¶ Prologus

¶ Incipit ꝓlogus in miin ꝓphetam.Empōribꝰ ioathe⁊ achac ēt ezechiereguꝫ iuda micheam ꝓphetamº ad hanc ꝓphetiaꝫ ſpiritu ſcō repletūfuiſſe lectio ipſa demōſtratSed de ſupradicto numero regū ioatham ⁊ ezechiādeo ob religionē placuiſſehiſtoria libri quarti regum⁊ ſecundi paralypomenōīdicat. Achaę vero relictodeo: idola ſamarie: quibusetiā filios ſuos ī ſacrificiuꝫigni ꝯcremādos obtuleratcoluiſſe ꝯſtat. Quāobrē deus ſamariā que reges iſrl̓ ⁊

iuda memoratoꝝ ſimulacroꝝ ſuperſtitiōe fefelleratincrepans indignatōem ſuam ī eā ꝓceſſuram cōminatus eſt. Populo etiam iſrl̓p̄uaricatori ⁊ principibuseius qui eundem ppl̓m fallaci ſuaſiōe ad colēda idola īpulerāt: verbis inſequētibus captiuitatem ⁊ interitū ad futurū denunciauit.¶ Explicit ꝓlogus. Incipit argumentum.Icheas de moraſthi.coheres chriſti vaſtationē ānūciat filie latrōis: ⁊obſidionē pōit ꝯͣ eā: qꝛ maxillā ꝑcuſſerit iudicis iſrl̓.¶ Explicit argumentuꝫ.

Incipit expoſitio prologi in micheam.Emporibus ioathe ⁊cͣ. In iſto ꝓlogo proceditHieronymꝰ per hunc modum. Primo dicitquibus tꝑibꝰ: ⁊ ſub quibus regibus eſt editaphetia: ⁊ agit de regum differentia: ibi Sed d̓ſupradicto. 3º ſb̓diturꝯͣ maloſ ꝯminatio diuina: ibi Quāobreꝫ⁊cͣ. dicit igitur: ¶aTemporibuſ ioathe.filij ocie: de quo. iiij.reg. xv. g. ⁊. ij. paral̓.xxvij. a. b ¶ Achaę.d̓ quo. iiij. reg. xvj. a.⁊. ij. ꝑal̓. xxviij. g.Et ezechie. d̓ quo.iiij. reg. xviij. ⁊. ij. paral̓. xxix. a. d ¶ Lectio ip̄a demonſtrat.michee .j. cū dicitur:In diebꝰ ioathā ⁊cͣ.e ¶ Sed de ſupradicto numero. Hic ponitur regū differētia:quidam .n. placuerūtdeo ꝓpter religioſitatem: ſicut ioatham ⁊ezechias: quidā diſplicuerūt ꝓpt̓ idolatriāſic̄ achaę: lr̄a plana ē.dicit igit̉: Sed de ſupradicto numero regum ioathan ⁊cͣ. contrarium videt̉ ecc̄i. xlix. vbi dicitur:Preter dauid ezechiā ⁊ ioſiā oēs reges peccatū cōmiſerūt.gͦ ioathā peccauit: gͦ deo non placuit. Rn̄deo nō placuit ſimpliciter: ſed quo ad hoc placuit: ꝙ idola que erant in hieruſalem deſtruxit: diſplicuit aūt qꝛ excelſa nō abſtulit. iiij. re..xv. g. fecit qd̓ placitū erat cora dn̄o: ⁊ ſeqͥtur: Uerūtamenexcelſa non abſtulit. ij. ꝑal̓. xxvij. Fecit qd̓ rectū erat coramdomino: iuxta oīa que fecerat pater eius: excepto ꝙ non eſtingreſſus templū dn̄i: ⁊ adhuc populus delinquebat. Itemillud ecc̄i. O m̄es reges peccatum cōmiſerunt intelligēdumē de peccato idolatrie vel in ſe vel in alijs: vel hoc dicitur incomparatōe ezechie ⁊ ioſie qui minus peccauerūt ⁊ cito penituerunt. De ezechia patet ꝙ placuit deo. iiij. re. xviij. xix.⁊ .xx. ⁊. ij. pal̓. xxix. ⁊ .xxx. ⁊ .xxxj. f ¶ Relicto deo. ij. ꝑal̓..xxviij. a. Nō fecit rectū in conſpectu domini: ſic̄ dauid pater eius ⁊cͣ. Item eodem capitulo. g. Tempore anguſtie ſueauxit cōtemptū in dn̄m: ipſe ꝑ ſe rex achaę immolauit dijsalienis ⁊cͣ. g ¶ Quibus etiā filios ſuos. iiij. reg. xvj. a. Filium ſuum conſecrauit tranſferens ꝑ ignem ẜm idola gentiū.ij. ꝑal̓. xxviij. Luſtrauit filios in igne iuxta ritum gentiumh ¶ Samariam. regionem paleſtine vel ciuitatem. vndeIſidorus etymol̓. xiiij. Samaria regio paleſtine ab oppido quodam nomen accepit: quod vocabatur ſamaria. Idēin xv. vbi agit de nominibus vrbium conditarū: Samariam a qua omnis regio que circa eam fuit nomē accepit ſennacherib rex aſſyriorum conſtruxit: vocauitqꝫ ſamariam.ideſt cuſtodiam: quia quando iſrael tranſtulit in medoſ ibicuſtodes conſtituit: hanc obſidione captam antiochus ſolocoequauit: quam poſtea herodes a fundamentis inſtaurāsin honore Auguſti ſebaſten .i. auguſtam greco ſermone vocauit: ibi ſiti ſunt heliſeus ⁊ abdias ꝓphete: ⁊ quo maior inter natos mulierum non fuit Iohannes baptiſta. Contraiſtam denunciatur diuina cōminatio per ꝓphetaꝫ michee

.j. a. vbi dicitur ꝙ vidit ſuper ſamariam ⁊ hieruſalem.glo. Quia primum ſamaria metropolis decem tribuūcaptiuata eſt: deinde hieruſalem: ꝓphetieimponitur titulus: primo de ſamaria: ſecundo de hieruſalem. iiij. regum inuenies de vtriuſqꝫ captiuitate. Item .j. micheefit cōminatio cōtra ſamariam.i ¶ Populo etiāiſrl̓. michee. iiij.¶ Explicit qualiſcunqꝫ expoſitōiſtius ꝓlogi.¶ Quidam libri habent hic ſecundum ꝓlogumqui ſic incipit:Ermod̓i quiſēꝑ adꝓphetas deſcendit. Etlicet iſte prologuſin biblijs pluribꝰnon ſcribatur: tamen ꝓpter curioſos mihi videturexpedire ꝙ breuit̓tranſcurrat̉. duoitaqꝫ notantur inprologo iſto: primo enim propheta commendatur cuꝫdicitur: Sermo dei. ſecundo ratio impoſitionis nominis ſibi ⁊ alijs aſſignatur: ibi Quomodo igitur apudnos ⁊cͣ. Commendatur autem propheta a duobus: primo a ſpiritu ꝓphetie: ſecundo a congruētia proprij nominis ⁊ nominis loci ortus ſui: ibi Qui interpretaturhumilitas. ibi enim ponuntur interpretationes nominum .ſ. prophete ⁊ loci ortus ſui: vt inſinuentur ſibi inuicem conuenire ⁊ prophete. dicit igitur. ¶ Sermo deiqui ſemper ad ꝓphetas deſcendit. Contra: ſpirituſſanctus non ſemper tangit corda prophetarum. Reſpondeo: Semper. ideſt horis ſtatutis: ſicut .j. theſſa. v. Sine intermiſſione orate. ideſt horis ſtatutis. De moraſthi. vinculo quodaꝫ. Humiliamini ſub potenti ma.dei. j. pe. v. Qui ſe humiliat exaltabitur. Luce. xiiij. Diſcite a me. Matth̓. xj. ¶ Quomodo igitur. Hic notaturratio impoſitionis nominis non ſolum ſibi ſed ⁊ alijs:⁊ hoc tam apud nos ꝙͣ apud hebreos ⁊ grecos. Uotiua. ideſt ad votum impoſita ¶ Auſpicium. id eſt auguriuꝫ. Auſpex ꝓprie dicitur diuinator: qui diuinat ex cōſideratione volatus auium: vnde auſpex dicitur quaſiauiſpex: quia ſpecit .i. conſiderat aues volātes: vnde auſpicium dicitur diuinatio: quaſi auiſpiciuꝫ: quia fit exinſpectu auium. Micheas. qui interpretatur humilitas. Abdias. ſeruus dn̄i. Iacharias. memoria dn̄i.