Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Noͣn .n. timemus dn̄m. Etrex ꝗd faciet nob̓; Coꝗmini v̓ba viſioniſ inutilis et ferietis fedus cum mēdacioet germinabit: quaſi amaritudo iudicium ſuꝑ ſulcosagri. Uaccas bethauen coluerunt hītatores ſamarie.Quia luxit ſuꝑ eū ppl̓s eie̓t editui eiꝰ ſuꝑ eū exultauerūt ī gloria eiꝰ: ꝗa̓ migrauitab eo. Siquide ⁊ ipſe in aſ

ſur delatꝰ ē mu̓nꝰ regi vltoriConfuſio ep̄hraim capiet:et cōfundet iſrl̓ ī voͣluntateſua. Trāſire fec̄ ſamaria regē ſuū: qͣſi ſpumā ſuꝑ faciēaque. Et diſꝑdent̉ excelſaidoli peccatū iſrl̓. Lappa ⁊tribulꝰ aſcendet ſuper araseorum: Et dicent mōtibusoperite nos: ⁊ collibꝰ: cadite ſuꝑ noſ. Ex diēbꝰ gabaapeccauit iſrl̓. Ibi ſteterunt

pōt nos defendere ſicut cōiter de rege dr̄: qͥ neſcit vel nō poteſt ppl̓m defendere: Nō habemus regē ⁊ ſubdit cauſam.m Nō .n. timemꝰ dn̄m. ſic .n. dicebat aliqͥ boni inter eosexquo nō reuertemur ad dn̄m rex nō pōt nos defendere.n Poqͥmini v̓ba viſionis inutilis. verbū ē ꝓphete increpatis ppl̓m eo ꝙ credebāt verbis falſoꝝꝓphetaꝝ. ī hebre hr̄Loquimi verba iuramēti falſi .i. qn̄ iuratꝭfalſo iuratis: o Etferietis fedus .ſ. fallaciter cū ꝓximis vr̄is:⁊ iō aliqͥ libri habētp Aū mēdatio. ſednō ē in hebreo: ſubintelligitur tn̄: q Etgerminabit qͣſi amaritudo iudiciū ſuperſulcos agri .i. ꝑuertitꝭiudiciū pauperū: quivocātur ſulci agri eoꝙ ꝑ potētiā diuitumoppͥmunt̉ ⁊ moleſtāt̉r Uaccas. Hic cōſequent̓ deſcribit̉ exportatio idoli: ⁊ qꝛiſta lr̄a ē īmutata: ⁊ ẜm hebreos in ꝑte corrupta: iō ad eiusintellectū ſūt aliqua p̄mittēda. Primuꝫ ē ꝙ manahen rexiſrael dabat ſingulis annis munera p̄cioſa regi aſſyrioꝝ vtcōfirmaret regnū ſuū quod intrauerat violent̓. iiij. Re. xv.⁊ inter illa muuera erāt vituli aurei quos fecerat hieroboāvel ſaltē vnus illoꝝ de quo fit hic mentio .ſ. ille qͥ erat ī bethel q̄ alio noīe dicit̉ bethauen: Ioſue. viij. ⁊ in hoc cōueniunt hebrei ⁊ latini. Dicūt vlterius aliqͥ expoſitores latini:ꝙ ſacerdotes illius idoli ſeu idoloꝝ fecerūt occulte vitulosde cupro deauratos: ⁊ illi fuerūt portati in terrā aſſyrioꝝ⁊ ip̄i furtiue retinuerūt ſibi aureos: ⁊ cū poſtea rex aſſyriorū vidit fraudē indignatuſ afflixit grauius terrā: ⁊ ẜm hocexponūt lr̄am iſtā dicētes: r Uaccas bethauen .i. vitulūqͥ erat in bethel quē vocat ꝓpheta nomine vacce deriſorie⁊ in plurali vaccas: eo mō loquēdi quo dr̄ Exo. xxxij. Iſtiſunt dij tui qͥ eduxerūt te de terra egypti. ⁊ tn̄ nō erat ibi niſi vnus vitulus cōflatilis s Coluerunt hītatores ſamarie. q̄ erat metropolis ⁊ ſic habitatores eiꝰ colebāt idoluma rege ſuo factū. t Quia luxit ſuꝑ eū .i. ſuꝑ vituluꝫ populus eiꝰ qͥ colebat eū: iō luxit qn̄ fuit exportatus modo p̄dicto. v Et editui eius .i. ſacerdotes vituli: ⁊ dicunt̉ editui ab ede ⁊ tueor eris: quaſi tuentes ſeu cuſtodiētes edemidoli x Suꝑ eū exultauerūt. ꝓpter ſuū lucrū: quia illifurtiue retinuerūt: ſꝫ ppl̓s lugebat qꝛ ip̄m ſublatū credebaty In gl̓ia eiꝰ .i. in vitulo qͥ reputabat̉ honor patrie. 3Quia migrauit ab eo. i. a ppl̓o ẜm eiꝰ opinionē. a Siqdem ⁊ ip̄e in aſſur delatus ē. cū alijs muneribꝰ vt credebatppl̓us b Munus regi vltori. qꝛ vlciſcebat̉ manahende ꝯͣdicētibus ſibi. c Cōfuſio ep̄hraim capiet .i. ex hoccōfuſionē reportabit fraude detecta: vt p̄dictuꝫ ē: d Etcōfundet̉ iſrl̓ ī volūtate ſua .i. in volūtate ſacerdotū q̄ fecerūt tale furtū: ex quo ſecuta ē cōfuſio regni mō ſupradictoHec expoſitio nō videt̉ valere: pͥmo qꝛ ſatis videt̉ diſtorta2º qꝛ cū dr̄: Coluerūt hītatores ſamarie: qꝛ luxit ſuꝑ euꝫ populus. li quia de ſuo ſignificato ē redditiuū cauſe dicti īmediate p̄cedētis: luctus vero ppl̓i de aſportatione vituli nonē aliquo modo cā vel ratio ꝙ habitatores ſamarie colerētip̄m: ſed magis ē ad oppoſitū. Itē furtū ſacerdotū videt̉ eēficticiū: qꝛ in receptōne ⁊ traditione rerū p̄cioſaꝝ adhibet̉magna diligētia: vas aūt aureū a cupro deaurato ſtatiꝫ diſtinguit̉ ꝑ colorē ⁊ pondus. Itē expoſitores iſti dicunt hoc

haberi ab hebreis: qd̓ non videt̉ veꝝ: qꝛ Ra. ſa. maximus doctor inter hebreos nihil penitꝰ dicit de hoc furto vel fraude: ſꝫ ad ꝯͣriū ſenſū exponit lr̄aꝫ. Quātū adhoc ſciēdum ergo ꝙ hec ē lr̄a hebraica: Ad vaccas bethauen timuerūt habitatores ſamarie .i. ꝓpt̓ vitulū qͥerat ī bethel vt. sͣdictū ē: Timuerūt habitatoresſamarie .ſ. ne īfortuniū ⁊ malū veniret ſuꝑ regnuꝫꝓpt̓ miſſionē vituli regi aſſyriorū: erat enī ſamaria metropol̓ regni: ⁊ iō p̄ ceteriſexpͥmit̉ timor eiꝰreſpectu infortunij futuri. Tranſlator v̓o noſtervr̄ credidiſſe hūctimorē fuiſſe reuerentie: ⁊ iō trāſtulit: Coluer̄t ꝓtimuerūt: Quia luxit ſuꝑ eū .i. ſuꝑ vitulū trāſportatūPopulus eiꝰ .i. ppl̓s regni: Et editui .i. ſacerdotes ſil̓it̓luxerūt qꝛ habuerūt maiorē cām lugēdi: ⁊ iſte luctꝰ mouit habitatores ſamarie ad magis timēdū de īfortuniofuturo. Suꝑ eā exultauerūt ī gloria eiꝰ .i. ſuꝑ vitulū exultauerūt ſacerdotes ⁊ ppl̓us qn̄ glorioſe venerabat̉: ⁊iō luxerūt in eiꝰ deportatione de qua ſubdit̉: Quia migrauit ⁊cͣ. ita ꝙ li Quia migrauit: refert̉ ad illd̓ qd̓ p̄dicit̉ de luctu ſacerdotū ⁊ ppl̓i. cetera patēt ex ſupradictisc Cōfuſio. Hic ꝯn̄ter deſcribit̉ captiuatio ſceptri cūdr̄: Cōfuſuſio ep̄hraim capiet .i. rege iſrl̓ qͥ ſic nominat̉qꝛ pͥmꝰ rex fuit de tribu ep̄hraī. d Et ꝯfundet̉ iſrl̓. i.ppl̓s eiꝰ: d In volūtate ſua. qꝛ ꝯſēſit regi ī cultu vituloꝝ: iō ſubdit̉: e Trāſire fecit ſamaria regē ſuū qͣſiſpumā ſuꝑ faciē aque .i. fecit eū duci ī captiuitatē vilit̓:ſicut ſpūma ē res vilis: eo .n. ꝙ ppl̓s cōſenſit regi ī cultuidoloꝝ: idolatria fuit multiplicata ī regno que fuit rōcaptinatōis regis ⁊ ppl̓i. f Et diſꝑdēt̉ excelſa idoli.i. vtriuſqꝫ vituli qui colebant̉ in locis altis. g Peccatū iſrael. hoc dicit̉ qꝛ. iij. ⁊. iiij. Reg. frequent̓ repetit̉de hieroboam: eo ꝙ fecit vitulos ꝙ peccauit: ⁊ peccarefecit iſrael. h Lappa ⁊ tri. aſcē. ſuꝑ aras eoꝝ. quiaterra vertet̉ in deſertū. i Et dicēt .ſ. iſraelite qͥ īminēte captione ſua deſiderabāt occultari in cauernis mōtiū. k Ex diebꝰ gabaa peccauit iſrl̓. Ad intellectū hꝰſciendū ꝙ caſus de idolo miche: ⁊ vxore leuite ī gabaamortue: fuerūt eodē tꝑe: ⁊ lꝫ ſcribant̉ ī fine libri iudicūtamē cōtigerūt cito poſt mortē ioſue ⁊ de cāu idoli declaraui iudicū. xvij. ⁊ idē pꝫ de alio caſu: quia tūc tꝑisphinees filiꝰ eleazari ſacerdotis erat ſummus ſacerdosvt habet̉ iudicū. xx. ca. ſic ergo dicit̉: k Ex diebꝰ gabaa peccauit iſrl̓. qꝛ a tꝑe qͦ gabaa enormit̓ peccauit invxore leuite: totꝰ ppl̓s iſrl̓ peccauit ī idolo miche: qꝛ permiſit illud ſtare ī tribu dan vſqꝫ ad decē tribꝰ captiuitatē: iō ſubdit̉: l Ibi ſteterūt. qꝛ idolum miche ī tribudanſtare ꝑmiſerūt: ⁊ iuxta hoc fit hic memoria de peccato gabaa: arguēdo ppl̓m iſrl̓ qͥ fuit ita ſolicitꝰ de vidicāda īiuria hūana: ⁊ tn̄ neglxit vīdicare īiuriā diuinaꝫlꝫ .n. bn̄ fecerit ī pͥº .ſ. pugnado ꝯͣ gabaonitas: tn̄ magꝭ tenebat̉ ad 2ᵐ .ſ. ad amouēdū idolū de tribu dan: ⁊ ꝓ iſtanegligētia fuit pūitꝰ ī pugna ꝯͣ gabaonitas a qͥbꝰ fuit biſturpit̉ debellatꝰ: lꝫ vicerit in 3º ꝯflictū: ⁊ hͦ ē qd̓ ſubdit̉: