¶ Ione

Surge īuoca deum tuū ſiforte recogitet deꝰ de nobis⁊ nō pereamꝰ. Et dixit uirad collegā ſuum: Uenite ⁊mittamꝰ ſortes: ⁊ ſciamꝰ qͣrehoc malū ſit nobis. Et miſerūt ſorteſ ⁊ cecidit ſors ſuper ionam. Et dixerunt adeū: Indica nob̓ cuiꝰ cā malum iſtud ſit nobis. Quodē opꝰ tuū: que terra tua: et qͦvadis: u̓el ex quo ppl̓o estu? Et dixit ad eos: Hebreego ſum: ⁊ dn̄ꝫ deū celi egotimeo: ꝗ fecit mare ⁊ aridāEt timuerūt viri timore magno: et dixer̄t ad eū: Quidhoc feciſti? Cognouerūt .n.viri ꝙ a facie dn̄i fuge̓t: qꝛīclinauerat eis. Et dixerūtad eū: Quid faciemꝰ tibi: ⁊ceſſabit mare a nobis. Qmare ibat ⁊ intumeſcebat.Et dixit ad eoſ: Tollite me⁊ mittite in mare ⁊ ceſſabitmare a vobis. Scio .n. egoqm̄ ꝓpter me tēpeſtas hec

grandis venit ſuper vos.Et re̓migabāt viri vt reuerterentur ad aridam: ⁊ nonvalebant: quia mare ibat ⁊ītumeſcebat ſuper eos. Etclāmauerunt ad dominuꝫ⁊ dixerunt: Queſumus domine ne pereamus in anima viri iſtius: ⁊ ne des ſuꝑnos ſanguinē innocentem:quia tu domine ſicut voluiſti feciſti. Et tulerunt ionaꝫ⁊ miſerunt in mare: et ſtetitmare a feruore ſuo. Et timūerūt viri timore magnodominum ⁊ immolauerūthoſtias domīo: ⁊ vouerūtCapl̓m. II.vota.T p̄pārauit dn̄s piſceꝫgrandem: vt deglutiretiona. Et erat ionas in ventre piſcis tribus diebus ⁊tribꝰ noctibus. Et orauit ionas ad dn̄m deum ſuuꝫ deventre piſcis. Et dixit: Clamaui de tribulatione meaad dn̄m: et exaudiuit me.

a ¶ Et dixit vir ad collegā ſuū .i. viri exiſtentes ī marihoc inter ſe dixerūt: b ¶ Uenite ⁊ mittamꝰ ſortes. dic̄aūt ra. ſa. ꝙ videbāt alias naues ab eis diſtantes ꝓſperenauigare: ita ꝙ tēpeſtas erat ſolū circa nauē illam: ⁊ hͦvidet̉ ex eo qd̓ dr̄. jͣ. Et remigabant viri vt reuerterent̉ad aridā ⁊ nō valebāt: quia mareibat ⁊ intumeſcebat ſuꝑ eos. ex qͦvidet̉ ꝙ fluctꝰ maris ꝯueniebāt adeos ad quācunqꝫpartē ſe verterent⁊ ex hoc ꝑceper̄tꝙ illa tempeſtaserat exorta ꝓptermaleſciū alicuiuexiſtentis in naui⁊ iō miſerunt ſortes ad inueniēdūip̄m. Qual̓r aūtlicitū ſit vti ſortibus ⁊ qͣl̓r non: dictum fuit diffuſeNumeri .xxxiij.Pōt tn̄ hic aliqͥdbreuiter r̄peti: circa quod ſciēdumꝙ duplex ē ſors:quedā diuiſoria:vt qn̄ ad aliqͥd diuidendū mittunt̉ſortes: vt ꝑ hocdetermīetur quisquā partē accipiat cōmittēdo totū euētū fortune:qd̓ nullū ē pctm̄.Alia ꝯſultoria qͣper ſortes ꝯſulit̓quid ſit agenduꝫvel dimittendū:⁊ ſic ſi expectetur oſtēſio ꝑ ſortes a demone illicitū eſt: ſimil̓r ſi a corpore celeſti cuius effectus ad hoc non ſe extēdit: ⁊ iō nō caret occulto pacto demonū. Si aūt expectetur a deo ⁊ ſanctis āgelis nullū ē peccatū niſi in caſuvt cū hoc fit ſine neceſſitate: qꝛ tūc ad dei tētatōem ꝑtinet: vel ſi in neceſſitate debita dei reuerētia omittatur:ꝓpter quod p̄miſſa orōne apl̓i miſerūt ſortes in electione mathie: vel ſi electōes eccl̓aſtice que inſtinctu ſpūſſācti debēt fieri fortune ſortiū cōmittatur. Ratōes ⁊ auctoritates omitto: qꝛ poſite ſunt loco ſupradicto. Iſtostamen non oꝑꝫ hic excuſare de peccato: quia ſicut dictūeſt erant ibi diuerſi hoīes diuerſos deos colentes: ⁊ iōvidet̉ ꝙ miſerunt ſortes ẜm modū gentiliuꝫ qui vtunt̉ſuperſtitioſis. Deus tn̄ qui elicit bona de malis: ſic ſortes tēperauit: ꝙ ionas dep̄henſus fuit: ⁊ confiteri peccatum ſuū cōpulſus fuit: ẜm ꝙ dr̄ ꝓuer. xvj. Sortes mittunt̉ in ſinū: ſed a dn̄o tēperant̉. iō ſequit̉: c ¶ Et dixerunt ad eum: indica nobis ⁊cͣ. ⁊ fecerunt ſibi quattuorqōnes dicentes: d ¶ Quod eſt opus tuum. qꝛ ex opere malo homo ē puniēdus. e ¶ Que terra tua. qꝛ ꝑꝑmaliciā terre aliquis aliquādo punit̉. f ¶ Et quo vadis. quia aliqͥs puniendus ē qui vadit ad locū malumſeu ꝓhibitum. Et ad iſtā qōem rn̄dit ſe fuge̓ in tharſisvt declinaret dn̄i p̄ceptum: vt habet̉. jͣ. Cognouerūt .n.

viri: ꝙ a facie domini fugeret: vt indicauerat eis. lꝫ hic taceatur: g ¶ Uel ex quo populo. quia aliquādo filius punit̉ꝓ malo parentū. h ¶ Et dixit ad eos: Hebreus ego ſum.hoc .n. nomen ē cōe omnibus deſcendētibus a iacob pr̄iarcha. i ¶ Et timuerunt viri. ꝓpter offenſā dei ionē quē cōfitebatur dominummaris ⁊ terre. k LEt dixerunt. Hic conſequenter ponitur ione deprehenſi punitōd̓ qua pͥmo queriturQuid faciemus tibi⁊cͣ. ⁊ ſubditur reſponſio: l ¶ Tollite me⁊ mittite in mare. magis eniꝫ voluit ſolusmori ꝙ ꝙ cū eo alijmoreretur occaſioneſui: volēs etiā ꝑ mortē placare offenſā deim ¶ Et remigabantviri. tentantes ſi poſſent euadere ſine eiusmorte. n ¶ Et clamauerūt ad dn̄m. neimputaret̉ eis morsione: o ¶ Quia tudomine ſicut voluiſti feciſti. experientiaenim tempeſtatis iaꝫcognoſcebant ptāteꝫdei quē ionas colebatp ¶ Et ſtetit mare aferuore ſuo. ex quomāifeſte apparuit ipſius ione trāſgreſſio:mandatū domini declinando. q ¶ At tiinuerūt viri ⁊cͣ. ex ſignis viſis fuerunt cōuerſi ad colēdū verūdeū: qui hꝫ ſuper oēꝫcreaturā dn̄iuꝫ: ⁊ hoc bonū elicuit deꝰ de malo ionē. Dicitaūt Augꝰ in ench̓. ꝙ deꝰ adeo ē oīpotēs ⁊ bonꝰ ꝙ non ſineretmala fieri: niſi ex eis maiora bona elice̓t. ¶ In. c. j. ionevbi dr̄ ī poſtil. Et tn̄ oporte̓t hͦ dice̓ ſi fuit pr̄ ione. Additio.T dictū fuit. sͣ. hiere. j. c. in additōe: ⁊ in alijs additōibus nō ē regl̓a apud hebreos: ꝙ qn̄ expͥmit̉ īpͥncipio alicꝰ ꝓph̓e nomē pr̄is ītelligit̉ pat̓ fuiſſe ꝓpheta ſicut ⁊ filiꝰ: ſꝫ eſt dictū vniꝰ rabbi: qd̓ nō hꝫ aliquā ꝓbabilitatē: nec auctoritatis fundamētū. vn̄ nō eſt neceſſe di¶ Capl̓m. II.cere ꝙ amathi ē nomē appellatiuū.T p̄parauit. Hic cōſequēter on̄dit̉ ipſiꝰ ione pnīa:⁊ hoc ex duobꝰ: pͥmo ex eiꝰ orōe: 2º ex mādati dīniꝑſecutōe. c. ſeq̄nti. Prīa ī tres: qꝛ pͥmo ponit̉ orātis locus: ſcd̓o orationis modus: ibi Et orauit. 3º exitus. ibiEt dixit. Circa pͥmum dicit̉: a ¶ Et p̄parauit dominuſ piſcem grandē. quia ei obedit omnis creatura ad nutum.b ¶ Et erat ionas in ventre piſcis tribus diebus ⁊ tribusnoctibus. nec eſt mirum ſi tā diu ibi vixit: quia fuit hoc diuina virtute: qui pōt vbi vult ⁊ quomodo vult ſaluare.c ¶ Et orauit. Hic conſequenter deſcribitur orationismodus: cum ſubditur: Clamaui ad dominum de tribulatione mea. erat quidem valde horridum ſic deglutiri: ⁊ inventre piſcis detineri: d ¶ Et exaudiuit me. ionas enimadhuc exiſtens in ventre piſcis cognouit dīnitus ſe exituꝝ.