¶ Danielis
teſtō quēqͣꝫ ſcōꝝ graui volaſſe corpore: ⁊ ī pūcto hore tāta terraꝝ ſpacia trāſiſſe. Cui cū ꝗdā e nr̄is ſatꝭ adloquendū ꝓmptulus ecēchielē adduxiſſet in mediū⁊ diceret eū de chaldea iniudeam fuiſſe tranſlatuꝫ deriſit hominē: ⁊ ex ip̄o volumīe demōſtrauit ezechielēin ſpū ſe vidiſſe trāſpoſituꝫDeniqꝫ ⁊ apl̓ꝫ noſtꝝ videlicet vt erudituꝫ viꝝ: ⁊ ꝗ legem ab hebreis didiciſſetnon fuiſſe auſum affirmareſe raptū ī corpore: ſed dixiſſe: ſiue in corpore ſiue extracorpꝰ neſcio: deus ſcit: his⁊ talibꝰ argumētis apocryphas ī libro eccl̓ie fabulasarguebat. Super qua re lectoris arbitrio iudiciuꝫ delinquenſ illud admoneo n̄hr̄i danielē apud hebreoſinter prophetas: ſed int̓ eoſ
ꝗ agiographa ꝯſcripſerūt.In trēs ſiꝗdē partes omīsab eis ſcriptura diuidit̉: ī legē: in prophetas ⁊ in agiographa .i. in quinqꝫ ⁊ octo⁊ in vndecim libros: de qͦ n̄ē hꝰ tꝑis diſſerere. Que autem ex hoc propheta: īmoꝯͣ hūc libꝝ poͣrphyriꝰ obiciat: teſtes ſūt me̓thodiꝰ: euſebius ēt apolīaris: ꝗ multis verſuū milibꝰ eiꝰ veſaniereſpondentes: neſcio an curioſo lectori ſatiſfecerint.Unde obſecro vos o paula ⁊ euſtochiū fundatis ꝓme ad dn̄ꝫ p̄ces: vt qͣꝫdiu īhoc corpuſculo ſuꝫ: ſcribāaliquid gratum vobis: vtile eccleſie: dignum poſterꝭ.Preſentium quippe iudicijs oblatrantiuꝫ non ſatismoͣueor: ꝗ ī utrāqꝫ ꝑtē autamore labūt̉ aut odio.¶ Explicit prologus.
illud gen̄. v. vbi dr̄ de enoch. Ambulauit cū deo: ⁊ nonapparuit: qꝛ tulit eum deus. Itē illud. iij. re. xviij. b. qd̓dicebat abdias ad heliā: Cū receſſero a te: ſpūſ dominiaſportabit te in locū quē ego ignoro. Itē illud. iiij. reg.ij. qd̓ dixerūt filij ꝓph̓aꝝ ad heliſeū: Ecce ſerui tui ſuntqͥnquaginta virifortes qui poſſūtire ⁊ querere dn̄ꝫtuū ne forte tulerit eū ſpūs dn̄i: ⁊ꝓiecerit eū ī vnūmōtiū: aut ī vnāvallium. qd̓ nondixiſſent filij prophetaꝝ qͥ priuſ d̓eiuſ receſſu ꝓphetauerāt niſi poſſibile eēt gr̄e ſpūſ q̄erat in helia.a ¶ Prōptulus..i. aliquantulumꝓmptꝰ parat̉expedit. vEchielem. xl. a.c ¶ Nō fuiſſe auſuꝫ affirmare. ij.chorinth. xij dApocryphas fabulas .i. hiſtoriasq̄rū auctor vl̓ veritas ignoratur.ſupra ī ꝓlogo ſuper ioſue ī principio īuenies quidſit apocryphuꝫ ⁊vn̄ dicatur: ⁊ qͦtmodis accipitur:fabula dr̄ a fando: qn̄qꝫ dr̄ locutio qn̄qꝫ res quenec va ē nec v̓iſil̓is. Un̄ dicit Iſidorꝰ ety .j. Fabulas a fādo poete noīauerūt: qꝛ n̄ ſūt res facte ſed loquēdo ficte.Itē fabula dr̄ hiſtoria: ſic̄ h̓. e ¶ Illud admoneo n̄ haberi da. apud he. inter ꝓphetas. occaſiōe hꝰ v̓bi qͥdammale ītelligētes ſic̄ fuit ruſinꝰ: crediderūt hier̄. ſēſiſſe danielē n̄ eē ꝓph̓aꝫ: qͥbꝰ rn̄det ī 2º libro ꝯͣ rufinū dicēſ: Dedaniele breuit̓ rn̄debo me n̄ negaſſe eū ꝓph̓am: queꝫ ſtati ī frōte ꝓlogi ꝓph̓am eē ꝯfeſſus ſū: ſꝫ qͥd hebrei dicerēt⁊ quibꝰ argumētis niterēt̉ ſuā ꝓbare ſnīaꝫ voluiſſe mōſtrare ⁊ docuiſſe lectorē eccl̓ias chriſti hūc ꝓph̓aꝫ iuxtatheodotionē legē ⁊ n̄ iuxta. lxx. trāſlatores: qͦꝝ .ſ. ī iſtolibro editionē dixi multū a veritate diſtare: ⁊ recto eccleſiaꝝ chriſti iudicio reprobatā: nō ē mee culpe q̄ dixi:ſꝫ eoꝝ qͥ legūt. In ꝓmptu ſūt qͣttuor editōeſ: aqͥle: ſymmachi: ⁊. lxx. theodotōis: eccl̓e iuxta theodotōeꝫ legūtdāielē. Ego qͥd peccaui ſi eccl̓iaꝝ iudiciū ſecutus ſū. Ꝙaūt r̄fero qͥd aduerſū ſuſāne hiſtoriā ⁊ hymnū triū pueroꝝ ⁊ belis dracōiſqꝫ fabulas: q̄ ī volumīe hebreo nōhabēt̉: hebrei ſolēt dicere: qͥ id ī me crimīat̉ ſtultuꝫ ſe ſicōphantā ꝓbat. Nō .n. qͥd ip̄e ſētirē: ſꝫ qͥd ꝯͣ noſ dicē ſoleat explicaui. Quoꝝ opīoni: ſi n̄ reſpōdi in ꝓlogo breuitati ſtudēs: ne p̄fatōeꝫ ſꝫ libꝝ ſcribe viderer: puto ꝙſtatī ſb̓ieceri: de qͦ n̄ ē hꝰ tꝑis diſſere̓: alioqͥn ⁊ ex eo ꝙ aſẜui porphyriū ꝯͣ hūc ꝓph̓aꝫ ml̓ta dixiſſe: vocauitqꝫ hͦteſtes mēthodiū: euſebiū: ⁊ apolīarē: qͥ ⁊ multis verſuūmilibuſ illiꝰ veſāie rn̄derūt: me accuſare pot̓it: qͣre nō ī
p̄fatiūcula ꝯtra libros porphyrij ſcripſeriꝫ. Qui iſtiuſmodi vēias ꝯſectat̉: ⁊ ſcripture hebraice n̄ vult reciꝑe veritatē:audiat libe̓ ꝓclamātē: Nemo .n. cogit̉ lege̓ qd̓ n̄ vl̓t. Ego petētibus ſcripſi: nō faſtidioſis: gratis: nō īuidis: ſtudioſis: n̄ſciſcitātibꝰ: et tn̄ miror ꝙ theodotionē hereticū ⁊ iudaizātem legit: ⁊ ꝙͣtūcūqꝫpccōrꝭ chriſtiai trāſlationē faſtidit. f ¶ Intres ſiqͥdē ꝑteſ ⁊cͣ. illd̓luenies expoſitū. sͣ. inꝓlogo ſuꝑ libros regū. vbi diſtīguūt̉. v. libri legꝭ: ⁊ octo libri ꝓphetaꝝ ⁊ nouē agiographoꝝ. g ¶ Porphyriꝰ. hēticꝰ credo ꝙfuit ille platonicꝰ porphyriꝰ: de qͦ fit mētioī. x. libro aug. d̓ ci. deiix. c. ⁊. xj. h ¶ Methodiꝰ. martyr: de qͦdic̄ hier̄. in libro illuſtriū viroꝝ. Metho.diꝰ olympij lycie ⁊ poſtea tyri ep̄s nitidi cōpoſitiqꝫ ẜmōiſ aduerſū porphyriū cōfec̄ libros ⁊cͣ. i ¶ Euſebius. ceſariēſis: de qͦ dic̄hieronymus ī eodē libro. Euſebius ceſareepaleſtine ep̄s in ſcripturis diuīs ſtudioſiſmꝰ: ⁊ bibliothece diuine cū pāphilo martyre diligētiſſimꝰ perueſtigator: edidit infinita volumīa. Alterfuit euſebiꝰ emiſcenuſep̄s elegātis ⁊ rhetorici īgenij. Et apolinaris. laodi ēſis ſyrie ep̄s: qͥ grāmaticis ī adoleſcētia operā dedit: ⁊ poſtea ī ſacras ſcripturas īnūerabilia ſcribēſ: ſb̓ theodoſio imꝑatore obijt: extāt eiꝰ aduerſus porphyriū. xxx. libri: qͥ īter cet̓a oꝑa eiꝰ maxīe ꝓbāt̉.Alt̓ fuit apolinaris aſie hierapolitanꝰ ep̄s ſicut dicit hiero-mꝰ ī eodē libro. l ¶ Nō ſatis .i. nō multū. m ¶ Moue. q. d. parum curo de eis. Cetera plana ſunt.Incipit poſtilla fratris Nicolai de lyra ſuper danielemphetam cum additionibus Pauli Burgen̄. ⁊ replicis d̓s Mech ordinis minorum.Anieli auteꝫ dedit deus intelligentiam omnium viſionum.Danieliſ primo. In verbo propoſito tangūtur quattuor cauſe libri danielis: quem pre manibus habemus: ſcilicet cauſaſubiectiua: effectiua: finalis: etformalis. Ad cuius intellectūſciendum ꝙ tres iſtarum cauſarum in idem concurrunt intota ſacra ſcriptura ⁊ ī partialibus eius libris ſb̓ alia tamērōne. Sicut enī ī philoſophia naͣli corpus mobile ē ſb̓iectūſub ratione abſoluta: ⁊ in partialibꝰ libris ſb̓ rōnibus ꝯtractis: vt in libro de generatione: corpus mobile ad formā: etin libro celi ⁊ mundi: corpus mobile ad ſitum: ⁊ ſic de aliis libris partialibus ꝯſequenter: ſic in tota ſacra ſcriptura