¶ Abdie

genu ante baal e̓t de ſepteꝫmilibus erāt quos heliasarguitur ignoraſſe. Sepulchrū quoqꝫ eiꝰ vſqꝫ hodiecū mauſeolo heliſei ꝓphete: ⁊ baptiſte iohānis in ſebaſthe veneratōi hētur: q̄oliꝫ ſamaria dicebat̉. Hācherodes rex antipatris filiī honore au̓giſti cēſarꝭ grecō noīne vocauit ſebaſten.Hic igr̄ qui cētum ꝓph̓aspaue̓at: accepit gratiam ꝓph̓alē: ⁊ d̓ duce exercitꝰ fuitdux eccleſie. Tunc in ſamaria paruū gregē pauerat:nūc in toto orbe xp̄i paſciteccleſias. Et ſicut ſtephanꝰcoronā meruit paſſiōis: ſic̄hic de ſeruitutis d̓i cū paulo apl̓o noīe gl̓iatur: qꝛ abdias ſeruus dn̄i ī noſtro ſonat eloquio.¶ Explicit ꝓlogus. Inci1pit argumentum.Bdias ꝗ int̓pretat̉ ſeruus dn̄i ꝑſōat ꝯͣ edomſāguineū t̓renūqꝫ fratrē: fratrꝭ quoqꝫ iacob ſemꝑ emuꝰlū haſta ꝑcutit ſpiritali.¶ Explicit argumentum.

¶ Incipit abdias ꝓph̓a .I.Iſid̓ abdie.hec dicit dominꝰ deus adedom: Au̓ditū audiuima dn̄o: et legatū ad gentesmiſit: Surgite: ⁊ ꝯſurgamꝰaduerſus eum in prelium.Ecce paruulū dedi te in gētibus. Contēptibilis tu esvalde. Suꝑbia cordis tuiextulit te hābitātē in ſciſſuris petrarum exaltātē ſoliūtuū. Qui dicis ī corde tuoQuis d̓trahet me in terrā?Si exaltatus fueris vt aꝗla: ⁊ ſi inter ſidera poſuerisnidū tuum: inde detrahaꝫte dicit dn̄s. Si fu̓res introiſſent ad te: ſi latrones ꝑ noctē: quō conticuiſſes? Nōne furati eſſent ſufficiētia ſibi? Si vindemiatores ītroiſſent ad te: nūquid ſaltē racemum reliꝗſſēt tibi? Quomodo ſcrutati ſūt eſau? Inueſtigauerunt abſconditaeius. Vſqꝫ ad terminumemiſerunt te: omnēs viri federis tui illuſerunt tibi. Inualuerunt aduerſuꝫ te viri

el donū ꝓph̓ie. z ¶ In ſpecubus vel ſpelūcis. ī origīalitm̄ ē In ſpecubꝰ. ⁊ ꝯſtat ꝙ alteꝝ ſuꝑfluit cū ideꝫ ſignificēt ſpecus ⁊ ſpelūca. a ¶ An baal. in origīali nō ē An̄ſed Baal ibi ē datiui caſus. b ¶ Et de ſeptē milibus..iij. reg. xix. f. Et derelinquā mihi in iſrl̓. vij. milia virorū: quoꝝ genuanon ſunt curuataan̄ baal. c ¶ Perodes antipatrisfilius. Nota tresfuiſſe herodes. pͥmus fuit herodeſaſcalonita filiꝰ antipatris: qui pueros occidit: de qͦMatth̓. ij. Secūdus herodes antipas filius herodiſ p̄dicti: ſb̓ quopaſſus ē xp̄s: de qͦIuc. xxiij. Tertifuit Herodes agrippa filiꝰ ariſtoboli filij herodismagni: qui iacobū fratre Iohannis int̓fecit: ⁊ petrū in carce̓ truſitde quo actu. xij.de pͥmo agit̉ hic:d ¶ Auguſti. abaugēdo ſic dicti.vn̄ Iſi. etymol̓. ix.Auguſtꝰ iō apudromnnos nomeniperij ē: eo ꝙ oliꝫaugerēt rempub.amplificādo: qd̓.nomē pͥmū ſenatus octauiano ceſari tradidit: vtqꝛ auxerat terrasipſo noīe ⁊ tituloꝯſecraret̉: dū ideꝫoctauianꝰ iam ceſar ⁊ imꝑator appellaret̉ vel auguſtus. Iteꝫ alibi legitur: ꝙ romani adulātes Auguſto menſem qui pͥusſextiliſ dicebatur a noīe Auguſti appellauerūt auguſtūe ¶ Ceſaris. ſic dicti a Iulio ceſare pͥmo imꝑatore: vndeIſidoꝰ. etymol̓. ix. Ceſaꝝ nomē a iulio incepit: qͥ bello ciuili cōmoto pͥmus romanū ſingularē obtinuit pͥncipatu. Ceſar aūt dictus eſt ꝙ ceſo mortue matris vtero ꝓlatus: eductuſqꝫ fuerit: vel qꝛ cum ceſarie natus ſit: a quoimperatores ſeq̄ntes dicti ſunt ceſares: eo ꝙ comati eſſent: qͥ .n. ex ſecto mr̄is vtero extrahebātur ceſones velceſares appellabant̉. f ¶ Greco noīe vocauit ſebaſtē .i.auguſtā. iſtā lr̄am hēnt libri correcti. alij habēt ſic: Greco noīe vocauit auguſtā. ſebaſte grece: auguſta latine.g ¶ Et ſic̄ ſtephanꝰ. de quo act. vj. ⁊ .vij. h ¶ Coronā.iuxta ſui noīs interp̄tatōem. nā ſtephanꝰ grece coronalatine. i ¶ Sic hic d̓ ẜui. d̓i cū paulo ⁊cͣ. hͦ dic̄: qꝛ apoſtolus paulus ſꝑ in epl̓is ſuis ſe ẜuū appellauit. q. d. ſic̄paulus gloriari poterat de hoc: ꝙ ẜuus dei erat: ⁊ ẜuuꝫdei ſe dicebat: ſic ⁊ iſte ẜm noīs interp̄tatōem gl̓ari po

terat: quia factꝰ ē ſeruus dei: Abdias .n. ſeruus domini velſeruiens deo interpretatur.¶ Explicit qualiſcunqꝫ expoſitio iſtius prologi.¶ Incipit poſtilla Nicolai de lyra ſuper Abdiam cum additionibus Pauli burgenſis.Iſio abdie. SecundumdoctoreſThebraicos ⁊ latinos iſte abdias ſuit diſpenſatordomus achab regisiſrl̓: qui cū iezabel int̓ficeret ꝓph̓as dn̄i abſcondit ex eis qͥnquagenos: ⁊ qͥnquageosin ſpelūcꝭ: ⁊ pauit eos.iij. reg. xviij. ⁊ iō meruit a domino ſpūmꝓphetie ẜm dictumſaluatoris: Matth̓..x. Qui recipit ꝓphetam in noīe ꝓphetemercedem reccipiet ꝓphete. Hic aūt ꝓph̓atcontra idumeos: quidebuiſſent diligere iudeos: eo ꝙ a duobusfratribꝰ deſcēdiſſent⁊ ipſi ecōtrario habuerunt eos odio: ⁊ eorū perſecutoribus auxiliū p̄buerunt. Diuiditur ergo eius ꝓphetia in duas ꝑteſ: quiapͥmo nunciatur idumeoꝝ vaſtatio: 2º iudeoꝝ conſolatio: ibiIn monte. Prima intres: qꝛ pͥmo denūciatur eoꝝ vaſtatio ꝓpt̓culpam ſuperbie: ⁊ ꝓpter culpā ſuꝑſtitioſeſcīe: ibi Nō eſt prudētia. 3º ꝓpter culpā fraterne inimicitie: ibiPropter int̓fectōem.Circa pͥmum dicitur: a ¶ Uiſio abdie .ſ. eſt hec que ſeqͥt̉:b ¶ Auditū audiuimꝰ a dn̄o. ego ⁊ alij ꝓphete inſpirati abeo: b ¶ Et legatū ad gentes miſit. iſte legatus eſt inſtinctuſdiuinus excitas aduerſarios idumeoꝝ ad deuaſtanduꝫ eosꝓpter peccata eoꝝ: ideo ſb̓ditur ꝯfederatio eorum ad hocagendum cum dr̄: Surgite ⁊ ꝯſurgamus ⁊cͣ. c ¶ Ecce paruulū dedi te. verbū eſt domini loquētis de futuro ꝑ modūp̄teriti ꝓpter certitudinē ꝓphetie ſuꝑ idumeam venture.d ¶ Superbia cordis tui extulit te. vltra modū virtutꝭ tuee Mabitantē in ſciſſuris petraꝝ .i. in locis vbi acceſſus ēdifficilis: in qͥbus nimis ꝯfidis: io ſb̓ditur: f ¶ Qui dicis īcorde tuo: qͥs detrahet me in terrā .i. deijciet me a magnitudine mea: ac ſi nō timeas hoīem nec deum: ideo ſubditur reſponſio diuina: Si exaltatus fueris ⁊cͣ. ⁊ ſb̓ditur oīum bonoꝝ direptio totalis cum dicitur: g ¶ Si fures introiſſētad te. ⁊ patet littera vſqꝫ ibi: h ¶ Omnes viri federis tui.ī quo oſtenditur ꝙ talia paſſura ſit idumea non ſolum abinimicis ſuis: ſed etiā ab illis qui pͥus erant amici ſui ⁊ī ſibi

E E E 4