus eſt ſed pluralit̓ dr̄ ꝑꝑ ml̓tosꝓphetas quos replet vel ꝑꝑ pluradona eius: ſudit̉eſt prophetis: vtqn̄ volunt loquipoſſint: ⁊ non cogit eos ſicut phitonicus clamarealiqua vl̓ ſubticere: de habēte aūtſpiritum phitonicuꝫ dr̄ hic: dQui aūt ī extaſi.i. īuituſ loquitur.ſupple coactꝰ clamare a phitonico ſpiritu ipſumagitate: e Nectacere nec loqui īſua ptāte habet.Sed ꝯͣ. i. reg. xxviij. dicit̉: Eſt mulier habens phitoneꝫ in endor: ⁊ tn̄⁊ loqui ⁊ tacerepoterat cum volebat. Rn̄deo quando phitonicꝰ ſpūvenit adiuratus:vt aliqͥd r̄uelꝫ tūcnō aufert ptātē loquēdi vel tacēdi: ſic̄ pꝫ de muliere p̄dicta. Secus eſt deobſeſſis ad inſaniam deductis de quibꝰ loquitur hic.Ratio aūt diuerſitatis eſt: quia adiurātibꝰ ꝑcit vt ſepiinuocetur: qͦs aūt obſidet: qͣſi ptātē ſuper eos habēs opprimit quātū permittitur. Extaſis ſicut ait papias dicit̉exceſſus mentis qͥ fit ex pauore mentis: ⁊ accipit̉ hic inmalo: ſicut ⁊ in quinto libro eccl̓iaſtice hiſtorie vbi dicitur: Aiunt montanū quendā noīe qͥ nuꝑ ad fidem chriſti venerat: ſub rogato aſie ꝓconſule auiditate nima pͥmatus accenſum ꝯrijs ſpiritibus in ſemetipſo locuꝫ dediſſe: ac repēte in quodam mētiſ exceſſu effectū: ⁊ velutſpiritu actū ꝓloqui cepiſſe noua quedam ⁊ diuerſa abhiſ q̄ ex ſucceſſiōe maioꝝ eccl̓ie tradita fuerāt. In bonoaūt dr̄ extaſis: cū mēs nō a pauore alienat̉: ſed īſpiratōereuelatiōis aſſumit̉: f Illud qͦꝫ diſce. Hic on̄dit̉ ꝯͣ qͦsꝓphetare intendit. Et ad euidentiā hꝰ ꝑtis notandū ꝙſicut ꝓpheta naum vaticiniū habuit ꝯͣniniuē ⁊ aſſyrios qͥ. x. tribuſ que vocant̉ iſrl̓ vaſtauerūt ⁊ captiuauer̄t⁊ hoc in ꝯſolatione ppl̓i captiuati: ita abachuc hꝫ vaticiniū ꝯͣ nabuc. ⁊ babyloneꝫ a qͥbus terra iuda vaſtata ē⁊ hierl̓m ⁊ templum eſt ſubuerſum: ⁊ hoc in ꝯſolatōeꝫppl̓i vaſtati ⁊ captiuati .ſ. duaꝝ tribuū: ꝓph̓at itaqꝫ ꝯͣnabuc. ⁊ chaldeos ſiue babylonioſ qͥ duas tribus captiuauerant. dicit igitur: Illud qͦꝫ diſce ⁊cͣ. g Ad altiora nitenti .i. tendenti ⁊ aſcendenti ad ſenſum trophologicū: h Hiſtoriā tibi interp̄ter .i. exponā quātuꝫ ad

ſenſum lr̄alem: i Qui vaſtauerūt. x. tribꝰ. iiij. re. xvijk A qͥbꝰ iudas ⁊ hierl̓m ⁊cͣ. iiij. reg. xxiiij. ⁊ .xxv. l Etvt ſcias ⁊cͣ. Hic oſtenditt̉ qͦ tēꝑe ꝓpheta fuit .ſ. tꝑe captiuitatis duaꝝ tribuum qd̓ ex hiſtoria dan̄. xiiij. probatur: vbinarrat̉ abachuc ꝓpheta miſſuſ fuiſſe cū cibo ad dāielē ī lacū leonū qͥ erat in babylōe: āgelo eū deportante: q̄ vtiqꝫ dāiel d̓his qͥ a nabuchodo.captiuati erāt fuit: vtpꝫ in pͥncipio daniel̓.m Quāꝙͣ ⁊cͣ. nō legat̉ hiſtoria .ſ. de miſſiōe abachuc ad dāielē: ſed de theodotiōiseditione trāſlata ē ſic̄dic̄ hiero. Dan̄. xij. g.n Igit̉ ſiue qͥs recipit ⁊cͣ. qꝛ qͥdā r̄cipiūtdictā hiſtoriā ⁊ qͥdaꝫnon: on̄dit ꝙ nihilominꝰ veꝝ dixit ſiue recipiat̉ ſiue nō recipiatur: ⁊ ꝙ vtroqꝫ datohꝫ ſuū ꝓpoſitū: vn̄ dicit: Igit̉. qꝛ qͥdā dictāhiſtoriā caluniāt̉: a qͥbuſdā recipit̉: nIgit̉ .i. ꝑꝑ hͦ volo oſtēdere ꝙ: o Siue qͥs reci. ſcri. illā. demiſſiōe abachuc: danie. xiiij. p Siuenō reci. vtrūqꝫ ꝓ no.ē. qͥ diximꝰ ſupra abachuc ꝓphetaſſe aduerſuſ babylonē ⁊ nabucho. qͥ captiuauerātduaſ tribꝰ. q Autenī recipit. ⁊ tunc planum eſt: quia r Et iā pꝰ factam rem .i. poſt captiuitateduoꝝ tribuum s Liber abachuc texitur. ꝯͣ captiuanteſſ. ꝯͣ babyl̓. ⁊ nabū: t Aut ſi n̄ r̄cipit. ⁊ tūc ſcribit ꝓphetico ſpū qui vētura cognouit .ſ. captiuitatē duaꝝ tribuū perbabylōios ⁊ ip̄oſ babylōioſ poſtea deſtruēdo: Eſaie. xxxiij.Ue qui p̄daris nōne ⁊ ipſe predaberiſ. Ꝙ aūt oīa iſta preuide̓it: plane ſcribit ī hiſtorijs: vbi dr̄: Porro abachuc fuit detribu ſymeō. Hic p̄uidit captiuitate hierl̓ꝫ venturā: ⁊ aīaduertētibꝰ chaldeis fugit ī ſoſtrate: nā ⁊ erat īcola ī terra iſrl̓deſcēdētibꝰ vero iude reliqͥis ī egyptū qͣſi ꝑegrinabat̉ ī terrāſuā: ⁊ ſcripſit ī principio oꝑis ſui cās aduerſus deū cur īpivaſtaret ppl̓ꝫ dei ⁊ ſāctuariū eꝰ: cur ipſe clamaret ⁊ n̄ exaudiret̉: ſed in ꝯſolationē aperuit ei dn̄s calamitates circūſtātiū nationū futuras ꝑ nabuc. lōge maiores ⁊ tandē ipſumnabuc. periturū: ⁊ ideo a murmure conuerſus eſt ad p̄ces.v Interī ẜꝫ lr̄aꝫ ⁊cͣ. Qꝛ ſupra eodē ꝓlogo videbat̉ ꝓph̓aqͣſi de blaſphemia īculpari: vbi dr̄: Uides ꝙ temeraria voxſit ⁊cͣ. hic ſubdit̉ ipſiꝰ excuſatio: ⁊ tāgūt̉ hic tria. Priº .n. ponūt̉ verba ꝓph̓e qͥbꝰ dr̄ turbari aduerſus dn̄ꝫ vn̄ culpabilisvidebat̉. ⁊ tagit̉ locutiōis cā vel ratio vn̄ excuſabil̓ iudicat̉ibi Et hoc dicit p̄ mētis vel p̄mēte āguſtia ⁊cͣ. 3º dr̄ ꝙ generaliter ex ꝑſona hūane īpatientie loꝗ̄bat̉: ibi Sed ⁊ hoc generaliter accipe ⁊cͣ. Dicit gͦ. v Interī .i. inter alia q̄ dicūt̉in ꝓlogo iſto: x Cauſat̉ aduer. deū ꝓph̓a cur nabū. iiij.re. xxv. y Neſciēſ auꝝ. ergo n̄ fuit ꝓph̓a. Rn̄deo ip̄e bn̄ſciebat: ſꝫ hoc dicit in ꝑſōa ppl̓i: z In igne ꝓbari. ecc̄. ij.