¶ Oſec
quoniaꝫ corruiſti in īiꝗtatetua. Tollite vobiſcū v̓ba ⁊ꝯuertimini ad dn̄m: et dicite ei: Omneꝫ aufer iniꝗtatēet accipe bonū: et reddemvitulos labioꝝ nr̄oruꝫ. Aſſur nō ſaluabit noſ. Semꝑequū n̄ aſcēdemꝰ: nec dicemn vltra dij nr̄i oꝑa manuūnr̄aꝝ: ꝗā eiꝰ ꝗ in te ē miſereberis pupilli. Sānabo cōtritiones eoꝝ: diligam eosſpōtanee: ꝗā auerſuſ ē furormeꝰ ab eis. Eroͣ qͣſi ros. Etiſrael ge̓rminabit ſicut liliūet erūpet radix eius vt liba
ni. Ibint rami eiꝰ: et erit qͣioliua gloria eiꝰ: et odor eivt libani: Conuertent̉ ſedētes ī vmbra eius viuent tritico. Et germinabunt qͣi vinea mēmoriale eiuſ ſicut vinū libani. Ephraim: quidmihi vltra idola? Ego exaudiā ēt dirigaꝫ eū: egō vtabietē vrente: ex me fructꝰtuus īuētus ē. Quis ſapiēſet intelliget iſta: intelligenset ſciet hec? Quia recte viedn̄i: et iuſti ambulabūt ī eiſp̄uaricatores v̓o corruēt ineis. ¶ Explicit oſee ꝓph̓a.
Alij vero reducūt ad tēpus liberationis de babylonicacaptiuitate: qꝛ vexatōne dante iudeis ītellectū cōuerſifuerūt ad dn̄m: ꝓpt̓ qd̓ deus miſericordit̉ eos liberauitꝑ cyrū: Et poſſet ſatis applicari lr̄a ad hūc ſenſū vel illū: ſed iſti vident̉ nimis iudaizare. Trāſlatio .n. chaldaica vbi noſtra ſichꝫ ī hoc ca. Conuertent̉ ſedētes īvmbra eiꝰ: viuēttritico: ⁊ germīabūt quaſi vineatalis ē: Cōgrebabūt de filijſ captiuitatū ſuaꝝ: habitabūt ī vmbrameſſie ſui: viuificabunt̉ mortui ⁊multiplicabit̉ bonū in terra. Ex qͦpꝫ ꝙ reſiduuꝫ hca. loquit̉ de tꝑexp̄i: trāſlatio enīchaldaica declaratiua ē hebraicelr̄e ī paſſibꝰ obſcuris: tꝑe vero xp̄imaxīe apꝑuit effectus diuine miſericordie: ⁊ iō ſic̄ſuperiꝰ dicebat̉ hic dei miſericordia ꝓmulgat̉: ⁊ ẜm hūcſenſū reſiduū huius capl̓i ī tres ꝑtes diuidit̉: qꝛ pͥmo ꝓpheta īcitat ad penitētie veritatē: 2º manifeſtat diuinemiſericordie largitatē: ibi Sanabo. 3º mirat̉ credentiūpaucitatē: ibi Quis ſapiēs. Circa pͥmū dicit: Cōuer ereiſrl̓ ad dn̄m. ꝑ pnīaꝫ verā ita ꝓclamauit ioh̓es p̄curſorxp̄i: Penitētia agite appropinquabit enī regnū celoruꝫvnde baptiſmus ioh̓is baptiſte fuit quedā ꝓteſtatio penitentie agende ī aduentu xp̄i. e ¶ Quoniā corruiſti.ī iniqͥtate tua. a ſtatu gr̄e: f ¶ Tollite vobiſcū verbanō dicit brutoꝝ aīaliū ſacrificia q̄ ceſſauerūt ī lege noua: ſed verba duplicis cōfeſſionis .ſ. peccatoꝝ ⁊ diuinelaudis: quibꝰ hō cōuertit̉ ad deuꝫ. g ¶ Et dicite ei. i.xp̄o. h ¶ Omnē aufer īiqͥtatē. xp̄us .n. abſtulit peccatu originale ꝑ ſacramentū baptiſmi: ⁊ actuale ꝑ ſacramētū pnīe: ꝓpt̓ qd̓ dicit̉ de eo iohānis pͥmo: Ecce agndei: ecce qͥ tollit peccata mūdi. i ¶ Et accipe bonuꝫ .i.bonū de genere: ad qd̓ ſe extēdit facultas humana: facacceptū deo patri ſua gr̄a. k ¶ Et reddemus vitulos.i. ſacrificia: eo ꝙ ī veteri lege de ſpecie bouis fiebāt maiora ſacrificia. l ¶ Labioꝝ nr̄oꝝ .i. laudes deuotas q̄ſūt ſacrificia acceptiſſima: p̄ſ. xlix. Sacrificium laudishonorificabit me. m ¶ Aſſur nō ſaluabit nos ⁊cͣ. i. īp̄ſſuris nō recurremꝰ ad auxiliū humanū ſꝫ diuinū: ⁊ita fuit ī pͥmitiua eccleſia: ꝙ xp̄iani cōtra ꝑſecutōnes iudeoꝝ ⁊ etiā tyrānoꝝ nō pugnabāt armis ſed or̄o nibꝰdeuotis: vn̄ ꝑ or̄ones beati baſilij ⁊ ſui ppl̓i ſanctꝰ mercuriꝰ miles iā defūctus interfecit iulianum apoſtatameccl̓ie ꝑſecutoreꝫ: ⁊ eius lācea q̄ ī eccleſia beati baſilij ſeruabat̉ inuēta eſt ſanguine iuliani apoſtate perfuſa.n ¶ Rec dicemꝰ vltra dij noſtri ⁊cͣ. qꝛ ꝑ aduētū xp̄i deiecta ē idolatria. o ¶ Quia eiꝰ qͥ in te eſt miſereberispupilli. erat .n. ppl̓us an̄ aduentū xp̄i pupillus: qꝛ carēſparētibus: ſed nūc hꝫ xp̄m ⁊ eccl̓iaꝫ veꝝ patrē ⁊ verammatrē. p ¶ Sanabo. Hic conſequent̓ ꝓphetat diuinemiẜicordie largitateꝫ dicens in ꝑſona chriſti. Sanabocōtritōes eoꝝ .i. vere penitētes ſanabo ꝑ gr̄aꝫ. q ¶ Di
ligā eos ſpontanee. qꝛ amor int̓ homiuē ⁊ deū pͥmo ꝓceditex ꝑte dei: ꝓpt̓ qd̓ dicit iohānes pͥma canonica. iiij. ca. Diligamus deū qm̄ ip̄e pͥor dilexit nos: ⁊ ſic eius dilectio ē ſpōtanea. r ¶ Quia auerſus ē furor meꝰ ab eis. ꝑ mortē eniꝫxp̄i hominis placatus ē deus pat̓: ⁊ ꝑ cōſequēs filius qͥ eſtvnus deꝰ cū ip̄o: iō. ſb̓dit. s ¶ Ero quaſiros. ſicut enī ros īuiſibilit̓ deſcendit ⁊ fecūdat terraꝫ: ſic dei filiꝰ īuiſibilit̓ deſcendēſfecūdauit v̓ginē: eſa.lv. Rorate celi deſuꝑ⁊ nubes pluāt iuſtuꝫaꝑiat̉ t̓ra ⁊ germinetſaluatorem. t ¶ Etiſrl̓. i. ppl̓us xp̄ianusſeu eccleſia. v ¶ Germinabit ſicut liliū. ꝑpuritatē vite. x ¶ Eterūpet radix eiꝰ. Radix enī eccleſie ē ipſexp̄us ẜm ꝙ declaratdiffuſe aug. ſuꝑ pſalmum: Iſta radix erupit qn̄ apl̓os alioſqꝫfideles ꝓtulit ideo ſb̓dit: y ¶ Ibūt ramitutē. z ¶ Et erit quaſi oliua. q̄ ſemꝑ ē ī virore. a ¶ Gloeius .i. de virtute ī v̓ria eiꝰ. qꝛ gloria xp̄i nō marceſcit. b ¶ Et odor eiꝰ .i. famabonitatis xp̄i ī ſe ⁊ eius diſcipulis diffūdet̉: ſicut patet īpletū ꝑ orbē vniuerſū: ꝓpt̓ quod dicit apoſtolus. ij. corin. ij.Chriſti bonus odor ſumus ī oī loco. c ¶ Cōuertent̉ ſedētes ī vmbra eiꝰ .ſ. xp̄i vt patet ꝑ trāſlatōnē chaldaicā ſupraallegatā. d ¶ Uiuēt tritico .i. euchariſtie ſacramento: qd̓cōficit̉ ī pane triticeo: ⁊ hic panis dat vitā mūdo: Ioh̓is. vjSi qͥs māducauerit ex hoc pane viuet in et̓nū. ⁊ ꝓpt̓ hocionathan filiꝰ ocei qͥ fecit trāſlationē chaldaicā loco huiusUiuēt tritico. trāſtulit. Uiuificabunt̉ mortui. Chriſtus enī⁊ eiꝰ diſcipuli ī noīe eius legunt̉ multos mortuos ſuſcitaſſee ¶ Et germīabūt quaſi vinea. ꝓpt̓ hoc dicit ſaluator ioh̓.xv. Ego ſuꝫ vitis vera ⁊ vos palmites. f ¶ Memorialeeiꝰ ſicut vinū libani. ꝓpe enī mōtē iſtū creſcebat vinū optimū mēoria dignū. g Ephraiꝫ. ſupple dicet. h ¶ Quidmihi vltra idola. multi enī de decē tribubꝰ reuerſi a regnoaſſyrioꝝ crediderūt ad p̄dicatōeꝫ apl̓oꝝ alioꝝqꝫ xp̄i diſcipuloꝝ: oī idolatria ⁊ ſuꝑſtitōe deiecta: lꝫ enī iudei qͥ redierūt de babylone nō legant̉ poſtea idolatraſſe niſi aliqͥ pauci machabeoꝝ tꝑe: illi tn̄ de decē tribubꝰ qͥ nō redierūt decaptiuitate ꝑ aſſyrios facta idola coluerūt: ſaltē vtpote inter idolatras cōmorātes. i ¶ Ego exaudiā. or̄ones eius.k ¶ Et dirigā eū. in via ſalutis: l ¶ Ego vt abiētē vrētē.ſ. faciā eū. m ¶ Ex me fructus tuꝰ. ſicut dictū ē ca. p̄cedēti: tātūmō ī me auxiliū tuū: hic mutat̉ modus loquēdi det̓tia ꝑſona ad ſcd̓aꝫ. n ¶ Quis ſapiēs. hic admirat̉ paucitatē credētiū: lꝫ .n. pͥmi credētes xp̄o fuerīt iudei: tn̄ fuerūtpauci ꝯꝑatiue reſpcū remanentiū ī īfidelitate: qd̓ ꝓph̓a admirat̉: cū vide̓t ī ſpū xp̄ꝫ tot ⁊ tāta miracula factuꝝ: ꝙ merito ſibi ab oībꝰ erat credēdū: iō ſb̓dit̉: n ¶ Quis ſapīēs. ſapīa deſurſū deſcēdēte q̄ ē ſuadibil̓ ⁊ bonis ꝯſētiēs: Iaco. iij.o ¶ Et ītelliget iſta. q. d. pauci ꝯꝑatiue ītelligēt dicta ꝓphetaꝝ. p ¶ Et ſciet hec. q̄ dicta ſūt. q ¶ Qꝛ recte vie dn̄i.ſcilicet p̄cepta decalogi ⁊ euangelij ⁊ conſimilia. r ¶ Etiuſti ambulabunt in eis .i. iuſtificati per fidem chriſti procedent in eis de virtute in virtutem. s ¶ Preuaricatores