Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Danielis

teſtō quēqͣꝫ ſcōꝝ graui volaſſe corpore: ⁊ ī pūcto hore tāta terraꝝ ſpacia trāſiſſe. Cui cū ꝗdā e nr̄is ſatꝭ adloquendū ꝓmptulus ecēchielē adduxiſſet in mediū⁊ diceret eū de chaldea iniudeam fuiſſe tranſlatuꝫ deriſit hominē: ⁊ ex ip̄o volumīe demōſtrauit ezechielēin ſpū ſe vidiſſe trāſpoſituꝫDeniqꝫ ⁊ apl̓ꝫ noſtꝝ videlicet vt erudituꝫ viꝝ: ⁊ ꝗ legem ab hebreis didiciſſetnon fuiſſe auſum affirmareſe raptū ī corpore: ſed dixiſſe: ſiue in corpore ſiue extracorpꝰ neſcio: deus ſcit: his⁊ talibꝰ argumētis apocryphas ī libro eccl̓ie fabulasarguebat. Super qua re lectoris arbitrio iudiciuꝫ delinquenſ illud admoneo n̄hr̄i danielē apud hebreoſinter prophetas: ſed int̓ eoſ

ꝗ agiographa ꝯſcripſerūt.In trēs ſiꝗdē partes omīsab eis ſcriptura diuidit̉: ī legē: in prophetas ⁊ in agiographa .i. in quinqꝫ ⁊ octo⁊ in vndecim libros: de qͦ n̄ē hꝰ tꝑis diſſerere. Que autem ex hoc propheta: īmoꝯͣ hūc libꝝ poͣrphyriꝰ obiciat: teſtes ſūt me̓thodiꝰ: euſebius ēt apolīaris: ꝗ multis verſuū milibꝰ eiꝰ veſaniereſpondentes: neſcio an curioſo lectori ſatiſfecerint.Unde obſecro vos o paula ⁊ euſtochiū fundatis ꝓme ad dn̄ꝫ p̄ces: vt qͣꝫdiu īhoc corpuſculo ſuꝫ: ſcribāaliquid gratum vobis: vtile eccleſie: dignum poſterꝭ.Preſentium quippe iudicijs oblatrantiuꝫ non ſatismoͣueor: ꝗ ī utrāqꝫ ꝑtē autamore labūt̉ aut odio. Explicit prologus.

illud gen̄. v. vbi dr̄ de enoch. Ambulauit cū deo: ⁊ nonapparuit: qꝛ tulit eum deus. Itē illud. iij. re. xviij. b. qd̓dicebat abdias ad heliā: Cū receſſero a te: ſpūſ dominiaſportabit te in locū quē ego ignoro. Itē illud. iiij. reg.ij. qd̓ dixerūt filij ꝓph̓aꝝ ad heliſeū: Ecce ſerui tui ſuntqͥnquaginta virifortes qui poſſūtire ⁊ querere dn̄ꝫtuū ne forte tulerit eū ſpūs dn̄i: ⁊ꝓiecerit eū ī vnūmōtiū: aut ī vnāvallium. qd̓ nondixiſſent filij prophetaꝝ qͥ priuſ d̓eiuſ receſſu ꝓphetauerāt niſi poſſibile eēt gr̄e ſpūſ q̄erat in helia.a Prōptulus..i. aliquantulumꝓmptꝰ parat̉expedit. vEchielem. xl. a.c Nō fuiſſe auſuꝫ affirmare. ij.chorinth. xij dApocryphas fabulas .i. hiſtoriasq̄rū auctor vl̓ veritas ignoratur.ſupra ī ꝓlogo ſuper ioſue ī principio īuenies quidſit apocryphuꝫ ⁊vn̄ dicatur: ⁊ qͦtmodis accipitur:fabula dr̄ a fando: qn̄qꝫ dr̄ locutio qn̄qꝫ res quenec va ē nec v̓iſil̓is. Un̄ dicit Iſidorꝰ ety .j. Fabulas a fādo poete noīauerūt: qꝛ n̄ ſūt res facte ſed loquēdo ficte.Itē fabula dr̄ hiſtoria: ſic̄ h̓. e Illud admoneo n̄ haberi da. apud he. inter ꝓphetas. occaſiōe hꝰ v̓bi qͥdammale ītelligētes ſic̄ fuit ruſinꝰ: crediderūt hier̄. ſēſiſſe danielē n̄ eē ꝓph̓aꝫ: qͥbꝰ rn̄det ī 2º libro ꝯͣ rufinū dicēſ: Dedaniele breuit̓ rn̄debo me n̄ negaſſe eū ꝓph̓am: queꝫ ſtati ī frōte ꝓlogi ꝓph̓am eē ꝯfeſſus ſū: ſꝫ qͥd hebrei dicerēt⁊ quibꝰ argumētis niterēt̉ ſuā ꝓbare ſnīaꝫ voluiſſe mōſtrare ⁊ docuiſſe lectorē eccl̓ias chriſti hūc ꝓph̓aꝫ iuxtatheodotionē legē ⁊ n̄ iuxta. lxx. trāſlatores: qͦꝝ .ſ. ī iſtolibro editionē dixi multū a veritate diſtare: ⁊ recto eccleſiaꝝ chriſti iudicio reprobatā: nō ē mee culpe q̄ dixi:ſꝫ eoꝝ qͥ legūt. In ꝓmptu ſūt qͣttuor editōeſ: aqͥle: ſymmachi: ⁊. lxx. theodotōis: eccl̓e iuxta theodotōeꝫ legūtdāielē. Ego qͥd peccaui ſi eccl̓iaꝝ iudiciū ſecutus ſū. Ꝙaūt r̄fero qͥd aduerſū ſuſāne hiſtoriā ⁊ hymnū triū pueroꝝ ⁊ belis dracōiſqꝫ fabulas: q̄ ī volumīe hebreo nōhabēt̉: hebrei ſolēt dicere: qͥ id ī me crimīat̉ ſtultuꝫ ſe ſicōphantā ꝓbat. Nō .n. qͥd ip̄e ſētirē: ſꝫ qͥd ꝯͣ noſ dicē ſoleat explicaui. Quoꝝ opīoni: ſi n̄ reſpōdi in ꝓlogo breuitati ſtudēs: ne p̄fatōeꝫ ſꝫ libꝝ ſcribe viderer: puto ꝙſtatī ſb̓ieceri: de qͦ n̄ ē hꝰ tꝑis diſſere̓: alioqͥn ⁊ ex eo ꝙ aſẜui porphyriū ꝯͣ hūc ꝓph̓aꝫ ml̓ta dixiſſe: vocauitqꝫ hͦteſtes mēthodiū: euſebiū: ⁊ apolīarē: qͥ ⁊ multis verſuūmilibuſ illiꝰ veſāie rn̄derūt: me accuſare pot̓it: qͣre nō ī

p̄fatiūcula ꝯtra libros porphyrij ſcripſeriꝫ. Qui iſtiuſmodi vēias ꝯſectat̉: ⁊ ſcripture hebraice n̄ vult reciꝑe veritatē:audiat libe̓ ꝓclamātē: Nemo .n. cogit̉ lege̓ qd̓ n̄ vl̓t. Ego petētibus ſcripſi: nō faſtidioſis: gratis: nō īuidis: ſtudioſis: n̄ſciſcitātibꝰ: et tn̄ miror ꝙ theodotionē hereticū ⁊ iudaizātem legit: ⁊ ꝙͣtūcūqꝫpccōrꝭ chriſtiai trāſlationē faſtidit. f Intres ſiqͥdē ꝑteſ ⁊cͣ. illd̓luenies expoſitū. sͣ. inꝓlogo ſuꝑ libros regū. vbi diſtīguūt̉. v. libri legꝭ: ⁊ octo libri ꝓphetaꝝ ⁊ nouē agiographoꝝ. g Porphyriꝰ. hēticꝰ credo ꝙfuit ille platonicꝰ porphyriꝰ: de qͦ fit mētioī. x. libro aug. d̓ ci. deiix. c. ⁊. xj. h Methodiꝰ. martyr: de qͦdic̄ hier̄. in libro illuſtriū viroꝝ. Metho­.diꝰ olympij lycie ⁊ poſtea tyri ep̄s nitidi cōpoſitiqꝫ ẜmōiſ aduerſū porphyriū cōfec̄ libros ⁊cͣ. i Euſebius. ceſariēſis: de qͦ dic̄hieronymus ī eodē libro. Euſebius ceſareepaleſtine ep̄s in ſcripturis diuīs ſtudioſiſmꝰ: ⁊ bibliothece diuine cū pāphilo martyre diligētiſſimꝰ perueſtigator: edidit infinita volumīa. Alterfuit euſebiꝰ emiſcenuſep̄s elegātis ⁊ rhetorici īgenij. Et apolinaris. laodi ēſis ſyrie ep̄s: qͥ grāmaticis ī adoleſcētia operā dedit: ⁊ poſtea ī ſacras ſcripturas īnūerabilia ſcribēſ: ſb̓ theodoſio imꝑatore obijt: extāt eiꝰ aduerſus porphyriū. xxx. libri: qͥ īter cet̓a oꝑa eiꝰ maxīe ꝓbāt̉.Alt̓ fuit apolinaris aſie hierapolitanꝰ ep̄s ſicut dicit hiero-mꝰ ī eodē libro. l Nō ſatis .i. nō multū. m Moue. q. d. parum curo de eis. Cetera plana ſunt.Incipit poſtilla fratris Nicolai de lyra ſuper danielemphetam cum additionibus Pauli Burgen̄. ⁊ replicis d̓s Mech ordinis minorum.Anieli auteꝫ dedit deus intelligentiam omnium viſionum.Danieliſ primo. In verbo propoſito tangūtur quattuor cauſe libri danielis: quem pre manibus habemus: ſcilicet cauſaſubiectiua: effectiua: finalis: etformalis. Ad cuius intellectūſciendum ꝙ tres iſtarum cauſarum in idem concurrunt intota ſacra ſcriptura ⁊ ī partialibus eius libris ſb̓ alia tamērōne. Sicut enī ī philoſophia naͣli corpus mobile ē ſb̓iectūſub ratione abſoluta: ⁊ in partialibꝰ libris ſb̓ rōnibus ꝯtractis: vt in libro de generatione: corpus mobile ad formā: etin libro celi ⁊ mundi: corpus mobile ad ſitum: ⁊ ſic de aliis libris partialibus ꝯſequenter: ſic in tota ſacra ſcriptura