¶ Prologus

¶ Incipit ꝓlogus in abdiam prophetam.Acob patriarchahabuit fratrē eſau¶ qu̓i ob ruborē corporis ſui edom hebrea lingua appellatꝰ eſt: qd̓ latineſanguineꝰ dr̄. Is memoratū fratrē ſuū qui iſrl̓ nomenacceperat: graui odio commotꝰ int̓imere conatus eſt.Qua de cā oēs ꝗ ppl̓ꝫ iſrl̓.i. filios pr̄iarche iacob predicti eſau odiū imitati ꝑſecuti ſūt: eſau ⁊ edom appellati ſūt. Et quia ppl̓s iſrl̓ dēcaptiuitate chaldeoꝝ ꝑ cyrū regem ꝑſaꝝ nutu dei reuocatꝰ ī hierl̓m: ab alio regno grauit̓ affliciꝰ atqꝫ op

preſſus: ideoͦ hoc regnū qd̓more eſau p̄dictū ppl̓ꝫ ꝑſecutū ē: ꝑ denunciatōem abdie ꝓphete īcreꝑatur: qd̓ n̄dei indignatōe ſed ſua virtute populū ſuꝑatuꝫ gloriabatur. De quo regno oliꝫꝑ dauid in pͥſ. centeſimo trigeſimoſexto dictū eſt: Memorare dn̄e filioꝝ edō ī diēhie̓rl̓m. Nāꝫ reliqͥ lectionecōprehēſa futurum in gentes iudicium ob cauſas lectione comprehenſas: regnumqꝫ dei in populo iſrael ſignificat. Hebrēi huncdictum eſſe qui ſub rege ſamarie achab ⁊ impijſſimaiecabel pauit centū ꝓph̓asī ſpe̓cub. ꝗ nō curuauerūt

¶ Incipit expoſitio prologi in Abdiam ꝓphetam.Acob patriarcha ⁊cͣ. Iſte ꝓlogus diuidit̉ intres ꝑtes. In pͥma pōit̉ maͣ operis ſequētis .ſ.ip̄ius ꝓph̓e cū dr̄: Iacob pr̄iarcha ⁊cͣ. ⁊ qꝛ metaphorice ī ꝑſona edom ꝯͣ idumeos ꝓph̓ia dirigiturIn 2ª ꝑte ſb̓dit̉ rō metaphore: ibi Et quiappl̓s iſrl̓. In 3ª v̓o ꝑteponit̉ notificatio ip̄iꝰ.ꝓph̓e: ibi Hebrei hūcdicūt. lꝫ qͥdā incipiātibi ꝓlogū: ſꝫ meli mihi vr̄: vt in eodē ꝓlogo p̄cedētibus cōtinuetur. His viſis lr̄e inſiſtamus ⁊ exponēdoſubdiuidamus. GaIacob pr̄iarcha .i. patrum pͥnceps: hūit .n.duodeciꝫ filios a quibus tribꝰ. xij. deſcēderunt. b ¶ Qui obruborē cor. ſui edomhebrea lingua appelē. Cōtra gen̄ xxv. Cūveniſſet eſau laſſus d̓agro ait? Da mihi decoctōe hac rufa. quiaoppido laſſus ſum.Quāobrem vocatūeſt nomē eius edom.Rn̄deo ꝓpter vtrūqꝫſic appellatus ē .ſ. ꝑꝑruborē pulmenti ⁊ corporis. Sic gͦ pͥmo aſſignat̉ noīs rō:2º ſubdit̉ fratris ꝑſecutio cū dicit̉: Is memoratū ⁊cͣ. 3º tranſfertur ad alios ꝑſecutōis ſil̓itudo: ibi Qua de cauſa ⁊cͣ.b ¶ Qui iſrael nomē acceperat. Contra gen̄. xxxij. Nequaquā vocabit̉ nomē tuū iacob ſꝫ iſrl̓. Diu aūt an̄ odio hītusfuerat: ſicut pꝫ gen̄. xxvij vbi dicit eſau: Ueniēt dies luctuspatris mei: ⁊ occidā iacob fratrē meū. Rn̄ſio: poſſet dici ꝙiſrl̓ ē genitiui caſus ⁊ interp̄tatur vir vidēs deum: ⁊ ꝙ frat̓ip̄ius eſau nomen acceperat iacob: quod interp̄tat̉ luctatorvel ſupplantator: ⁊ iſtud nomē recte eſt videntiū deū qͥ diuinō intuitu impugnant vicia ⁊ ſupplātant. Uel pōt dici ꝙacceperat in diſpoſitione diuina. Planiꝰ ⁊ veriꝰ vt credo poteſt dici ꝙ ad lr̄am iam iſrl̓ vocatus fuerat ſicut dicit̉ gen̄..xxxij. Cū eſau venit ei obuiā vt eū int̓ficeret: ſed placatusmuneribus ⁊ humilitate iacob: ſicut hr̄ gen̄. xxxiij. euꝫ nonint̓fecit. c ¶ Qua de cā ⁊cͣ. ex eo ꝙ dictū eſt ꝙ edom ꝑſecutus ē iacob infert ꝙ oēs ꝑſecutores filioꝝ iacob edom appellati ſunt: ex quo relinqͥtur ꝙ ꝯͣ oēs tales ē ꝓph̓ia .ſ. ꝯͣ idumeos vere vel int̓pretatiue. d ¶ Et qꝛ ppl̓s iſrl̓. Hic pōit̉rō metaphore: quare .ſ. in ꝑſona edom cōminatur ꝑſecutoribus iſraelis. fit aūt iſta cōminatio ꝓpter duo. primumē ꝑſecutio iſrl̓. 2ᵐ ē ſuꝑbia de victoria: que notat̉ ibi: Qd̓ nōdei indignatōe ⁊cͣ. dicit igit̉: d ¶ Et qꝛ ppl̓s iſrl̓. i. due tribus e ¶ De captiuitate chaldeoꝝ. de qua legit̉. iiij. reguꝫ.xxv. ¶ ¶ Reuocatus. ſicut hr̄. ij. ꝑal̓. vlti. ⁊ .j. eſdre. j.Ab alio regno. quocūqꝫ .ſ. grecoꝝ vel babylonioꝝ vel idumeoꝝ: h ¶ Iō hoc regnū .ſ. idumee vel aliud qd̓cunqꝫi ¶ Perſecutū eſt. amos .j. eo ꝙ ꝑſecutus ſit in gladio fratrēſuū k ¶ Populū. iſrl̓ l ¶ Suꝑatū gl̓iabat̉. qͣſi ſuꝑaſſet ꝓpria virtute non diuina indignatōe. m ¶ De quo regno⁊cͣ. Hic on̄dit̉ iuſta eſſe cōminatio ꝯͣ illos: ⁊ pͥmo oſtēditurhoc ꝑ locū ab auctoritate: ibi Memorare ⁊c̄. 2º ꝑ locum a

minori: ibi Nā reliqua lectōe ⁊cͣ. n ¶ In pͥſ .ſ. Suꝑ flumina babylonis. o ¶ Memorare dn̄e fi. edom .i. puni eos ꝓ eo quod fecerūt. p ¶ In die. reſtitutōis qHierl̓m. quā impediūt dicit glo. vel p ¶ In die. quoeuertere volūt qͦ ¶ Pierl̓m. adiuncti babylonijs: filij.n. edō. i. idumeiimpedimēto fuerunt iudeis reedificantibus hierl̓ꝫpoſt reditū de babylonia. r ¶ Nar̄liqua ⁊cͣ. Hic arguit a minori ſic:Si in hoc eodemꝓph̓a fit cōminatio ꝯͣ gentes aliasque non ita meruerunt ſic̄ idumēi:multo fortiꝰ ꝯtraiſtos. dicit igitur:r ¶ Naꝫ reliqͣ lectōe. huiꝰ libris ¶ Cōprehenſa.ibi: Iuxta ē diesdn̄i ſuꝑ oēs gēteſ.t ¶ Ob cās .ſ. qꝛinſtar eſau filiosiſrl̓ impugnauer̄t⁊ de malis eoruꝫgaudebāt. v ¶Regnumqꝫ dei.vn̄ in fine iſtiuſ libri dr̄: Et erit domino regnū. q. d.dicta ꝯtēta ī ꝓph̓ia ſignāt ꝙ pena inferet̉ alijs regnis ⁊iſrl̓ erit r̄gnū dn̄o. x ¶ Hebrei hūc eē ⁊cͣ. Hic notificat̉ꝓph̓a multipl̓r: Primo .n. on̄ditur qͥs ſit cū dr̄: Hebreihunc eſſe ⁊cͣ. 2º on̄dit̉ vbi ſepultꝰ fuit: ibi Sepulchrū qͦꝫeius. 3º on̄dit̉ meritū doni ꝓph̓ie: qd̓ habuit: ibi Igit̉ qꝛcentū ꝓph̓aſ ⁊cͣ. 4º on̄dit̉ ꝯueniētia noīatōiſ q̄ ei cū paulo ꝯgruit: ibi Et ſicut Stephanꝰ. dicit igit̉: x ¶ Hebreihunc dicūt. hoc dicit qꝛ vr̄ ꝙ traditio hebreoꝝ hoc cōfinxerit: qꝛ non vr̄ ꝙ poſſet pauiſſe ꝓph̓as ſub achab ⁊ꝓph̓aſſe ſub hieroboam. y ¶ Pauit cētū ꝓph̓as. iij.reg. viij. Abdias timebat dn̄m deū iſrl̓ valde: nā cū int̓ficet iezabel ꝓph̓as dn̄i tulit ille cētū ꝓph̓as ⁊ abſcōditeos qͥnqͣgenoſ ⁊ qͥnqͣgēoſ ī ſpelūcꝭ ⁊ pauit eos pane ⁊ aqͣSi gͦ fuit ſub achab quō ꝓph̓auit ſub hieroboam filioioas? cōſtat aūt ꝙ ſub eo ꝓph̓auerit: qꝛ ſub eiſdē regibꝰꝓph̓auit ſub qͥbuſ amos ẜm regl̓am hiero. quā ponit īfine illius ꝓlogi .ſ. Nō idē ē ordo ⁊cͣ. vbi dr̄. In quibusaūt tp̄s nō p̄fertur ī titulo ſub illis eos regibꝰ ꝓph̓aſſe:ſub qͥbus ⁊ hi qui an̄ eos hēnt titulos ꝓph̓auerūt. Abdias aūt nō hēt tp̄s determinatū in titulo. Quō auteꝫtantū vixit: ab achab .n. vſqꝫ ad hieroboaꝫ fuerūt. vij.gnaͣtōes. Rn̄deo: poſſet eē ꝙ hieroꝰ nō dixit hoc ẜꝫ ſuāſnīam: ſꝫ ẜm iudeoꝝ traditōem: ſic̄. sͣ. expoſitū ē: ibi Debrei hūc dicūt ⁊cͣ. Uel pōt dici ꝙ ſub achab fuit multūiuuenis: ſub hieroboā vero ſenex. Ochocias .n. filiusachab regnauit ſuꝑ iſrael duobus annis. ij. reg. vlti. g.⁊ poſt eū iorā frat̓ eiꝰ. xij. ānis iiij. re. iij. a. poſtea hieuxxviij. anniſ. iiij. re. x. poſtea ioachab filius hieu. xvij.annis. iiij. reg. xiij. a poſt hunc ioas filiꝰ eiꝰ. xvj. annis.iiij. re. xiij. c. pꝰ hūc regnauit hieroboā ſic̄ legit̉ ī eodē. c.⁊ ſic ab achab vſqꝫ ad hieroboā fuerūt. lxxv. āni. fuit gͦiuuenis ſub achab ⁊ ſenex ſub hieroboa: ⁊ tūc datū ē