Liber

De vētre inferi clamaui: ⁊exaudiſti vocē meā. Et ꝓie̓ciſti me in ꝓfundū in cordemaris ⁊ flumen circūdeditme. Omnēs gurgites tui ⁊fluctꝰ tui ſuper me trāſierūt.Et ego dixi: Abiectꝰ ſum aꝯſpectu oculoꝝ tuoꝝ. Uerutamē rurſus videbo templū ſcm̄ tuū. Circūdederūtme aque vſqꝫ ad aīaꝫ: abyſſus vallauit me: pelagꝰ operuit caput meuꝫ. Ad extrema mōtiuꝫ deſcēdi: terrē vectes ꝯcluſerūt me ī et̓num:⁊ ſubleuabis de corruptione vitā meā dn̄e deꝰ meus.Cū anguſtiaret̉ in me anīamea: domini recordatꝰ ſumvt veniat ad te or̄o mea adtēplū ſāctū tuū. Qui cuſtodiūt vanitates: fruſtra miẜicordiā ſuā derelīquūt. Ego̓aūt ī voce laudis īmolabotibi: quecūqꝫ voui reddā ꝓſalute mea dn̄o. Et dixitdominꝰ piſci: Et euomuitionā in aridam. CIII.

T fāctū ē v̓buꝫ dn̄i adionā ſcd̓o dicēs: Surge ⁊ vade ī niniuē ciuitateꝫmagnā: ⁊ p̄dica in ea p̄dicatōem quā ego loquor ad teEt ſurrexit ionas: ⁊ abijt inniniuē iuxta v̓bū dn̄i. Et niniue erat ciuitas magna itinere triū dieꝝ. Et cepit ionas introire ciuitatē itinerediei vnius: et clamauit ⁊ dixit: Adhuc qͣdragīta dies:⁊ niniue ſubuertet̉. Et crediderunt viri niniuite ī domino: et p̄dicauerūt ieiunium: ⁊ veſtiti ſūt ſaccis a maiore vſqꝫ ad mīorē. Et ꝑuenit v̓bū ad regē niniue. Etſurrexit de ſolio ſuo: ēt abiecit veſtimētū ſuū a ſe: et īdutus eſt ſacco: et ſedit in cinere: et clamauit ⁊ dixit in niniue ex ore regis ⁊ principum eius dicens: Homines ⁊ iumenta ⁊ boues ⁊pecora non guſtent quicqͣꝫnec paſcātur ⁊ aquā nō bibāt: ⁊ oꝑiant̉ ſaccis hoīes:

f ¶ De ventre inferi .i. de ventre piſcis: qui dicit̉ inferus metaphorice: qꝛ valde horridū erat ibi eē. g ¶ Prdieciſti mein ꝓfundū ⁊cͣ. qꝛ piſces tā magni hītant in ꝓfundo maris:no .n. poſſūt natare ꝓpe littus. h ¶ Oēs gurgites tui ⁊ fluctꝰ tui ſuꝑ me trāſierūt. trāſibāt ſuꝑ piſcē: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ſuꝑ ionāin eo incluſū. cet̓a patent ex dictis vſqꝫ ibi:i ¶ Ad extrema mōtiū deſcēdi. ſicut .n. dictū eſt: tales piſces habitāt in ꝓfundo marꝭqd̓ ml̓tu diſtat a mōtibus in littore mariſexiſtētibuſ. k ¶ Terre vectes cōcluſeruntme in et̓nū. i ita ſumꝯcluſuſ int̓ littora maris ꝙ in et̓nū non potero exire niſi tua virtute: iō ſb̓dit̉: Et ſb̓leuabis ⁊c̄. l ¶ Cū anguſtiaret̉ ī me animamea. deſperās oī virtute humana. m ¶Domini recordatusſum. a quo ſolo expecto remediū. nQui cuſtodiūt vanitates. in eis ꝑſeuerantes o ¶ Fruſtra miſeri. ſua derelinquūt..i. reddūt ſe indignosdīna mīa ꝓ vanitatibus ſuis ſequēdis: q̄nulliꝰ ſūt momēti.p ¶ Ego aūt in vocelaudis īmolabo tibi..ſ. cor meū ꝑ verā cōtritōem ⁊ pnīam.q ¶ Quecunqꝫ vouireddā. hoīes .n. ī magna neceſſitate exn̄teſſolēt emitte̓ vota domino: ⁊ ſic fecit ionas in ventre piſcis exiſtēſ. r ¶ Et dixit.Hic cōſequēter ponit̉ ipſius ione exitus: cū dicitur: Et dixitdn̄s piſci. dei dicere eſt ſuū facere: fecit. n piſcem ionaꝫ euomere in aridā terrā: hoc .n. nō potuiſſet facere ſine dei ſpālioperatōe. qꝛ ꝓpter ſui magnitudinē nō potuiſſet tantū aride natando appropinquare. ¶ In capl̓o. ij. vbi dr̄ inpoſtilla: Qui cuſtodiūt vanitates.¶ Additio.Ittera hebraica ſic ſe habet ī hoc loco: Qui cuſtodiūt vanitates inuanū mīam ſuā derelinquūt.⁊ ē ſenſus: ꝙ illi qͥ cuſtodiebāt vanitates falſoꝝ deorū vouentes eis ī tribulatōibus ſuis aliqua opera mīe face̓tales vouētes mīam ſuā derelinquūt: qꝛ illi dij nō pn̄t eosiuuare: ſed qͥ vouet deo vero oꝑꝫ ꝙ reddat vota ſua: eo ꝙ ēadiutor in tribulatōibus: ⁊ iō ſubdit: Ego aūt in voce laudis īmolabo tibi quecūqꝫ voui reddam ⁊cͣ. ¶ Capl̓m. III.ET factū ē. On̄ſa ione pnīa ex eius oroe: hic ꝯn̄teridem on̄ditur ex mandati dei prompta executōe:⁊ diuidit̉ in dn̄as ꝑtes: qꝛ pͥmo ponitur hec executio: 2º ione ſequēs afflictio: ſeq̄nti. c. Prima in tres: qꝛ pͥmoponit̉ p̄dicatio ione: 2º ꝯuerſio niniue: ibi Et crediderūt. 3ꝯdeſcenſio miſeratōis diuine: ibi Et vidit. Circa pͥmū p̄mittitur mandati diuini reiteratio: cū dicit̉: Et factū eſt verbūdn̄i ad ionā ſcd̓o ⁊cͣ. 2º ſubdit̉ huiꝰ mādati executio: cū dr̄:

b ¶ Et ſurrexit ionas ⁊ abijt ⁊cͣ. ſine di atōe. c ¶ Etniniue erat ciui. ma. iti. triū dieꝝ. dicūt aliqͥ ꝙ tres diete ponebāt̉ circūeundo muꝝ ciuitatis: ſed hͦ non vr̄ verū: qꝛ ẜm ſacrā ſcripturā ⁊ hiſtoriographos babylōiaexceſſit oēs alias ciuitates in magnitudine: intātum ꝙph̓s dicit de ea: ꝙnō erat ꝓpͥe ciuitas ſed regio clauſa muris: ⁊ tamēẜm Hieroᵐ circuitus muroꝝ habebat .xxxij. leucastm̄: que nō faciūttres dietas cōplete: ⁊ iō meliꝰ vr̄ dicēdū ꝙ iſte treſ diete ſūt accipiendeꝓcedēdo ꝑ vicosciuitatiſ vbiqꝫ: ſic.n. hēbat ionāsfacere denunciando populo ſb̓uerſionē ciuitatis.o ¶ Et cepit ionas intro. ciuita.iti. diei vniꝰ. Dicūt hic aliqͥ ꝙ ionas ita prompteexequebat̉ mādatū dei: ꝙ iter triūdieꝝ vna die cōpleuit: ſed hoc nōvr̄ textui ꝯſonarequia dr̄: Et cepitionas introire ciuitatē itinere dieivniuſ. ſi .n. hoc dictū eſſet veꝝ: magis diceret̉: Percucurrit ionas ciuitatē itinere dieivnius. Et iō dicēdū eſt ꝙ in pͥmadie ꝓceſſit per vnā partem ciuitatis tm̄. e ¶ Et clamauit ⁊ dixit .ſ. verbum domini: nihil addendo: f ¶ Adhuc. xl. dies ⁊ niniue ſubuertet̉. ſic enim meruerant ciuium delicta: vt dictum eſt ſupra. ⁊ quia erat ꝓphetia cominationis: vt eſt dictum ſupra: conditio erat ſubintelligenda .ſ. ſi non agerent penitentiam: ſed non erat a ꝓpheta expͥmenda: vt p̄dictum eſt. g ¶ Et crediderūt.Hic conſequenter ponitur cōuerſio populi ad predicationem ione: cum dicitur: Et crediderūt viri niniuite īdeū. qui prius tantum colebant idola: h ¶ Et predicauerunt. ideſt ſolenniter indixerunt populo i ¶ Ieiuniū ⁊cͣ. vt ꝑ carnis afflictōeꝫ ⁊ hūiliatōꝫ ī victu ⁊ veſtitu placarent dei iram: ⁊ non ſolum fecerunt hoc populares: ſed etiam maiores: ideo ſubditur de rege: vt ſui exemplo magis animarentur alij: k ¶ Et abiecit veſtimentum ſuum. ideſt ſigna regalia deponendo: l ¶ Etindutus eſt ſacco. in ſignum penitentie: m ¶ Et ſeditin cinere. in ſignum humiliationis magne: n ¶ Etclamauit. per os preconis: o ¶ Homines ⁊ iumenta ⁊cͣ. huiuſmodi enim animalia ſunt homini data inadiutorium: ⁊ ideo afflictio eorum in homines redundat: ꝓpter quod ad on̄denduꝫ perfectā penitentiā nō ſolum indixit rex afflictōem hominū: ſed etiaꝫ aīalium.