Liber
ſermonē chaldaicū legere⁊ intellige̓ qͣꝫ ſōnare. Heciccirco refero: vt difficultatē vob̓ danielis oſtendereꝫqui apud hebreoſ nec ſuſāne hꝫ hiſtoriā: nec hymnūtriū pueroꝝ: nec belis draconiſqꝫ famulas: qͣs noſ qꝛin toto orbe diſperſe ſūt uerū an̄poſito eaſqꝫ iugulāteſubiēcimus: ne uideremurapud īperitos magnā ꝑtēvolumīs detruncaſſe. Audiui ego quēdā de p̄ceptoribus iudeoꝝ: cū ſuſāne derideret hiſtoriaꝫ: ⁊ a greconeſcio qͦ eā dice̓t eē cōfictaꝫillud opponere: qd̓ origēiquoqꝫ aphricanꝰ oppoſuit: etymologias has apothoy chynoy chiſe: et apothoy prynoy pryſe de greco ſermone deſcedere. Cuiu̓s rei noſ ītelligētiā noͣſtrihanc poſſumus dare: vt v
bi gr̄a dicamus ab arboreilice dixiſſe eū ilicō pereaſ⁊ a lentiſco in lentem te cōminuat angelus: vel non lēte pereas: aut lentus .i. flexibil̓ ducarꝭ ad morte: ſiu̓e alid̓ ꝗd ad arboris nomē cōueniēs: deinde tantū fuiſſeocij tribuſ puerꝭ cauillabat̉vt in camino eſtuantis īcēdij metro luderent: et ꝑͤ ordinem ad laudem dei omnia elementa prouocarēt:aut qd̓ miraculū diuineqꝫaſpirationis iudicium ueldraconem interfectuꝫ offapicis uel ſacerdotum beliſmachinas deprehenſas: q̄magis prudentia ſolertisuiri qͣꝫ prophetali eſſēt ſpiritu perpetrato. Cum veroabacuc vēiret: et de iudea īchaldeā raptū diſcophoꝝlectitaret: querebat exēpluubi legiſſemꝰ in toto ueteri
īprobus dr̄ nō ꝓbus īportunus ⁊ perſeuerās: ⁊ hoc vltimomō accipitur h̓: lꝫ in pāphilo poſſet poni ꝓ īportunus.¶ Quā ſonare .i. debito ſono ꝓferre. b ¶ Suſanne hiſtoriā. danielis. xiij. a. c ¶ Nec belis draconiſqꝫ fabulas.danielis vltīo. d ¶ Ceru .i. obelo an̄poſito: per qd̓ ea queſcribebant̉ tāꝙͣ ſuperflua oſtendebat̉ iugulāda: vide ſupra ī epiſtola ad deſiderium:vbi agitur d̓ aſterico⁊ obelo. e ¶ Subiecimus .i. in fine oꝑispoſuimus. f ¶ De pͦceptoribus .i. de magiſtris: qui dicebāt̉ īceptores qꝛ doctrineeoꝝ tāꝙͣ precepta cuſtodiebāt̉: talis dꝫ eēlr̄a. Audiui quēdā d̓p̄ceptoribus iudeoꝝ:cū ſuſāne deride̓t hiſtoriam ⁊ a greco neſcio qͦ eā dice̓t eē ꝯfictam illud opponereqd̓ origēi qͦꝫ aphricanuſ oppoſuit: etymologias has apo thoychynoychyſe ⁊ apothoy prynoypryſe d̓greco ſermōe deſcenſcēdere. De grecis lr̄isq̄ ſolent hic ſcribi mead preſēs nō ītromitto ſed ita debēt ſyllabicari ſicut p̄ſcriptū ēſenſus talis eſt: Audiui quendā magiſtruꝫiudeoꝝ deridentē ſuſanne hiſtoriā: ⁊ adā greco dicētē eē ꝯfictā: ⁊ ad ꝓbādū iſtud oppōebat chriſtianis illud qd̓ aphricanꝰ diſputās cuꝫ origene illi oppoſuit .ſ. has etymologiasq̄ h̓ ponūt̉ ⁊ ſumūt̉ de. xiij. danielis: deſcēde̓ de greco. ⁊ perhoc arguebat ab aliqͦ greco eē cōpoſitaꝫ: cū talēs etymologie nullā habeāt conuenientiā cū hebraico. Eſt aūt etymologia expoſitio vniꝰ vocabuli ꝑ aliud vocabulū: vnuꝫ ſiueplura: magis notum vel magis nota: in eadem lingua vel īdiuerſis ſcd̓m reꝝ ꝓpͥetatē ⁊ litteraꝝ ſil̓itudinē: vt deꝰ danseternā vitā ſuis: lapis ledēs pedē: piger pedibus eger: ⁊ dicit̉ab etymo grece qd̓ eſt veꝝ latīe: ⁊ logos qd̓ eſt ſermo vl̓ rōqͣſi veriloquiū: qꝛ etymologizādo vocabulū veram ipſiusoriginē loqͥmur: ꝙ itaqꝫ dr̄: apo thoy chynoychyſe: ⁊ apothoy prynoy pryſe: greca eſt etymologizatio: ⁊ ſonat apudnos a cino ſcīde̓: ⁊ a prino ſecare. vn̄ dan̄. xiij. Poſtꝙͣ alt̓ ſenū rn̄dit: Sub cyno. qd̓ nomē arboriſ apd̓ grecos ſciſſionēnotat: fit alluſio per v̓bū ſequēs cū dr̄: Scīdet te mediū. Alluſio dr̄ cōſonantia ab alludo dis: qd̓ eſt iuxta lude̓ ꝯcordare: ꝯcurrere. vnde qn̄. q. ꝑ quādā ꝯſonātiā ex vno vocabl̓oalid̓ elicit̉ alluſio dr̄. Itē cū alt̓ rn̄diſſꝫ: Sub pͥno. qd̓ nomēarboris ſōat ſectiōeꝫ: iō alludit ei v̓bū ſeq̄ns cū dr̄: Ut ſecette mediuꝫ. Alij expon̄t ſic Sub cyno .i. ſb̓ ilice: ⁊ dic̄t ꝙ forte hebraice nomē hꝰ arboris ſciſſionē ſōat: et fit alluſio v̓biad nom̄ p̄cedēſ cū ſb̓dit̉: Scīdet te. Itē exponūt. Sub pͥno.i. ſub lentiſco. Eſt aūt lētiſcus arbor hūilis: cuius ſuccꝰ ſciſuras labioꝝ ⁊ manuū ꝯſolidat: ⁊ dr̄ a lenta ſectione: vndevt fiat alluſio verbi ad nomē arboris ſb̓ditur: Ut ſeccet te
mediū. lꝫ autem expoſitio iſta ꝓ parte extrahat̉ ex gloſa: credo ꝙ huiuſmodi verboꝝ alluſio ſcd̓m greca linguā nō ſcd̓ꝫ hebraicā hēat̉: vn̄ ⁊ in eadē gloſa ſcribitur:ꝙ ſi non pōt hoꝝ etymologia apud eos inueniri: cogimur hebreis conſentire qui hanc pericopen .i. particulāgrecam eſſe ꝯtendūt. g ¶ Luiusrei nos intelligētiam ⁊cͣ. Hic oſtendit hieronymusſil̓em verborumet ymologizatōnē⁊ alluſionem: vtmāifeſtet iud̓i oppoſitioneꝫ. vndedic̄: g ¶ Cuiꝰ rei ītelligentiā .i. ſimilitudinem ꝑ quāpoſſūt intelligereoppoſitionē iſtā.h ¶ Noſtris. latinis. i ¶ Poſſumꝰ ⁊cͣ. dixiſſe eū.iudeū vel quēlibꝫaliū per quādamalluſionē. k ¶ Ilico i. ſtatim.l ¶ Pereas ⁊ a lētiſco. per quandaꝫ alluſionē.m ¶ In lenteꝫ teꝯminuat angelꝰ.lens lētis legumēquoddā minutūeſt: ⁊ dicitur a lentus lenta: tum qͥalenta et humidaeſt: verſus: Lenslendis capiti lenslentis conuēit orin ¶ Uel nō lente pereas aut lentus ideſt flexibilis ꝑ vicia: Ducaris ad mortem. Lentus multa ſignificat quehabentur per hos verſuſ: Flexibilis lentus ſit mollis n̄bene ſiccus: Sit piger tardus non fortis deſidioſus.p ¶ Siue aliud quid. a predictis. q ¶ Ad arboris nomen. ilicis vl̓ lētiſci. r ¶ Cōueniēs. ꝑ quādā alluſionēvel ꝯſonātiā. s ¶ Tribꝰ puerꝭ. Dāicl̓. iij. t ¶ Cauillabat̉ .i. calūniabat̉ vel deridebat hebreus ille de quo ſupra diximꝰ. Nota ꝙ cauillo cauillaſ: qd̓ ⁊ cauillor larisīuenit̉ ꝓ calūniari: deride̓: ꝯtēde̓: cū vicio iocari: aliquātulū deciꝑe: ſicut faciūt ſophiſte qͥ ſciēter veꝝ negāt velfalſū affirmāt vt alios decipiāt. v ¶ Offa picis. danielis. xiiij. Offa ꝓpͥe dr̄ fruſtū panis humectatū: ⁊ ꝯpōitur ab ob ⁊ fās: qͣſi ꝯͣ fātē .i. loquētē: qꝛ implet os ⁊ ip̄edit loquelam. Hic autem accipitur pro maſſa pilorumin pice ⁊ adipe decoctorum. x ¶ Machinas. ideſt artificioſas ſtructuras quas ſub menſa belis paraueratvt latenter poſſent intrare et exire. machina dicitur fabrica vel quelibet artificioſa ſtructura. y ¶ Cuꝫ veroabacuc. danielis vltimo. z¶ Diſcophorum .i. dapiſerū. ſcilicet abacuc: qui ferebat cibum meſſoribꝰ. Diſcusdr̄ vas eſcarium ſicut ē ſcūtella: ⁊ dicit̉ diſcus. q. danseſcas: et componitur cū foros qd̓ ē ferre: ⁊ dr̄ diſcophorus. quaſi ferens diſcum ⁊ ip̄e portabat panes ī alueolo. diſcus multa ſignificat q̄ pot̓is īuēire ī opuſculo vocabuloꝝ biblie. ⁊ ¶ Querebat exᵐ ⁊cͣ. potuit adduci