¶ Eſaie
ficabūt deſerta a ſeculo: ētruinas antiquas erigēt: et īſtaurabunt ciuitates deſertas ⁊ diſſipatas ī gnaͣtionē⁊ gnaͣtionē. Et ſtabunt alieni et paſcent pecora ueſtraēt filij ꝑegrinoꝝ agricole etvinitores veſtri erūt. Vosaūt ſacerdotes domini vocabimini: mīſtri dei noſtridicet̉ vobiſ: Foͣrtitudinē getiū comedetiſ: et ī gloria eoruꝫ ſuꝑbietis. Pro ꝯfuſione veſtra duplici ⁊ rubore:laudābūt partē eoꝝ. Propter hoc ītra ſua dupliciapoſſidebūt: lēticia ſempiterna erit eis. Quia ego dominus diligēſ iudiciū: et odiohn̄s rapinā ī holocauſtumEt dābo opus eoruꝫ ī ueri
tate: ⁊ fedus perpetuum feriā eis. Et ſciet̉ in gentibꝰ ſemen eoꝝ: ⁊ germe eorum īmedio populoꝝ. Omnēsqui viderint eos cognoſcētillos: quia iſti ſūt ſemen cuibenedixit dominꝰ. Gau̓dēſgaudebo ī domīo ⁊ exultabit aīa mea ī d̓o meo. Qꝛ īduit me veſtim̄tꝭ ſalutꝭ: ⁊ īdumēto iuſticie circūdedit meqͣi ſpōſuꝫ d̓coratū corōa: etqi ſpōſā ornatā mōilibꝰ ſuis. Sicut .n. t̓ra ꝓfert germēſuum: ⁊ ſicut hortus ſemenſuum germinat: ſic dominꝰdeus germinabit iuſticiamet laudem coram vniuerſisgentibus.¶ LXII.Roͣpter ſyon nō taceIbo: ⁊ ꝓpter hierlꝫ nō
ſeculo .i. gentiles reducēt ad edificiū eccleſie militantis:qui fuerunt quaſi a deo derelicti ab antiquo: eo ꝙ nōhabuerūt lege nec ꝓphetas. a ¶ Et ruinas antiquaserigēt .i. gētiles eriget ad ſtatū fidei qͥ ab ātiquo fueruntruinoſi ī peccato idolatrie ⁊ alijs ml̓tiplicibus peccatisb ¶ Et inſtau. ciui. deſer. ⁊ diſſi. jidolatriā q̄ ꝑ eosfuerūt inſtauratead latriā. c ¶ Etſtabūt alieni .i. gētileſ ad fidē ꝯue̓ſid ¶ Et palcet pe.ve. ⁊cͣ. iſta d̓ſeruiunt ad victū ⁊ veſtitū: ⁊ ꝑ hoc deſignat̉ ꝙ p̄dicatōeseuāgelij poſſēt acciꝑe ſūptus ab ill̓qͥbus p̄dicarēt: vtdicit xp̄s luce. x. ⁊paulus apl̓us prima corin. ix. Dn̄sordinauit hiſ quieuāgeliū ānūciātde euāgelio viuere. ꝑ h̓ ēt ītelligit̉ꝙ miſtri eccl̓ie habituri eſſēt d̓ iuredecimas aīaliū etterrenaſcentiū ſic̄videmꝰ īpletuꝫ: ⁊ꝙͣtū ad iſtā partēdecimā laici dicūtur paſcere eoruꝫpecora .i. ꝓ eis e ¶ Et filij ꝑe. agri. ⁊ vi. ⁊c̄. ⁊ ſic alieni⁊ ꝑegrini dicunt̉ hīc laici qͥ nō debēt ad diuinū miſteriūaccedere. f ¶ Uos aūt ſacer. dn̄i vocabimī .i. vos apl̓i⁊ alij diſcipuli ⁊ ſucceſſores veſtri: dato ēt ꝙ ſint ex gētilitate vocati. a tꝑe enī apl̓oꝝ ml̓ti de gētibus vocati adfidē fuerūt ab eis īſtituti epiſcopi ⁊ ſacerdotes: vt patetde ſācto clemēte dionyſio Tito Timotheo ⁊ ml̓tis aliis. g ¶ Fortitudinē gētiū comedetis. qꝛ mīſtri eccl̓ie d̓bōis laicoꝝ ſuſtētātur. h ¶ Et ī gloria eoꝝ ſuꝑbietis.i. a glorioſis ⁊ potētibꝰ laicoꝝ eritis honorati: ſic̄ videmꝰ ꝙ pͥncipes p̄latos eccl̓ie honorāt ſic̄ pr̄es. i ¶ Proꝯfuſione veſtra duplici. iſtud refert̉ ad tēpus pͥmitiue eccleſie ī quo qͥ ppl̓o p̄latus p̄ficiebat̉: pͥmus ad tormētaducebat̉: ⁊ duplex malicia eis īponebat̉ .ſ. ſui ⁊ ppl̓i: qͥaeis īponebat̉ ꝙ eēt ī ſe ſacrilegi ⁊ ꝙ ab eis alij eēt decepti: ⁊ ſic grauius puniebātur. k ¶ Laudabūt partē eorum .i. veſtram .ſ. mercedeꝫ. Et ē hic metaplaſmus: vt̓exponūt alij. ſed qꝛ iſte modus loquēdi videt̉ extraneuſa cōi mō loquendi ſcripture ſacre: maxīe qꝛ metaplamuſ ẜm doctores grāmatice ē trāſformatio ſyllabe ī ſyllabam: vel lr̄e in lr̄am: vel accidentiū eius cā metri: velalia cā rōnabili. ſed ꝙ ſit mutatio dictōis in dictōeꝫ: utdr̄ hic nō inueni: iō pōt aliter dici: k ¶ Caudabūt ꝑtem eoꝝ .i. ſuaꝫ: qꝛ opprobria ⁊ tormenta apl̓is ⁊ alijseccleſie p̄latis illata cedebāt ad bonū ppl̓i. l ¶ Propt̓hͦ in terra ſua .i. ī celeſti patria. m ¶ Duplicia poſſidebūt .i. duplicē gl̓iaꝫ aīe .ſ. ⁊ corporis: iō ſb̓dit̉: n ¶ Leticia ſēpiterna erit eis. pōt ēt hec duplicitas ītelligi ī p̄ſēti ẜꝫ ꝙ dr̄ pͥma Ti. v ¶ Qui bn̄ p̄ſunt p̄ſbyteri duplici honore digni hēant̉: qꝛ a ppl̓o d̓bet̉ eis victꝰ ⁊ honorex hac āt lr̄a pꝫ qd̓ dcm̄ ē ſupra .ſ. ꝙ p̄ſēs capl̓m ītelligi
nō pōt de ꝓſꝑitate redeūtiū de babylone: qꝛ ꝓſperitas eoꝝnō fuit dupla reſpcū tꝑis captiuitatē p̄cedētis ſb̓ regibꝰ iſrl̓⁊ iuda: īmo multo minor: qꝛ qͣſi ꝯtinue fuerūt in afflictiōe⁊ ſeruitute: ut dcm̄ ē ſupra frequent̓: nec eoꝝ leticia fuit ſēpiterna: ſꝫ ſatis breuis. o ¶ Quia ego dn̄s diligēs iudicium. ⁊ iō ſāctꝭ pr̄ibusvolo reddere duplexp̄miū. p ¶ Et odioha. rap. in holo. nonenī vult dn̄s: ꝙ ſibi fiat oblatio de alieno.q ¶ Et dabo opꝰ eorū .i. apl̓oꝝ ⁊ eis ſuccedētiū. r ¶ In veritate .i. ī p̄dicatōe veritatꝭ catholice. s ¶ Etſciet̉ ī gē. ſe. eoꝝ .i. ſucceſſoreſ eoꝝ. tiOēſqͥ vi. eoſ cogno. illos.diſtinctos ab alijs inoꝑibꝰ miraculoſis eivirtuoſis: ī qͥbꝰ apl̓i ⁊alij ſucceſſores cōemppl̓ꝫ excellebāt: ⁊ adhūc excellūt ī multiſ.v¶ Gaudēs. Hic ꝯn̄t̉pōit̉ eccl̓ie gratitudocū dr̄: Gaudēs gaudebo ī dn̄o. ⁊ duplicat̉v̓bū gaudij: qꝛ ex gaudio ⁊ gratitudīe īteriori fit redūdātia in ſigno ⁊ oꝑe exteriori.x Oꝛ īduit me veſtimētꝭ ſalutꝭ .i. noticiadiuīe gr̄e ⁊ v̓tutꝭ: q̄ ſūt eccl̓ie veſtimēta ⁊ ornamēta. y ¶ Etīdumēto iuſticie .i. oꝑe iuſto ad ꝓxiᵐ. z ¶ Quaſi ſponſūdecoratū corona. hͦ dr̄ ꝓpt̓ p̄latos qͥ ſūt ſpōſi eccl̓iarū ſibicōmiſſaꝝ: ⁊ ī hͦ ſūt xp̄i vicarij. a ¶ Et qͣſi ſponſā ⁊cͣ. hͦ refert̉ ad ppl̓ꝫ p̄latis ſb̓ditū. b ¶ Sic̄ .n. t̓ra ꝓfert germē ſuū.ex īfluētia ſol̓. c ¶ Sic dn̄s deꝰ. qͥ ē ſol iuſticie. d ¶ Germinabit .i. germīar̄ faciet. e ¶ Iuſticiā. ī corde ⁊ oꝑe. f ¶ Etlaudē. ī ore. g ¶ Corā vniuerſis gētibꝰ ꝑ p̄dicatiōeꝫ apl̓oꝝ⁊ alioꝝ chriſti diſcipl̓oꝝ ⁊ eis ſuccedētium.¶ In capl̓o. lxj. vbi dr̄ in poſtilla: Et in gloria eoꝝ ſuꝑbietis.¶ Additio.Bi ī trāſlatiōe nr̄a dr̄: Et in gl̓ia eoꝝ ſuꝑbietꝭ. inhebreo hr̄: Et ī gl̓ia eoꝝ exaltabimī: qd̓ magꝭ concordat ſentētie: qꝛ ſuꝑbia ſonat ī malū: non āt exaltatio ſeu honor. ¶ Capl̓m. LXII.Ropter ſyō. Aliqͥ expoſitores catholici exponūthͦ capl̓m ſic̄ ⁊ p̄cedēs de ꝓſperitate redeūtiū d̓ babylone: dicētes ꝙ ꝑ illud qd̓ dr̄ h̓: Donec egrediatur vt ſplēdor iuſtꝰ eiꝰ ⁊cͣ. ītelligit̉ cyrus qͥ fecit iuſticiaꝫ eosremittēdo: ⁊ de captiuitate ſaluādo: ⁊ ſic ꝯn̄t̉ lr̄aꝫ adaptātad ſuū ꝓpoſitū: ſꝫ valde extorte ī multis qͦꝝ pauca accipiam. Qd̓ .n. ſb̓dit̉ h̓: Et eris corona gl̓ie ⁊cͣ. exponūt d̓ dignitate ſacerdotali ⁊ regia: qd̓ nō pōt ꝯuenient dici: qꝛ dignitas ſacerdotal̓ ⁊ regia ꝯſiſtebat in hͦ ꝙ īſtituebāt̉ reges ⁊ ſacerdotes ꝑ ſacrā vnctōeꝫ: q̄ ẜm iudeos ceſſauit a deſtructōepͥmi tēpli: ita ꝙ toto tꝑe tēpli ſcd̓i ꝑ redeūtes de babyloneedificati nō fuerūt aliqͥ reges vel ſacerdotes ſic īſtituti. Itētoto illo tꝑe caruer̄t regibꝰ vſqꝫ ad ariſtobolū filiū hyrcaniqͥ pͥmꝰ ſibi diadema īpoſuit pͦ qͣdrīgētos. lxxxj. ānos ⁊ treſmēſes: ex qͦ ppl̓s de captiuitate babylonica liberatꝰ ad ꝓpͥaremeauit: ut dic̄ ioſephꝰ. xiij. li. antiqͥtatūcaº. xxj. Itē qd̓ dr̄5
HH 5