¶ Eſaie

Inu̓ndatō cameloꝝ oꝑiette: dromedarij mādian ⁊ eſfa. Oēs dē ſaba venient aurū ⁊ thus deferentes: ⁊ laude dn̄o ānūciāteſ. De pecͣcedar ꝯgre̓gabit̉ tibi: arietes nabaioth mīſtrabūt tibi. Offērēt̉ ſuꝑ placabili alaltari meo: et domuꝫ maieſtatiſ mee gl̓ificābo. Qui ſiiſti ꝗ vt nubes volāt: ⁊ quaſi colūbe ad feneſtras ſuaſ?Me̓ .n. īſule expectāt et naues maris ī prīcipio: vt adducā filios tuos de longe.Argentū eoꝝ ⁊ auꝝ cū eiſnōi dn̄i dei tui ⁊ ſācto iſrl̓:qꝛ gl̓ificauit te. Et ēdificabūt filij ꝑegrinoꝝ murostuos: et reges eoꝝ miſtrabūt tibi. In īdignatiōe .ri.ꝑcuſſi te: et ī recōciliationemea miſertꝰ ſū tui. Et aperiētur pōͣte tue iugit̓ die ac nocte nō claudētur: ut afferat̉

ad te fortitudo gentiū: ⁊ reges eaꝝ adducāt̉. Genſ .n.regnū qd̓ nō ſeruierit tibiꝑibit: ⁊ gētes ſolitudine vaſtabūt̉. Gloria libani ad teveniet: abies ⁊ buxus ⁊ pinus ſil̓ ad ornādū locū ſanctificatōis mee: ēt locuꝫ pedū meoꝝ gl̓ificabo. Et venient ad te curui filij e̓oꝝ ꝙhuiliauerūt te: ⁊ adorābūtveſtigia pedū tuoꝝ omēsqui dtrahebāt tibi: ⁊ vocabūt te ciuitate dn̄i ſyon ſancti iſrl̓. Pro eo ꝙ fuiſti d̓relicta et odio hīta: et nō eratꝗ ꝑ te tranſiret: ponā te ī ſuꝑbiā ſeculoꝝ gaudiū ī gnaͣtiōeꝫ ⁊ gnaͣtione. Et ſūggeſlac gētiū ⁊ mamilla reguꝫlactaberis. Et ſciēs qꝛ egodn̄s ſaluāſ te: ⁊ redēptor tuus fortis iacob. Pro ereafferā auꝝ: ⁊ pro ferro afferā argentū: ⁊ pro ligniſ es:

imperiū romanoꝝ qd̓ toti mundo dn̄abat̉. ¶ ¶ Uenerit tibi. qd̓ īpletū fuit tꝑe cōſtātini. t ¶ Inūdatio cameloꝝ oꝑiet te ⁊cͣ. Conſtatinꝰ .n. īperator ⁊ multi alij potētes exemplo ſui anīati diuitias ſuas multas ꝑ orbē miſerūt ſuꝑ talia aīalia ad ſuſtētationē mīſtroꝝ eccleſie ⁊pauꝑuꝫ chriſtiāorū ⁊ edificatiōeseccl̓iaꝝ. v¶ Madiā ⁊ effa. hoc dr̄qꝛ ī terris illis ſpecialit̓ naſcūt̉ taliaanimalia fortia.x ¶ Oēs de ſabaveniēt ⁊cͣ. hoc dicunt expoſitoresnoſtri cōīter īpletū in illis regibusqͥ vener̄t ad adorādū chriſtuꝫ natū: ⁊ iō ſubdit̉:Oēs ⁊cͣ. qꝛ popl̓iſubiecti in illis regibꝰ virtualit̓ cōtinebāt̉. y ¶ Omēpecꝰ cedar ⁊cͣ. nabaioth ⁊ cedar d̓ſcenderūt de Abraaꝫ ꝑ IſmaeleꝫGen̄. xxv. Et iſtihabitabant in tabernaculis nutrientes pecora: iōex tali occupatōedeſignāt̉ h̓ cū dr̄:y ¶ Oē pecꝰ cedarquantū ad minores illius ppl̓i.z ¶ Cōgregabit̉ tibi. ī ouile dn̄i. loquit̉ .n. hic ꝓph̓ametaphorice: ſicut ēt in multis alijs locis. a ¶ Arietesnabaioth .i. maiores illius ppl̓i. b ¶ Mīſtrabūt tibi. ſicut deuoti filij: de iſtis .n. gentibꝰ plures crediderūr adp̄dicationē apl̓oꝝ aliorūqꝫ diſcipuloꝝ: licet poſtea gēsilla fuerit infecta ꝑfidia machomēti. ꝑ iſtos at intelligūtur alij gentileſ ad fidē venientes: ſed iſti ſpālit̓ exprimūtur: qꝛ deſcenderūt de Abraaꝫ patre fidei nr̄e. c ¶ Offerēt̉ ſuꝑ placabili altari meo .i. ipſi chriſto qͥ eſt altare ⁊hoſtia. d ¶ Et domū maieſtatis mee .i. eccleſiā militātē. e ¶ Glorificabo. miraculis doctrinā eccl̓ie cōfirmātibꝰ. f ¶ Qui ſt̓ iſti qͥ vt nu. vo i. apl̓i alijqꝫ p̄dicatoresꝑ orbē velocit̉ diſcurrētes ad modū nubiū ⁊ colūbarūq. d. ſt̓ vald̓ mirabiles. g ¶ Me etenī īſu. expe. .i. hītatoreſ īſulaꝝ ad r̄cipiēdū fidē: vn̄ ⁊ paulꝰ apl̓s ī ml̓tis īſulifidē publicauit: vt hr̄ ī actibꝰ apl̓oꝝ. h ¶ Et naues maris ⁊cͣ. ꝑ hͦ d̓ſignat̉ proptitudo eoꝝ ad credēdū. i ¶ Argētū eoꝝ ⁊ auꝝ ⁊cͣ. qꝛ veniētes ad fidē offerebāt deo ſe⁊ ſua: vt hr̄ Act̉. iiij. k ¶ Et edificabūt. Hic ꝯn̄t̉ deſcribit̉ ꝓſꝑitas eccleſie militatis ī eccl̓iaꝝ ꝯſtructōe: cū dr̄:Et edificabunt filij ꝑegrinoꝝ .i. veniētes ad fidē nati degētilibꝰ qͥ fuerat ꝑegrini a lege ⁊ cultū dei. l ¶ Muroſtuos .i. eccl̓ias maͣles ad dei cultū: ⁊ hͦ pꝫ īpletū a tꝑe cōſtātini: vt dictū ē. sͣ. m ¶ Reges eoꝝ mi. ti. expēſas miniſtrado vt dictū eſt: pōt ēt hͨ referri ad reedificationēhierl̓ꝫ ꝑ titu deſtructā: quā poſtea quaſi ꝑ. l. annos velcircit̓ hadrianꝰ imperator reedificauit: ſic ꝙ loca ſācta

paſſiōiſ xp̄i ⁊ ſepulture fuerūt īcluſa ītra ciuitatē ꝑ dilatationē muri ex illa ꝑte: q̄ pͥus extra fuerāt: vt pꝫ Ioh̓. xix. Iſteāt hadrianꝰ erat gētil̓ ⁊ ciuitatē edificauit ꝑ gētiles artifices⁊ ſic pōt exponi qd̓ dr̄: Et edificabūt filij ꝑegrinoꝝ murostuos .i. hierl̓ꝫ. Et reges eoꝝ mīſtrabūt tibi .ſ. expēſas: qꝛ reges terre reddebanttributū īꝑatori: qͥ eaꝫedificauit. n ¶ In īdignatiōe .n. mea. ꝯͣ ꝑfidos iudeos ī te hītantes. o ¶ Et ꝑcuſſi te.ꝑ titū. p ¶ Et ī recōciliatōe mea. erga xp̄ianoſ fideleſ. ¶ Miſertus ſuꝫ tui. reedificādo te ꝑ hadrianū qciuitatē chriſtianiſ cōceſſit ad hītādū: ⁊ iudeis hītatōeꝫ ꝓibuit.Referēdo at hāc lr̄aꝫad eccl̓ie edificatiōemvt pͥus: ſic exponēdaē hec lr̄a. In īdignation .n. mea ꝑcuſſi te.qꝛ pͥmitiua eecl̓ia fuitmultū afflicta: pͥº a iudeiſ: poſtea a tyraniſ:⁊ hͦ ẜꝫ iudiciū hūanūvidebat̉ ꝓcede̓ ex indignatōe dei. lꝫ hͦ eēt expr̄na caſtigatōe ⁊ probatōe: ſcript̉a āt frequēt̓ loquit̉ ẜꝫ modūhūanū: ⁊ ẜꝫ hͦ dr̄ h̓:In īdignatōe mea ⁊cͣ.⁊ in recōciliatiōe meamiſertꝰ ſū tui. dās tibipacē āpliaionē ⁊ honorē ꝯſtātini: iō ſb̓dit̉r ¶ Et aꝑiēt̉ porte tue⁊cͣ. qꝛ eccl̓ias priꝰ clauſaſ ꝑcepit aꝑiri: ⁊ ꝑ īꝑiū ſuū nouaſ edificari. pōt ēt hoc expōi d̓ aꝑtiōe ſpūali: qꝛ eccl̓ia ſꝑ ē apertaad recipiēdū pēitētes: ⁊ qꝛ a tꝑe cōſtātī ceper̄t hoīes ſine timōͣe ꝯfuge̓ ad eccl̓iā xp̄i: iō ſb̓dit̉: s ¶ Ut affe. ad te for. gē.⁊cͣ. qꝛ exēplo cōſtātī multi potētes ⁊ r̄ges vener̄t ad fidē xp̄i.t ¶ Gēs .n. ⁊ re. qd̓ n̄ ẜui. tibi pi. qꝛ nullꝰ pōt fieri ſaluꝰ niſi efficiat̉ xp̄i ⁊ eccl̓ie ẜuꝰ. v ¶ Gl̓ia libani ⁊cͣ. qꝛ ad edificatōemeccl̓iaꝝ adducebāt̉ ligna electa ⁊ p̄cioſa ꝑ d̓uotōeꝫ īꝑatorisregū ⁊ potētū ad hoc ſūptꝰ p̄bētiū: poſſūt ēt ꝑ iſtas arboreſītelligi ꝑſone notabiles ad ortū eccl̓ie ꝑ fidē vēiētes. x ¶ Etlocū pe. me. glo. i. eccl̓iā militātē ī qͣ hītat ſpālit̓ ꝑ gr̄aꝫ. Dicitur tn̄ locꝰ pēdū dei eo mō loquēdi qͦ dr̄. jͣ. lxvj. Aelū mihi ſedes ē ⁊ tra ſcabellū pedū meoꝝ. y ¶ Et veniet. Hic ꝯn̄t̉ ponit̉ ꝓſꝑitas eccl̓ie militātꝭ quātū ad ꝯſecutionē honoris: cūdr̄: Et veniēt ad te curui. faciētes r̄uerētiā tibi. ¶ Filij eo.qͥ humi. te .i. regū ⁊ tyranoꝝ qͥ ꝑſecuti fuer̄t eccl̓iā: vt videmꝰ īpletū ꝑ orbē ī fidelibꝰ qͥ ex eis deſcēder̄t. a¶ Qui detrahebat tibi. qꝛ xp̄iāos vocabat magos ⁊ maleficos: vt pꝫ ī legēdis multoꝝ martyꝝ. b ¶ Pro eo ꝙ fui. d̓re .i. ꝑmiſſa abeis affligi. c ¶ Et odio hīta. a pͥncipibꝰ mūdi. ¶ Et n̄ eratqͥ ꝑ te trāſiret. ad te tꝑalit̓ ꝯſolādū. e ¶ Ponā te ī ſuꝑbi. ſe.i. ī gl̓iā ⁊ honorē: ita ꝙ ſuꝑbia nō ſonat h̓ ī viciū: ſꝫ ī honoris exceſſū. f ¶ Et ſugges lac gētiū ⁊cͣ .i. ab eis accipiēs nutrimētū: ſic̄ videmꝰ īpletū ī dotatōe eccl̓ie d̓ bonis principū.g ¶ Et ſcies qꝛ ego dn̄s ⁊cͣ. ꝑ experiētiā boni qd̓ faciā tibih ¶ Pro ere afferaꝫ auruꝫ ⁊cͣ. in primitiua .n. eccl̓ia calices

hH 4