Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber.

quieſcaꝫ? Ddnec egrediat̉ut ſplēdor iuſtꝰ eiꝰ: et ſaluator eiꝰ ut lāpas accēdatur.Et u̓idebūt gētes iuſtū tuūet cūcti reges īclytū tuum.Et vocabit̉ tibi nomē nouū: quod os dn̄i noīauit.Et eriſ corona gl̓ie ī manudn̄i: et diadema regni ī manū dei tui. Nō voͣcaberꝭ vl̓tra derelicta: et t̓ra tua nonvocabit̉ āpliꝰ d̓ſolata. Sedvocaberꝭ volūtas mea ī eaet t̓ra tua īhabitata. Quiacōplacuit domīo ī te: et t̓ratua īhītabit̉. Habitabit .n.iuuenis cū v̓gine: et habitabūt in te filij tui. Et gaudebit ſpōſus ſuꝑ ſpōſā: ⁊ gāu

debit ſuꝑ te deꝰ tuꝰ. Supermuros tuoſ hierl̓m ꝯſtituicuſtodes: tota die et totanocte ī ꝑpetuū nō tacebūtQui remīſcimini dn̄i ne taceatis: ⁊ ne detis ſilentiuꝫei: donec ſtabiliat: et donecponat hierl̓m laudē in t̓ra.Iurauit dn̄s ī dextera ſua:⁊ ī brachio fortitudīs ſue.Si dedero triticuꝫ tuuꝫ ultrā cibuꝫ inimicis tuis: et ſibiberint filij alieni uinū tuum ī quo laboraſti. Quiaqui congregabūt illud comedēt ⁊ laudabunt dominum: et qui comportant illud bibent ī atrijs ſcīs meis. Trāſitē: trāſite ꝑ poͣrtas

ifra: Si dedero triticū tuū vltra cibū inimicꝭ tuis ⁊cͣ. exponūt de pacifica collectōe t̓renaſcētiū a iudeis pꝰ dcm̄ reditū:qd̓ nō ē veꝝ: qꝛ freq̄nt̓ illo tꝑe fuerūt moleſtati a ſamaritanis ⁊ alijs gētibꝰ ſe circūſtātibꝰ: nō ſolū ī bōis exterioribꝰ: ſꝫēt ī ꝑſōis: vt pꝫ ī librꝭ Eſdre: neemie: machabeoꝝ: ⁊ ioſephiRegibꝰ ēt ꝑſaꝝ reddebāt t̓butū de bōis ſuis: ⁊ poſtea grecꝭ ⁊ romanis: ꝓpt̓ qd̓ etiamRa. ſa. ⁊ alij hebreiexponūt iſtud capl̓m⁊ p̄cedēs de ꝓſꝑitatequā expectat futurātꝑe meſſie: ꝓpt̓ quodnos qͥ ẜm veritatemꝯfitemur xp̄ꝫ veīſſe:hēmꝰ ip̄m exponerede ꝓſꝑitate eccl̓ie: igitur ſic̄ capl̓o p̄cedētion̄ſa ē clemētia ſaluatoris ī ꝯſolatōibus ⁊bn̄ficijs eccl̓ie exhibitis: ita ī hͦ capl̓o ex cōſil̓ibꝰ on̄dit̉ eiꝰ potentia: ⁊ diuidit̉ ī duasꝑtes: qꝛ pͥº deſcribitureiꝰ ptās: ⁊ ptātis veritas: ibi Iurauit dn̄s.Circa pͥᵐ dicit ꝓph̓aa Propt̓ ſyo ⁊cͣ. i.ꝓpt̓ gl̓iaꝫ eccl̓ie quaꝫvideo ī futuro: nō ceſſabo de diuinis laudibꝰ ⁊ p̄cibꝰ. b Donec egrediat̉. de ſinu pr̄is ī mūdū. c Ut ſplendor iuſtꝰ eiꝰ .i. chriſtꝰ: qͥ rōe diuinitatis dr̄ ſplēdor pr̄is: ⁊ figura ſb̓e eiꝰ: ad hebreos pͥmo.d Et ſaluator eiꝰ. ꝑ ſuā oīpotentiā: ꝓpt̓ quā ſb̓dit̉ ī aucͣteallegata ad he. pͥº: Portāſqꝫ oīa v̓bo v̓tutis ſue purgatōempctoꝝ faciēs ⁊cͣ. e Ut lapas accendat̉. ardore charitatisad alios accēdendū: ſic̄ ⁊ de lampade accenſa accēdunt̉ alieꝓpt̓ qd̓ dic̄ luc̄. xij. Ignē veni mittere in t̓rā: ⁊ qͥd volo niſivt accendat̉. f Et videbūt gētes iuſtū tuū. ꝑ fidē ī p̄dicatōe apl̓oꝝ. g Et cūcti reges īclytū tuū. qͦꝝ multi receperūt fidē chriſti: ⁊ oēs recipiet an̄ finē mūdi. h Et vocabit̉ tibi nomē nouū .ſ. eccl̓ia chriſtiana: q̄ pͥꝰ vocabat̉ iudeorū ſynagoga. Qd̓ os dn̄i noīauit. Mat. xvj. Suꝑ hācpetrā .i. ſuꝑ me chriſtū: edificabo eccl̓iaꝫ meā. k Et eriscorona gl̓ie ⁊cͣ .i. coronata glorioſe: ſic̄ de notabilit̓ liberalinō ſolū dr̄ ꝙ ſit liberalis ī cōcreto: ſꝫ ēt liberalitas in abſtracto. In manu dn̄i .i. ī eiꝰ ꝓtectōe. m Et diademā regni. Iſta ſcd̓a coronatio ꝑtīet ad honorē eccl̓ie triūphantisprīa ad honorē eccl̓e militātꝭ. n Nō vocaberꝭ vltra derelicta. a ſponſo tuo: qͥ dicit Matthei vlt. Ecce ego vobiſcūſū oībus diebꝰ vſqꝫ ad ꝯſūmatōem ſecl̓i. o Et terra tuanō vo. am. deſo. i. diuinis ꝯſolatōibus deſtituta: q̄ ſemperaderūt eccl̓ie ēt ī p̄ſſuris. p Sed vocaberis volūtaſ meaī ea. ꝑ bōa oꝑa mihi accepta. q Et terra tua īhabitata.a fidelibꝰ: ⁊ lequit̉ iterū poſt hoc: Et terra tua īhabitabit̉. ꝑ hāc ſcd̓am ītelligit̉ terra viuentiuꝫ: ad quā fidelesde pn̄ti vita trāſferunt̉. s ¶Habitabit .n. iuuenis cū virgine. ſcē ⁊ caſte: vt ioſeph ⁊ iohānes cū maria: valerianꝰ cumcecilia: ⁊ chryſātꝰ cū daria: ⁊ plures alij hāc ꝑfectōeꝫ imitātes: vt hr̄ in collatōibus patrū: ⁊ ī alijs pluribꝰ locꝭ. t Ethītabūt in te filij tui. ꝑ baptiſmū regenerati. v Et gaud̓bit ſpōſus ſuꝑ ſpōſū .i. chriſtꝰ ſuꝑ eccleſiā: x Et gaud̓bitſuꝑ te deꝰ .i. tota trinitas. y Suꝑ muros tuos hierl̓m cōſtitui cuſtodes .i. ꝯſtituēdos a deo p̄dixi: ut ſit v̓bum eſaie.

Dicit āt hic glo. hebraica: ꝙ ꝑ muros ītelligunt̉ patresſcī abraā iſaac iacob ⁊ ceteri: qͦꝝ merita ſūt poſterꝭ qͣſidefenſionis muri: ⁊ ꝑ cuſtodes angeli ſcī eoruꝫ meritacorā deo recolētes: ⁊ nos multo fortiꝰ ẜꝫ veritatē poſſumꝰ dice̓ ꝙ iſti muri ſint apl̓i ẜm ꝙ dr̄ apoca. .xxj. Et murus ciuitatis hn̄sfūdamenta .xij. ⁊in ipſis noīa .xij.apl̓oꝝ ⁊ agni ſcripta. ⁊ ꝑ cuſtodesintelligunt̉ āgeliad cuſtodiā fideliū deputati: eoꝝmerita corā deopn̄tātes. ⁊ qꝛ probono ſtatu eccl̓ienō ſolū angeli ſt̓ſoliciti: ſꝫ et homines deuoti: iōeos exhortandoſb̓dit: z Quireminiſcimi dn̄ine taceatꝭ. ceſſanºa p̄cibꝰ ⁊ laudibꝰdiuinis. ⁊ Donec ſtabiliat. ꝯtraoēꝫ aduerſitateꝫ.a Et donec ponat hierl̓ꝫ .i. eccleſiā. b Laudēin t̓ra. qd̓ īplebit̉circa finē mundiqn̄ oēs ꝯuertent̉ ad fidē chriſti. cIlirauit. Hic ꝯn̄t̉deſcribit̉ ſaluatoris veritas: qꝛ nō ſufficeret ptās ad ſaluandū. niſi ſil̓ adeſſet veritas ī adīplēdo ꝓmiſſū. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ pͥº ponit̉ hꝰ veritatis on̄ſio: ſcd̓o exhoc īducit̉ q̄da ſalubris monitō: ibi Tranſite. pͥmū on̄dit̉ ꝑ certitudinē iuramēti: cuꝫ dr̄: c Iurauit dn̄s indextera ſua ⁊cͣ .i. ī filio qͥ dr̄ eiꝰ dextera ⁊ brachiū: ut. sͣ.liij. Brachiū dn̄i cui reuelatū ē. d Si dedero .i. nondabo. e Triticū tuū ⁊cͣ. triticū eccleſie ē ſacr̄ꝫ euchariſtie in pane triticeo cōfectū: qd̓ nō ē īfidelibꝰ dandumnec ꝑ hoc qd̓ addit̉: f Ultra. ītelligēdū ē ꝙ an̄ fueriteis datū: qꝛ hec dictio vltra nō ſꝑ īportat talē an̄ceſſiōꝫſic̄ pꝫ Deūt. vlt. vbi dr̄: Nō ſurrexit vltra ꝓph̓a ſic̄ moyſeſ: qͥ poſſꝫ dn̄ꝫ vide̓ facie ad faciē ⁊cͣ. qꝛ nec ſil̓iſ an̄ eū fuerat ī cōditōibꝰ ibidē exp̄ſſis. g Et ſi biberīt .i. nō bibent. h Filij alieni. a fide catholica. i Uinū tuum.i. chriſti ſanguinē ſub ſpē vini ꝯtentū. k In qͦ laboraſti. lꝫ .n. ſūmꝰ ſacerdos ieſus chriſtꝰ hāc ꝯſecratiōeꝫ faciat: tn̄ ſacerdotes ad hoc laborāt ieiunijs ⁊ or̄onibꝰ: etalijs pijs oꝑbꝰ ſe diſpone̓ᵉ: vt v̓ba ꝯſecratōis debite ꝓferāt: ⁊ ſacr̄m ꝑcipiāt. Quia qͥ ꝯgregabūt illd̓ .ſ. triticū p̄dcm̄. m Comedēt. ꝑ ꝯgregatōem: hic ītelligit̉labor fideliū diſponēdo ſe ad debite cōicandū: ſic̄ dcm̄ē de ſacerdotibꝰ. noīat̉ tn̄ iſte labor noīe ꝯgregatōis: qͥaiſtd̓ ſacr̄ꝫ ē ſacr̄ꝫ eccl̓iaſtice vnitatis. ē ēt circa hoc ſacr̄mlabor fideliū corporalis in p̄paratōe materie .ſ. paniſ ⁊vini ī qͥbꝰ ꝯficit̉ hoc ſacr̄m. n¶ Et qͥ cōportāt illud. i. vinū: ꝑ cōportatōeꝫ ītell̓r h̓ labor p̄dcūs fideliū. o Bibēt ī atrijs ſcīs meis .i. ī locis diuīo cultui ꝯſecͣtiſ. Ex hͦpꝫ ꝙ n̄ ē h̓ ẜmo d̓ pāe t̓ticeo ⁊ vino cōit̓ acceptꝭ: qͥbꝰ vtūt̉hoīeſ ī locꝭ nō ſacrꝭ: ⁊ magꝭ ꝙͣ ī ſacrꝭ: qꝛ loca ſacͣ n̄ ſt̓ epul̓⁊ ꝯuiuijſ cōibꝰ apta: nec erat ī vet̓i lege. p Trāſite. h̓ exp̄dc̄is pōit̉ monitō ſiue exhortatō. ex hoc .n. ꝙ ſaluatorē potēs ⁊ fidel̓ ī ꝓmiſſis adiplēdis: debēt oēs ad eccl̓iaꝫ