Druckschrift 
3 (1481)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber.

⁊ pro lapidibꝰ ferrū. Et ponā viſitationē tuaꝫ pacē: ētp̄poſitos tuos iuſticiā. Nōaudiet̉ vltra iniꝗtas ī terratua: vaſtitas ⁊ ꝯtritio in termīs tuis: et ocupabit ſalusmuros tuos: ⁊ portas tuaſlaudatio. Non erit tibi ampliꝰ ſol ad lucēdū ꝑ diē: necſplendor lune illuminabitte: ſꝫ erit tibi dn̄s ī lucē ſēpiternā: ⁊ deuſ tuꝰ in gl̓iā tuā.Nō occidet vltra ſol tuꝰ: ⁊luna tua nō minuet̉: qꝛ dn̄ſerit tibi in luce ſēpiternā: etꝯplebūt̉ dies luctꝰ tui. Pōͦpulus āt tuꝰ oēs iuſti ī ꝑpe̓tuū hereditabūt terrā: germē plātatiōis mee: qͦpꝰ mamanꝰ mee ad glorificādū.

Mīmus erit ī mille: ⁊ paruulus in genteꝫ fortiſſimā.Ego dn̄s: in tempore eiusſubito faciā iſtud.. DXI.Piritus dn̄i ſuꝑ me:eo ꝙ vnxerit me. Acanunciādū māſuetis miſitmē: ut mederet cōtritis corde: et predicarē captiuis indulgētiā ēt clauſis aꝑtionēut predicarē ānū placabilēdn̄o ēt diē vltionis deo noſtro: ut ꝯſolarer oēs lugentes: vt ponerē ꝯſolatiōeꝫ lūgētibꝰ ſyō: et darē eis coronā pro cinere: oͦleū gaudiꝓ lūctu: palliū laudis proſpū meroris. Et vocabūt̉ īea foͣrtes iuſticie: plantatiodn̄i ad glorificādū. Et ēdi-

⁊ alia eccleſie vaſa fuerunt de maͣ paꝝ precioſa: vt de ſtānocupro ⁊ ferro ⁊ hꝰ i: q̄ poſtea facta ſunt de auro ⁊ argēto: ⁊lapidibus p̄cioſis. i Et ponā viſitationē tuā paceꝫ. q. d.Sicut viſitaui te caſtindo: ⁊ ꝓbando in perſecutiōibꝰ itaepos ⁊ allor paclator Vª quetē. kū ctppoſitoſtuor i.viſitabo te dādo tibil Iuſticiā. ſ effectiuequātū ad oēs: qꝛ officiū eoꝝ ē docere iuſticiā: q̄ ē ꝑ chriſti fideꝫ:⁊ etiā formaliter quātū ad bonoſ: intm̄ .n.fuerunt iuſti qd̓ vſqꝫad tꝑa ſatis nobis ꝓpīqua oēs fere ep̄iʳ faciebāt miracula: ⁊ adhuc multi ſunt bonim Nō audiet̉. Hicꝯnt ponitur proſperitatis magnitudo ⁊ ſalutis: quātū ad ſtatuꝫecccleſie triūphātis q̄aꝑta ē fidelibꝰ a tēpore paſſionis: ⁊ quātūad hoc dr̄: m Nonaudiet̉ vltra iniqͥtas īterra tua .i. in celeſtipatria vbi iniquitasnō hꝫ locū: Apo. xxj.Nō intrabit in ea aliquid coīquinatū ⁊cͣ.n Uaſtitas ⁊ contritio. qꝛ ſicut nō hꝫ ibilocū culpa: ſic nec penª. ſed oīmoda ſecuritas ⁊ exultatioiocunda: iō ſubdit̉: Et occupabit ſalus ⁊cͣ. o Nō erit tibiampliꝰ ſol ad lucēdū ⁊cͣ. ⁊ hoc eſt qd̓ dr̄ Apo. xxj. Ciuitas n̄eget ſole neqꝫ luna vt luceāt in ea: ſꝫ claritas dei illumīabitea. ⁊ qꝛ hec illuminatio ē eterna: iō ſubdit̉: Nō ocidet vltraſol tu ⁊cͣ. o Et ꝯplebūt̉ di. luctꝰ tui. ẜꝫ ꝙ dr̄ Apoc̄. vij. ⁊xxj. Et abſterget deꝰ oēꝫ lachrymā ab oculis eoꝝ. p Populus āt tuꝰ oēs iuſti. iuſticia ꝯſūmata ⁊ cōfirmata: qꝛ beati nō poſſunt vltra peccare: iō ſubdit̉: q In ꝑpe. here. terſ. viuētiū: q̄ nō amittit̉ niſi ꝑ peccatū. r Germē plātationis mee. illud refert̉ ad hoc qd̓ p̄mittit̉: Ppl̓s āt tu qͥ ē germē plātationis diuine: pͥº in terra moriētiū per gratiā a deodata: ſed poſtea trāſplātabit̉ in terra viuentiū ꝑ gloriā: iō ſequit̉: s Opͥus manꝰ mee ad glo. i. ad gl̓iā ꝯn̄dū. t Minimꝰ erit ī mille: iō dic̄ ſaluator Matth̓. xj. Qui āt minor ēī regno celoꝝ maior ē ī illo. v Ego dn̄s. iō poſſū hͦ face̓.x In tꝑe eiꝰ .i. in tꝑe debito ⁊ a me diſpoſito. In ca lx.vbi dr̄ ī poſtilla: Qui ſūt iſti qͥ vt nubes volāt. Additio.Irca hoc qd̓ dr̄ hic: Qui ſunt iſti qͥ vt nubes volāt⁊ qͣſi colūbe ad feneſtras ſuas. notandū ē ꝙ diſcurſus apl̓oꝝ aſſimilat̉ nubibꝰ: eo ꝙ totū orbe diſcurrerunt quaſi nō tēdēteſ ad vnū certū locū: iuxta illud p̄ſ. Inoēꝫ terra ⁊cͣ. ⁊ de hoc dicit: Qui ſt̓ iſti qͥ vt nubes volat. aſſimilāt̉ ēt colūbiſ eo ꝙ ī ſuo d̓curſu tētēder̄t ad certa loca ⁊ d̓termīata ī qͥbꝰ locis ſpūalit̓ nidificāt ⁊ fecūdāt: ⁊ vbi corꝑaſua ī pace reqͥeſcunt: ſic̄ pe. ⁊ pau. rome ⁊ iaco. ī hiſpania: ⁊ſic de alijs: ⁊ de hͦ dic̄: Et qͣſi colūbe ad feneſtras ſuas. q. d.lꝫ aſſil̓ant̉ nubibꝰ ī diſcurſu vl̓i ⁊ qͣſi īdeterminato: aſſimilātur tn̄ colūbis in hoc ꝙ in locū certū tēdūt Capl̓m. LXI.Pūs dn̄i. Hic ꝯn̄t̉ ponit̉ magnitudo ſalutis ex ꝑtecauſe efficientis q̄ chriſtꝰ ē: in auctore vero ſalutꝭ requirit̉ clemētia ⁊ potentia. pͥᵐ ponit̉ ca. p̄ſenti: 2ᵐ inſequēti: Propt̓ ſyon ⁊cͣ. Prīa ī duas: qꝛ pͥº on̄dit̉ ī xp̄o pieta-

tis dulcedo: 2º ex hoc oriens eccleſie gratitudo: ibi Gaudēs. Prīa in duas: qꝛ pͥº on̄dit̉ in chriſto dulcedo pietatꝭex multiplici afflictoꝝ conſolatione: 2º ex fideliū multiplicatione: ibi Et vocabūt̉. Circa pͥᵐ ſciendū ꝙ aliqͥ expoſitores catholici volūt hoc exponere ad litterā ī ꝑſona Eſaie dicētis:a Spūs dn̄i ſuꝑ me eo ꝙ vnxēitme .ſ. ſpiritu prophetie. b Adannūciādū ⁊cͣ .ſ.liberationeꝫ ppl̓ia captiuitate babylonica: ⁊ ad hͦadaptāt litteramꝯn̄t prout poſſūtSed hoc nō poteſt ſtare: vt vr̄ex eo ꝙ ſaluatorLuc̄. iiij. expreſſedicit hac ꝓphetiaꝫ ī eo fuiſſe ꝯpleta: Igit̉ in perſona chriſti hoīs dicit̉ hic: Spūs dn̄iſuꝑ me: qꝛ ẜm humanitateꝫ minorē patre. Eo ꝙ vnxerit me. dn̄s plenitudine gratie:Ioh̓ j. Uidimuseū quaſi vnigenitū a patre plenuꝫgratie ⁊ veritatis Ad annunciādum māſuetis .i. apoſtolis ⁊ alijs doctrinā chriſti ī manſuetudine ſuſcipientibꝰ. c¶ Miſit me. quantū ad efficaciā: lꝫ miſſus fueritad ſalutē oīuꝫ quantū ad ſufficiētiā. d Ut mederercontritis corde. qꝛ vere penitētibꝰ datur gratia ſanansvulnera pecccatoꝝ. e Et predicarē captiuis .i. in captiuitate peccati detentis. f Indulgētiaꝫ per diuināmiſericordiā. g Et clauſis .i. patribus in limbo detētis. h Aperitioneꝫ. illos enī inde eduxit chriſtus inſua reſurrectione. i Ut predicarē annū placabilemdn̄o. iſte ē annus dominice paſſionis: in quo deus placatus eſt humano generi ſoluta emenda pro ppl̓i peccato: k Et diē vltionis. Hic ē dies iudicij extremi denunciatus a chriſto: Matth̓. xxv. l Ut conſolareroēs lugentes ⁊cͣ. i. lugentes ſtatū preſentis miſerie ⁊ dilatationē celeleſtis patrie: hoc fecit chriſtus: Matth̓. v.dicēs. Beati qui lugēt: qm̄ ipſi ꝯſolabunt̉. m Lugētibus ſyon .i. in eccleſia militante ꝑ ſyō deſignata: extraquā luctus nō ē meritorius. n Et dare eis coronā.ſ. glorie. o Pro cinere .i. abiectione: Matth̓. v. Btīpauperes ſpiritu ⁊cͣ. p Oleū gaudij .i. ꝯſolationemmētis. q Pro cultu. interiori. r Palliū laudis.i. gaudiū exterius. s Pro ſpiritu meroris .i. pro cultu exteriori. t Et vocabunt̉. Hic ꝯn̄t̉ oſtēdit̉ pietasſaluatoriſ ex fideliū multiplicatiōe: vbi primo poniturapl̓oꝝ alioꝝqꝫ chriſti diſcipuloꝝ predicatio ⁊ vocatioꝑ quos fecit chriſtꝰ hāc multiplicationē: ⁊ ꝑ hoc ītelligitur ꝯditio mīſtroꝝ eccl̓ie eis ſuccedētiū: cuꝫ dr̄: t Etvocabūt̉ ī ea .i. ī eccleſia militāte. v Fortes iuſticie .i.apl̓i ⁊ alij diſcipuli eoꝝqꝫ ſucceſſores: qͥ ad maiorē tenētur iuſticiā ꝙͣ ppl̓s cōis. x Plātatio dn̄i. qꝛ apl̓i ⁊ diſcipl̓i fuerēt pᶜ plāte ī horto militātis eccl̓ie. y Ad gl̓ificādū .i. gl̓iā xp̄i p̄dicādū: iō ſubdit̉: Et edifi. deſer. a