Liber
ī igne ꝯflari: et tres puerosde camino ignis purioresexiſſe qͣꝫ ītrauerāt. Sed ⁊hoc generalit̓ accipeˡ poſſumꝰ: ꝙ ex ꝑſona hūane īpatiētie loqͣt̉: vt ī q̄rulā vocē ⁊plenā doloris erūpat dicēſQuare reſpicis ꝯtēptōeſ: ⁊taces ꝯculcātē ip̄io iuſtiorēſe: Hec aūt loꝗt̉: neſciēs iudicia dei īue̓ſtigabilia: ⁊ ꝓfundū diuitiaꝝ ſapīe ⁊ ſcīeeiꝰ: ꝙ non ita videat: videlꝫhō vt deꝰ. Hō tm̄ pn̄tia reſpicit deꝰ futura ⁊ et̓na cognoſcit. Et quō ſi egrotanſ⁊ eſtuās febribꝰ aquā frigidā poſtulet ⁊ dicat ad medicū: vim patior: crucior: vror examinor: vſqꝫ qͦ medice clamabo ⁊ exaudies: ⁊rn̄deat ei ſapiētiſſimꝰ ac clemētiſſimꝰ medicus: ſcio qͦtꝑe dare debeā qd̓ poſtulaſnō miẜeor mō: qꝛ miẜicordia iſta crudelitaſ ē: ⁊ volūtas tua ꝯͣ te petit. Ita ⁊ deꝰnr̄ ſcienſ clemētie ſue pōdera atqꝫ mēſuras: īterdū nōexaudit clamātē: vt eū probet ⁊ magis ꝓuocet eū adrogādū: ⁊ qͣſi igne excoctūiuſtiorē ⁊ puriorem faciat.
Qd̓ ītelligēs apl̓s ſecūduꝫid ꝙ miẜicordiā ꝯſecutꝰ ē adn̄o: ait: Sed nō deficiamꝰEt bēnedicit dn̄ꝫ in oī tꝑe:Et ſcit ꝙ ꝗ ꝑſeuerauerit vſqꝫ ī finē hic ſaluꝰ erit: et gloriat̉ in labore ⁊ dolore. Etcum hieremia dic̄: Tribulationē ⁊ miſeriā īuocabout qūo aliꝰ īuocat deū: ſic ſāc̓tꝰ vir ⁊ bellator īuiciꝰ ad exercēdū ſe ēt ꝓbādū tribulatōeꝫ ⁊ miẜiā īuēire d̓ſiderat¶ Explicit prologus: ſequitur argumentum.Bachuc luctator fortis ⁊ rigidꝰ ſtat ſuꝑ cuſtodiaꝫ ſuā: ⁊ figit gradū ſuꝑ mūitōeꝫ: vt chriſtū ī cruce ꝯtēplet̉: ⁊ dicat: Oꝑuitceloſ gl̓ia eꝰ laudis eꝰ plenaē t̓ra. Splēdor eiꝰ vt lux erit: cornua in manibus eiꝰ:ibi abſcōdita ē fortitudo eꝰExplicit argumētū. Incipit Abachuc ꝓph̓a ¶ C. I.Nus quod vidit abachuc ꝓpheta. Uſqꝫqūo dn̄e clamabo: ⁊ n̄ exaudies? Uociferaboͣ ad tevī patiēſ: ēt n̄ ſaluab̓? Quar̄
In igne ꝓbat̉ aurū ⁊ argētum: homines vero receptibileꝫin camino hūiliatōis. Iob .xxviij. Auro locus ē ī quo ꝯflatur: a ¶ Et tres pueros. dan̄. iij. b ¶ Inueſtigabilia. ro.xj. Q. altitudo ⁊cͣ. c ¶ Ꝙ nō ita videt deꝰ. .j. reg. xvj. Nōiuxta intuitum hominis ego iudico. homo enim videt eaque parent: dominuautem intuetur cor.d ¶ Et qūo ſi egrotās. h̓ on̄dit ꝙ ꝓpheta nō debebat turbari aduerſus dn̄m ſi n̄audiebat clamōeſ oppreſſoꝝ qꝛ non erantexaudiendi: qd̓ pͥº oſtēdit ꝑ ſimilitudinemſumptā a prudēti medico: 2º hoc cōfirmatper auctoritatem: ibiQd̓ intelligens. lr̄a ſatis patet. e ¶ Sciēsclemētie ſue pōdera.ẜꝫ ꝙ ordinat in finēf ¶ Atqꝫ menſuras.ẜm ꝙ modo debitoordinat. g ¶ Scd̓mid ꝙ miſericordiā cōſecutuſ eſt. jͣ. timo. j. f.Ideo miſericordiā cōſecutus ſum vt in meprimū oſtēderet chriſtus ieſus omnem patientiā ad informatōnem eoꝝ qui credituri ſunt illi in vitam eternā. h ¶ Sed nōdeficimus. ij. corī. iiij.f. i ¶ Et benedicitdeuꝫ omni tempore.ij. corī. j. a Benedictꝰdeus ⁊cͣ. p̄ſ. Bn̄dic atdn̄ꝫ ī om̄i tꝑe. Tho.iiij. Oī tēꝑe bn̄dic d̓um: k ¶ Qui ꝑſeuerauerit. matth̓. x. d.l ¶ Et gloriat̉ ī labore ⁊ dolore. ij. corin.xij. Libēter gloriaborin infirmitatibus meis. m ¶ Et cum hiere. dicit. hiere. xx. vbinos habemus: Iamolim loquor vociferans: iniquitatem ⁊ vaſtitatem clamitodicit gloſa hierony. que ſic incipit. lxx. quia amaro verbomodo ridebo preuaricationem ⁊ miſeriam inuocabo:n ¶ Et quomodo alius. ſcilicet puſillanimis ⁊ carnaliso ¶ Inuocat deum. vt a preſentibus tribulationibus eumeruat ⁊ imminentes repellat: p ¶ Sic ſanctus vir ⁊ bellator inuictus. ſicut hieremias ⁊ paulus qui dicebat ad romoās. viij. g. Quiſ noſ ſeꝑarabit a charitate chriſti: tribulatio an anguſtia ⁊cͣ. ꝗ ¶ Ad exercendum ſe. quantum adſuſtinentiam: r ¶ Et probandum. quantum ad conſtantiaꝫ: s ¶ Tribulationem ⁊ miſeriam inuenire deſiderat.iob. vj. Hec ſit mihi conſolatio vt affligens me dolore nonparcat. p̄ſ. Ego in figella paratus ſum ⁊cͣ.¶ Explicit qualiſcūqꝫ expoſitio iſtius prologi.
Poſtilla Nicolai de lyra ſr̄ ꝓph̓aꝫ abachuc incipit. I.Nus qd̓ vidit abachuc. Hic incipit ipſiꝰabachuc ꝓphetia: ⁊ diuiditur in duas ꝑtes .ſ. in proemium ⁊ tractatum: qͥ īcipitibi Uſqueqͦ. In proemio pͥmo tangiturbreuiter materiahuius prophetiecum dicitur:a ¶ Onus .i. prophetia d̓ malo pene venturo ſuperregnuꝫ babylonieSicut eniꝫ naumꝓphetauit ꝯͣ aſſyrios qui captiuauerunt regnuꝫ. x.tribuū. iiij. reguꝫ.xvij. ſic iſte ꝓpheticauit ꝯͣ babylōios qͥ captiuauer̄tregnum duarumquarto reguꝫ vltimo. ⁊ hͦ erat adconſolationeꝫ earum: quia deſtructo ꝑ cyrū ⁊ da ium babyloniorūregno due tribusfuerunt de captiuitate liberate: pͥºeſdre primo: 2º nōtificat̉ auctor exnoīe: cum diciturAbachuc. Et exofficio: cum dicit̉b ¶ Qd̓ vidit .ſ.ꝓphetice. De tꝑevero huius ꝓphetie dicit hiero. inprologo: ⁊ expoſitoreſ noſtri cōiterꝙ abachuc ꝓphetauit deſtructiōeꝫbabylōie poſt deſtructionem templi ⁊ altaris hieruſalem per chaldeos. c ¶ Uſqꝫquo. Hic incipittractatus. Et diuiditur in duas ꝑtes: quia primo ponitur prophete denunciatio: 2º eiuſdēoratio: ca iij. Circa prinū ꝓpheta admirans ꝓſperitatēnabuc. temporalem: cum ipſe eſſet idolatra peſſimus ⁊eius populus: circa hoc primo mouet dn̄o queſtionem2º audit eius reſponſionem: capi ſequenti. Prima in duas: quia primo ponitur ipſius nabuc. proſperatio: 2º huius proſperitatis abuſio: ibi. Hec eſt fortitudo. Primain duas: quia primo querit propheta de proſperitatenabuc. contra iudeos: ⁊º cōtra populos alios: ibi Aſpicite: Circa pͥᵐ dicit ꝓpheta nō ſolū ī ꝑſona. ſua: ſꝫ alioꝝiuſtoꝝ ſui ppl̓i dicēs: c ¶ Uſqueqͦ dn̄e clamabo. in oratiōe ꝯͣ nabuc. tēpli ⁊ ciuitatiſ deſtructorē ⁊ ppl̓i ī captiuitate detentorem. d ¶ Uociferabor ad te viꝫ patiens.i. anguſtiam de oppreſſione populi mei: e ¶ Et nō ſaluabis. q. d. multum tardas ſaluare nos. Quare