¶ Eſſque.

Tinām dirūꝑes celos ⁊ deſcenderes afacie tua mōtes defluerēt ſicut exuſtio igniſ tabeſcerētaque arderet igni: ut notuꝫfieret nomē tuū īmicis tuiſaͦ facie tua gētes turbarent̉Cuꝫ feceris mirabilia: nonſuſtinebimus. Deſcēdiſti:et a facie tua mōtes d̓fluxerūt. A ſeculo n̄ audierūt neqꝫ auribꝰ ꝑceperūt. Ocul̓nō vidit deꝰ abſqꝫ te: que p̄ꝑaſti expectātib te. Occur

riſti lētāti ⁊ faciēti iuſticiā: īuijs tuis recordabunt̉ tui.Ecce tu iratꝰ es ēt peccauimꝰ: in ip̄is ſuimus ſemꝑ: ētſaluabimur. Et facti ſumꝰ:vt īmūdi oēs nos: et qͣi pānꝰ mēſtruate vniuerſe iuſticie noſtre. Et cecidimus qͣifoliū vniuerſi: ⁊ iniꝗtatēsnr̄e qͣſi vetꝰ abſtulerūt nosNōn ē ꝗ īuocet nomē tuū:qui ꝯſurgat ⁊ tēneat te. Abſcōdiſti fāciē tuā a nob̓ ⁊ alliſti nos ī manu īꝗtatis nr̄e

Firca pͥᵐ ſciend̓ ꝙ lꝫ iudiciū futurū horrendū ſit reprobis: tn̄ deſiderandū ē electꝭ: qui tūc in aīa ⁊ corꝑe btīficabunt̉: ꝓpt̓ qd̓ ſaluator luce. xxj. loquens apl̓is de iudicio futuro dicit: His āt fieri īcipiētibꝰ reſpicite ⁊ leuatecapita vr̄a .i. exhilarate corda: vt exponit Grego. Quoniā appropīquatredēptio veſtrahoc aūt p̄uidensEſaias dicit:a ¶ Utinā dirū.celos ⁊ deſcen .ſ.ad iudiciū: licꝫ .n.tunc nō rūpaturceli ſuperiores: qͥnō ſūt ſciſſibiles:tn̄ celū aereū d̓ qͦdr̄ ī euāgelio: Uolucres celi ⁊cͣ. īflāmabit̉ igne cōflagrationis iudicisaduentū p̄cedēteſcd̓m ꝙ dicitur:pſal. xcvj. Ignisante ipſū p̄cedet:⁊ ſic celū aereumquodāmō lacerabit̉. ꝙ dicitur celipluraliter ponendo plurale ꝓ ſingulari: ſic̄ Exo .xxxijdr̄: Iſti ſūt dij tui. de vitulo ꝯflatili qui erat vnicꝰ: vl̓ aliter ꝓpter diuerſas ꝑtes aeris .ſ. ſuꝑiorē mōtes trāſcendēte ⁊ īferiorē. ignis .n. ꝯflagratiōis attinget vtrāqꝫ ꝑtēqꝛ tm̄ aſcēdet quātū aqͣ diluuij q̄. xv. cubitis vltra cacumina mōtiū aſcēderūt: Gen̄. vij. b ¶ A facie tua montes defluerēt. qꝛ ante aduētū iudicis mōtes terremotucorruēt. c ¶ Sic̄ exuſtio igniſ tabeſcerēt. igne .n. ꝯflagrationis materia mōtiū cū alia terra purgabit̉. d ¶ Acarderent igni. qꝛ ille ignis purgabit aqͣs exn̄tes ī ſuperficie terre. e ¶ Ut notū fieret nomē tuuꝫ .i. poteſtas tuatanꝙͣ iudicis veniētis. ¶ Inimicis tuis. qꝛ ante timorē tuū a ſe abiecerūt. g ¶ A facie tua gentes turbarentur. ẜm ꝙ dr̄ Luce. xxj. Areſcētibus hominibꝰ p̄ timore⁊ expectatiōe que ſuperueniēt vniuerſo orbi. iō ſubdit̉:h ¶ Cū feceris mirabilia. predicta: i ¶ Nō ſuſtinebimus. qꝛ ꝙͣtūcūqꝫ ſint tūc tēporis aliqui hoīes iuſti: concutient̉ tn̄ horrore ex hūana fragilitate: quod ꝯn̄t declarat̉ ꝑ ſimile: cū ſubdit̉: k ¶ Deſcēdiſti. ī datione legis ſuꝑ mōtē ſynai: l ¶ Et a facie tua mō. deflu. qꝛ tūcmōs ſynai videbatur tremere ⁊ ardere: vt habet̉ Exo..xx. ꝓpter quod filij iſrl̓ territi ⁊ pauore ꝯcuſſi ſteterūta longe dicētes moyſi: Loquere tu nobis ⁊ audiemus: ⁊nō loquat̉ nobis dn̄s: ne forte moriamur. ⁊ ex hoc ſeqͥt̉ꝙ maior terror erit qn̄ veniet ad iudiciū: qꝛ illud reſpectu iſtius fuit minimū. m ¶ A ſeculo. Hic ꝯn̄t̉ pōiturrō dicti deſiderij .ſ. ex perfecta beatitudīe quā ſācti tunchabebūt ī aīa ⁊ corpore: ⁊ nō ante: A ſeculo nō audier̄t⁊c̄ qꝛ illd̓ boᵐ ē īfinitū: ⁊ ꝑ ꝯn̄s īenarrabile. n ¶ Quepreparaſti expectātibus te .ſ. filiū tuū: in cuius aſpectureficiētur beati īterius rōne ſue deitatis: ⁊ exteri rōneſue hūanitatis: ẜm ꝙ dicit Aug. ſuper iohānē: ⁊ ẜꝫ hocallegat̉ hec auctoritas dicta d̓ filio qͥ ē dei ſapiētia j. adCorinth̓. ij. o ¶ Occurriſti .i. occurres: qꝛ loquit̉ d̓ futuro ꝑ modū p̄teriti ꝓpter certitudinē ꝓph̓ie. p ¶ Letanti ⁊ faciēti iuſticia .i. cetui electoꝝ tunc ī iudicio apparēti: vt cū leticia deducatur ad patriā. q ¶ In vijstuis recordabunt̉ tui. gr̄as agēdo de oībꝰ boīs qͥ eis feciſti. r ¶ Ecce tu. Hic ꝯn̄r d̓ſcribit̉ ip̄ꝫ iudiciū. Lirca qd̓

ſciēdū ꝙ duplex ē dei iudiciū: vnū diſcretiōis qd̓ ē vocatioaliquoꝝ ad fidem alijs dimiſſis iudicio dei occulto tameniuſto: ⁊ iſtud iudicium ꝙͣtum ad ſuum ſtatū potiſſimū incepit a pͥncipio p̄dicatiōis xp̄i: ꝓpter quod dr̄ Iohā. xij. Nūciudiciū ē mundi: ẜm ꝙ exponūt ſancti. Aliud ē iudiciū diſcuſſionis quo dei iudicio reddūt̉ pene acpremia pro peccatis⁊ meritis: ⁊ iſtud potiſſimū fiet ī iu diciofinali: qn̄ in aīa ⁊ corpore beatificabunturelecti: ⁊ cruciabunt̉ reprobi: a tēpore tn̄ paſſioniſ xp̄i cepit premiatio electoꝝ ꝙͣtū adgloriā aīe: ⁊ punitioreproboꝝ in aīa: nōſolum extunc: ſꝫ etiāante. De iſtis autē duobus iudicijs vid̓turEſaias loqui mixtiꝫvſqꝫ ad finē libri. Etdiuiditur ī duas ꝑtesIn prima ponitur iudeoꝝ querimōia: inſecūda domini ſentētia. c. ſequēti. Circa primū ſciendū ꝙ iudei per orbem diſꝑſi frequenter lamentantur deſtructionē ciuitatis ⁊ templi ꝑTitu factam: ⁊ ſuam diſperſionē per orbem precantes ī iudea congregari: ⁊ ciuitatem ⁊ templum ſibi reſtitui. licet ātdicta deſtructio ⁊ diſperſio inflicte fuerint eis propter mortem xp̄i: vt habetur expreſſe Luce. xix. tamen hoc non credunt iudei: ſed attribuunt hoc peccato idolatrie vituli conflatilis: inducentes ad hoc illud quod Exodi. xxxij. dicitur:Ego autem ī die vltionis viſitabo hoc peccatū ipſoꝝ: ⁊ idolatrie antiquoꝝ. que continetur in libris iudicū ⁊ regū tꝑetempli primi: ⁊ peccatis auaricie ⁊ odij fraterni: que viguerunt tempore templi ſecūdi. ⁊ ẜm hoc poteſt hec littera exponi. In hac igitur querimonia primo ponit̉ confeſſio peccatorum: cū dicitur: r ¶ Ecce tu iratus es. contra nos ⁊ cāſubditur: cū dicitur: s Et peccauimus. q. d. ⁊ iuſte irat̉es: qꝛ peccauimus: ⁊ non ſolū de nouo: ſed etiam ab antiqͦ.iō ſubditur: t ¶ Et in ipſis .ſ. peccatis: v ¶ Fuimus ſemper. tamē de tua miſericordia ſperamus: ideo ſubditur:x ¶ Et ſaluabimur. nō ex noſtra iuſticia: ſed tua miſericordia: ideo ſubditur: y ¶ Et facti ſumua vt īmundi omnesnos. īmundicia peccati. poteſt etiam hoc exponi corporalit̓quia iudei per orbem diſperſi ab alijs gentibus reputāturviles ⁊ abominabiles: z ¶ Et quaſi pau. men. vni. iuſti. nōſtre. qꝛ iudei modo nō poſſunt ſacrificia pro peccatis offerre: qꝛ talia nō poſſunt offerri ab eis niſi in hieruſalem: ⁊ ſine talibus ſacrificijs nō reputant ſe perfecte mundari ⁊ iuſtificari. a ¶ Et cecidimus quaſi folium. de arbore cadens:ſic cecidimus ab honore regni ⁊ ſacerdotij. b ¶ Iniquita.noſtre quaſi ven. abſtule. nos. expellendo de terra promiſſionis ad longinquas partes orbis. c ¶ Nō ē qui īuocet nomen tuū .i. nō habemus ſummū ſacerdotem qui oret ꝓ nobis ⁊ offerat ſacrificiū vt nobis placeris: ẜm ꝙ dicitur leuitici. iiij. de expiatione peccati totius multitudinis: ⁊ poſt d̓terminationeꝫ ſacrificij debiti pro peccato ſubditur: Et orāte pro eis ſacerdote propicius erit eis dominus. iō ſubdit̉:d ¶ Qui cōſurgat. pro nobis: e ¶ Et teneat te. in noſtrareconciliatione. f ¶ Abſcondiſti faciem tuam a nobis. loqͥtur d̓ d̓o ad modū hoīs irati: qͥ n̄ vult on̄dere faciā ſuā ill̓ꝯ qͦs iratꝰ ē. g ¶ Et alliſiſti nos .i. ꝯfregiſti. h ¶ In māu