Ione

⁊ iumenta clamēt ad dn̄mī fortitudine: et ꝯuertat̉ vira via ſua mala ⁊ ab iniꝗtate: que ē in manibꝰ eorum.Quis ſcit ſi ꝯuertat̉ ⁊ ignoſcat deus: ⁊ reuertat̉ a furore ire ſue: ⁊ non ꝑibimus:Et uidit deꝰ oꝑa eoꝝ: quiaconuerſi ſūt de via ſua mala: et miſertus ē ſuꝑ maliciāquā locutꝰ fuerat vt facereteis: ⁊ non fecit. ¶ IIII.TT afflictꝰ eſt ionas afflictione magna: ⁊ iratusē ⁊ orauit ad dn̄m: ⁊ dixit:Obſecro domine: nūqu̓idnō hoc eſt verbum meumcum adhuc eſſem in terramea? Propter hoc preoccupaui vt fugerē in tharſisScio .n. quia tu deꝰ clemēs⁊ miſericors es: patiens ⁊multe miſerationis ⁊ ignoſcens ſuꝑ malicia. Et nuncdomine tolle queſo aīammeā a me: quia melior ē mihi morſqͣꝫ vita. Et dixit dōminus: Pu̓taſne bene iraſceris tu? Et egreſſus eſt ionas de ciuitate: ⁊ ſedit ꝯtraorientē ciuitatis. Et fecit ſibimet vmbraculū ibi: ⁊ ſedebat ſubter illud ī vmbra

donec videret ꝗd acciderꝫciuitati. Et preparauit dn̄sdeus hederā: ⁊ aſcēdit ſuꝑcaput ione: vt eſſet vmbraſuꝑ caput eius: ⁊ ꝓtegereteū. Laborauerat .n. Et lētatus ē ionas ſuper hedera leticia magna. Et parauit deus v̓mē aſcenſu diluculi incraſtinuꝫ: et percuſſit hederam ⁊ exaruit. Et cum ortfuiſſet ſol p̄cepit dn̄s ventocalido ⁊ vrenti ⁊ ꝑcuſſit ſolſuꝑ caput ione: ⁊ eſtuabatEt pe̓tiuit anime ſue vt moreretur. Et dixit: Melius ēmihi mori qͣꝫ viuere. Et dixit dn̄s ad ionā: Pu̓taſnebn̄ iraſcerꝭ tu ſuꝑ hederaꝫ:Et dixit: Bene iraſcor egovſqꝫ ad mortē. Et dixit dominꝰ: Tu̓ doles ſuꝑ hederam in qua non laboraſti:neqꝫ feciſti vt creſceret: queſub vna nocte nata ē ⁊ ſubvna nocte perijt: et ego nōparcam niniue ciuitati magne: in qua ſunt plus qͣꝫ cētum viginti milia hoīum:qui neſciunt quid ſit interdexteram ⁊ ſiniſtram ſuaꝫ:⁊ iumenta multa.¶ Explicitionas ꝓph̓a.

o ¶ Clament ad dn̄m in fortitudine. deficiēte .n. paſtumugiebant: qui mugitꝰ dicebat̉ ad eū clamare inꝙͣtumper hoīes hoc ordinabat̉ ad placatōem ſue offenſe.o ¶ Et cōuertatur vir .i. quicunqꝫ de populo de maload bonū: ⁊ ſubdit̉ rō: r ¶ Quiſ ſcit ſi ꝯuertatur? qͣſi dicatur: ſicut ꝑ peccata noſtra eſt offenſus: ita forſitāꝑ noſtraꝫ pnīamerit placat̉. sEt vidit deꝰ. Hicꝯn̄ter ponitur cōdeſcenſio miſerationis diuine: cūdicit̉: Et vidit deus opera eoꝝ .i.acceptauit ⁊ approbauit: ſic̄ gen̄..iiij. Et reſpexitdeus ad abel ⁊ admunera eius.t ¶ Et miſertuseſt. penam cōminatam non inferēdo. Sciendum tamen ꝙ poſtea niniuite reuerſi fuerunt ad vomituꝫ⁊ ſic ciuitas fuitſubuerſa: de quaſubuerſiōe ꝓphetauit ſanctus thobias. xiiij. capl̓o.¶ Capl̓m. IIII.T afflictuſ eſt.Hic cōſequēter ponituripſius ione ſeq̄nsafflictio: que prīoponitur: 2º arguitur: ibi Et dixit.Circa pͥmum dicitur: a ¶ Et afflictus eſt ionas. qꝛvidit adhuc ciuitatem ſtantē poſtterminū. xl. dieꝝ⁊ ſic timuit diffamari ⁊ vilipendiſicut falſus propheta: quod erat ſibi afflictio maxima:intantum ꝙ magis volebat mori ꝙͣ viuere in ſtatu tali. b ¶ Nunquid non hoc eſt verbum meum ⁊cͣ .ſ. ꝙtimebat dictum ſuum non impleri propter magnitudinem miſericordie dei: propter quod voluit fugere a facie dei: vt ſupra dictum eſt: ⁊ patꝫ littera. c ¶ Et dixitdominus. Hic impatientia ione conſequenter arguiturcum dicitur: Et dixit dominus. reprehendens eius impatientiā. d ¶ Putaſne bene iraſceris tu. ideſt rationabiliter. q. d. non. e ¶ Et egreſſus eſt ionaſ .ſ. ante terminum. xl. dierum: ita ꝙ hic exitus ponitur pro recapitulatione. f ¶ Et fecit ſibimet vmbraculuꝫ. contra ſolis eſtum: qui eſt ibi multum intenſus. Et ad melius arguendum impatientiam ione ponitur exemplum ſenſibile cum dicitur: g ¶ Et preparauit dominus deus

hederam. faciendo eam ſubito creſcere ſupra curſum nature. h ¶ Et letatus eſt ionas. duplici de cauſa .ſ. quia faciebat ſibi vmbraculum gratioſum: ⁊ quia ex eius miraculoſa productione eſtimauit ꝙ deus ſuam prophetiam adimpleret. i ¶ Et preparauit deus vermem. omnia eniꝫ quātumcunqꝫ minima:ſua prouidētia diſponuntur. k ¶ Et percuſſit hederaꝫ. corrodendo eius radicem.l ¶ Precepit dominuſ vēto calido ⁊ vrēti. ad intendenduꝫ ſolis eſtum. m ¶ Et)petiuit anime ſue vtmoreretur. tum quiaeſtu ſupra moduꝫ affligebatur: tum quiaex arefactione hedereſubita coniecturauit:ꝙ ſua prophetia nonimpleretur: ⁊ ſic falſus propheta crederetur: quod erat grauius morte: ideo ſubditur: Melius eſt mihimori ⁊cͣ. ex quo eiusimpatientia irratiōabilis concludit̉ cū dr̄ꝫn ¶ Putaſne beneiraſceris ſuper hederam .ſ. rationabiliterde arefactione eius.o ¶ Et dixit: Bn̄ iraſcor ⁊cͣ. ideſt rationabliter rx cauſa predicta: ⁊ ex hoc concludit deus oppoſitumdicens: p ¶ Tu doles ſuper heberam. ⁊rationabiliter ẜm tuam eſtimationem:q ¶ Et ego non parcam niniue. quaſi diceret: multo fortiusdebeo comꝑati ⁊ condolere tante ciuitativeraciter penitenti: ⁊parcere de ſubuerſione. r ¶ Qui neſciūtquid ſit inter dexteram ideſt ſunt adhuc infra annos diſcretionis: ⁊ per conſequens adhuc innocentes: ⁊ ideo proptertantorum innocentiam rationabile eſt temperari iuſticiemee rigorem.¶ Poſtilla Nicolai de lyra cū additionibus ſuper Ionaꝫꝓphetam feliciter finit.