¶ Prologus

¶ Incipit ꝓlogus in Ionam prophetam.Anctum ionā hebrei affirmant filium fuiſſe mu̓lierꝭvidue ſarēptane:quē helias ꝓpheta mortuūſnſcitauit: matre poſtea dicente ad eum: nu̓nc cognoui quia vir dei es tu: ⁊ verbum dei in ore tuo veritaseſt. Ob hanc etiā cāꝫ ipſuꝫpueꝝ ſic voͣcatuꝫ amathi.Amathi .n. ī nr̄a lingua veritatē ſonat. Et ex eo ꝙ ve-

rum helias locutus eſt: illeꝗ ſuſcitatus eſt: filiꝰ eſſe dicitur veritatis. Ideo de veritate colōba naſcitur: quiaionas colūbam ſonat. Incondēnatōeꝫ aūt iſrl̓ ionasad gentē mittitur: ꝙ niniueagēte pnīam: illi ī malicia ꝑſeuerant. Tēpōribus quippe hieroboam regis iſrael:qui deo relicto cū ppl̓o ſuoin ſamaria idolis ſacrificabat: ionam ꝓphetam fuiſſequartus liber regum indicat. Is cūꝫ ꝓphetia illumi

Er idumeā de qua pͥncipal̓r in ꝓph̓ia abdie agit̉ẜm hebreos intelligit̉ romanū imperiū ꝓut ī glo.noſtra in hoc loco hr̄: vbi ſic dr̄: Hec omnia iudeide tempore antichriſti interp̄tant̉: quem ꝓ xp̄o recipient: ⁊quicquid cōtra idumeā dicit̉ ipſi de romano imperio ſomniant dictū. hec ī glo.Circa quod notāduꝫꝙ per romanū imperiū intelligunt cōiterromanā eccl̓iam quādicūt d̓ſtruēdā ꝑ meſſiā ab eis inaniter ſpectatū: quā qͥdeꝫ eccleſiā romanā aſſeruntp̄figuratā fuiſſe perquartam beſtiam viſam a daniele. vij. c.quā ꝓphetat deſtruēdam ꝑ qͥntum regnūincorruptibile a deoſuſcitandū: quod falſum eſt ⁊ erroneū ꝓut in additōe ſuꝑ danielē. c. ſupradco fuitſufficienter on̄ſuꝫ. Simil̓r ꝙ aſſerūt ꝑ idumeā intelligi eccl̓iamchriſtianā ſeu romanā: īprobatū fuit plene. sͣ. Eſa. xxxiiij. iadditōe: vbi on̄ſum fuit ꝙ in illo loco: ſicut in qͥbuſdā alijsſacre ſcripture verificat̉ de eis illud pſalmiſte: Gladius eoꝝintret in corde ipſoꝝ. Attente .n. ſi ꝯſiderētur ſcripture idumea in illo. c. ⁊ in alijs ſil̓ibus ſignificat ad lr̄am ſynagogaꝫiudeoꝝ: que Apod. ij. ſynagoga ſathane dicit̉: q̄ ꝑ negatōeꝫ⁊ occiſionē xp̄i: ⁊ ꝑſecutōem mēbroꝝ eiꝰ facta eſt vere eccl̓edei inimica eo modo quo idumea ab eſau deſcēdens ẜꝫ carnem ſemꝑ fuit aduerſatrix hierl̓m maͣli. Iſta aūt ꝯſideratōplene oſtēdit̉ in additōibus p̄libatis .ſ. Eſa. xxxiiij. ⁊ Dan̄..vij. vn̄ quod ī hoc. c. ꝯtinet̉ de idumea p̄ſertim ab illo locoEt in monte ſyon ⁊cͣ. intelligēdū eſt de ſynagoga iudeoꝝ: ⁊qd̓ dr̄ de ſyon ioſeph ⁊ iacob: intelligēdū eſt de eccl̓ia ⁊ populo chriſtiano: ⁊ iō ꝯcludit in fine: Et erit dn̄o regnū. quiaidumea p̄dicta ſeꝑata a ꝯſortio fideliuꝫ poſt paſſionē: legit̉Matth̓. vlti. Data ē mihi oīs ptās in celo ⁊ ī terra. Itē qd̓dr̄ hic circa finē: Et trāſmigratio hierl̓m que ē in boſphoro.ſ. in hiſpania: poſſidebit ciuitateſ auſtri impletum fuit qn̄hiſpani an̄ ortū nephande ſecte machomēti poſſederūt ml̓tas ciuitates in aphrica: vt in chronicis hr̄. Aphrica aūt eſtin parte auſtrali terre habitabilis.¶ Incipit expoſitio primi ꝓlogi in Ionam prophetam.Anctum ionam ⁊c̄. Iſte prologus diuiditurin qͥnqꝫ ꝑticulas. In pͥma ꝓphete ꝑſona notificatur: ibi Sanctū ionā ⁊cͣ. In 2ª ſb̓ditur cācur ad ꝓphetandū mittit̉: ibi In cōdēnatōemaūt iſrl̓. In 3ª tēpus ꝓph̓atōis expͥmitur: ibiTꝑibus qͣꝫ hieroboā. In 4ª quēdā eū aꝓph̓ando retrahētia innuuntur: ibi Hic cū ꝓph̓ia illuminate. In 5ª cōparat̉heliſeo: ⁊ cā fuge mōſtrat̉: ibi hoc illi acciderat ⁊cͣ. Ite ī prima ꝑte notificat̉ ꝑſona ꝓph̓e ꝑ tria: pͥmo per declaratōemoriginis: 2º ꝑ euētum ſuſcitationis: ibi Quē helias. 3º ꝑ rōeꝫagnominatōis: ibi Ob hanc cām. Dicit itaqꝫ: a ¶ Sāctuionā. Hic q̄rit̉ quare dr̄ ſanctꝰ plus ꝙͣ ceteri ꝓph̓e: qui om̄eſſancti fuerunt. Rn̄ſio: ne videatur dānatꝰ: qm̄. jͣ. vr̄ mandato dn̄i repugnaſſe: ⁊ de mīa dn̄i in niniuitas ꝯtriſtatꝰ fuiſſe.b ¶ Mulieris vidue. iij. reg. xvij. dr̄ de helia: Apparuit eimulier vidua colligēs ligna ⁊cͣ. c ¶ Sareptane. a ſareptaciuitate: que ſita erat int̓ tyrum ⁊ ſidonē. De reſuſcitatōe fi-

lij iſtius vidue dr̄. iij. reg. xvij. g. Exaudiuit dn̄s vocemhelie ⁊ reuerſa ē aīa pueri ītra eū ⁊ reuixit. d ¶ Nūc.in iſto miraculo Cognoui ⁊cͣ. e ¶ Ob hanc cām. Hicnotificat̉ ꝑ agnominatōem: ⁊ pͥmo ipſa agnomīatio ponitur: 2º ipſiꝰ ꝯgruentia ſubiūgit̉: ibi Et ex eo ꝙ veꝝ ⁊cͣ.Dicit igit̉: e ¶Ob hanc cām .ſ.qꝛ mulier dixerathelie. iij. reg. xvij..g. Nunc in iſtocogͦui: qꝛ vir deies tu: ⁊ v̓buꝫ dn̄iin ore tuo veruꝫē. Dicūt f ¶ Iſum pueꝝ .i. ionāg ¶ Uocatū amathi ⁊cͣ. littera ſatplana eſt. hIn ꝯdemnatōemaūt iſrl̓. Hic ſubditur cā cur ad ꝓphetandū mittit̉.ſ. impnīa iſrl̓ penitentibus niniuitis: Ione. iij. Crediderūt viri niniuite dn̄o ⁊ p̄dicauerūt ieiuniū: ⁊ veſtiti ſunt ſaccis a maiore vſqꝫ ad minorē: ⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉ hic: i ¶ Ꝙ niniue agēte pnīaꝫ⁊cͣ ſicut dicit Hieroꝰ ī li. de locis: Riniue eſt vrbs aſſyriorū: quā edificauit Aſſur egrediēs de terra ſēnaar. ⁊ deiſta loquit̉ hic. Eſt aūt ⁊ alia vſqꝫ hodie ciuitas iudeorum noīe niniue in angulo arabie: quā nūc corrupte niniuen vocant. k ¶ Temporibꝰ quippe hieroboa. de qͦdr̄. iiij. re. xiiij. f. Regnauit hieroboa filius iōas regꝭ iſrl̓in ſamaria quadraginta ⁊ vno āno. ⁊ ſeqͥtur: Ip̄e reſtituit terminos iſrl̓ ab introitu emath vſqꝫ ad mare ſolitudinis iuxta ſermonē dn̄i dei iſrl̓: quē locutꝰ eſt ꝑ ſeruum ſuū ionā filiū amathi. Et ex hoc pꝫ ꝙ ml̓tū ſenexerat quādo hec facta ſunt. l ¶ Is cum ꝓph̓ia ⁊cͣ. Hicponunt̉ quedā que eū retrahebat ne p̄dicaret niniuitiſ:que tamē retrahere non debebāt: duo aūt retrahebanteum. Primū eſt ꝙ cū p̄uideret niniuitas ꝑ pnīaꝫ reuerſuros nolebat eis p̄dicare: ne falſum p̄dicaſſe poſtea videret̉: ⁊ hoc eſt quod dr̄ hic: Is cū ꝓph̓ia illumināte ⁊cͣ.Scd̓m erat ꝙ ſnīaꝫ ꝯͣ niniuitas ꝓlatā reuocari nolebatip̄am tamē reuocādā p̄uidebat: ⁊ hoc eſt quod diciturhic: Nam ſicut deus ad abraā ⁊cͣ. ſed in vtroqꝫ errabatquod notat̉ cū dr̄: Diuine diſpēſatōis ignarꝰ ⁊cͣ. Dicitigitur: Is cum ꝓph̓ia illuminante ⁊cͣ. Contra ſuꝑ illud.xxxviij. Eſa. Diſpone domui tue. dicit glo. Legerat ionas in eodē libro: ꝙ niniuitaꝝ nequitia ẜm hoc qd̓ agebant die quadrageſimo cōplēda erat: ⁊ ita ciuitas eorūdeſtruenda: ſed illud non legerat: ꝙ per ſui cōminatōeꝫacturi eſſent pnīam: ⁊ ita mīam conſecuturi. Preterea.jͣ. dicitur: Diuine diſpenſatōis ignarus. Reſpōſio: aliqͥdicunt: ꝙ legerat in ſpeculo eternitatis eorum cōuerſionem: ſicut hic dicitur: et ꝙ eſſent mīam ꝯſecuturi: ſedmodū conuerſionis non legerat .ſ. ꝙ per ſuam cōminationem deberent conuerti: ſed ꝑ hoc non poſſet reſponderi ad 2ᵐ: ꝓpter hoc dicendum ꝙ ablatiuus abſolutꝰnon importat hic cālitatem: ſed cōcomitantiā: vt ſit ſeſus: Dum illuminaretur ꝓphetia ad videndum ſubuerſionem corporalem: ſupple vidit ſpūalem ꝯuerſionem:non ſpiritu ꝓphetico: ſed credulitate quādā: ẜm hoc exponitur littera ſic: l ¶ Is ideſt ionās m ¶ Cum ꝓ