Liber

⁊ ſaturati ſūt. Et ēleuauer̄tcor ſuū: et obliti ſūt mei. Etego ero eis qͣi leena: ſic̄ pardus ī via̓ aſſyrioꝝ. Occurrā eis quaſi vrſa raptis catulis: et dirūpā interiora iecoris eoꝝ. Et cōſumā eosibi qͣſi leo bēſtia agri ſcīdeteos. Perditio tua iſrl̓: tāntūmodo ī me auxiliū tuū.Ubi eſt rex tuus? Maxīenūc ſaluet te ī oībꝰ vrbibuſtuis. Et iudices tui: de ꝗbdixiſti: da mihi rege ⁊ pͥncipes. Dabo tibi regē ī furore meo: et auferā ī indignatione mea. Colligata ē īiꝗtas ep̄hraiꝫ: abſcōditū peccatū eiꝰ. Doͣlores ꝑturiētisveniēt ei. Ip̄e filiꝰ nō ſapiēs

Nl̓inc .n. nō ſtabit ī cōtritōne filioꝝ. De manu mortisliberabo eoſ: de morte redimam eos. Ero mors tua omors: eroͦ morſus tuus inferne. Cōſolatio aͦbſcōditaē ab oculis meis: ꝗā ip̄e inter frēs diuide̓t. Adducetvrētē ventū dn̄s de̓ deſertoaſcendētē: et ſiccabit venaseiꝰ: ⁊ deſolabit fonteꝫ eiꝰ: etip̄e diripiet theſaurū omīsvaſis deſiderabilis. ¶XIIII.Ereāt ſamaria: qm̄ adamaritudinem cōcitauit deum ſuum. In gladiopereant. Paruuli eorumelidantur: ⁊ fete eius ſcindantur. Conuertere iſraelad dominum deum tuum

t ¶ Eleuauerūt cor ſuū. ꝑ ſuꝑbiā. v ¶ Et obliti ſūt mei.ꝑ idolatriā multiplicē: lꝫ aūt ingratitudo huiꝰ bn̄ficij increpata fuerit ſuꝑius. xi. ca. tn̄ hic repetit̉: qꝛ aliqͥd hic expͥmit̉qd̓ nō ē ibi exp̄ſſū. x ¶ Et ego ero. Hic cōſequent̓ poniturīgratitudinis punitio: cū dr̄: Et ego ero eis quaſi leena. queē magne crudelitatisy ¶ Sicut pardus. qͥē magne velocitatis:⁊ ſic nō poterūt effugere z ¶ In via aſſyrioꝝ .i. qn̄ ducēt̉ captiui ī aſſyrios. aOccurrā eis qͣi vrſa.i. crudeliter: b ¶ Etdirūpā interiora iecoris eoꝝ. qꝛ in via illamulti eorum fueruntmortui afflictōne famis ⁊ itineris: ⁊ ꝓijciebant̉ beſtijs lacerandi: iō ſb̓dit̉: c ¶ Beſtia agri ſcindet eos.⁊ qꝛ hoc non ꝓceſſitex defectu diuine miſericordie: ſed ex demerito ſue malicie: iōſubdit̉: d ¶ Perditio tua iſrael. ideſt exdemerito facti tui:e ¶ Tātūmodo ī meauxiliū tuuꝫ .i. penatua nō pōt niſi ꝑ meſubleuari: iō ſubdit̉:f ¶ Ubi ē rex tuꝰ. q.d. tecū ē captiuꝰ: iō ſubdit̉ ironice: g ¶ Maxīe nūc ſaluette: Da mihi regē ⁊ pͥncipes. hoc petiuit totus populus an̄qͣdiuideret̉ ī duo regna. j. reg. viij. h ¶ Dabo tibi regē ī furore meo. lꝫ enī illā petitionē exaudierit: tn̄ ſibi diſplicuit: vn̄ibidē dixit ſamueli: Audi vocē ppl̓i. nō .n. te abiecerūt ſedme ne regnē ſuꝑ eos. i ¶ Et auferā ī īdignatōe mea .i. ī iuſticie mee vīdicta: ſic ablatꝰ fuit oſee rex iſrl̓: ⁊ ſedechias rexiuda ꝓpt̓ peccata ſua. k ¶ Colligata ē iniqͥtas ep̄hraim .i.ītegre reſeruata apud me: l ¶ Abſconditu peccatū eiꝰ. ſedmanifeſtabit̉ ī punitōe aꝑta. m ¶ Dolores ꝑturiētis. quiſūt vehemētes n ¶ Ueniēt ei. ꝑ regē aſſyrioꝝ: ⁊ ſubdit̉ cāo ¶ Ip̄e filiꝰ nō ſapiēs .i. a deo pr̄e ꝑ idolatriam recedēs.p ¶ Nūc enī nō ſtabit. ꝯͣ regē aſſyrioꝝ a quo populus eiuscōteret̉. ¶ ¶ De manu. Poſtꝙͣ cū īgratitudine ppl̓i deſcripſit bn̄ficiū p̄teritū hic cōſequent̓ ponit futurū. Circa qd̓ſciēdū ꝙ hebrei ⁊ aliqͥ xp̄iani eos ſequētes exponūt hoc deliberatōe captiuitatis babylonice: ſꝫ ẜm ꝙ dicit hiero. paulus apo. ī lege ⁊ ꝓphetis humanitꝰ ⁊ diuinitꝰ īſtructꝰ exponit hāc ꝑtē de reſurrectōe generali futura ꝑ xp̄m q̄ erit advitā mortalē: dicēs pͥma ad Corin. xv. Cū aut mortale hocinduerit īmortalitatē tunc fiet ſermo qͥ ſcriptus ē: Abſortaeſt mors in victoria ⁊cͣ. ⁊ allegat ſcpͥturā ẜm trāſlatōnē. lxxqͥ ꝓ eo qd̓ habemꝰ h̓: Ero mors tua o mors ⁊c̄. hꝫ: Abſortaē mors ī victoria ⁊cͣ. ꝓut dicit hic gloſa: ⁊ iō nō debemꝰ necpoſſumus alit̓ exponere ẜm ꝙ dicit hiero. Hec aūt reſurrectio ad vitā mortalē incepit ī xp̄o: ẜm ꝙ dr̄ pͥma ad corin.xv. Chriſtus reſurrexit a mortuis pͥmitie dormiētiū. qm̄ qͥdē ꝑ hominē mors ⁊ ꝑ hoīeꝫ reſurrectio mortuoꝝ: ⁊ ſicut īada oēs moriunt̉ ita ⁊ in xp̄o oēs viuificabunt̉. In reſurrectione vero ſua liberauit patres ſanctos de manu mortis īlimbo detētos. iō dr̄: q ¶ De manu mortis liberabo eos⁊cͣ. qꝛ ī ſua reſurrectōe de poteſtate mortis liberauit aliqͦs

ꝑtialit̓: ⁊ ī reſurrecctione generali liberabit omnes generalit̓: ⁊ huic expoſitōni cōſonat q̄dā glo. hebraica: gen̄.xxiiij. dixit ra. ioſue filius leui: Iui cum angelo mortisvſqꝫ ad portas gehenne ⁊ iuit mecū meſſias filius dauid: ⁊ cū viderūt captiui lucē meſſie letantes dixerunt:Iſte educet nos d̓hac obſcuritate:ſicut ſcriptum ēin oſee: De manuīferni r̄dimet eoſr ¶ Ero morstua o mors. hocdr̄ ī perſona xp̄iqui mortē deſtruxit inchoatiue inſua reſurrectione⁊ ī fine mundi deſtruet conſūmatiue vt dictum eſt.s ¶ Ero morſustuus īferne. quiaaliquos inde eripuit .ſ. ſanctos: ⁊aliquoſ ibi reliqͥtſ. damnatoſ: ⁊ ſicerit ī finali reſurrectōne: vt habet̉Ma .xxv. Ibunthi in ſuppliciū et̓nū: iuſti aūt in vitā eternā. Et qꝛ īp̄ſenti nullus ſcitde qua ꝑte ſit futurꝰ ẜm illud eccle. ix. Neſcit homo vtrū odio vel amore dignus ſit. iōſubdit ꝓpheta ī perſona humani generis. t ¶ Cōſolatio. q̄ fiet ſanctis ī iudicio. v ¶ Abſcōdita ē ab oculismeis. ⁊ ſubdit̉ cā. x ¶ Quia ip̄e .i. xp̄s ſolus. y ¶ Inter frēs .i. hoīes qͥ oēs ſūt frēs ab adā pͥmo pr̄e deſcēdēteſ. z ¶ Diuidet. ſeparādo oueſ ab hedis .i. iuſtos a reprobis: Matth. xxv. ⁊ qꝛ illud iudiciū p̄cedet ignis cōflagrationis: iō ſubdit̉: a ¶ Adducet vrētē ventū dominus .i. ignem cōflagrationis ad modum vēti diſcurrentem. b ¶ De deſerto aſcendentē. quia tantum aſcēdet ſuper terram quantū aſcenderunt aque diluuijc ¶ Et ſiccabit venas ⁊cͣ. qꝛ cōburet oīa viuentia ⁊ ſiccabit humida. d ¶ Et ip̄e diripiet theſaurū ⁊cͣ .i. oīageneralit̓ que modo cōcupiſcunt̉ ī pn̄ti vita. ¶ XIIII.Ereat ſamaria. Superius poſita eſt promulp gatio diuine iuſticie: in hoc vltimo capituloponitur promulgatio ſue miſericordie: pͥmittitur tamen. x. tribuum punitio temporalis: eo ꝙ iſtepropheta ſcribebat principaliter contra decem tribusdicens: a ¶ Pereat ſamaria. metropolis in regno decem tribuū. b ¶ Quoniā ad amaritudinē cōcitauitdeū ſuū. per idoloꝝ cultum. c ¶ In gladio pereāt .ſ.aſſyrioꝝ. d ¶ Paruuli enim eoꝝ elidant̉. ꝓpter eniꝫrebellionem oſee ita crudelit̓ ſe habebāt ꝙ etiā nec paruulis nec pregnātibus ꝑcebāt: e ¶ Cōuertere. Hic ſubditur ꝓmulgatio diuine miſericordie generalit̓ quātūē ex ſe. Sciēdū tn̄ ꝙ aliqui expoſitores catholici reſiduum huius capituli reducūt ad tēpus ezechie: in quo captiuatis iam decem tribubus: populus regni iude timens egit penitentiam: ezechia rege ad hoc eum exhortante: propter quod deus eum miſericorditer liberauit de manu ſennacherib miraculoſe: quarto Reg. xij.