¶ Liber
tudīs ſtudium habentes pacificātes in domibus ſuis .i.in ꝯſcientijs ꝓprijs. Scd̓m eſt amicitia diuīa. Auguſtinus libro confeſſionū. Inquietum eſt dn̄e cor meū donec requieſcat in te. et pſalmo. cviij. Pax multa diligētibus legē tuā. que ē lex diuini amoris. Tertiū ē ſufficiētia modeſta: per quā aliqͥs eſt contentus his que habet⁊ ſic in ſe pacificatus: de quo pōt exponi qd̓ or̄ mattheiqͥnto: Beati pacifici qm̄ filij dei vocabūt. tales eniꝫ filijdei quodāmodo deo aſſimilāt̉: qui non indiget aliquoextra ſe: ſed eſt ibi ſufficiētiſſimus. Sil̓r ex altera parteporte ſūt tres thalami: qꝛ tria faciunt pacem fraternaꝫPrimū ē humilitas vera: que intm̄ pacifica eſt: ꝙ facitpacifice habitare cum ſuo ꝯͣrio: ⁊ hoc eſt ſpeciale ī hacv̓tute: naꝫ caſtus nō habitat pacifice cū luxurioſo: neciuſtus cū iniquo: ſed humilis habitat pacifice cū ſuperbo: qꝛ ſicut ſuperbus vult dominari: ita v̓e hūiliſ ſb̓ijci⁊ ſic vterqꝫ hꝫ qd̓ querit ⁊ per ꝯn̄s quieſcit: ideo dr̄ p̄ſ.cxix. Cū his qui oderūt pacē eram pacificꝰ .i. cū ſuꝑbisde quibus dr̄ ꝓuer. xiij. Inter ſuperbos ſēꝑ iurgia ſuntSecūdū eſt equitas iuſta ſine qua nulla ſocietas poteſteſſe pacifica: ſicut pꝫ de ſocietate latronū qui ſūt aduerſarij iuſticie: niſi enim inter ſe iuſte diuiderēt ſpolia ſtatim inter eos oriret̉ diſcordia: iō dr̄ eſa. xxxij. Erit opuſiuſticie pax. Tertiū ē taciturnitaſ debita: que tenet osclauſū ne ꝓrūpat in verba diſcordie ſeminatiua. vndeper oppoſitum dicitur Ecc̄. xxviij. Suſurro ⁊ bilīguismaledictus: multos enim turbauit pacē habētes. De qͦlibet autem dictorum thalamoꝝ pōt dici qd̓ ſcribiturDeūt̓. xxxiij. Amantiſſimus dn̄i habitabit confidenterin eo. quaſi ī thalamo morabitur tota die. qui enim d̓um vere diligit in dictis thalamis iugiter cōmoratur.Poſt expoſitionē portaꝝ ꝓcedendū eſt ad expoſitioneꝫgacophylacioꝝ: quę ſupra deſcribūt̉ eſſe circa pauimetum orientale: ⁊ dicuntur eē triginta per que deſignat̉ īpletio decē preceptoꝝ tꝑibus tribus neceſſaria .ſ. tꝑe legis naͣe: ⁊ tꝑe legis moſaice: et tꝑe legis euāgelice. Denarius autem numerus multiplicatus per ternariū ꝯſurgit in triceſimū. Et bene dicuntur gacophylacia a gaza⁊ phylaxe quod eſt ſeruare: nam per impletionem decēpreceptorum conſeruantur diuitie virtutum. Poſt expoſitionem gacōphylaicioruꝫ ſequitur expoſitio mēſarum: que ſupradicte ſunt octo: per quas deſignāt̉ quattuor partes veteris teſtamenti ⁊ quattuor noui: de quibus tāꝙͣ de menſiſ ſpiritualibus reficitur totus populchriſtianus: ſcd̓m ꝙ dicitur Deut̓. viij. Non ī ſolo pane viuit homo ſed in omni verbo quod egredietur deore dei. Ꝙ autem vetus teſtamentum in quattuor partes diuidatur: dixi plenius in principio geneſis. Diuiditur enim in libros legales: hiſtoriales: prophetales: ⁊ ſapientiales. Et conſimiliter diuiditur nouum teſtamentum: nam libris legalibus correſpondent euangelia: hiſtorialibus actus apoſtolorum: ſapientialibus epiſtolepauli ⁊ epiſtole canonice: prophetalibus aūt apocalypſis. De qualibet autem dictarum menſaruꝫ pōt dici qd̓ſcribitur prouerbiorum. ix. Sapiētia edificauit ſibi domū: excidit columnas ſeptē: immolauit victimas ſuasmiſcuit vinum: ⁊ propoſuit menſam ſuam. Scripturananqꝫ ſacra eſt menſa ſapientie. Poſt expoſitioneꝫ mēſarum: ſequitur expoſitio atrij interioris: in quo ſecundum hebreos quattuor ponuntur .ſ. altare: holocauſtorum: gacophilacia ſacerdotum hebdomadariorum: ⁊gazophylacia cantorum ſimiliter hebdomadarioꝝ: ⁊tranſitus aquarum a latere altaris: Et quoniam edificatio eccleſie ſpiritualis non ſolum conſiſtit in moribꝰ⁊ refectione de menſa ſacre ſcripture: ſed etiam in ſacramentis: ideo per altare holocauſtorum intelligitur eu-